[Ερώτηση] Εκτέλεση σπάθης στο κοινωνικό Υπαπαντής

Status
Not open for further replies.

pransot

Πράντζος Σωτήρης
#1
Έψαλα το κοινωνικό της Υπαπαντής που υπάρχει στον Πρωγάκη (δυστυχώς δεν έχω σαρωτή ή ηλεκτρονική μορφή για να δώσω και εικόνα -αν κάποιος μπορεί να βοηθήσει).
Συνάντησα την εξής θέση η οποία θεωρώ πως είναι προβληματική.
Μετά από χρωματική θέση μπαίνει σπάθη στον Κε. Κατόπιν χωρίς άλλη φθορά κατεβαίνει στον Πα και σταματάει στον Γα όπου έχει διατονική μαρτυρία. ξανανεβαίνει στον Κε όπου ξαναμπαίνει σπάθη. Μετά από κλασική θέση σπάθης, το μέλος παίζει στο τετράχορδο Κε-Πα'.
α) Σύμφωνα με όσα ξέρω η χρόα μεταβάλλει μόνο συγκεκριμένους φθόγγους και δεν μεταβάλλει όλη την κλίμακα, η οποία παραμένει όπως ήταν.
β) στην προκειμένη περίπτωση θα έπρεπε να ψαλλούν όλα χρωματικά, αφού αυτή η κλίμακα υπήρχε από πριν. Πλην όμως η διατονική μαρτυρία του Γα μα οδηγεί σε διαονική εκτέλεση της πρώτης γραμμής. Η δεύτερη στέκεται να εκτελεστεί και διατονικά και χρωματικά.

Είμαι σχεδόν βέβαιος ότι το κείμενο έχει λάθος. Λείπει μια διατονική φθορά και μετά τη δεύτερη σπάθη πιθανώς χρωματική

Ευχαριστώ όποιον τυχόν απαντήσει και όποιον αναρτήσει το εν λόγω σημείο για διευκόλυνση της συζήτησης
 
E

emakris

Guest
#3
Στη θεωρία όντως η σπάθη επηρεάζει μόνο τους γειτονικούς φθόγγους. Στην πραγματικότητα όμως εισάγει άκουσμα χισάρ (ή χισάρ μπουσελίκ). Δεν είναι τυχαίο ότι η Επιτροπή την ονομάζει "χισάρ". Αυτό σημαίνει ότι ο μεν άνω Νη είναι υψωμένος (σαν να πρόκειται για χρωματικό τετράχορδο), οι δε Πα, Βου, Γα φυσικοί (ο Βου ελαφρώς υψωμένος εάν πρόκειται για χισάρ μπουσελίκ).
Με βάση αυτά τα δεδομένα, νομίζω ότι εξηγείται εν πολλοίς η τοποθέτηση των φθορών στο συγκεκριμένο απόσπασμα, αν και μένουν κάποια λογικά κενά, όπως η επανάληψη της σπάθης χωρίς να έχει λυθεί από άλλη φθορά.
Γενικά, δεν μπορεί να κατανοήσει κανείς πλήρως τα τροπικά φαινόμενα της ημετέρας μουσικής χωρίς κάποια στοιχειώδη αναφορά στα μακάμια. Και εγώ άργησα να το καταλάβω και ομολογώ ότι "την πάτησα" σε ένα παλαιότερο άρθρο μου, όπου προσπαθούσα να εξηγήσω γιατί ο Χρύσανθος τοποθέτησε τις βάσεις των ήχων εκεί που τις τοποθέτησε.
 
Last edited:

Nikos L.

Παλαιό Μέλος
#4
Στη θεωρία όντως η σπάθη επηρεάζει μόνο τους γειτονικούς φθόγγους. Στην πραγματικότητα όμως εισάγει άκουσμα χισάρ (ή χισάρ μπουσελίκ).
Χισάρ ή μπουσελίκ;;
ή Χισάρ Μπουσελίκ;;
στη δευτερη περίπτωση (χισάρ μπουσελικ) δε θα έπρεπε να υπάρχει κάποιο σημάδι πάνω στον Γα, όπως στο τραγούδι "έλπιζα και παλ' ελπίζω";; όμως είναι άξιο απορίας ότι ο Νη είναι με δίεση.
κάπου είχε γραψει ο Τσακιτζής για την κλίμακα της σπάθης...

Αρχικό μήνυμα απο Τσακιτζής
Φίλε Απόστολε, η Σπάθη ακουστικά τοποθετείται σΚΑΙ στο Χρωματικό, αλλά ΚΑΙ στο Εναρμόνιο Γένος. Όταν τίθεται στον Κε, οι Μαρτυρίες της όλης Κλίμακας, είναι :
Των νη - Πα - Βου - Γα οι Διατονικές.
Του Δι με Μαρτυρικό την περισπωμένη του Πα του Πλ. Β΄
Ο Κε φυσικός με το Μαρτυρικό του
Ο Ζω με τα Πελασγικά του Γα, και
Ο άνω Νη με το Διατονικό Μαρτυρικό του Δι ( δηλαδή το δ με τις τελίτσες ).
Όταν τίθεται στον Γα, οι Μαρτυρίες είναι :
Ο νη - Πα με το δ του Διατονικού νη
Ο Βου με το ημίφι του Πα
Ο Γα με τα Πελασγικά του
Ο Δι - Κε - Ζω με τους αντίστοιχους Φθόγγους του Πλ. Β΄ και
Ο άνω Νη με αντίστοιχο Μαρτυρικό του Διατονικού ( δηλαδή τα Παλεσγικά ).
Το συμπέρασμα, είναι ότι εφ' όσον χρησιμοποιούνται Μαρτυρίες του Χρωματικού ή Εναρμονίου Γένους, δεν μπορεί παρά το Μέλος, να δουλεύει σ' αυτές τις Κλίμακες.
 
Last edited:

haris1963

παλαιότατο μέλος
#5
...όπως στο τραγούδι "έλπιζα και παλ' ελπίζω";; όμως είναι άξιο απορίας ότι ο Νη είναι με δίεση...
Γιατί, ακούσατε σε κάποια από τις εκτελέσεις του "'Ελπιζα και παλ' ελπίζω", να εκτελείται ο άνω Νη διατονικά; εννοώ πως ήδη στην αρχή, πριν μπει η χρωματική φθορά, ο Νη με δίεση (χρωματικά) εκτελείται. Όπως λέει κι ο κ. Μακρής, χρησιμοποιείται μεν η Σπάθη, αλλά ουσιαστικά πάνω από τον Κε, έχουμε μόνιμα χρωματικό τετράχορδο.

χς
 

Nikos L.

Παλαιό Μέλος
#6
Γιατί, ακούσατε σε κάποια από τις εκτελέσεις του "'Ελπιζα και παλ' ελπίζω", να εκτελείται ο άνω Νη διατονικά; εννοώ πως ήδη στην αρχή, πριν μπει η χρωματική φθορά, ο Νη με δίεση (χρωματικά) εκτελείται. Όπως λέει κι ο κ. Μακρής, χρησιμοποιείται μεν η Σπάθη, αλλά ουσιαστικά πάνω από τον Κε, έχουμε μόνιμα χρωματικό τετράχορδο.

χς
Παράλειψή μου που δεν το ανέφερα, αλλά μιλάω για τον "κάτω" Νη όπως φαίνεται στο κείμενο του κοινωνικού που ανέβηκε στο 2ο μην.

Για τα υπόλοιπα δεν αντιλέγω...
εσείς συμφωνείτε με το "χισάρ μπουσελίκ" χωρίς την εναρμονια ύφεση στον Γα, αλλά μόνο με τη σπάθη στον Κε;;;;;;
 

Attachments

Last edited:

haris1963

παλαιότατο μέλος
#7
Παράλειψή μου που δεν το ανέφερα, αλλά μιλάω για τον "κάτω" Νη όπως φαίνεται στο κείμενο του κοινωνικού που ανέβηκε στο 2ο μην.

Για τα υπόλοιπα δεν αντιλέγω...
εσείς συμφωνείτε με το "χισάρ μπουσελίκ" χωρίς την εναρμονια ύφεση στον Γα, αλλά μόνο με τη σπάθη στον Κε;;;;;;
Μα και ο κ. Μακρής για στον άνω Νη αναφέρεται μου φαίνεται, γι' αυτό ομιλεί για χρωματικό άκουσμα. Ο κάτω Νη και σ' αυτό το μάθημα και στο "'Ελπιζα...", που (ορθά κατά τη γνώμη μου) έχεις αντιπαραβάλει, είναι με δίεση σημειωμένη.

Σπάθη στον Κε λοιπόν, και μάλιστα και δεύτερη φορά χωρίς νάχει λυθεί, δίεση στον κάτω Νη που φανερώνει εναρμόνια θέση, έστω και χωρίς ατζέμ στον Γα...
Ναι, νομίζω "χισάρ πουσελίκ" είναι η γραμμή, με διαστήματα χρωματικά άνω του Κε και εναρμόνια κάτω από τον ΓΑ. Συμφωνώ με τον κ. Μακρή, εξάλλου αλλιώς δε μου ακούγεται σωστά.

χς
 
E

emakris

Guest
#8
Σπάθη στον Κε λοιπόν, και μάλιστα και δεύτερη φορά χωρίς νάχει λυθεί, δίεση στον κάτω Νη που φανερώνει εναρμόνια θέση, έστω και χωρίς ατζέμ στον Γα... Ναι, νομίζω "χισάρ πουσελίκ" είναι η γραμμή...
Έτσι είναι. Δυστυχώς δεν είναι πάντα όλα γραμμένα... Στη βυζαντινή μουσική (ιδίως στην παλαιά, αλλά και στη νεώτερη) πολλά πράγματα συνάγονται έμμεσα.
 

Nikos L.

Παλαιό Μέλος
#9
Ο κάτω Νη και σ' αυτό το μάθημα και στο "'Ελπιζα...", που (ορθά κατά τη γνώμη μου) έχεις αντιπαραβάλει, είναι με δίεση σημειωμένη.
αυτό προσπαθώ να δείξω, αλλά και την έλλειψη της εναρμονιας υφεσης στον ΓΑ. Γι αυτό και στο πρώτο μου μην έγραψα:
στη δευτερη περίπτωση (χισάρ μπουσελικ) δε θα έπρεπε να υπάρχει κάποιο σημάδι πάνω στον Γα, όπως στο τραγούδι "έλπιζα και παλ' ελπίζω";; όμως είναι άξιο απορίας ότι ο Νη είναι με δίεση.
δίεση στον κάτω Νη που φανερώνει εναρμόνια θέση, έστω και χωρίς ατζέμ στον Γα...
Χωρίς ατζέμ ή εναρμονια υφεση στον ΓΑ, σε τι ύψος θα ήταν ο ΓΑ για να έχουμε εναρμόνιο άκουσμα;; (συμφωνώ ότι κάτι δεν πάει καλά με τις παραλείψεις του βιβλίου, αλλά όπως είναι γραμμένο θυμίζει μόνο χισάρ). Αν τώρα βάζαμε μόνοι μας ένα σημάδι πάνω στον ΓΑ προκειμένου να ακουστεί εναρμόνιος, τότε να βάζουμε σημάδια και όπου αλλού δε μας βολεύει...(προς Θεού δεν είναι βολή προς εσάς...) ο νοών νοείτω...

Έτσι είναι. Δυστυχώς δεν είναι πάντα όλα γραμμένα... Στη βυζαντινή μουσική (ιδίως στην παλαιά, αλλά και στη νεώτερη) πολλά πράγματα συνάγονται έμμεσα.
Συμφωνώ απόλυτα (είναι η πρώτη φορά), αλλά μεχρι τώρα μιλούσαμε για όσα συνάγονται άμεσα...

τελικά να μπεί το ατζέμ στον ΓΑ;;
 

haris1963

παλαιότατο μέλος
#10
Χωρίς ατζέμ ή εναρμονια υφεση στον ΓΑ, σε τι ύψος θα ήταν ο ΓΑ για να έχουμε εναρμόνιο άκουσμα;; (συμφωνώ ότι κάτι δεν πάει καλά με τις παραλείψεις του βιβλίου...
Ο Γα, είτε με ατζέμ, είτε διατονικός, είναι στην ίδια θέση. Ο Βου ανεβαίνει με το ατζέμ, ώστε να γίνει εναρμόνια (μπουσελίκ) η γραμμή. Επειδή δηλαδή, έχει και το Νη δίεση (το χαμηλό, χαρακτηριστικό του μπουσελίκ), συνάγεται πως είναι μπουσελίκ αυτή η γραμμή και θάπρεπε να έχει το ατζέμ στον Γα. Και σε συνδυασμό με τη σπάθη στον ΚΕ, είναι χησάρ μπουσελίκ (όπως το "Έλπιζα...").

Ας μη μας παραξενοφαίνονται αυτά. Τόσο ο Φωκαέας, όσο και άλλοι που συνέθεσαν μέσα στον 19ο αιώνα (όπως και στο παρόν ο Στέφανος Κούτρας), μελοποιούσαν έχοντας στο μυαλό τους και τα μακάμια, εκτός από κάποιες "κλασικές" εκκλησιαστικές θέσεις.

χς
 
#12
Χισάρ ή μπουσελίκ;;
ή Χισάρ Μπουσελίκ;;
στη δευτερη περίπτωση (χισάρ μπουσελικ) δε θα έπρεπε να υπάρχει κάποιο σημάδι πάνω στον Γα, όπως στο τραγούδι "έλπιζα και παλ' ελπίζω";; όμως είναι άξιο απορίας ότι ο Νη είναι με δίεση.
κάπου είχε γραψει ο Τσακιτζής για την κλίμακα της σπάθης...
Δεν υπάρχει κλίμακα της Σπάθης!!!
 
#13
Γιατί, ακούσατε σε κάποια από τις εκτελέσεις του "'Ελπιζα και παλ' ελπίζω", να εκτελείται ο άνω Νη διατονικά; εννοώ πως ήδη στην αρχή, πριν μπει η χρωματική φθορά, ο Νη με δίεση (χρωματικά) εκτελείται. Όπως λέει κι ο κ. Μακρής, χρησιμοποιείται μεν η Σπάθη, αλλά ουσιαστικά πάνω από τον Κε, έχουμε μόνιμα χρωματικό τετράχορδο.

χς
Οταν η σπάθη τεθεί επι του Κε Οο νη' παραμένει διατονικός
 
#16
Έψαλα το κοινωνικό της Υπαπαντής που υπάρχει στον Πρωγάκη (δυστυχώς δεν έχω σαρωτή ή ηλεκτρονική μορφή για να δώσω και εικόνα -αν κάποιος μπορεί να βοηθήσει).
Συνάντησα την εξής θέση η οποία θεωρώ πως είναι προβληματική.
Μετά από χρωματική θέση μπαίνει σπάθη στον Κε. Κατόπιν χωρίς άλλη φθορά κατεβαίνει στον Πα και σταματάει στον Γα όπου έχει διατονική μαρτυρία. ξανανεβαίνει στον Κε όπου ξαναμπαίνει σπάθη. Μετά από κλασική θέση σπάθης, το μέλος παίζει στο τετράχορδο Κε-Πα'.
α) Σύμφωνα με όσα ξέρω η χρόα μεταβάλλει μόνο συγκεκριμένους φθόγγους και δεν μεταβάλλει όλη την κλίμακα, η οποία παραμένει όπως ήταν.
β) στην προκειμένη περίπτωση θα έπρεπε να ψαλλούν όλα χρωματικά, αφού αυτή η κλίμακα υπήρχε από πριν. Πλην όμως η διατονική μαρτυρία του Γα μα οδηγεί σε διαονική εκτέλεση της πρώτης γραμμής. Η δεύτερη στέκεται να εκτελεστεί και διατονικά και χρωματικά.

Είμαι σχεδόν βέβαιος ότι το κείμενο έχει λάθος. Λείπει μια διατονική φθορά και μετά τη δεύτερη σπάθη πιθανώς χρωματική

Ευχαριστώ όποιον τυχόν απαντήσει και όποιον αναρτήσει το εν λόγω σημείο για διευκόλυνση της συζήτησης
Νομίζω ὅτι ἡ ἀπάντηση εἶναι ἡ ἑξῆς: Στὴν σειρὰ ποὺ μπαίνει ἡ πρώτη σπάθη, πάνω ἀπὸ τὸ "χι" (συμπλοκὴ πεταστῆς, κλάσματος καὶ ἀποστρόφου) ἔπρεπε νὰ μπεῖ ἡ ἐναρμόνιος φθορά, ἡ ὁποία ὅταν τίθεται ἐπὶ τοῦ Γα, ζητεῖ τὸν Βου καὶ τὸν Νη μὲ δίεση. Ἔχουμε κι ἄλλες ἀνάλογες περιπτώσεις, στὶς ὁποῖες ἂν καὶ νοεῖται ἡ δίεση στὸν Νη, ἐν τούτοις σημειώνεται (ὅπως ἐν προκειμένῳ). Τὸ ἴδιο συμβαίνει καὶ σὲ παλαιὰ κείμενα σὲ ἅγια λ.χ., ὅπου ἡ δίεση ἄλλοτε σημειώνεται καὶ ἄλλοτε ὄχι. Τὴν ὑποψία μου ἐνισχύει τὸ γεγονὸς ὅτι ὅταν ἡ ἐναρμόνιος φθορὰ τεθεῖ ἐπὶ τοῦ Γα τὰ μαρτυρικά του δὲν ἀλλάζουν, καθὼς καὶ τὸ γεγονὸς ὅτι ὁ χῶρος μεταξὺ τῆς συμπλοκῆς πεταστῆς, κλάσματος καὶ ἀποστρόφου καὶ τῆς ἄνω ἢ τῆς κάτω σειρᾶς εἶναι στενός, ὁπότε μᾶλλον δὲν πρόκειται περὶ τυπογραφικῆς ἀβλεψίας ἀλλὰ περὶ τυπογραφικῆς ἀδυναμίας.
 
#18
Αυτό το ξέρουν όλοι. Οπότε, να κάνετε παρατήρηση ...στον Φωκαέα :)p:wink:), που σημείωνε Σπάθη εννοώντας Χισάρ Μπουσελίκ...

χς
Αγαπητέ χς έτερον, εκάτερον. Και βέβαια όταν κινείται Γα-Βου-Πα- Νη-Πα- έχει το άκουσμα του Πουσελικ (δεν γράφεται στα Ελληνικά) Ομως το μακαμ αυτό κινειται και μέχρι τα τίζια (δείτε Κηλτζανίδη) μετον νη' διατονικό.
Επίσης οι Χρόες αλλοιώνουν πεντάχορδα συγκεκριμένα, εκτός των οποίων παύει η δράσις τους ,εκτος αν σημειώνεται διαφορετική δέσις. Κλασσικά παραδείγματα :
δειτε στο Θεωρητικό του Αρχ. Αβρ. Ευθυμιάδη. Δείτε και το Αξιον εστίν του Αρχ. Κ. Πρίγγου πως ενναλάσσεται η Σπάθη με το οξύ Χρωματικό τετράχορδο.

Δέν υπάρχει κλίμακα της Σπάθης ! Εκτος αν αρχίσετε άλλη Θεμελίωση της Θεωρίας.
 
Last edited:

haris1963

παλαιότατο μέλος
#19
Μιλώντας για το μακάμ:
Αγαπητέ χς έτερον, εκάτερον. Και βέβαια όταν κινείται Γα-Βου-Πα- Νη-Πα έχει το άκουσμα του Πουσελικ (δεν γράφεται στα Ελληνικά) Ομως το μακαμ αυτό κινειται και μέχρι τα τίζια (δείτε Κηλτζανίδη) μετον νη' διατονικό.
Δεν είναι έτσι. 'Οπως και το ίδιο το Μπουσελίκ (αν θέλετε το λέτε Πουσελίκ ή και Πιουσελίκ, δεν κάνει διαφορά) στο οξύ (συνημμένο) τετράχορδο εμφανίζεται σε 2 μορφές:
- μια με Κιουρντί (ας πούμε ΚΕ6ΖΩ12ΝΗ12ΠΑ) και
- μια με Χιτζάζ (ας πούμε ΚΕ6ΖΩ20ΝΗ4ΠΑ).
Δείτε κι εδώ (στη μέση της σελίδας περίπου).
Μιας και αναφέρατε τον Κηλτζανίδη στη σελίδα 110 της "Μεθοδικής Διδασκαλίας" , εκεί όπου έχει την εξήγηση του "Χισάρ Πιουσελίκ", θα δείτε πως επικρατέστερη είναι μάλλον αυτή με το σκληρό χρώμα στο ψηλό τετράχορδο. Αν χρειαστεί να πάει ψηλότερα (στα τίζια) τότε μάλλον επικρατεί το εναρμόνιο τετράχορδο, αλλά εδώ δεν έχουμε αυτή την περίπτωση.
Αν δεν πείθεστε από τις εκτελέσεις του κ. Χαλδαιάκη και του Δρόσου Κουτσοκώστα με τους "Εν Χορδαίς" (στο ποστ θα βρείτε και το κείμενο, που επιμελήθηκε ο Χουρμούζιος, και που έχει μόνο Σπάθη στην αρχή και επιγράφεται Χισάρ Πιουσελίκ), υπάρχουν οι εκτελέσεις από τη Χορωδία του Στανίτσα και από τον Ματθαίο Ταμκιράνη (προς το τέλος της σελίδας), ενώ ο Άρχων Λ. Αστέρης ερμηνεύει ένα έτερο ψαλτοτράγουδο σε Χισάρ Μπουσελίκ, με τον ίδιο τρόπο. Γνωρίζουμε ότι σύμφωνα με τη θεωρία θα έπρεπε να τραγουδούν διατονικό το ψηλό ΝΗ. Όλοι λάθος κάνουν λοιπόν; Ή μήπως όντως ο Φωκαέας (και άλλοι της εποχής αυτής), ήδη στις θέσεις αυτές εννοούν τη μορφή του Χισάρ Μπουσελίκ, με χρωματικό ΚΕ-ΠΑ χωρίς να το σημειώνουν. Είναι ένας προβληματισμός που στέκει, έτσι;

Μιλώντας για τις χρόες τώρα:
Επίσης οι Χρόες αλλοιώνουν πεντάχορδα συγκεκριμένα, εκτός των οποίων παύει η δράσις τους ,εκτος αν σημειώνεται διαφορετική δέσις. Κλασσικά παραδείγματα :
δειτε στο Θεωρητικό του Αρχ. Αβρ. Ευθυμιάδη. Δείτε και το Αξιον εστίν του Αρχ. Κ. Πρίγγου πως ενναλάσσεται η Σπάθη με το οξύ Χρωματικό τετράχορδο.
Αυτά είναι γνωστά, αλλά δε μας λένε κάτι για το εν θέματι πρόβλημα. Το ότι ο Πρίγγος (ή οι καταγραφείς του) γράφουν σωστά σύμφωνα με την ισχύουσα θεωρία, δεν εξηγεί το γιατί ο Φωκαέας (και άλλοι), 120 χρόνια νωρίτερα, μπορεί να έγραφαν σπάθη και να υποννοούσαν (επηρρεασμένοι από το Χισάρ Μπουσελίκ) χρωματικό τετράχορδο πάνω από τον ΚΕ, χωρίς να είναι σημειωμένο. Και να μένει σε μας να το συμπεράνουμε από τη δίεση στον Βου και τον κάτω Νη (αφού κι αυτό το ατζέμ στον Γα το παραλείπανε ενίοτε).

Δέν υπάρχει κλίμακα της Σπάθης ! Εκτος αν αρχίσετε άλλη Θεμελίωση της Θεωρίας.
Δεν το έγραψα εγώ αυτό, και ο Nikos L. σας απάντησε ήδη. Ωστόσο επειδή απευθύνεστε σε μένα, θα σας πω ότι λάθος έχετε κι εδώ. Η ανα-διαμόρφωση της διατονικής κλίμακας με την εισαγωγή μιας ή περισσοτέρων αλλοιώσεων συνιστά μια νέα κλίμακα. Πώς θα ονομάσετε την κλίμακα στην οποία κινείται το μέλος του Πρίγγου στο οποία αναφερθήκατε και που προσδιορίζεται ως "Σπάθειον Μέλος";
Αλλά επειδή μιλάτε για "άλλη Θεμελίωση της Θεωρίας" (sic), θα προχωρήσω λίγο ακόμα.
Ο αείμνηστος Α. Ευθυμιάδης στον οποίο αναφέρεστε, στο κεφάλαιο για τις χρόες, παραπέμπει στον Χρύσανθο και ειδικότερα στην παρ. 275, όπου ο Χρύσανθος μιλάει για τις κλίμακες που παράγουν οι Χρόες τις οποίες υπολογίζει σε 740! Μετά από αυτόν, πολλοί μίλησαν για κλίμακες που παράγονται με μόνιμες αλλοιώσεις κάποιων φθόγγων. Ενδεικτικά αναφέρω, τα θεωρητικά των Π. Αγαθοκλέους, Χ. Οικονόμου και το σύγγραμμα του Μ. Ιεροθέου (τότε Φιλοθεΐτου) με τις εισαγωγικές κλίμακες που περιλαμβάνει και την υπό συζήτησιν. Φυσικά και του Άρχοντος Δ. Ιωαννίδη (Τσακιτζή) στον οποίο ήδη αναφερθήκαμε, ενώ σίγουρα θα υπάρχουν κι άλλα.

χς

υγ. Θα σας παρακαλούσα, αν επιμένετε να μου απευθύνετε το λόγο ονομαστικά (πράγμα που δεν είναι απαραίτητο), να μην με αποκαλείτε με την τζίφρα που υπογράφω τα μηνύματά μου, αλλά με το όνομά μου, το οποίο φαίνεται κάτω από το όνομα μέλους, σε κάθε μήνυμά μου. Ευχαριστώ!
 
Last edited:
#20
Αγαπητέ Χάρη, ευχαριστώ για την επικοινωνία και βέβαια σέβομαι ούτως ή άλλως τον συνομιλητή μου. Θα σου απαντήσω με παραδείγματα. Μέχρι τότε ας κάνουμε μιασύμβαση : Μελέτησε όλη την Θεωρία περι χροών και κλιμάκων του Αρχ. Ευθυμιάδη Ευχαριστώ -Καλλίμαχος
 
Last edited by a moderator:
Status
Not open for further replies.
Top