Makam Bestenigar - Βαρύς μαλακός διατονικός ΖΩ ως μέσος του πλαγίου πρώτου (Βαρύς τετράφωνος)

Dimitri

Δημήτρης Κουμπαρούλης, Administrator
Staff member
Τα διαστήματα που έχω βάλει είναι
Ζω8Νη16Πα9Βου8Γα8Δι16Κε6Ζω
Επίσης με αυτή τη θεωρία κλονίζεται και ο όρος «διατονικός» εφόσον οι υπερμείζονες τόνοι (16) μάλλον σε χρωματικό γένος παραπέμπουν. Άρα, αντί για Βαρύς διατονικός θα έπρεπε να λέμε Βαρύς «χρωματικός» εκ του ΖΩ ύφεση του τροχού.

Και αφήνει ένα κενό ώς προς το ποιός τελικά ήχος (εάν κανείς) στηρίζεται στο ΖΩ του διαπασών σύμφωνα με αυτή τη θεωρία.

Και επίσης ενδιαφέρουσα η αντιπαραβολή με τα διαστήματα του Λεγέτου π.χ. από τις αναφορές του Στεφανίδη και του Κώνστα (;) εάν θυμάμαι καλά οτι για το Βαρύ κατεβαίνουμε ΠΑ - ΝΗ - ΖΩ όπως και στο Λέγετο ΔΙ - ΓΑ - ΒΟΥ. Πρέπει να το ξανακοιτάξω όμως.
 

dimskrekas

Δημήτρης Σκρέκας
Επίσης με αυτή τη θεωρία κλονίζεται και ο όρος «διατονικός» εφόσον οι υπερμείζονες τόνοι (16) μάλλον σε χρωματικό γένος παραπέμπουν. Άρα, αντί για Βαρύς διατονικός θα έπρεπε να λέμε Βαρύς «χρωματικός» εκ του ΖΩ ύφεση του τροχού.

Και αφήνει ένα κενό ώς προς το ποιός τελικά ήχος (εάν κανείς) στηρίζεται στο ΖΩ του διαπασών σύμφωνα με αυτή τη θεωρία.

Και επίσης ενδιαφέρουσα η αντιπαραβολή με τα διαστήματα του Λεγέτου π.χ. από τις αναφορές του Στεφανίδη και του Κώνστα (;) εάν θυμάμαι καλά οτι για το Βαρύ κατεβαίνουμε ΠΑ - ΝΗ - ΖΩ όπως και στο Λέγετο ΔΙ - ΓΑ - ΒΟΥ. Πρέπει να το ξανακοιτάξω όμως.
Έχει κανείς το τρισάγιο και δύναμις βαρέος από τον Καραμάνη να το ανεβάσει στο φόρουμ; Είναι αποκαλυπτικό....


Δ.
 

Dimitri

Δημήτρης Κουμπαρούλης, Administrator
Staff member
Και άλλα οργανικά από το Shota παλαιότερα (από εδώ).

Cemil Bey taksim [mp3, 178 Kb]
Cemil Bey pesrev [mp3, 178 Kb]
Ney taksim [mp3, 705 Kb]
Ney taksim [mp3, 705 Kb]
Ilahi [mp3, 705. Kb]
Pesrev [mp3, 705 Kb]

Ίσως έχουν ξανανέβει.
 

Dimitri

Δημήτρης Κουμπαρούλης, Administrator
Staff member
Και ένα απόσπασμα από πολυέλεο σε Βαρύ διατονικό [mp3, 2.9 Mb] (στο ~7:17 λεπτό περίπου) όπου ο Λεωνίδας Σφήκας κάνει δύο διαφορετικά ΓΑ (φυσικό και υψωμένο) το ένα μετά το άλλο [mp3, 175 Kb]. Ίσως και να του ξέφυγε κάτι εκεί, πάντως δεν ακούγεται άσχημο και στις δύο περιπτώσεις. Η ηχογράφηση είναι από εκπομπή του Κ. Αγγελίδη και Λ. Αγγελόπουλου. Δεν γνωρίζω τίνος μέλος είναι ο πολυέλεος.

Πολύ ενδιαφέρουσα αναμένεται να είναι και η ανάλυση του μεγάλου Στέφανου Προύσαλη στον πολυέλεο του Κρητός [mp3, 1.7 Mb] από την εκπομπή του κ. Κίσσα.
 
Last edited:

evangelos

Ευάγγελος Σολδάτος
Επίσης με αυτή τη θεωρία κλονίζεται και ο όρος «διατονικός» εφόσον οι υπερμείζονες τόνοι (16) μάλλον σε χρωματικό γένος παραπέμπουν. Άρα, αντί για Βαρύς διατονικός θα έπρεπε να λέμε Βαρύς «χρωματικός» εκ του ΖΩ ύφεση του τροχού..
Αυτό δεν ισχύει διότι από τους αρχαίους θεωρητικούς το διατονικό τετράχορδο περιγράφεται 15-9-6 (βλέπε ΜΘ Χρυσάνθου 267, Εισαγωγή Κλεωνίδη, Εγκυκλοπαίδεια Μιχαηλίδη κλπ). Τα έχουμε ξανασυζητήσει και στο θέμα για τον μεγάλο Νη-Πα... :cool:

Και αφήνει ένα κενό ώς προς το ποιός τελικά ήχος (εάν κανείς) στηρίζεται στο ΖΩ του διαπασών σύμφωνα με αυτή τη θεωρία...
Ο Ζω στον βαρύ διατονικό είναι εν υφέσει. Η μεσότητα του πρώτου (περαστικός ζω και επιστροφή στον Πα) είναι κανονική επι το πλείστον όμοια με του δευτέρου ήχου εκτώς κι αν γυρίσει εντελώς στον βαρύ οπότε ο ζω τότε χαμηλώνει. Όταν ανεβαίνουμε(κύριοι ήχοι) ο ζώ είναι φυσικός και εδώ ισχύει η πορεία της όμοιας διφωνίας(του δευτέρου ή αντεστραμένες διφωνίες-φυσική Χρυσάνθου). Όταν κατεβαίνουμε ο ζω είναι ύφεση. Πολλοί αναρωτιούνται ποια είναι η διαφορά πρώτου ήχου από τον πλάγιο του πρώτου στα νέα παπαδικά μέλη. Ο πλάγιος του πρώτου αρέσκεται στον ζω ύφεση και σχηματίζει πολλές θέσεις σε αυτόν (ημίφθορο-ατζεμ)


Και επίσης ενδιαφέρουσα η αντιπαραβολή με τα διαστήματα του Λεγέτου π.χ. από τις αναφορές του Στεφανίδη και του Κώνστα (;) εάν θυμάμαι καλά οτι για το Βαρύ κατεβαίνουμε ΠΑ - ΝΗ - ΖΩ όπως και στο Λέγετο ΔΙ - ΓΑ - ΒΟΥ. Πρέπει να το ξανακοιτάξω όμως.
Οι περιπτώσεις που ο βαρύς γίνεται λέγετος ισχύουν όπως και με όλους τους άλλους ήχους αλλά είναι πάρα πολύ σπάνιες. Ο κανόνας είναι ζω-πα μείζων τρίτη :)
 

neoklis

Νεοκλής Λευκόπουλος, Γενικός Συντονιστής
... το τρισάγιο και δύναμις βαρέος από τον Καραμάνη ... Είναι αποκαλυπτικό....
Στο κείμενο ο Καραμάνης, προφανώς θεωρεί τον Γα φυσικό, γι αυτό και βάζει δίεση στον Βου και ύφεση στον Δι. Εκτελεί τον κάτω Ζω σε εναρμόνια θέση, και τοποθετεί στον άνω Ζω εναρμόνια φθορά. Και σε σημείο μάλιστα όπου δεν σημειώνει τέτοια φθορά, όπως στο «Αθάνατος», πάλι εκτελεί τον άνω Ζω εναρμόνιο (και στο κείμενο έχει την αντίστοιχη μαρτυρία). Το ίδιο ακούω και από τον Δασκαλούδη.
 

haris1963

παλαιότατο μέλος
Επίσης με αυτή τη θεωρία κλονίζεται και ο όρος «διατονικός» εφόσον οι υπερμείζονες τόνοι (16) μάλλον σε χρωματικό γένος παραπέμπουν. Άρα, αντί για Βαρύς διατονικός θα έπρεπε να λέμε Βαρύς «χρωματικός» εκ του ΖΩ ύφεση του τροχού.
Σύμφωνα με τη σημερινή λογική ίσως. Σύμφωνα με τη λογική των παλαιότερων όμως, όπως μεταφέρεται από τον Χρύσανθο, χρωματικό θα ήταν αν περιείχε ημίτονα στην κλίμακά του. Εδώ ημίτονα δεν έχουμε, με την έννοια πως δεν μίκρυνε κάποιος τόνος, από τη φυσική κλίμακα για να μεγαλώσει ο διπλανός του. Αντιθέτως, μεγαλώνει ("διατείνεται", εξ ού και διάτονο) τόσο το ΖΩ-ΝΗ (σε 9 έως και 10 μόρια) και το ΝΗ-ΠΑ (σε 14 μόρια = επιέβδομος, σε χρήση ήδη στον πλ. Δ')
Και αφήνει ένα κενό ώς προς το ποιός τελικά ήχος (εάν κανείς) στηρίζεται στο ΖΩ του διαπασών σύμφωνα με αυτή τη θεωρία.
Εδώ υπάρχει ζήτημα: Βασικός ήχος (ένας της Οκτωήχου) μάλλον δεν θεμελιώνεται στον διατονικό Ζω.

Χάριν της συζήτησης, θα παραθέσω μερικές σκέψεις, χωρίς να διεκδικώ το αλάθητο. Αν θεμελιώνεται κάποιος ήχος αυτός θα ήταν ο βαρύς των όμοιων διφωνιών (λ.χ. "τον Δεσπότην") που πρέπει όμως να τον δούμε είτε ως Β' (παλαιά βάση εκ του ΖΩ' που κατέβηκε στην κάτω αντιφωνία), είτε (λαμβάνοντας περισσότερο υπ' όψιν το δεύτερο μέρος του μαθήματος) ως μέσο του πλ. Α', όπως τον εξηγεί ο Κώνστας στη δική του γραφή.

Οι χρόες του Βαρέως της μεσότητας χαμηλ. ΔΙ-ΝΗ (Αράκ ή Ιράκ = Μέσον) και της επταφωνίας (Έβιτζ = άστρο, κορυφή) μάλλον ήρθαν στην εκκλ. μουσική ως επιρροές από την ανατολική μουσική. Επειδή όμως στα εκκλησιαστικά μέλη, και ειδικότερα στα αργά μαθήματα, δεν μπορεί να λειτουργει ο ήχος ως χρόα (μακάμι, κλάδος) στην ανάγκη που δημιουργείται, στο ίδιο μάθημα ο ήχος και να τετραφωνήσει και να επταφωνήσει, παρατηρούμε (λ.χ. στο Χερουβικό του Στανίτσα) να επιλέγεται ως βάση τελικά ο χαμηλός ΖΩ. Σε όλες τις περιπτώσεις εκτός της δίφωνης κίνησης (που δεν συνανατάται συχνά σε νεώτερα μαθήματα), με τον χαμηλό ΖΩ δεν δημιουργούνται προβλήματα και ο ΠΑ είναι στη θέση του.
Και επίσης ενδιαφέρουσα η αντιπαραβολή με τα διαστήματα του Λεγέτου π.χ. από τις αναφορές του Στεφανίδη και του Κώνστα (;) εάν θυμάμαι καλά οτι για το Βαρύ κατεβαίνουμε ΠΑ - ΝΗ - ΖΩ όπως και στο Λέγετο ΔΙ - ΓΑ - ΒΟΥ. Πρέπει να το ξανακοιτάξω όμως.
Ο βαρύς ως πλάγιος του Γ', δικαιολογείται να ξεκινά από την εναρμόνια θέση του ΖΩ. Και η συνηθισμένη βάση του στα παλαιά μαθήματα, ήτοι ο ΓΑ, είναι ένα δίτονο κάτω από την βάση του Α' ήχου.

Αν από τον ΓΑ (ως ΓΑ ήχο) κάνουμε ένα μαλακό σαμπά (περίπου όπως το παραδοσιακό τζαργκιάχ με ελαφρά χαμηλωμένο τον ΔΙ) και κατέβουμε τετραφωνία θα βρούμε τον πλάγιό του Βαρύ από το εναρμ. ΖΩ. Ξεκινώντας από αυτό το ΖΩ και φτιάχνοντας κλίμακα με 5άχορδο ΖΩ-ΓΑ (ως το ΓΑ-ΝΗ που περιέγραψα προηγουμένως) και συνημμένο 4χορδο ΓΑ-ΖΩ (με τα ίδια διαστήματα) έχουμε, νομίζω, την κλίμακα αυτού του Βαρέως που συζητάμε. Σε τμήματα της 72άρας θα ήταν [εναρμ. ΖΩ 9,5 ΝΗ 14,5 ΠΑ 9,5 ΒΟΥ 8,5 ΓΑ 9,5 ΔΙ 14,5 ΚΕ 6 ΖΩ] όπου 9,5 = ελάσσονας (Χρυσάνθου), 8,5 = (ελάχιστος (Χρυσάνθου) 14,5 = επιέβδομος μείζων και 6 = ημιτόνιο. Μπορείτε όπου 9,5 να βάλετε 10 και όπου 8,5 να βάλετε 8 για να έχετα τα διαστήματα της Επιτροπής. Εγώ απλά, προτιμώ τα Χρυσανθινά γιατί είναι εγγύτερα σε αυτά που ακούμε από τους παλαιούς παραδοσιακούς ερμηνευτές.

Μια τέτοια κλίμακα μπορεί να αποδώσει θαυμάσια και τον βαρύ τετράφωνο (μπεστενκιάρ) και τον πρωτόβαρυ και τον επτάφωνο (έβιτζ) και να "δεχθεί" μέσα στα διαστήματά της τον σύγχρονο εναρμόνιο (ματζοράτο) βαρύ, με σταθερούς τους ΠΑ και ΖΩ , που ούτως ή άλλως θεωρούνται οι μόνοι σταθεροί φθόγγοι του βαρέως.

Αρκετα για την ώρα!

ΧΚΣ
 

Hristakis

Παμπάλαιο φθορικό μέλος
Ένα τελευταίο μήνυμα από μένα γι αυτό το θέμα...

1. Makam Bestenigar - Βαρύς διατονικός με βάση το φυσικό ΖΩ. Ο ΓΑ φυσικός και οι ΔΙ και ΖΩ' ύφεση.

2. Makam Şevk-u Tarab - Δίφωνος πλάγιος του πρώτου (που τον λέμε και Σαμπά) ο οποίος καταλήγει στον ΖΩ ύφεση του εναρμονίου Βαρέως.

3. Υπάρχει η περίπτωση ο διατονικός ΖΩ να μετατραπεί σε εναρμόνιο και τότε πρόκειται για κάποια μετατροπία. Την περίπτωση αυτήν την αναφέρει και ο Σίμων Καράς στο θεωρητικό του και είναι ο μόνος που το αναφέρει απ όσο γνωρίζω (βλ.Χερουβικό Στανίτσα που ανέβασε ο Ευάγγελος).

4. Ως γνωστόν στην προφορική παράδοση μεγάλων ανδρών της ψαλτικής διασώζονται διαστήματα διαφορετικά από αυτά της επιτροπής και εννοώ τους φθόγγους ΖΩ και ΒΟΥ χαμηλότερους από αυτούς της επιτροπής. Το πόσο χαμηλοί θα είναι αυτοί οι δύο φθόγγοι δεν είναι απόλυτο πάντως όχι στην θέση του ΖΩ ύφεση εναρμονίου και ΒΟΥ ύφεση του λεγόμενου "φρυγίου". Το να γίνονται οι καταλήξεις σε έναν βαρύτερο ΖΩ από αυτόν που έχουν συνηθίσει να ακούν τα αυτιά μας δεν σημαίνει το ότι αυτός είναι ο ΖΩ του εναρμονίου και ακόμα αν υπάρχουν και κάποιες ηχογραφήσεις που το αποδεικνύουν αυτό δεν σημαίνει ότι αποτελεί κανόνα για τα μέλη του Βαρέως διατονικού.

Πιστεύω πως όλα αυτά έχουν να κάνουν με το θέμα που μας απασχολεί. Πάντως το να λέμε ότι η βάση του διατονικού Βαρέως και η βάση του εναρμονίου Βαρέως ταυτίζεται έρχεται σε πλήρη αντίθεση με την γραπτή και εν μέρει με την προφορική παράδοση.
 

Attachments

Last edited:

neoklis

Νεοκλής Λευκόπουλος, Γενικός Συντονιστής
Βρέθηκε εδώ από εκπομπή ραδιοφωνική,
Από την ανωτέρω ηχογράφηση απομόνωσα τον Καραμάνη, για καλύτερη μελέτη από τους επαΐοντες. (Στην ίδια εκπομπή περιέχει και Κοινωνικό «Αινείτε...» σε ήχο Βαρύ από τον Βασ. Εμμανουηλίδη, που προσφέρεται για συγκρίσεις των διαστημάτων).
Παραπέμπω και σ' αυτή την ηχογράφηση του «Δύναμις» από τη σελίδα του CMKON, πάλι από τον Καραμάνη. Δεν ξέρω αν είναι ίδια με κάποια από τις προηγούμενες.
Επίσης εδώ, υπάρχει εκτέλεση του ιδίου «Δύναμις» από τον Ζαχαρ. Πασχαλίδη.
...
Το Τρισάγιο και Δύναμις στον Βαρύ από τον Καραμάνη έχει μεγάλη ποικιλία διαστημάτων, την οποία εν καιρώ θα καταγράψω με τον Μελωδό, για να τα γνωρίσω και εγώ ΑΝΑΛΥΤΙΚΑ , οπότε θα τα πούμε.
Στο ζ΄τόμο του ο Καρακατσάνης το έχει χωρίς την χρωματική φθορά, ενώ ο Πανάς το έχει κυρίως με χρωματική φθορά,και αλλάζει μόνον στο αθάνατος.
Νομίζω όμως πως το ψάλλουν αρκετοί κυρίως ως Β΄,
Κύριε Βασίλη, μη περιμένετε! Τώρα είναι η ώρα για την καταγραφή αυτή.
 

Attachments

Shota

Παλαιό Μέλος
Αυτό δεν ισχύει διότι από τους αρχαίους θεωρητικούς το διατονικό τετράχορδο περιγράφεται 15-9-6 (βλέπε ΜΘ Χρυσάνθου 267, Εισαγωγή Κλεωνίδη, Εγκυκλοπαίδεια Μιχαηλίδη κλπ).
Εκεί ο Χρυσανθος μιλάει για την χροα του μαλακού διάτονου κατά των αρχαίων ελλήνων. Το ποιο είναι το "καθ' ημάς" διατονικόν γένος εξηγεί στο παράγραφο 217.
 

Attachments

Shota

Παλαιό Μέλος
Επανερχόμενος στο Μπεστενκιάρ, να υπογραμμίσω, πως από τη εναρμόνια θέση του ΖΩ (και ως μέσο του Α' ήχου) τον περιγράφει και ο πολύς Απόστολος Κώνστας ο Χίος, όπως παρατήρησε και το μέλος Deacon σε παλαιότερο μήνυμά του που έχει αποσύρει (υπάρχει μεγάλη πιθανότητα να επανέλθουν τα μηνύματα του Deacon), αλλά έχει μείνει το

συνημμένο (διαβάστε το οπωσδήποτε!)
Εδώ κατά τη γνώμη σας ποια η βάση του τετράφωνου βαρύ και που καταλήγει (το σάρωσε ο Δημήτρης και ανέβασε εδώ); Ευχαριστώ.
 

Attachments

haris1963

παλαιότατο μέλος
1. Makam Bestenigar - Βαρύς διατονικός με βάση το φυσικό ΖΩ. Ο ΓΑ φυσικός και οι ΔΙ και ΖΩ' ύφεση.
2. Makam Şevk-u Tarab - Δίφωνος πλάγιος του πρώτου (που τον λέμε και Σαμπά) ο οποίος καταλήγει στον ΖΩ ύφεση του εναρμονίου Βαρέως.
Ευχαριστούμε για τους ορισμούς των μακαμίων. Είναι γνωστό όμως, πως δεν υπάρχει απόλυτη ταύτιση με εκκλησιαστικούς ήχους, έτσι;
3. Υπάρχει η περίπτωση ο διατονικός ΖΩ να μετατραπεί σε εναρμόνιο και τότε πρόκειται για κάποια μετατροπία. Την περίπτωση αυτήν την αναφέρει και ο Σίμων Καράς στο θεωρητικό του και είναι ο μόνος που το αναφέρει απ όσο γνωρίζω (βλ.Χερουβικό Στανίτσα που ανέβασε ο Ευάγγελος).
Εντάξει το γνωρίζουμε κι αυτό. Ένα ακόμα λάθος του Καρά, το οποίο αιτιολογείται από την ευρωπαϊζουσα προσέγγισή του. Έτσι όπως το κατάλαβε δε λέει και τίποτα, καθένας θα μπορούσε να το έχει πει. Το θέμα είναι πως όταν ακούς την μεγάλη πλειοψηφία των παραδοσιακών ερμηνευτών, να έχουν κοινό εκτός από τον Ζω και τον Πα, τότε πρέπει να υποψιαστείς πως κάτι άλλο συμβαίνει κι όχι αυτή η απλοϊκή προσέγγιση...:cool:
4. Ως γνωστόν στην προφορική παράδοση μεγάλων ανδρών της ψαλτικής διασώζονται διαστήματα διαφορετικά από αυτά της επιτροπής
Διασώζονται τα διαστήματα του Χρυσάνθου, οι όμοιες διφωνίες και ο επιέβδομος 8/7 ΝΗ-ΠΑ (που τον είχε επισημάνει και η Επιτροπή
και εννοώ τους φθόγγους ΖΩ και ΒΟΥ χαμηλότερους από αυτούς της επιτροπής. Το πόσο χαμηλοί θα είναι αυτοί οι δύο φθόγγοι δεν είναι απόλυτο πάντως όχι στην θέση του ΖΩ ύφεση εναρμονίου και ΒΟΥ ύφεση του λεγόμενου "φρυγίου".
Τουλάχιστον στο Χερουβικό που αναφέρθηκες, είναι απόλυτα βέβαιο πως ταυτίζονται ο ΖΩ και ο ΠΑ του διατονικού με τα του εναρμονίου. Για τη δοξολογία, εκτός από τον Χατζημάρκο, έχω ήδη επιβεβαιώσει με φασματογράφηση, τα αυτά διαστήματα (ΖΩ-ΠΑ 24 τμ. της 72άρας) και από τον Καραμάνη. Άλλωστε τα είχε βρει και ο Αντώνης ο Αετόπουλος με τον ταμπουρά, ούτε αυτό σας αρκεί; :rolleyes:
Το να γίνονται οι καταλήξεις σε έναν βαρύτερο ΖΩ από αυτόν που έχουν συνηθίσει να ακούν τα αυτιά μας δεν σημαίνει το ότι αυτός είναι ο ΖΩ του εναρμονίου και ακόμα αν υπάρχουν και κάποιες ηχογραφήσεις που το αποδεικνύουν αυτό δεν σημαίνει ότι αποτελεί κανόνα για τα μέλη του Βαρέως διατονικού.
Ας μην μιλήσω για το τι έχουν συνηθίσει να ακούν τα αυτιά μας, γιατί θα φτάσουμε πάλι στους ξένους μουσικολόγους ερευνητές του 19ου αιώνα! :p

Πάντως το να λέμε ότι η βάση του διατονικού Βαρέως και η βάση του εναρμονίου Βαρέως ταυτίζεται έρχεται σε πλήρη αντίθεση με την γραπτή και εν μέρει με την προφορική παράδοση.
Όπως θα είδες στο συνημμένο που παρουσιάζεται η άποψη του Κώνστα, η αντίθεση και με την γραπτή ...παράδοση (!!!) όπως την χαρακτηρίζεις, μόνο πλήρης δεν είναι.
Ένα τελευταίο μήνυμα από μένα γι αυτό το θέμα...
Αυτό δεν έρχεται σε αντίθεση με αυτό;
H ερευνα προχωρα και συμπληρώνει, δεν έχουμε το αλάθητο.
-------------------------------------------------------------
Εκεί ο Χρυσανθος μιλάει για την χροα του μαλακού διάτονου κατά των αρχαίων ελλήνων. Το ποιο είναι το "καθ' ημάς" διατονικόν γένος εξηγεί στο παράγραφο 217.
Σαφώς, όμως φαίνεται πως επιβίωσαν και άλλα διαστήματα, τα οποία πιθανώς να μη συμπεριέλαβε ο Χρύσανθος στο πόνημά του, καθώς ως τις μέρες του η περιγραφή των διαστημάτων ήταν γεροφωνία και μισηφωνία, ήτοι μικρό και μεγάλο. Δεν ήταν άλλωστε ο Χρύσανθος ακραιφνής μουσικός-ερμηνευτής, ώστε να περιμένουμε από αυτόν να τα διερευνήσει όλα. Τα βασικά διαστήματα τα διδάχθηκε στην πανδουρίδα και από εκεί μας τα παρουσίασε. Ήδη η επιτροπή μίλησε για τις έλξεις (άλλο εν υπερέβαλε), για τον επιέβδομο μείζονα στον πλ. Δ΄κ.λ.π.

http://analogion.com/forum/attachment.php?attachmentid=24088&stc=1&d=1265721073
Εδώ κατά τη γνώμη σας ποια η βάση του τετράφωνου βαρύ και που καταλήγει (το σάρωσε ο Δημήτρης και ανέβασε εδώ);
Εδώ γράφει καθαρά ο Κώνστας πως πρόκειται για μακάμι Αράκ και έχω γράψει την γνώμη μου γι αυτό. Το μπεστενκιάρ που παρουσιάζεται στο συνημμένο, γράφει καθαρά πως το θεωρεί μέσο του Α' ήχου.

Θα επανέλθω με αρκετές φασματογραφήσεις που δεν αφήνουν αμφιβολίες για τα διαστήματα που έψαλλαν οι παραδοσιακοί δάσκαλοι. Αν μου δώσετε και λίγο χρόνο θα παρουσιάσω, τα επίμαχα μέλη και με τα διαστήματα αυτά ορισμένα σε κλίμακες του Μελωδού.:wink:

ΧΚΣ
 

Shota

Παλαιό Μέλος

Εδώ
γράφει καθαρά ο Κώνστας πως πρόκειται για μακάμι Αράκ και έχω γράψει την γνώμη μου γι αυτό.
Τι γραφει ακριβώς, διότι εγώ έχω δυσκολία να διαβάζω; Η αρκτική μαρτυρια είναι πάντως του μπεστενικγιάρ και όχι του αράκ (όπως φαίνεται και από εδώ στο file του Χριστο).
 
Last edited:

haris1963

παλαιότατο μέλος
Τι γραφει ακριβώς, διότι εγώ έχω δυσκολία να διαβάζω; Η αρκτική μαρτυρια είναι πάντως του μπεστενικγιάρ και όχι του αράκ (όπως φαίνεται και από εδώ στο file του Χριστο).
Πρέπει να διαβάζουμε ον ολόκληρο παράγραφο που γραφει ο Αποστολόπουλος.
.....
 
Last edited:

dimskrekas

Δημήτρης Σκρέκας
Αέρας Πόλεως δεκαετίας 60... Χάρη, μη στυγνάζη (που λέει κ αγαπητός φίλος) και κάνε μια φασματογράφηση! Προσέξτε από το 15.28 κ εξ.

Από τους λίγους που έχουν αφομοιώσει το ΗΘΟΣ του βαρέος, νομίζω...


Πολλές ευχαριστίες στον αγαπητό Λεωνίδα, και στον Ν. Νικολάου, αλλά και
στον διαθέσαντα κυρ Φραγκίσκο Μανιάτη.
Δ.
 

evangelos

Ευάγγελος Σολδάτος
Αέρας Πόλεως δεκαετίας 60... Χάρη, μη στυγνάζη (που λέει κ αγαπητός φίλος) και κάνε μια φασματογράφηση! Προσέξτε από το 15.28 κ εξ.

Από τους λίγους που έχουν αφομοιώσει το ΗΘΟΣ του βαρέος, νομίζω...


Πολλές ευχαριστίες στον αγαπητό Λεωνίδα, και στον Ν. Νικολάου, αλλά και
στον διαθέσαντα κυρ Φραγκίσκο Μανιάτη.
Δ.
Κι ο Χρύσανθος έτσι το λέει! Άντε Δημήτρη που μου θέλεις και φασματογράφηση μπάμ κάνει :)
 

Μ.Β.

Ματθαίος Βλάχος
Δεν υπάρχει αμφιβολία για μένα ότι ο Γα του βαρέως είναι φυσικός, στη θέση του, νανα, μπαστουνάκια, τσαργκιάχ κλπ. κλπ.

Επίσης, για να τετραφωνήσει τέλεια από τον ζω, πρέπει ο ζω να είναι πολύ χαμηλός, δηλαδή στη συχνότητα του εναρμονίου. Αυτό, δεν με ξενίζει σαν άκουσμα, αφού έτσι το ψάλλουν όλοι οι παλαιοί Στανίτσας, Τσαμκιράνης, Καραμάνης κλπ.(κάπου το έχω ακούσει και από τον Καμπανίδη νομίζω, αλλά δεν το βρίσκω τώρα)


Να σημειώσω εδώ πως, ακούγοντας εναρμόνιο Ζω από παραδοσιακούς, παρατηρούμε πως δεν εστιάζουν τόσο στο να είναι τόσο χαμηλός ο Ζω όσο να είναι ψηλός ο Κε και πάνω απ' τον Ζω τα Ζω-Νη Νη-Πα ίσοι τόνοι, πράγμα που δίνει και την αίσθηση της αρμονίας σε αντίθεση με το Ζω,Νη,Πα του διατόνικού που ενώ η απόσταση Ζω-Πα σ' αυτή την περίπτωση είναι ίση, το μικρότερο ζω-Νη σε σχέση με τον μεγάλο τόνο Νη-Πα (πείτε τον όπως σας βολεύει) δίνει την αίσθηση διατόνου ή και ημι-χρώματος (σαν πολύ μαλακό χουζαμάκι..)


Καλό είναι να μην βλέπουμε τους φθόγγους μόνους του σε μια υποθετική κλίμακα σχεδιασμένη σε χαρτί με χάρακα (δυτική νοοτροπία) αλλά σε σχέσεις μεταξύ τους, και μάλιστα σε σχέση διφωνίας και τετραφωνίας που προσωπικά, τις θεωρώ σημαντικότερες για τη δική μας μουσική από τη σχέση τριφωνίας που είναι μάλλον ξένο "καπέλωμα".


Αυτά από μένα. Συγνώμη και για τη διάρροια.
Το θέμα ανήκει στους θεωρητικούς τον οποίων τους προβληματισμούς αναμένω με ειλικρινές ενδιαφέρον.

Εγώ ωστόσο θα εξακολουθήσω να (προσπαθώ να) την ψάλλω όπως στα ηχητικά που ανέβηκαν, χωρίς να με ταλανίζει και πολύ το πώς και γιατί.
Γιατί έτσι μας αρέσει! :D
 
Top