Περί του ήχου του «Τον Δεσπότην και Αρχιερέα»

evangelos

Ευάγγελος Σολδάτος
Εδώ η παραλλαγή είναι βαρύς πα νη ζω θα πεις κανονικά, με ιδέα όμως β ήχου. Στον ζω μπλέκεται ο τρίτος με τον δεύτερο= βαρύς(μεγάλη τρίτη) και στον πα μπλέκεται π πρώτος με τον β= πλάγιος δεύτερος(μικρή τρίτη).

Η πιο σωστή εκτέλεση σύμφωνα με αυτά είναι του Ειρηναίου
(προσέξστε τον γα πριν μπει στον "διατονικό" πρώτο ήχο και μετά ότι είναι ίδιος, σταθερά μια τρίτη μικρή από τον πα, από την αρχή μέχρι το τέλος του μαθήματος):

https://youtu.be/XDfSaf4LiV4



Η καταχρηστικές φθορές δεν δείχνουν αλλοίωση ενός φθόγγου όπως γράφει ο Καράς στο θεωρητικό του και συνεχίζει να πιστεύει ο κ. Κωσταντίνου. Οι καταχρηστικές φθορές δείχνουν ποιότητα μέλους χωρίς να χαλάνε οι δεσπόζοντες φθόγγοι της παραλλαγής. Αυτό σημαίνει αλλοίωση περισσοτέρων φθόγγων, ώστε να επιτευχθεί η ιδέα του ήχου της φθοράς. Τα περι λεγέτου δηλαδή ψαλμώδισης του συγκεκριμένου μαθήματος, όπως το γράφει ο Σίμων Καράς και συνεχίζει ο κ. Κωνσταντίνου, είναι λάθος.

Δείτε και αυτήν την παραπομπή που έκανα και πιο πάνω

ΥΓ Όλα αυτά βέβαια βγαίνουν αν ψάλλεις σωστό νη-πα του μαλακού διατόνου ήτοι τόνο υπερμείζονα 15, όπως τον θέλουν οι αρχαίοι αρμονικοί κι όχι μείζονα 12, όπως παρουσιάζουν εσφαλμένα τα νεότερα θεωρητικά εδώ και 200 χρόνια! Βλέπε και εδώ
 
Last edited:
Top