Απήχημα Τετάρτου Στιχηραρικού

tsak77

Χρῆστος Τσακίρογλου
#1
[Σημείωμα συντονιστή (ΔΚ)]Μεταφέρθηκε από άλλο θέμα

Μια και λέτε περί απηχημάτων, τι απήχημα κάνουμε στον Δ΄ Στιχηραρικό του νέου Στιχηραρίου, όπου έχουμε Πα στην αρκτική μαρτυρία ενώ και στο "Κύριε εκέκραξα" και στο "Πάσα πνοή" από τον πρώτο κιόλας φθόγγο ή στοχεύουμε τον Βου (Αναστασιματάριο Ιωάννου) ή τον πατάμε εξ αρχής (Αναστασιματάριο Πέτρου);
 
Last edited by a moderator:

V_Zacharis

Παλαιό Μέλος
#2
Μια και λέτε περί απηχημάτων, τι απήχημα κάνουμε στον Δ΄ Στιχηραρικό του νέου Στιχηραρίου, όπου έχουμε Πα στην αρκτική μαρτυρία ενώ και στο "Κύριε εκέκραξα" και στο "Πάσα πνοή" από τον πρώτο κιόλας φθόγγο ή στοχεύουμε τον Βου (Αναστασιματάριο Ιωάννου) ή τον πατάμε εξ αρχής (Αναστασιματάριο Πέτρου);
Κατευθείαν στο ψαχνό!
Κάτσε να λύσουμε πρώτα τα απηχήματα! Τίποτα αυτός! ...στο ψαχνό!:eek:

Ο Χρύσανθος δεν λέει κάτι (εκτός και μου έχει ξεφύγει). Ο Καράς λέει "άγια" που θα αρχίζει και θα καταλήγει στον Πα. (φυσικά)

Μην κοιτάς μόνο το αναστασιματάριο και μόνο τα τωρινά κομμάτια. Παλαιότερα ο Δ' του στιχηραρίου τελείωνε στον Πα. Και δεν ήταν εξαίρεση αυτό, ήταν ο κανόνας. Τώρα είναι η εξαίρεση.
 
Last edited by a moderator:

tsak77

Χρῆστος Τσακίρογλου
#3
Στα κομμάτια του λεγέτου που αρχίζουν από Δι πάλι λεγέτου απήχημα δενν κάνουμε. Στου άγια που αρχίζουν από Πα ή από όπου αλλού πάλι άγια στον Δι δεν κάνουμε; Στον πλάγιο του τετάρτου που έχει μέλη που αρχίζουν από Δι με φράσεις άγια πάλι στο Νη δεν κάνουμε το απήχημα. Στον τέταρτο τον στηχεραρικό γιατί να έχει διαφορά; (Ανεξάρτητα άν σε ακόμα παλιότερες εποχές τα απηχήματα έληγαν ακριβώς στον φθόγγο που ξεκινούσε το κομμάτι.)
Σύμφωνοι ως προς το πρώτο σκέλος, αλλά εδώ έχουμε νομίζω μία μικρή διαφορά. Εκτός του ότι κατ' αρχήν μόνο ο Καρράς αναφέρει ένα τέτοιο απήχημα (εάν έχει κάποιος φίλος κάποια άλλη αναφορά προς διασταύρωση ευπρόσδεκτη) πως το αιτιολογεί; Ο Πα του στιχηραρικού Δ΄ ήχου κάνει κλίμακα Άγια; Φυσικά και όχι. Όταν λέμε λέγετο, το λέμε και το εννοούμε, δηλαδή ακόμα και εάν ξεκινήσει απ'τον Δι, κρατάει τον χαρακτήρα του (το ισοκράτημα του βου που αναδεικνύει την μουσική φράση το κάνει φανερό), όμως ο Δ΄στιχηραρικός είναι κάτι εντελώς διαφορετικό. Μιλάμε για έναν καθαρά "διφασικό" ήχο (τι όρος). Βεβαίως και έχει (και από το Αναστασιματάριο του Πέτρου ακόμη) σημεία όπου το μέλος τελιώνει στο Πα, όπως τα περισσότερα (εάν όχι όλα, δεν έχω το κείμενο τώρα μπροστά μου) αναστάσιμα στιχηρά του εσπερινού, όμως αυτά δεν ενώνονται με απήχημα με το επόμενο. Την εναρκτήρια εισαγωγή (απήχημα) την θέλει το "Κύριε εκέκραξα". Εδώ όμως γίνεται και το αλαλούμ. Οι δύο ήχοι που συναγωνίζονται σ'αυτό το μέλος συναντιούνται από την αρχή και πιστεύω ότι το να πούμε Άγια εκ του Πα εκτός του ότι δεν λύνει κάτι πρακτικά, αφενός δεν φανερώνει και κάποια πορεία μέλους αφετέρου δεν είναι και στην θέση του.
Όταν λέμε λέγετος, νεχέανες, Άγια, Άγιε κλπ. στα πολλυσύλλαβα απηχήματα όπως είπε και ο Βασίλης πριν, φανερώνουν τόνο (βάση), κλίμακα και δείγμα πορείας του μέλους σωστά; Το Άγια στην θέση του Πα εδώ φανερώνει κάτι απ'αυτά; Εάν το δούμε λεπτεμερέστερα, θα παρατηρήσουμε ότι περισσότερο μπερδεύει το μέλος, παρά το αναδεικνύει, διότι ενώ κάνουμε το απήχημα, απ'τον πρώτο φθόγγο αλλάζουν τα πάντα, βάση, πορεία του μέλους, (καλά στην κλίμακα και τις έλξεις της ας μην αναφερθούμε εδώ και τα μπερδέψουμε) και το ισοκράτημα όχι ως απαραίτητο συστατικό, αλλά ως αποδεικτικό της όλης αυτής αλλαγής. Πιστεύω δε, ότι και ακουστικά δημιουργεί σύγχυση. Στην εκκλησία μου έκανα ένα σκέτο Νε στο Πα στο "Πάσα πνοή" (Αναστασιματάριο Ιωάννου) και ξεκινώντας, ένας άμουσος "βοηθός" που έχω δίπλα μου (νομίζω ελάχιστοι είναι αυτοί που δεν έχουν τον δικό τους άμουσο "βοηθό" στο αναλόγιο) μου είπε: "Κάτι δεν πήγε σωστά εδώ έτσι;" Άντε να απαντήσεις τώρα εσύ.
Θέλω να πω ότι ίσως ορθώς θεωρητικά το απήχημα να λέγεται στο Πα, εάν και τη λέξη "Άγια" την βρίσκω εντελώς άσχετη διότι φανερώνει εντελώς διαφορετικά πράγματα, όμως το όλο άκουσμα και δέσιμο με το μέλος είναι εντελώς ξένο (ίσως για τα δικά μας αυτιά). Πιστεύω ότι ο λόγος που δεν αναφέρει κανείς άλλος στην θεωρία του απήχημα σ'αυτό το μέλος είναι αυτός ακριβώς και κάνοντας μία υπόθεση (ίσως παρακινδυνευμένη) θα πω ότι εάν έλεγαν οποιοδήποτε απήχημα εδώ, θα μας το μαρτυρούσαν. Δε νομίζω ότι απ'τα απηχήματα που ξέρουμε εμείς σήμερα πραγματικά ταιριάζει κάποιο για να προετοιμάσει το ιδιάζον πραγματικά αυτό μέλος.
Σε κάποιες εξετάσεις πτυχίων και διπλωμάτων στη Σχολή της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Κρήτης, είχαμε ως επιτροπή μεταξύ άλλων και τους κ. Αγγελόπουλο και κ. Νεραντζή. Για κακή τύχη όλων μας εκεί, υπήρχε ένα τέτοιο μέλος στη ύλη ενός μαθητή, και ξεκίνησε μπροστά στα απορημμένα μάτια όλων μας, μία διαμάχη (διαφωνία) μεταξύ των δύο ανδρών για το απήχημα. Στον συγκεκριμμένο τομέα, δεν παίρνω την θέση κανενός, διότι χωρίς επαρκή στοιχεία όλα "παίζουν". Εκεί άκουσα για πρώτη φορά την άποψη του αείμνηστου Καρρά για το απήχημα Άγια το οποίο προσωπικά δεν το βρίσκω και τόσο πλήρες.

Υ.Γ. Θα ήταν πολύ χρήσιμο να μας ανέβαζε κάποιος το πως ακριβώς εννοεί ο Καρράς το απήχημα "Άγια" εκεί, μέσα στην θεωρία του.
 
Last edited:

antonios

Αετόπουλος Αντώνιος
#4
Βεβαίως και έχει (και από το Αναστασιματάριο του Πέτρου ακόμη) σημεία όπου το μέλος τελιώνει στο Πα, όπως τα περισσότερα (εάν όχι όλα, δεν έχω το κείμενο τώρα μπροστά μου) αναστάσιμα στιχηρά του εσπερινού, όμως αυτά δεν ενώνονται με απήχημα με το επόμενο. Την εναρκτήρια εισαγωγή (απήχημα) την θέλει το "Κύριε εκέκραξα". Εδώ όμως γίνεται και το αλαλούμ.
Δηλαδή υποστηρίζεις ότο δύο μέλη του ίδιου ήχου έχουν "θεωρητικά" διαφορετικό απήχημα; Την θέση του απηχήματος στα επόμενα μέλη την έχει ο προψαλόμενος στίχος. Όλοι οι στίχοι στο αναστασιματάριο είναι στον Πα! Ασχέτως αν το κομμάτι αρχίζει με φράση στον Πα ή στο Βου. Και η Μαρτυρία στην αρχή λέει Πα και έχει τρίφωνη ανάβαση. Όλα τα απηχήματα τελειώνουν σήμερα στην βάση του ήχου. Γιατί όχι αυτό;

Οι δύο ήχοι που συναγωνίζονται σ'αυτό το μέλος συναντιούνται από την αρχή και πιστεύω ότι το να πούμε Άγια εκ του Πα εκτός του ότι δεν λύνει κάτι πρακτικά, αφενός δεν φανερώνει και κάποια πορεία μέλους αφετέρου δεν είναι και στην θέση του.
Πώς δεν είναι στην θέση του; Είναι στην βάση του ήχου! Δείχνει την βάση του.

Όταν λέμε λέγετος, νεχέανες, Άγια, Άγιε κλπ. στα πολλυσύλλαβα απηχήματα όπως είπε και ο Βασίλης πριν, φανερώνουν τόνο (βάση), κλίμακα και δείγμα πορείας του μέλους σωστά; Το Άγια στην θέση του Πα εδώ φανερώνει κάτι απ'αυτά;
Σαφώς. Να επισημάνω πως ανάλογα με το είδος μελοποιίας έχουμε απηχήματα σύντομα ή πιό αργά. Ένα απλό Άνανες (Νη-Πα-Πα) στον Πρώτο δεν τα δείχνει όλα αυτά, αλλά εκεί δεν έχεις πρόβλημα :) Ξαναλέω λοιπόν πως εδώ δείχνει την βάση του ήχου, και αν το κάνεις λίγο πιό αργό (για αργότερα είδη μελοποιίας) δείχνει και τα υπόλοιπα.

Εάν το δούμε λεπτεμερέστερα, θα παρατηρήσουμε ότι περισσότερο μπερδεύει το μέλος, παρά το αναδεικνύει, διότι ενώ κάνουμε το απήχημα, απ'τον πρώτο φθόγγο αλλάζουν τα πάντα, βάση, πορεία του μέλους, (καλά στην κλίμακα και τις έλξεις της ας μην αναφερθούμε εδώ και τα μπερδέψουμε) και το ισοκράτημα όχι ως απαραίτητο συστατικό, αλλά ως αποδεικτικό της όλης αυτής αλλαγής.
Ξαναέγραψα πιό πάνω, ότι και σε άλλα μέλη, άλλων ήχων, το μέλος αρχίζει με φράσεις άλλου ήχου και συνεπώς άλλο ισοκράτημα (χρειάζονται παραδείγματα ; ) αλλά αυτό δεν σημαίνει πως θα αλλάξουμε το απήχημα.

Πιστεύω δε, ότι και ακουστικά δημιουργεί σύγχυση. Στην εκκλησία μου έκανα ένα σκέτο Νε στο Πα στο "Πάσα πνοή" (Αναστασιματάριο Ιωάννου) και ξεκινώντας, ένας άμουσος "βοηθός" που έχω δίπλα μου (νομίζω ελάχιστοι είναι αυτοί που δεν έχουν τον δικό τους άμουσο "βοηθό" στο αναλόγιο) μου είπε: "Κάτι δεν πήγε σωστά εδώ έτσι;"
:) Καταλαβαίνεις βέβαια πως όσο και αν το πρακτικό πρόβλημα που αναφέρεις είναι υπαρκτό, δεν είναι επιχείρημα για να πούμε άλλο απήχημα, έτσι; Άν αλλάζαμε κάτι για να εξυπηρετούμε την κάθε "μπαρούφα" που κάνουν οι κατά τα άλλα καλοπροαίρετοι και συμπαθέστατοι άμουσοι βοηθοί μας...!!!


Θέλω να πω ότι ίσως ορθώς θεωρητικά το απήχημα να λέγεται στο Πα, εάν και τη λέξη "Άγια" την βρίσκω εντελώς άσχετη διότι φανερώνει εντελώς διαφορετικά πράγματα, όμως το όλο άκουσμα και δέσιμο με το μέλος είναι εντελώς ξένο (ίσως για τα δικά μας αυτιά).
Ο συγκεκριμένος ήχος είναι ήχος με μετάθεση της βάσης του. Όπως λοιπόν σε όλους τους ανάλογους ήχους, διατηρούμε το απήχημά τους (Νανά στο τρίτο από Γα, και όχι Άανες, Ανανες στον πρώτο από Πα, και όχι Ανέανες κτλ.) έτσι και εδώ απηχούμε με άγια. Δες το θέμα με λίγο "ευρύτερη" διάθεση. Δεν έχει μόνο το "Κύριε εκέκραξα" ο ήχος σαν μέλος!

Είναι λίγο βιαστικά γραμμένα αλλά ελπίζω να γίνουν κατανοητά όσα γράφω.:eek:
 

V_Zacharis

Παλαιό Μέλος
#5
Θέλω να πω ότι ίσως ορθώς θεωρητικά το απήχημα να λέγεται στο Πα, εάν και τη λέξη "Άγια" την βρίσκω εντελώς άσχετη διότι φανερώνει εντελώς διαφορετικά πράγματα, όμως το όλο άκουσμα και δέσιμο με το μέλος είναι εντελώς ξένο (ίσως για τα δικά μας αυτιά).
Μα...η λέξη είναι το πρόβλημα; Αν Θα πεις την λέξη "άγια";
Η μελωδία είναι το πρόβλημα. Λέγοντας "άγια" δεν εννοούμε και διαστήματα Δ' της παπαδικής! Δεν θα κάνεις το απήχημα που κάνει π.χ. ο Στανίτσας σε ένα χερουβικό, από τον Πα! Εννοείτε αυτό. "Άγια" μεν, διαφορετική μελωδία και διαστήματα δε!

Ο Χρύσανθος μπορεί να μην αναφέρει κάτι (τουλάχιστον εγώ δεν έχω προσέξει να λέει), αλλά οι προθεωρίες της παπαδικής είναι ξεκάθαρες. Το απήχημα του Δ' ήχου του στιχηραρίου ήταν "Άγια". Κοιτάξτε την επισύναψη.

Είναι από 2 διαφορετικά χειρόγραφα. Τα φύλλα έχουν τα απηχήματα (στην παλαιά γραφή) του στιχηραρίου (τα κομμάτια που ακολουθούν είναι όλα από το στιχηράριο αν προσέξετε). Και στον τέταρτο ήχο το απήχημα είναι "άγια". Και τα κομμάτια που ακολουθούν είναι του στιχηραρίου και στην εξήγηση έχουν εξηγηθεί από το Πα.
Σε κάποιες εξετάσεις πτυχίων και διπλωμάτων στη Σχολή της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Κρήτης, είχαμε ως επιτροπή μεταξύ άλλων και τους κ. Αγγελόπουλο και κ. Νεραντζή. Για κακή τύχη όλων μας εκεί, υπήρχε ένα τέτοιο μέλος στη ύλη ενός μαθητή, και ξεκίνησε μπροστά στα απορημμένα μάτια όλων μας, μία διαμάχη (διαφωνία) μεταξύ των δύο ανδρών για το απήχημα.
Εγώ πάλι νομίζω ότι σας έκανε καλό αυτή η αψιμαχία διότι σας προβλημάτισε με το τι γίνεται...;)
Υ.Γ. Θα ήταν πολύ χρήσιμο να μας ανέβαζε κάποιος το πως ακριβώς εννοεί ο Καρράς το απήχημα "Άγια" εκεί, μέσα στην θεωρία του.
Έτσι το γράφει κι ο Καράς το αργό απήχημα του τετάρτου. Σχεδόν όπως το γράφουν κι οι παλαιές παπαδικές. Είναι πρώτα το αργό και δίπλα το σύντομο.

Στα υπόλοιπα με κάλυψε ο Αντώνης...
 

Attachments

vagelis

Antonia Xristoforaki Linardaki.
#6
Ακουστε και δυο απηχηματα ΑΓΙΑ απο τον κ. Βασιλειο Νονη . Το πρωτο σε χερουβικο και το δευτερο σε πολυελεο . Γιατι νομιζετε οτι διαφερουν ; Το
δευτερο ειναι μονοσυλλαβο ή πολυσυλλαβο .
Οσο για κατι που αναφερει σε μηνυμα του ο Χρηστος για ''διενεξει'' Αγγελοπουλου και Νεραντζη ,ειναι γεγονος . Ημουν παρων και το προβλημα
ηταν αν στο στιχηραρικο τεταρτο (πχ. ''πασα πνοη ..'' κλπ) , το απηχημα γινεται στον ΠΑ ή στον ΒΟΥ . Ο κ. Νεραντζης ελεγε στον ΒΟΥ και ο κ.
Αγγελοπουλος στον ΠΑ . Επεκρατησε (σωστα) η αποψη του κ. Αγγελοπουλου .
Το βραδι ειχαμε ''ψαλτογλεντι'' σε ταβερνα . Οταν πηγα βρηκα τον κ. Νεραντζη να εχει ηδη παει (δεν ειχε παει ακομα κανεις αλλος) . Μολις με ειδε
(ειμαστε βεβαια παλιοι γνωστοι) , αμεσως με ρωτησε ποια η γνωμη μου
σχετικα με το παραπανω . Του ειπα οτι και εγω στον ΠΑ το κανω και αρα
συμφωνω με τον Αγγελοπουλο .
Και πληροφοριακα : Μετα οταν ηλθαν οι υπολοιποι (αναφερω ενδεικτικα μερικους :Μητροπολιτης Γορτυνης και Αρκαδιας κ. ΜΑΚΑΡΙΟΣ , αρχιμανδριτης
π. Νεκταριος Παρης , π. Τζαβλας Γεωργιος [απο τα καλλιτερα κανονακια στην Ελλαδα] , π. Χουδετσανακης Νικολαος , κ. Αγγελοπουλος Λυκουργος , ο
πρωτοψαλτης κ. Θεοδωρος Βασιλειου κλπ κλπ) , εγινε ''χαμος σε φαγητο(ολοι
γερα πηρουνια) , σε πιοτο (και γερα ποτηρια) και σε τραγουδια ( και φοβερες
φωνες) . Καπου υπαρχει και μια σχετικη ηχογραφηση (απο τον συλλεκτη-γιατρο [ποιον αλλο ;] Μανωλη Χναρακη) .
 

Attachments

V_Zacharis

Παλαιό Μέλος
#7
Ακουστε και δυο απηχηματα ΑΓΙΑ απο τον κ. Βασιλειο Νονη . Το πρωτο σε χερουβικο και το δευτερο σε πολυελεο . Γιατι νομιζετε οτι διαφερουν ; Το
δευτερο ειναι μονοσυλλαβο ή πολυσυλλαβο .
Δεν διαφέρουν πέραν του ότι το ένα είναι πιο εκτενές από το άλλο. Και τα δύο στον ίδιο ήχο αναφέρονται (Δ' της παπαδικής). Απλά το ένα είναι πιο αργό (χερουβικό) και το άλλο πιο σύντομο (πολυέλαιος).

Και τα δύο απηχήματα είναι πολυσύλλαβα.
Και πληροφοριακα : Μετα οταν ηλθαν οι υπολοιποι (αναφερω ενδεικτικα μερικους :Μητροπολιτης Γορτυνης και Αρκαδιας κ. ΜΑΚΑΡΙΟΣ , αρχιμανδριτης
π. Νεκταριος Παρης , π. Τζαβλας Γεωργιος [απο τα καλλιτερα κανονακια στην Ελλαδα] , π. Χουδετσανακης Νικολαος , κ. Αγγελοπουλος Λυκουργος , ο
πρωτοψαλτης κ. Θεοδωρος Βασιλειου κλπ κλπ) , εγινε ''χαμος σε φαγητο(ολοι
γερα πηρουνια) , σε πιοτο (και γερα ποτηρια) και σε τραγουδια ( και φοβερες
φωνες) .
...μπορώ να το φανταστώ...
Ιδίως το μέρος με το φαγητό και το ποτό!!!:eek:
 
#8
Το βραδι ειχαμε ''ψαλτογλεντι'' σε ταβερνα......εγινε ''χαμος σε φαγητο(ολοι γερα πηρουνια) , σε πιοτο (και γερα ποτηρια) και σε τραγουδια ( και φοβερες φωνες) . Καπου υπαρχει και μια σχετικη ηχογραφηση (απο τον συλλεκτη-γιατρο [ποιον αλλο ;] Μανωλη Χναρακη) .
Ωραιο σκηνικο μας περιεγραψες κ. Βαγγελη. Ωραια να ακουγαμε και την ηχογραφηση.... :)
 
#9
Μα...η λέξη είναι το πρόβλημα; Αν Θα πεις την λέξη "άγια";
Η μελωδία είναι το πρόβλημα. Λέγοντας "άγια" δεν εννοούμε και διαστήματα Δ' της παπαδικής! Δεν θα κάνεις το απήχημα που κάνει π.χ. ο Στανίτσας σε ένα χερουβικό, από τον Πα! Εννοείτε αυτό. "Άγια" μεν, διαφορετική μελωδία και διαστήματα δε!

Ο Χρύσανθος μπορεί να μην αναφέρει κάτι (τουλάχιστον εγώ δεν έχω προσέξει να λέει), αλλά οι προθεωρίες της παπαδικής είναι ξεκάθαρες. Το απήχημα του Δ' ήχου του στιχηραρίου ήταν "Άγια". Κοιτάξτε την επισύναψη.

Είναι από 2 διαφορετικά χειρόγραφα. Τα φύλλα έχουν τα απηχήματα (στην παλαιά γραφή) του στιχηραρίου (τα κομμάτια που ακολουθούν είναι όλα από το στιχηράριο αν προσέξετε). Και στον τέταρτο ήχο το απήχημα είναι "άγια". Και τα κομμάτια που ακολουθούν είναι του στιχηραρίου και στην εξήγηση έχουν εξηγηθεί από το Πα.
Εγώ πάλι νομίζω ότι σας έκανε καλό αυτή η αψιμαχία διότι σας προβλημάτισε με το τι γίνεται...;)Έτσι το γράφει κι ο Καράς το αργό απήχημα του τετάρτου. Σχεδόν όπως το γράφουν κι οι παλαιές παπαδικές. Είναι πρώτα το αργό και δίπλα το σύντομο.

Στα υπόλοιπα με κάλυψε ο Αντώνης...

Στο 'Συνημμένα Thumbnails' που ειναι το συντομο απηχημα του τεταρτου, ακουσα τον Ιωαννη Αρβανιτη να το λεει στο ΠΑ οπως ειναι γραμμενο και στο τελος να προσθετει ενα ολιγον και να τελειωνει στο ΒΟΥ. Το μεταχειρηζομαι ετσι στο Κυριε Εκεκραξα και στο Πασα Πνοη και βοηθαει να ακουστει και ο ΒΟΥ. Τι νομιζεις Χρηστο? Βοηθαει αυτο? Εμενα σε πρακτικο επιπεδο με βοηθαει. (Τωρα σε θεωριτικο επιπεδο ισως ειναι αλλο θεμα.)
 
#10
Το 'Συνημμένα Thumbnails' του Βασιλη που εχει το συντομο απηχημα στο ΠΑ δεν βγηκε. Κοιταξτε στο τελος του μυνημα #25.
 

Dimitri

Δημήτρης Κουμπαρούλης, Administrator
Staff member
#11
Ο Χρύσανθος μιλάει ξεκάθαρα για "δύο ίσα του Άγια" από το ΔΙ και από το ΠΑ.
Εδώ είναι το κείμενο (από την Ανέμη).

Στο αυτόγραφο θεωρητικό του (έκδοση Γ. Κωνσταντίνου) μάλιστα, αναφέρει ξεκάθαρα οτι απηχείται (ο Τέταρτος στιχηραρικός) με το Άγια, σελ. 444 (συμβολικό; τέταρτος και γαρ! :)). Λέει

"απηχείται δε ούτος αΓια, ο δε προψαλλόμενος στίχος λήγει εις τον πα".

Και μετά λέει βασικά οτι διαφέρει αυτός ο Άγια από τον Πρώτο ήχο επειδή ο Πρώτος κατεβαίνει κατά τον τροχό ενώ τούτος εδώ κατεβαίνει πότε με τον τροχό και πότε κατά το διαπασών.
 

tsak77

Χρῆστος Τσακίρογλου
#12
Στο 'Συνημμένα Thumbnails' που ειναι το συντομο απηχημα του τεταρτου, ακουσα τον Ιωαννη Αρβανιτη να το λεει στο ΠΑ οπως ειναι γραμμενο και στο τελος να προσθετει ενα ολιγον και να τελειωνει στο ΒΟΥ. Το μεταχειρηζομαι ετσι στο Κυριε Εκεκραξα και στο Πασα Πνοη και βοηθαει να ακουστει και ο ΒΟΥ. Τι νομιζεις Χρηστο? Βοηθαει αυτο? Εμενα σε πρακτικο επιπεδο με βοηθαει. (Τωρα σε θεωριτικο επιπεδο ισως ειναι αλλο θεμα.)
Τάσο, το θέμα για μένα δεν είναι τόσο το εάν βγαίνει κάτι πρακτικά και αν με βοηθάει, όσο το να έχει κάποια στήριξη αυτό που κάνουμε. Ο κ. Φώτης Κετσετζής για παράδειγμα, σε μία κασσέτα όπου λέει ένα δοξαστικό σ'αυτό τον ήχο, ξεκινάει με ένα νε που ξεκινάει μεν απ'τον Πα και το ενώνει με "παγαποντιά" με το Βου στο οποίο λέει και την πρώτη συλλαβή του "Δόξα...". Τρόπους να το "μπαλώσουμε" σίγουρα μπορούμε όλοι να βρούμε, αλλά το θέμα για μένα δεν είναι εκεί. Θα διαβάσω ότι αναφέρει ο Χρύσανθος επ'αυτού και απαντήσω πιο συγκεκριμμένα. Η εκτέλεση του κ. Αρβανίτη είναι μία ιδέα πάντως. Όπως και πολλές άλλες...
 

vagelis

Antonia Xristoforaki Linardaki.
#14
Ακουστε και το απηχημα που κανει ο κ. Νονης στο Δον Εωθινο Δοξαστικο του
Κωνσταντινου .
Βασιλη , μηπως μπορεις να ανεβασεις σε κειμενο τα πολυσυλλαβα απηχηματα
(αργα & συντομα) ;
 

Attachments

V_Zacharis

Παλαιό Μέλος
#16
Ακουστε και το απηχημα που κανει ο κ. Νονης στο Δον Εωθινο Δοξαστικο του
Κωνσταντινου .
Είναι το σύντομο που έχει ο Καράς.
Βασιλη , μηπως μπορεις να ανεβασεις σε κειμενο τα πολυσυλλαβα απηχηματα
(αργα & συντομα) ;
Δεν έχω κάτι έτοιμο... Δεν ξέρω αν έχει κανείς άλλος.
Μόνο αυτό που έχω ανεβάσει από τον Χρύσανθο έχω πρόχειρο.:eek:
 

V_Zacharis

Παλαιό Μέλος
#17
Στο 'Συνημμένα Thumbnails' που ειναι το συντομο απηχημα του τεταρτου, ακουσα τον Ιωαννη Αρβανιτη να το λεει στο ΠΑ οπως ειναι γραμμενο και στο τελος να προσθετει ενα ολιγον και να τελειωνει στο ΒΟΥ.
Αυτή απ' ότι φαίνεται ήταν η παλαιά πρακτική των απηχημάτων που τελείωναν στον φθόγγο που θα άρχιζε το κομμάτι. Προφανώς θα το έκανε σε κομμάτι που θα άρχιζε από Βου.
Το μεταχειρηζομαι ετσι στο Κυριε Εκεκραξα και στο Πασα Πνοη και βοηθαει να ακουστει και ο ΒΟΥ. Τι νομιζεις Χρηστο? Βοηθαει αυτο? Εμενα σε πρακτικο επιπεδο με βοηθαει. (Τωρα σε θεωριτικο επιπεδο ισως ειναι αλλο θεμα.)
Με αυτή την λογική των απηχημάτων το απήχημα για το "Κύριε εκέκραξα " του αναστασιματαρίου πρέπει να τελειώσει στον Δι, αφού εκεί αρχίζει το κομμάτι.;)
 
#18
Αυτή απ' ότι φαίνεται ήταν η παλαιά πρακτική των απηχημάτων που τελείωναν στον φθόγγο που θα άρχιζε το κομμάτι. Προφανώς θα το έκανε σε κομμάτι που θα άρχιζε από Βου.


Με αυτή την λογική των απηχημάτων το απήχημα για το "Κύριε εκέκραξα " του αναστασιματαρίου πρέπει να τελειώσει στον Δι, αφού εκεί αρχίζει το κομμάτι.;)
α) Στο Πασα Πνοη ηταν απ το Αναστασιματαριον του Ιωαννου.

β) Νομιζω οτι το σωστο και παραδοσιακο ειναι οπως γραφει ο Καρας και λεει ο Χρυσανθος. Υπαρχει αμφιβολια σε αυτο? Εγω θεωριτικα ειναι καθαρο το θεμα.
 
#19
Τάσο, το θέμα για μένα δεν είναι τόσο το εάν βγαίνει κάτι πρακτικά και αν με βοηθάει, όσο το να έχει κάποια στήριξη αυτό που κάνουμε. Ο κ. Φώτης Κετσετζής για παράδειγμα, σε μία κασσέτα όπου λέει ένα δοξαστικό σ'αυτό τον ήχο, ξεκινάει με ένα νε που ξεκινάει μεν απ'τον Πα και το ενώνει με "παγαποντιά" με το Βου στο οποίο λέει και την πρώτη συλλαβή του "Δόξα...". Τρόπους να το "μπαλώσουμε" σίγουρα μπορούμε όλοι να βρούμε, αλλά το θέμα για μένα δεν είναι εκεί. Θα διαβάσω ότι αναφέρει ο Χρύσανθος επ'αυτού και απαντήσω πιο συγκεκριμμένα. Η εκτέλεση του κ. Αρβανίτη είναι μία ιδέα πάντως. Όπως και πολλές άλλες...
Aχa.....καταλαβα. Το σωστο και παραδοσιακο απηχημα του ειναι οπως το ειπε ο Χρυσανθος και το το εγραψε ο Καρας. Τι αλλο να ειναι?
 

V_Zacharis

Παλαιό Μέλος
#20
α) Στο Πασα Πνοη ηταν απ το Αναστασιματαριον του Ιωαννου.
Τι να σου πω; Δεν ξέρω γιατί το έκανε έτσι...
Πρέπει να το ρωτήσουμε τον ίδιο.
β) Νομιζω οτι το σωστο και παραδοσιακο ειναι οπως γραφει ο Καρας και λεει ο Χρυσανθος. Υπαρχει αμφιβολια σε αυτο? Εγω θεωριτικα ειναι καθαρο το θεμα.
Η σωστή διατύπωση είναι πως ο Καράς ακολουθεί τον Χρύσανθο σε αυτό. Πριν τον Χρύσανθο όμως τα απηχήματα είχαν ελαφρώς άλλη πορεία στην κατάληξη. Τελείωναν δηλαδή στην νότα που άρχιζε το κομμάτι που θα ακολουθούσε.
 
Top