Αντίφωνα της Θείας Λειτουργίας και Τυπικά-Μακαρισμοί

#41
************(Βασιλης Ζαχαρης γραφει εδω......) Ο χρόνος ψαλμώδησης των τριών παλαιών αντιφώνων είναι κατά τι μικρότερος από τα νέα, διότι δεν λέγετε αργώς και εις ρυθμόν εμβατηρίου το αναστάσιμο απολυτίκιο στο τέλος.;) Οπότε θέμα χρόνου δεν υπάρχει. Βεβαίως κάποιος μπορεί να πει σαν επιχείρημα "δεν μ' αρέσουν" ή κάτι παρόμοιο... Δεκτό!*****************

Και να λεγεται το αναστασιμο απολυτικιο μετα την εισοδο? Μου αρεσει οπως λεμε τωρα το απολυτικιο και βγαινει ο ιερεας, αλλα δεν ειναι επιχειρημα αυτο, και ουτε εχω ψαλει αυτα τα παλαιοτερα αντιφωνα για να συγκρινω ταις πραξεις. Αλλα η παραδοση ειναι παραδοση, και εαν μαθω την πιο σωστη παραδοση, θα προσπαθησω να την εφαρμοσω.
 
Last edited:

V_Zacharis

Παλαιό Μέλος
#42
Μπορουν δηλαδη να ψαλουν τα αντιφωνα καθε Κυριακη? Νομιζα οτι τα Τυπικα και οι Μακαρισμοι ειναι η σωστη παραδοση.
Η παλαιότερη τάξη των ενοριών είναι τα αντίφωνα (όχι όμως με 3 στίχους, αλλά με ολόκληρο ψαλμό). Τα τυπικά ήταν του Μοναστικού τυπικού. Κάποια στιγμή που αυτά τα δύο τυπικά συνέκλιναν κάποια πράγματα άλλαξαν και στα δύο τυπικά.

Το ισχύον τυπικό της ΜΤΧΕ για της ενορίες (αυτό του Βιολάκη δηλαδή) αναφέρει ρητά ότι για τις Κυριακές και τις εορτές αγίων μόνο τυπικά μπορούν να λεχθούν. Ούτε αντίφωνα, ούτε τίποτ' άλλο. (εκτός και είναι δεσποτική-θεομητορική εορτή)

Όμως επειδή η πράξη των αντιφώνων είναι παλαιότατη, γι αυτό και αναφέρω ότι μπορούν να λεχθούν αντίφωνα και τις Κυριακές. Όμως όχι αυτά που λέμε όλοι ως των Κυριακών!

Περιπου ποτε εγιναν τα νεοτερα Αντιφωνα που λεμε οι περισοτεροι τωρα?
Δεν γνωρίζω. Σίγουρα ο Βιολάκης δεν τα γνωρίζει διότι δεν τα αναφέρει πουθενά...

Λεει ο Φουντουλης τιποτα για αυτο το θεμα?
Λέει. Κοίτα στον 4ο τόμο σελίδα 34-43.
Αλλα η παραδοση ειναι παραδοση, και εαν μαθω την πιο σωστη παραδοση, θα προσπαθησω να την εφαρμοσω.
Υπάρχουν πολλές παραδόσεις και μπορούν όλες να είναι εξίσου σωστές. Κοίτα τι γράφει σχετικά κι ο Βιολάκης. (αν μπορείς και να το σκανάρεις...)

Υ.Γ.
Βρε Τάσο γράφε πιο συμπυκνωμένα...:D 4 μηνύματα έστειλες για να γράψεις 2-3 πράγματα! (υπάρχει και το κουμπάκι που γράφει edit:p)
 

dkalpakidis

Dimitrios Kalpakidis
#44
Τι εννοείς Κώστα;

Διαβάζοντας το Τ.Κ. (Κωνσταντίνου) παρατηρώ τα εξής:
Είναι ο πρώτος που "δημιουργεί" αντίφωνα Θεομητορικών εορτών
(τα οποία υιοθέτησε και το ΤΜΕ)
αλλά και αντίφωνα εορταζομένων αγίων.
Όλα αυτά τα νεώτερα αντίφωνα δεν είναι στίχοι από ορισμένο ψαλμό (όπως απαιτούσε η ορθή δομή των αντιφώνων- αρχαία και των δεσποτικών εορτών) αλλά στίχοι κατ' εκλογήν (μάλλον από το Εκλογάριον).
Παρόλα αυτά τα μεν των Θεομητορικών εορτών πέρασαν στο ΤΜΕ και επικράτησαν, ενώ τα των εορταζομένων αγίων (αφαιρέθησαν εκ της β' εκδόσεως κλπ) δεν επικράτησαν. Εγκύκλιος του πατριαρχείου πάντως λίγα χρόνια μετά καταδίκαζε την αντικατάσταση των τυπικών μετά των αντιφώνων εκτός των εορτών. Και κάποια λογικά ερωτήματα από όλα αυτά:
α'. Γιατί είναι ανεκτή η νέα πράξη για τις θεομητορικές κι όχι για τις εορτές των αγίων;
β'. Γιατί λησμονήθηκε ο ορθός καταρτισμός ταν αντιφώνων;
(αντίφωνον- ψαλμός- εισοδικός στίχος του γ' αντιφώνου)
γ. Γιατί λησμονήθηκε από το ΤΚ η διάταξη των αρχαίων αντιφώνων;
δ. Γιατί μπήκε στο περιθώριο η εναλλαγή των εφυμνίων (ασματικά τυπικά) αλλά και η παράδοση των Τυπικών και Μακαρισμών;
ε. Σε ποιά περίοδο και με βάση πιό Τυπικό είχαν επικρατήσει τα Τυπικά κατά την τάξη της Μεγάλης εκκλησίας (με εφύμνια) και πιά ήταν η ακριβής διάταξη αυτών; ακολουθούσαν και οι Μακαρισμοί;
 

kostaeri

Μπουσδέκης Κώστας
#45
σορρυ, απλα διαβαζα τις προηγουμενες σελιδες που λεγε τα δικα του ο μαυροματης, κοιτα κ θα καταλαβεις. μαλλον επιτηδες το κανει
 

Panagiotis

Γενικός συντονιστής
#46
Το φαινόμενο της συντόμευσης των τυπικών και των μακαρισμών ΔΕΝ απαντάται μόνο στην Ελλάδα αλλά και στις ομόδοξες χώρες. Συγκεκριμένα υπάρχουν οι εξής πράξεις (φυσικά στις ενορίες):
α) Σερβία-Ρουμανία
1η στάση: Δόξα, και νυν. Ευλόγει η ψυχή μου..... ευλογητός ει Κύριε (δηλ. ο τελευταίος στίχος με την "περισσή").
2η στάση: Δόξα, και νυν. Ο μονογενής
3η στάση: Μακαρισμοί χωρίς τροπάρια (μόνο στίχοι) ή μακαρισμοί με 2 ή 4 τροπάρια
β) Ρωσία
1η στάση: 3-4 στίχοι του ψαλμού
2η στάση: 3-4 στίχοι του ψαλμού Δόξα, και νυν. Ο μονογενής
3η στάση: Μακαρισμοί χωρίς τροπάρια (μόνο στίχοι)

Στη Βουλγαρία η πράξη είναι κάτι μεταξύ (α) και (β), αν και σε πολλούς ναούς ψάλλουν τα αντίφωνα χωρίς στίχους, εκτός εάν υπάρχουν ειδικοί στίχοι (π.χ. εορτές).
 

psl

μέλος
#47
Στη Βουλγαρία η πράξη είναι κάτι μεταξύ (α) και (β), αν και σε πολλούς ναούς ψάλλουν τα αντίφωνα χωρίς στίχους, εκτός εάν υπάρχουν ειδικοί στίχοι (π.χ. εορτές).
Παρακαλω διευκρινιστε τι εννοειτε "αντιφωνα χωρις στίχους";
 

dkalpakidis

Dimitrios Kalpakidis
#48
Συνεχίζοντας τον προβληματισμό μου αναφέρω τα εξής:
Φαίνεται ότι τα Θεομητορικά αντίφωνα είναι κατά πολύ νεώτερα, όπως επίσης και τα αντίφωνα Περιτομής, Α΄ και Γ' Κυριακής Νηστειών.
Δεν έχουν, όπως τα αρχαία αλλά και τα των δεσποτικών εορτών την ορθή και παλαιά δομή των αντιφώνων, όπου κάθε αντίφωνο είναι από κάθε ψαλμό.
Τα νεώτερα είναι ΕΚΛΟΓΗ από ψαλμικούς στίχους από το εκλογάριον.
(Μάλλον επινόηση του Κωνσταντίνου)
Ένα θέμα που είναι προς συζήτηση: Γιατί θεωρούμε ανεκτή την νεωτάτη παράδοση
αυτών των αντιφώνων (κατά παράβαση της ορθής τάξης) για τις άνω εορτές
αλλά όχι και τα αντίφωνα των "εορταζομένων" αγίων που έχει το Τ.Κ. (Κωνσταντίνου);
Και κάτι ακόμη: είναι λάθος - όπως πολλές φορές Κυριακές επιλέγουμε κατά άλλη τάξη τα αρχαία αντίφωνα- να επιλέξουμε Τυπικά και Μακαρισμούς σε αυτές τις περιπτώσεις των Θεομητορικών εορτών;
 
Last edited:

Panagiotis

Γενικός συντονιστής
#49
Παρακαλω διευκρινιστε τι εννοειτε "αντιφωνα χωρις στίχους";
Αντίφωνα χωρίς στίχους=Ταις πρεσβεἰαις 3 φορές, Σώσον ημάς... 3 φορές
Αυτό ισχύει για τις καθημερινές και Κυριακές εκτός κάποιας εορταστικής περιόδου (μεθέορτες)
 

dkalpakidis

Dimitrios Kalpakidis
#51
Χρήστο ο Παναγιώτης δεν βγάζει συμπέρασμα... απλά καταγράφει την τάξη στην Βουλγαρία. Δεν νομίζω ότι η σειρούλα μου εννοεί ότι ασπάζεται την τάξη (ή μάλλον την αταξία) αυτή. Απλά καταγράφει.
Δημήτρης Καλπακίδης
 

dkalpakidis

Dimitrios Kalpakidis
#53
Ωραιότατες οι παρατηρήσεις σας.
Συμφωνούμε ότι αντίφωνα είναι οι ψαλμοί. (91ος, 92ος και 94ος).
Επίσης ότι κάθε Δεσποτική εορτή έχει τους δικούς της ΨΑΛΜΟΥΣ- ΑΝΤΙΦΩΝΑ. (ακολουθεί ο εισοδικός στίχος από το γ' αντίφωνο)
Το πρόβλημα είναι στις λεγόμενες νεότερες ΕΚΛΟΓΕΣ και βλέπω ότι το θέμα αυτό δεν το αγγίζει κανείς...
Για τα αρχαία Αντίφωνα- πέρα από τα όσα γνωστά έχει γράψει ο αείμνηστος σοφός λειτουργιολόγος- έχει γράψει (την 2α Ιανουαρίου σε σημείωση) ο συντάκτης των Διπτύχων κ. Διονύσιος Μπιλάλης Ανατολικιώτης αλλά και το Νέο Εγκόλπιο της Εκκλησίας (παρότι έχει δυστυχώς και τα "Ευλόγει η ψυχή μου" ως αντίφωνα...)
Όσο αφορά τα Τυπικά και τους Μακαρισμούς (παρότι προσωπικά χρησιμοποιώ Κυριακές τα αρχαία Αντίφωνα) δεν είμαι υπέρ της κατάργησης μιας τόσο παλαιάς παραδόσεως.
Συνήθως σε μνήμες αγίων τα ψάλλω μαζί με τα τροπάρια γ' και στ' ωδής.
Μια τόσο πλούσια παράδοση είναι κρίμα να την βλέπουμε μονολιθικά κατ' εμέ.
Σέβομαι τις απόψεις όσον λένε ότι το ΤΜΕ επιβάλει Τυπικά τις Κυριακές αλλά ακόμη και το ΤΜΕ βλέπουμε ότι έχει τάσεις "αποδέσμευσης" από την μοναχική πράξη. Πολλές φορές έχει νεώτερα αντίφωνα (Α' Νηστειών, περίοδος Πάσχα, Θεομητορικές εορτές κλπ) όπως και τα καθ' ημέραν (όπως θεωρεί τα αρχαία Αντίφωνα).
Η μοναχική πράξη τα καθ' ημέραν τα αγνοεί παντελώς.
Εκεί ψάλλονται πάντοτε Τυπικά και Μακαρισμοί και μόνο κατά την κύρια ημέρα των Δεσποτικών μόνο εορτών τα Αντίφωνα αυτής....
Φιλικά
Δημήτριος Καλπακίδης
 
Last edited:

Panagiotis

Γενικός συντονιστής
#54
Από που βγάζεις αυτό το συμπέρασμα?
Από πολλές επισκέψεις στη γείτονα χώρα (και πολλή κατανάλωση ρακής με τους εκεί συναδέλφους ιεροψάλτες) :D
 

Panagiotis

Γενικός συντονιστής
#55
Χρήστο ο Παναγιώτης δεν βγάζει συμπέρασμα... απλά καταγράφει την τάξη στην Βουλγαρία. Δεν νομίζω ότι η σειρούλα μου εννοεί ότι ασπάζεται την τάξη (ή μάλλον την αταξία) αυτή. Απλά καταγράφει.
Δημήτρης Καλπακίδης
Φυσικά και δεν είμαι υπέρ της αταξίας. :) Η κατάσταση στα θέματα τυπικού στη γείτονα χώρα είναι ακόμη "νηπιακή". Ευτυχώς η επαναφορά στη λατρεία της βυζαντινής μουσικής (έστω και σε ερασιτεχνική-πρακτική εκτέλεση), οι επανεκδόσεις μουσικών βιβλίων (η τελευταία έκδοση κάποιων είχε γίνει στα 1940κάτι) είναι ελπιδοφόρο μήνυμα. Κάποια στιγμή θέλω να γράψω αναλυτικά για την εκεί ψαλτική παράδοση.
 

V_Zacharis

Παλαιό Μέλος
#56
Ένα θέμα που είναι προς συζήτηση: Γιατί θεωρούμε ανεκτή την νεωτάτη παράδοση
αυτών των αντιφώνων (κατά παράβαση της ορθής τάξης) για τις άνω εορτές
αλλά όχι και τα αντίφωνα των "εορταζομένων" αγίων που έχει το Τ.Κ. (Κωνσταντίνου);
Έριξα μια ματιά αλλά δεν τα είδα σε όλες τις εκδόσεις. Ας πούμε στην έκδοση του 1838 τα έχει ενώ στην έκδοση του 1868 τα έχει βγάλει και στην θέση τους έχει τα τυπικά.

π.χ. του Αγ.Δημητρίου:
View attachment ''Τυπικόν εκκλησιαστικόν'' Κωνσταντίνου Πρωτοψάλτου-Κωνσταντινούπολις 1838.pdf (τα αντίφωνα είναι "ει βούλει" αν προσέξετε)
View attachment ''Τυπικόν εκκλησιαστικόν'' Κωνσταντίνου Πρωτοψάλτου-Κωνσταντινούπολις 1868.pdf

Αυτό πιθανότατα σημαίνει ότι αυτή η καινοτομία δεν έγινε αποδεκτή, ενώ η καινοτομία των αντιφώνων των Θεομητορικών εορτών (και των άλλων που ανέφερες) έγιναν αποδεκτές ίσως προς τιμήν της Θεοτόκου και των εορτών που έχουν μια ιδιαίτερη σπουδαιότητα.

Ως μη όφειλε; Ίσως. Αλλά αυτή η παράδοση είναι που επιβίωσε. Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν μπορεί κανείς να κρατήσει ΚΑΙ την παλαιότερη παράδοση, των τυπικών τις Θεομητορικές εορτές.
Και κάτι ακόμη: είναι λάθος - όπως πολλές φορές Κυριακές επιλέγουμε κατά άλλη τάξη τα αρχαία αντίφωνα- να επιλέξουμε Τυπικά και Μακαρισμούς σε αυτές τις περιπτώσεις των Θεομητορικών εορτών;
Όχι βέβαια...
Το πρόβλημα είναι στις λεγόμενες νεότερες ΕΚΛΟΓΕΣ και βλέπω ότι το θέμα αυτό δεν το αγγίζει κανείς...
Εαν δεν το έχει ψάξει κανείς, τι να λέμε; Την γνώμη μας; "...εμένα μου φαίνεται ή εγώ νομίζω..."; Καλύτερα δεν είναι απλώς να μην υπάρχουν απαντήσεις;;)
Μια τόσο πλούσια παράδοση είναι κρίμα να την βλέπουμε μονολιθικά κατ' εμέ.
+1
 

dkalpakidis

Dimitrios Kalpakidis
#57
Τα αρχαία αντίφωνα είχαν κατά τις Θεομητορικές Εορτές και κάποιες Δεσποτικές την εξής μορφή (ΤΑγ.Σ.):[ίσως και Κυριακή;]

Αντίφωνον Α'
Ήχος β. Ψαλμός 91ος


Ἀγαθὸν τὸ ἐξομολογεῖσθαι τῷ Κυρίῳ καὶ ψάλλειν τῷ ὀνόματί σου, ῞Υψιστε
Ταῖς πρεσβείαις τῆς Θεοτόκου, Σῶτερ, σῶσον ἡμᾶς.

Τοῦ ἀναγγέλλειν τῷ πρωΐ τὸ ἔλεός σου καὶ τὴν ἀλήθειάν σου κατὰ νύκτα.
Ταῖς πρεσβείαις τῆς Θεοτόκου, Σῶτερ, σῶσον ἡμᾶς.

ὅτι εὔφρανάς με, Κύριε, ἐν τοῖς ποιήμασί σου, καὶ ἐν τοῖς ἔργοις τῶν χειρῶν σου ἀγαλλιάσομαι.
Ταῖς πρεσβείαις τῆς Θεοτόκου, Σῶτερ, σῶσον ἡμᾶς.

ὅτι εὐθύς Κύριος ὁ Θεὸς ἡμῶν καὶ οὐκ ἔστιν ἀδικία ἐν αὐτῷ.
Ταῖς πρεσβείαις τῆς Θεοτόκου, Σῶτερ, σῶσον ἡμᾶς.

Δόξα Πατρὶ καὶ Υἱῷ καὶ Ἁγίῳ Πνεύματι.
Καὶ νῦν καὶ ἀεὶ καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.
Ταῖς πρεσβείαις τῆς Θεοτόκου, Σῶτερ, σῶσον ἡμᾶς.

Αντίφωνον Β'
Ήχος β'. Ψαλμός 92ος


Ὁ Κύριος ἐβασίλευσεν, εὐπρέπειαν ἐνεδύσατο, ἐνεδύσατο Κύριος δύναμιν καὶ περιεζώσατο·
Σῶσον ἡμᾶς Υἱὲ Θεοῦ, ......, ψάλλοντάς σοι, Ἀλληλούια.

Καὶ γὰρ ἐστερέωσε τὴν οἰκουμένην, ἥτις οὐ σαλευθήσεται.
Σῶσον ἡμᾶς Υἱὲ Θεοῦ, ......, ψάλλοντάς σοι, Ἀλληλούια.

Θαυμαστοὶ οἱ μετεωρισμοὶ τῆς θαλάσσης, θαυμαστὸς ἐν ὑψηλοῖς ὁ Κύριος.
Σῶσον ἡμᾶς Υἱὲ Θεοῦ, ......, ψάλλοντάς σοι, Ἀλληλούια.

Τῷ οἴκῳ σου πρέπει ἁγίασμα, Κύριε, εἰς μακρότητα ἡμερῶν.
Σῶσον ἡμᾶς Υἱὲ Θεοῦ, ......, ψάλλοντάς σοι, Ἀλληλούια.

Δόξα Πατρὶ καὶ Υἱῷ καὶ Ἁγίῳ Πνεύματι.
Καὶ νῦν καὶ ἀεὶ καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.
Ὁ Μονογενὴς Υἱὸς καὶ Λόγος τοῦ Θεοῦ, ἀθάνατος ὑπάρχων καὶ καταδεξάμενος διὰ τὴν ἡμετέραν σωτηρίαν σαρκωθῆναι ἐκ τῆς ἁγίας Θεοτόκου καὶ ἀειπαρθένου Μαρίας, ἀτρέπτως ἐνανθρωπήσας, σταυρωθείς τε, Χριστὲ ὁ Θεός, θανάτῳ θάνατον πατήσας, εἷς ὢν τῆς Ἁγίας Τριάδος, συνδοξαζόμενος τῷ Πατρὶ καὶ τῷ Ἁγίῳ Πνεύματι, σῶσον ἡμᾶς.

Αντίφωνον Γ'
Ήχος ο τυχών. Ψαλμός 94ος

Δεῦτε ἀγαλλιασώμεθα τῷ Κυρίῳ, ἀλαλάξωμεν τῷ Θεῷ τῷ Σωτῆρι ἡμῶν·
Το απολυτίκιον της εορτής

Προφθάσωμεν τὸ πρόσωπον αὐτοῦ ἐν ἐξομολογήσει καὶ ἐν ψαλμοῖς ἀλαλάξωμεν αὐτῷ, ὅτι Θεὸς μέγας Κύριος καὶ Βασιλεὺς μέγας ἐπὶ πᾶσαν τὴν γῆν·
Το απολυτίκιον της εορτής

ὅτι ἐν τῇ χειρὶ αὐτοῦ τὰ πέρατα τῆς γῆς, καὶ τὰ ὕψη τῶν ὀρέων αὐτοῦ εἰσιν.
ὅτι αὐτοῦ ἐστιν ἡ θάλασσα, καὶ αὐτὸς ἐποίησεν αὐτήν, καὶ τὴν ξηρὰν αἱ χεῖρες αὐτοῦ ἔπλασαν.
Το απολυτίκιον της εορτής

Δεῦτε προσκυνήσωμεν καὶ προσπέσωμεν Χριστώ.
Το απολυτίκιον της εορτής

Παρατηρήστε! Το "Σώσον ημάς" δεν ψαλλόταν ξανά ως εφύμνιων στο γ' Αντίφωνο παρά μόνο όταν το "Σώσον ημάς" ήταν - κατά άλλη τάξη- εφύμνιον του γ' Αντιφώνου. Σήμερα, με την επικράτηση των Τυπικών και Μακαρισμών το Εισοδικόν έχει σταθερό "εφύμνιον" το "Σώσον ημάς".
Για όσους θέλουν να κάνουν copy paste τα έγραψα εδώ.
 
Last edited:

dkalpakidis

Dimitrios Kalpakidis
#58
Αρχαια αντιφωνα σε παλαιοτέρα μορφή που κακώς θεωρούνται "καθημερινά"

Αντίφωνον Α'
Ήχος β΄. Ψαλμός 91ος


Ἀγαθὸν τὸ ἐξομολογεῖσθαι τῷ Κυρίῳ καὶ ψάλλειν τῷ ὀνόματί σου, ῞Υψιστε
Ταῖς πρεσβείαις τῆς Θεοτόκου, Σῶτερ, σῶσον ἡμᾶς.

Τοῦ ἀναγγέλλειν τῷ πρωΐ τὸ ἔλεός σου καὶ τὴν ἀλήθειάν σου κατὰ νύκτα.
Ταῖς πρεσβείαις τῆς Θεοτόκου, Σῶτερ, σῶσον ἡμᾶς.

ὅτι εὔφρανάς με, Κύριε, ἐν τοῖς ποιήμασί σου, καὶ ἐν τοῖς ἔργοις τῶν χειρῶν σου ἀγαλλιάσομαι.
Ταῖς πρεσβείαις τῆς Θεοτόκου, Σῶτερ, σῶσον ἡμᾶς.

ὅτι εὐθύς Κύριος ὁ Θεὸς ἡμῶν καὶ οὐκ ἔστιν ἀδικία ἐν αὐτῷ.
Ταῖς πρεσβείαις τῆς Θεοτόκου, Σῶτερ, σῶσον ἡμᾶς.

Δόξα Πατρὶ καὶ Υἱῷ καὶ Ἁγίῳ Πνεύματι.
Καὶ νῦν καὶ ἀεὶ καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.
Ταῖς πρεσβείαις τῆς Θεοτόκου, Σῶτερ, σῶσον ἡμᾶς.

Αντίφωνον Β'
Ήχος β΄. Ψαλμός 92ος


Ὁ Κύριος ἐβασίλευσεν, εὐπρέπειαν ἐνεδύσατο, ἐνεδύσατο Κύριος δύναμιν καὶ περιεζώσατο·
Πρεσβείαις τῶν ἁγίων σου, σῶσον ἡμᾶς, Κύριε.

Καὶ γὰρ ἐστερέωσε τὴν οἰκουμένην, ἥτις οὐ σαλευθήσεται.
Πρεσβείαις τῶν ἁγίων σου, σῶσον ἡμᾶς, Κύριε.

Θαυμαστοὶ οἱ μετεωρισμοὶ τῆς θαλάσσης, θαυμαστὸς ἐν ὑψηλοῖς ὁ Κύριος.
Πρεσβείαις τῶν ἁγίων σου, σῶσον ἡμᾶς, Κύριε.

Τῷ οἴκῳ σου πρέπει ἁγίασμα, Κύριε, εἰς μακρότητα ἡμερῶν.
Πρεσβείαις τῶν ἁγίων σου, σῶσον ἡμᾶς, Κύριε.

Δόξα Πατρὶ καὶ Υἱῷ καὶ Ἁγίῳ Πνεύματι.
Καὶ νῦν καὶ ἀεὶ καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.
Ὁ Μονογενὴς Υἱὸς καὶ Λόγος τοῦ Θεοῦ, ἀθάνατος ὑπάρχων καὶ καταδεξάμενος διὰ τὴν ἡμετέραν σωτηρίαν σαρκωθῆναι ἐκ τῆς ἁγίας Θεοτόκου καὶ ἀειπαρθένου Μαρίας, ἀτρέπτως ἐνανθρωπήσας, σταυρωθείς τε, Χριστὲ ὁ Θεός, θανάτῳ θάνατον πατήσας, εἷς ὢν τῆς Ἁγίας Τριάδος, συνδοξαζόμενος τῷ Πατρὶ καὶ τῷ Ἁγίῳ Πνεύματι, σῶσον ἡμᾶς.

Αντίφωνον Γ'
Ήχος β'. Ψαλμός 94ος


Δεῦτε ἀγαλλιασώμεθα τῷ Κυρίῳ, ἀλαλάξωμεν τῷ Θεῷ τῷ Σωτῆρι ἡμῶν·
Σῶσον ἡμᾶς Υἱὲ Θεοῦ, ὁ ἀναστὰς ἐκ νεκρῶν, ψάλλοντάς σοι, Ἀλληλούια.

Προφθάσωμεν τὸ πρόσωπον αὐτοῦ ἐν ἐξομολογήσει καὶ ἐν ψαλμοῖς ἀλαλάξωμεν αὐτῷ, ὅτι Θεὸς μέγας Κύριος καὶ Βασιλεὺς μέγας ἐπὶ πᾶσαν τὴν γῆν·
Σῶσον ἡμᾶς Υἱὲ Θεοῦ, ὁ ἀναστὰς ἐκ νεκρῶν, ψάλλοντάς σοι, Ἀλληλούια.


ὅτι ἐν τῇ χειρὶ αὐτοῦ τὰ πέρατα τῆς γῆς, καὶ τὰ ὕψη τῶν ὀρέων αὐτοῦ εἰσιν.
ὅτι αὐτοῦ ἐστιν ἡ θάλασσα, καὶ αὐτὸς ἐποίησεν αὐτήν, καὶ τὴν ξηρὰν αἱ χεῖρες αὐτοῦ ἔπλασαν.
Σῶσον ἡμᾶς Υἱὲ Θεοῦ, ὁ ἀναστὰς ἐκ νεκρῶν, ψάλλοντάς σοι, Ἀλληλούια.


Δεῦτε προσκυνήσωμεν καὶ προσπέσωμεν Χριστώ.
Σῶσον ἡμᾶς Υἱὲ Θεοῦ, ὁ ἀναστὰς ἐκ νεκρῶν, ψάλλοντάς σοι, Ἀλληλούια.
 
Last edited:

V_Zacharis

Παλαιό Μέλος
#59
Ναι αυτά τα δεύτερα λέω εγώ αν ποτέ ψάλλω Κυριακή αντίφωνα. Τα πρώτα είναι σύμφωνα με το Τυπικό της Αγ.Σοφίας;
 

dkalpakidis

Dimitrios Kalpakidis
#60
Ναι αυτά τα δεύτερα λέω εγώ αν ποτέ ψάλλω Κυριακή αντίφωνα. Τα πρώτα είναι σύμφωνα με το Τυπικό της Αγ.Σοφίας;
Το Τυπικόν της Αγιά- Σοφιάς άλλοτε έχει "Ταις πρεσβείαις" , "Πρεσβείαις των Αγίων σου" και "Σώσον ημάς" άλλοτε, την σημερινή πρακτική αλλά χωρίς επανάληψη του "Σώσον ημάς" στο γ' Αντίφωνο, και πολλές φορές "Αλληλούια" τριπλόν ή άλλα εφύμνια σε κάθε Αντίφωνο. Συνήθως το σχήμα με το απολυτίκιον ως γ' αντίφωνο είναι των Δεσποτικών εορτών.
Πάντως:
1. Η μορφή των Αντιφώνων -όπως υπάρχουν και στο Ωρολόγιο και με μικρή διαφορά στο Νέον Εγκόλπιον είναι αρχαιοτάτη αλλά όχι και η μοναδική. Ο μακαρίτης Ιωάννης Φουντούλης κάπου αναφέρει την προτίμηση του σε αυτά λέγοντας ότι "το γ' αντίφωνο εκτός από το απολυτίκιον, που ούτως ή άλλως ψάλλεται μετά την είσοδο έχει ως εφύμνιον το "Σώσον ημάς Υιέ Θεού..." και πιό κάτω αναφέρει "νόμιμα μπορούν να επανέλθουν...".

2. Όταν ψάλλουμε τα αντίφωνα με την παλαιοτέρα μορφή ή Τυπικά και Μακαρισμούς τότε στο Εισοδικόν λέμε ως εφύμνιον το "Σώσον ημάς Υιέ Θεού". Όμως εάν λέμε τα αντίφωνα κατά την νεώτερη μορφή - απολυτίκιον ως γ' αντίφωνον τότε και το Εισοδικόν έχει ως εφύμνιον το Απολυτίκιον.
(μια σχετική έρευνα και στο Τυπικόν Αγίου Σάββα στις Δεσποτικές Εορτές ίσως δικαιώσει την άποψη αυτή...).
 
Top