Τετράδιο εργασίας καταλογογράφησης αρχαιοελληνικών μουσικών θεμάτων

Zambelis Spyros

Παλαιό Μέλος
echeion
ἠχεῖον

ἠχεῖον , τό, (ἦχος)
A. drum, gong, Plu.Crass.23, Apollod. ap. Sch. Theoc.2.36, Procop.Gaz.Ecphr.p.153B.; tambourine, as head-dress, Herm.Trism.in Rev.Phil.32.254; used for stage-thunder, Sch.Ar. Nu.292; as sounding-boards in the theatre, Vitr.5.5.2.
II. in the lyre, = χάλκωμα, apptly. a metallic sounding-plate, Hsch.; so of the palate, Gal.UP7.5.
2. Adj. ἠχεῖον ὄργανον sounding instrument, Ph.1.588, cj.ib.444,510.

Echembrotus
Έχέμβροτος

eidos
εἰδoς

eiresia
εἰρεσία
boat-song, to which the rowers kept time, “αὐλεῖν εἰρεσίαν” Plu.Alc.32, cf. Luc.VH1.40.

eresione
εἰρεσιώνη

εἰρεσι^ώνη , ἡ, (εἶρος)
A. branch of olive or laurel wound round with wool and hung with fruits, dedicated to Apollo and borne about by singing boys at the Πυανόψια and Θαργήλια, while offerings were made to Helios and the Hours, and afterwards hung up at the house-door, Eup.119, Ar.Eq.729, V.399, Pl.1054, cf. Paus.Gr.Fr.157, Sch.Ar. ll. cc.
2. the song itself, Hom.Epigr.15, Plu.Thes. 22.

ekbole
ἐκβολή

ekchordos
ἔκχορδος

ekkrusis-eklepsis
ἔκκρουσις-ἔκληψις

ekkrousmos-ekklemmatismos
ἐκκρουσμός-ἐκλημματισμος

eklaktisma
ἐκλάκτισμα

ἐκλάκτ-ισμα , ατος, τό,
A. dance, in which the legs are thrown up behind, fling, Poll.4.102.


eklelymena mele
ἐκλελυμένα μέλη

eklysis
ἔκλυσις

lowering of the voice through three quarter-tones (διέσεις), Bacch.Intr.41, Aristid.Quint.1.10, Plu.2.1141b.

ekmeles
ἐκμελής

ἐκμελής , ές, (μέλος)
A. out of tune, dissonant, Ph.1.375, al., Ti.Locr. 101b, Plu.Demetr.1; unbridled, “φιλοτιμία” Id.Lys.23; of persons, Just.Nov.136.6. Adv. “-λῶς” Poll.4.57.

ekpyrosis
ἐκπύρωσις
a kind of dance, Menipp. ap. Ath.14.629f.


ekrhythmos
ἔκρυθμος

ἔκρυθμος , ον,
A. out of tune, S.E.M.11.186, Philostr.VA8.7.
II. of the pulse, irregular, Gal.8.516.

ektonos
ἔκτονος

elegeia
ἐλεγεία

elegos
ἔλεγος

ἔλεγος , ὁ,
A. song, melody, orig. accompanied by the flute, cf. ἄλυρος ἔ. E.Hel.185 (lyr.), IT146 (lyr.); “Ἀσίας ἔ. ἰήϊος” Id.Hyps.Fr.3(1)iii9; so Ἔλεγοι, title of a νόμος αὐλῳδικός, Plu.2.1132d; of the song of the nightingale, Ar.Av.218(pl.); ἔλεγον οἶτον, of the halcyon, E.IT1091 (lyr.); later, lament, song of mourning, A.R.2.782.
II. poem in elegiac distichs, Call.Fr.121; ἱλαροὶ ἔ. AP10.19 (Apollonid.). (Commonly derived from ἒ ἒ λέγειν, to cry woe! woe! EM326.49.)

elymos
ἔλυμος
a kind of Phrygian pipe, made of box-wood, with a horn tip and bend in the left pipe, “ἔλυμοι αὐλοί” S.Fr.450,644, Call.Com.18; used by the Cyprians, Cratin.Jun.3.

embaterion melos
ἐμβατήριον μέλος

ἐμβα^τ-ήριος , ον,
A. of or for marching, “ἐ. παιάν” Plu.Lyc.22, cf. Ath.14.630f; κινήσεις ἐ. Phillis 3.
II. Subst., ἐ. (sc. μέλος), τό, marching tune, Plb.4.20.12, Polyaen.1.10; of the anapaests of Tyrtaeus, D.Chr.2.59.

embaterios aulos
ἐμβατήριος αὐλός

embolimon
ἐμβόλιμον
τὰ ἐ. choral interludes, Arist.Po.1456a29.

emmeleia
ἐμμέλεια , ἡ, (ἐμμελής)
A. harmony in music or the fit modulation of spoken words, D.H.Dem.50: generally, harmony, gracefulness, ἀνασῴζειν τὴν ἐ. Plu.2.747b; ἐ. ἀγριοφανῆ καὶ αὐστηράν, of Pan, Corn. ND27; οὐ παρέργως, ἀλλὰ μετά τινος ἐ. Jul.Or.7.217a.
II. a tragic dance, opp. πυρρίχη, Pl.Lg.816b; opp. σίκιννις and κόρδαξ, Ath.1.20e, 14.631d, Luc.Salt.26; the tune of this dance, Hdt.6.129.
II. Com., ἐ. κονδύλου knuckle-dance, Ar.V.1503.

emmeles
ἐμμελής
in tune, harmonious, opp. “πλημμελής, ἐ. φωνή” Ti.Locr.101b, Plu.2.1014c, etc.; “προσόδιον” SIG662.9 (Delos, ii B.C.); “ἁρμονιῶν -εστάτη κρᾶσις” Plu.Phoc.2; λέξις ἐ. D.H.Comp.25; also of a poet, tuneful, Theoc.Ep.21, cf.Philostr.Im.2.12. Adv. -λῶς, Aeol. and Ion. -λέως, harmoniously, opp. πλημμελῶς, Pl. Lg.816a; in time, πόδεσσιν ὠρχεῦντ' Sapph.54.
2. elegantly, “ἐ. καὶ μουσικῶς” Arist.Cael.290b30; in good taste, “παίζειν” Id.EN1128a9; δαπανῆσαι μεγάλα ἐ. ib.1122a35.
3. suitably, rightly, “οὐδέ μοι ἐμμελέως τὸ Πιττάκειον νέμεται” Simon.5.8; ἐ. πάντων ἔχειν to be suitably provided with . ., Pl.Prt.321c; “ἐ. φέρειν τὰς τύχας” Arist.EN1100b21; ἐ. εἰρῆσθαι ib.1170b21, etc.: Comp. “-εστέρως, ἔχειν” Pl.Phdr.278d; “-έστερον” Id.R.474a: Sup. -έστατα ib.581b.

emmetros
ἔμμετρος

ἔμμετρ-ος , ον,
A. in measure, proportioned, opp. ἄμετρος, Id.R.486d, Lg.716c, al.; τὸ ἔ. due measure, proportion, Id.Phlb.26a, cf. 52d; πολιτεῖαι ἔ. well-balanced, title of work by Critias, Phlp.in de An.89.12. Adv. -τρως, πρός τι proportionably to . ., Pl.Plt.282e.
2. fitting, suitable, “ἔπαινος” Id.Lg.823d; θεοῖσι ἀναθήματα χρεὼν ἔμμετρα τὸν μέτριον ἄνδρα . . δωρεῖσθαι ib.955e. Adv. “-τρως” Id.Cra.395c, M.Ant.1.16: Sup. “ἐμμετρώτατα” Pl.R.474d; also “-ότατα” Lg.674c, prob. in Aristaenet.1.18.
3. of persons, ἐμμετρότατος (v.l. -ώτατος) reasonable, moderate, Pl.Lg.926a; -ότερος (v.l. -ώτερος) Id.Ti.90e; “ἔ. οἰνοχόος” Aristaenet.1.3.
II. measuring, containing, “δέπας ἔ. ὡς τριλάγυνον” Stesich.7.
III. in metre, metrical, Pl.Smp.197c, Phdr.252b, Arist.Rh.1408b21; “ἔμμετρα λέγειν ἢ ἄμετρα” Id.Po.1451b1, cf. 1450b14; φθόγγος ἔ. Phld.D.3.13; ἔ. ποιηταί poets who use regular metres, i. e. epic and tragic, opp. οἱ τῶν ᾀδομένων, D.60.9. Adv. “-τρως, χρησμῳδεῖν” Plu.2.623c.

emphysomena
ἐμφυσώμενα

empneomena
ἐμπνεόμενα

empneusta, empneustika
ἐμπνευστά

ἐμ-πνευστός , ή, όν,
A. blown into: ἐ. ὄργανα wind-instruments, Aristocl. ap. Ath.4.174c, Ps.-Plu.Vit.Hom.148, Nicom.Harm.2; τὰ ἐ. alone, Theo Sm.p.57 H., Iamb.inNic.p.122P.
II. = ἄφρων, Hsch.

enaulos kitharisis
ἔναυλος κιθάρισις

enchorda
ἔγχορδα

endrome
ἐνδρομή

enechos
ἔνηχος

ἔνηχ-ος , ον,
A. sounding within, of wind-instruments, opp. ἔγχορδος, Phillis ap.Ath.14.636c: generally, sounding, noisy, “ἀναπνοή” Herod. Med. in Rh.Mus.58.77; “ἔ. ὕδατα” Philostr.VA6.26.

energmos
ἐνεργμός

ἐνεργ-μός , ὁ,
A. a way of playing on the lyre, Phryn.Com.6.
2. peg on the κιθάρα for tuning the strings, Euphron. ap. EM340.3.

enerxis
ἔνερξις

Enharmonion genos
ἐναρμόνιον γένος

enharmonios
ἐναρμόνιος

ἐναρμ-όνιος , ον,
A. of musical sound, musical, “ἔνρυθμος καὶ ἐ. αἴσθησις” Pl.Lg.654a; “ἐ. ἡ φωνὴ φερομένων κύκλῳ τῶν ἄστρων” Arist.Cael.290b22; “ἐναρμόνιον μελψδεῖν” Luc.DDeor.7.4; νέκταρ, of music, AP7.29 (Antip. Sid.): metaph., in harmony with, “ταῖς τῶν βίων ὑποθέσεσι” Ti.Locr.103c. Adv. “-ίως” Ph.1.107, Corn.ND32, Eustr.inEN9.2, Eust.1422.19.
2. in Lit. Crit., harmonious, “περίοδος” D.H.Dem.24; μεταβολαὶ ἐ. changes of harmony, Id.Comp.19, cf. ib.6(Comp.).
II. in Music, enharmonic, “συστήματα” Aristox.Harm.p.17M.; δίεσις ib.p.47 M.; “ἐ. μέλη” Arist.Pr.918b22 (s. v.l.), cf. POxy.667.1, etc.


enharmosis
ἐνάρμοσις

enkeraules
ἐγκεραύλης

ἐγκεραυλ-έω ,
A. play on the Phrygian flute, Hsch.:—hence ἐγκεραύλ-ης , ου, ὁ, Id.

enkomion
ἐγκώμιον

ἐγκώμιος , ον, (κώμη)
A. in the village: hence, native, common, v.l. for ἐγχώριος, Hes.Op.344.
II. (κῶμος) belonging to a κῶμος, esp. that which escorted a victor in the games: hence, belonging to the praise of a conqueror, ἐ. μέλη, ὕμνοι, Pi.O.2.47, P.10.53; “ἐ. ἀμφὶ τρόπον” Id.O.10(11).77; στεφάνων ἐγκώμιος τεθμός the law of praise for prizes won, ib.13.29.

enneachordon
ἐννεάχορδον

ἐννεα?́-χορδος , ον,
A. of nine strings: Subst. ἐννεάχορδον (sc. ὄργανον) τό, Phillisap.Ath.14.636b.

enneaphtongon melos
ἐννεάφθογγον

enodos
ἔνῳδος
ἔνῳδος , ον,
A. musical, Nicom.Harm.2, al. Adv. -δως ibid.

enoplios
ἐνόπλιος

ἐνόπλ-ιος , ον, (ὅπλον)
A. = ἔνοπλος, ἔρις Gorg.Fr.6; “πρύλις” Call. Dian.241; “ἐπιστήμη” D.H.20.2; “πυρρίχη” Anon. Vat.64: neut. as Adv., “ἐλέλιξεν ἐνόπλιον” Call.Del.137.
II. ἐνόπλιος (with or without ῥυθμός), ὁ, 'martial' rhythm, X.An.6.1.11, etc.; “ῥυθμὸς κατ᾽ ἐνόπλιον” Ar.Nu.651; “ἐ. σύνθετος” Pl.R.400b; also “νόμος” Epich.75; “ἀγωνία” Phld.Hom.p.28 O.; “ἐ. μέλη” Ath.14.63of; “Κουρήτων ἐ. παίγνια” Pl. Lg.796b; “θεῖν τὸν ἐ.” Him.Or.2.20: hence “ἐνόπλια παίζειν” Pi.O.13.86.—On the ῥυθμὸς κατ᾽ ἐνόπλιον, v. Sch.Pi.P.2.127, Sch.Ar.Nu. 651.
III. ἐνόπλιον, τό, contest in arms, of a race of war-chariots, SIG802A 10 (i A. D.).

enrhythmos
ἔνρυθμος

ἔνρυθμος , ον,
A. of rhythm, “αἴσθησις” Pl.Lg.654a; possessing rhythm (opp. εὔρυθμος), D.H.Comp.11; “διάλεκτος” Ephor.6 J.; opp. ἔκρυθμος, S.E.M.11.186. Adv. “-μως” Ath.5.179f, 14.631b (prob.).


entasis
ἔντασις

entaton
ἐντατὸν

ἐντα^τ-ός , ή, όν, (ἐντείνω)
A. stretched: ἐ. ὄργανα stringed instruments, Str.7.5.7, Ps.-Plu.Vit.Hom.148, Ath.4.182e, Nicom.Harm.2.

eora
ἐώρα

ἐώρα ,
A. v. αἰώρα, cf. Ael.Dion.Fr.23: pl., of a festival in honour of Erigone, Arist.Fr.515 (αἰ- codd.). ἐωρέω , = αἰωρέω, prob. in S. OC1084 (lyr.), cf. Hsch., Dosith.p.431 K. ἐώρημα , = αἰώρημα, Sch.Ar.Pax77. ἐωρίζεται: μετεωρίζεται, ἀναπατεῖ, Hsch.

epankonismos
ἐπαγκωνισμός

ἐπαγκων-ισμός , ὁ, a kind of
A. dance, Ath.14.630a.

epaulein
ἐπαυλεῖν

ἐπαυλ-έω ,
A. accompany on the flute, “τῇ θυσίᾳ” Luc.Sacr.12: abs., Id.Salt.10.
2. c. acc. cogn., “ἐ. τινὶ τὸν ἐνόπλιον” Epich.75:—Pass., “μέλος ἐπαυλεῖται” is played on the flute, E.HF897 (lyr.).

epeisodion
ἐπεισόδιον
in Poetry, parenthetic addition, episode:
a. in Ep. poems, as the Catalogue in the Iliad, Arist.Po.1459a36.
b. in Tragedy, the portions of dialogue between two choric songs, ib. 1452b20: then of all underplots or parenthetic narratives in poetry, which might themselves form distinct wholes, ib. 1451b34; also in prose speeches, etc., D.H.Comp.19, Isoc.4, Th.7.
c. in Comedy, interlude, intermezzo, Metag.14.

ephymnion
ἐφύμνιον

ἐφύμν-ιον , τό,
A. burden, refrain, of a hymn, A.R.2.713, Call. Ap.98, Sos.8.4, Ph.1.535, Ath.15.701c, Sch.Pi.O.9.1.

epibemata
ἐπιβήματα

Epigoneion
ἐπιγόνειον

ἐπιγόνειον , τό, Egyptian harp, with forty strings arranged in pairs as in the μάγαδις, named from the inventor Epigonus, Juba ap. Ath.4.183c, Poll.4.59.

Epigonus
Ἐπίγονος

epikedeion
ἐπικήδειον

ἐπικήδ-ειος , ον ῾α, ον Lib. Decl.40.15),
A. of or at a burial, funeral, “ᾠδά” E.Tr.514 (lyr.), cf. Pl.Lg. 800e (pl.); “πόνοι” E.Alc. in Gött.Nachr.1922.9; “μοῦσα” Ael.NA5.34; “λόγοι” D.H.Rh.6.1; ἐ., τό, dirge, elegy, Plu.Pel.1, al. (sung before burial, opp. ἐπιτάφιον, Serv.ad Virg.Ecl.5.14; opp. θρῆνος, Ptol. Ascal.p.404 H.).

epikredios
ἐπικρήδιος

ἐπικρήδιος , ὁ, a
A. Cretan dance, Ath.14.629c.

epilenios
ἐπιλήνιος

ἐπιλήνιος , ον, ῾ληνός᾿
A. of or at a wine-press or the vintage, “μέλος” Callix.2; “ὕμνοι” Anacreont.57.8; “ὄρχησις” Longus 2.36; “ἐπιλήνια χαίρειν” Opp.C.1.127; epith. of Dionysus, Orph.H.50.1:—also ἐπιλήναιοι “θεοί” Max.Tyr.30.4.
II. . ἐπιλήνιον, τό, commission on the vintage, PLond.ined.2135 (iv A.D.).
2. . ἐπιλήνια, τά, vintage-festival, Ph.1.323, PFlor.369.14 (ii A.D.).

epilogos
ἐπίλογος

ἐπίλογ-ος , ὁ,
A. reasoning, inference, only Ion., Hdt.1.27; τῆς γνώμης ποιέεσθαι ἐπίλογον give a reason for their opinion, Hp.Nat.Hom.1.
II. . peroration of a speech, Arist.Rh.1414b12, Chrysipp.Stoic.2.96, Phld.Rh.1.202 S., Longin.12.5, etc.
2. . the concluding portion of a play, = ἔκθεσις,Sch. Ar.Ra.1548: metaph., “ἐ. τῆς κοσμοποιίας” Ph.1.237.
3. . subjoined or explanatory sentence, Arist.Rh.1394b8, cf.a11.—In E.El.719 (lyr.), ἐπίλογοι is corrupt.


epimelodema
ἐπιμελῴδημα

ἐπιμελῴδ-ημα , ατος, τό,
A. refrain, Sch.Theoc.1.64.

epiparodos
ἐπιπάροδος

epiphallos
ἐπίφαλλος

ἐπίφαλλος , ὁ,
A. flute-tune for dancing to, Tryphoap.Ath.14.618c, cf. Eust.1236.56.

epipneomena
ἐπιπνεόμενα

epiporpema
ἐπιπόρπημα

garment buckled over the shoulders, cloak, mantle, part of the dress of a musician, Pl.Com.10, App.Pun. 109.

epipsalmos
ἐπιψαλμός

ἐπι-ψαλμός , ὁ,
A. accompaniment on a stringed instrument, Ptol.Harm.2.12.

epiptaesma
ἐπίπταισμα

ἐπίπταισμα , ατος, τό,
A. snap of the fingers, Ar.Fr.773 (pl.).

epirrhema
ἐπίρρημα

ἐπί-ρρημα , ατος, τό,
A. that which is said afterwards:
I. . in Old Comedy, a speech, commonly of trochaic tetrameters, spoken by the Coryphaeus after the Parabasis (as in Ar.Nu.575, Eq.565), Hsch., Suid.

epistomis
ἐπιστομίς

ἐπιστομ-ίς , ίδος, ἡ,
A. = φορβειά 11, Hsch. s.v. ἐπίχαλκον.

episynaphe
ἐπισυναφή

ἐπισυν-α^φή , ἡ, in Music,
A. combination of three tetrachords by συναφή (q.v.), Bacch.Intr.84.

epitasis
ἐπισυν-α^φή , ἡ, in Music,
A. combination of three tetrachords by συναφή (q.v.), Bacch.Intr.84.

epithalamion
ἐπιθαλάμιον

ἐπιθα^λα?́μ-ιος , ον,
A. belonging to a bridal, nuptial, “ἐπιβουλή” Luc.Salt.44; “ἐ. ᾠδαί” D.H.Rh.4.1.
II. . Subst. ἐπιθαλάμιος (sc. ὕμνος or ᾠδή), ὁ or ἡ, bridal song, sung in chorus before the bridal chamber, Theoc. 18tit., Luc.Symp.40, Him.Or.1.1.

epitonion
ἐπιτόνιον

ἐπιτόν-ιον , τό,
A. peg or key by which the strings of an instrument are tuned, ἐ. ψαλτηρίου (-ήριον cod.) prob. in Ath.10.456d : metaph., “ἡ συντροφία ὥσπερ ἐ. ἐστι τῆς εὐνοίας” Plu.2.3d.
2. pitch-pipe for giving the note to a choir, Et.Gud.d. s.v. ἀπότομον.
II. any peg shaped like ἐ. I. Orib.49.4.26, al.; handle of a tap, turn-cock, Hero Aut.13.5, VarroRR3.5.16, Vitr.9.8.11, Ulp. ap. Dig.19.1.17.8 ; handle of a syringe, Hero Spir.2.18.
2. valve or stop in an organ-pipe, Vitr.10.8.5.
3. pl., sockets in which a roller was set, Bito 49.10.

epitritos
ἐπίτριτος

ἐπίτρι^τος , ον (η, ον, v. infr. 4),
A. containing an integer and one-third (1 + 1/3), i. e. in the ratio of 4 : 3, “ἐ. πυθμήν” Pl.R.546c ; “ἀριθμοί” Ph.2.183 ; “λόγος” Id.1.10, al., cf. PTeb.72.388 (ii B. C.), etc. Adv. “-τως” Nicom.Ar.2.20.
2. in Music, ἐ. διαστάσεις, of the interval of the fourth, Pl.Ti.36a, cf. Plu.2.1138f, Aristid. Quint.3.1 ; “ἐ. ἁρμονία” Ph. 1.23 ; “ἁ δὲ συλλαβὰ ἐπίτριτον” Philol.6.
3. ποὺς ἐ., or ἐ., ὁ, a metrical foot, of three longs and one short, in which the ratio of θέσις and ἄρσις is 4 : 3, Sch.Heph.p.112 C.; ἐ. πρῶτος, δεύτερος, τρίτος, τέταρτος, ^___, _^__, __^_, ___^, Heph.3.3.

epitymbios, nomos
ἐπιτύμβιος νόμος

epode
ἐπῳδή

ἐπῳδή , Ion. and poet. ἐπα^οιδή , ἡ,
A. song sung to or over: hence, enchantment, spell, “ἐπαοιδῇ δ᾽ αἷμα..ἔσχεθον” Od.19.457, cf. Pi.P.4.217 ; “οὐ πρὸς ἰατροῦ σοφοῦ θρηνεῖν ἐπῳδὰς πρὸς τομῶντι πήματι” S.Aj. 582 ; of the Magi, Hdt.1.132 ; “μελιγλώσσοις πειθοῦς ἐπαοιδαῖσιν” A.Pr. 174, cf. S.OC1194 ; “ἐπῳδὰς ἐπᾴδειν” X.Mem.2.6.10 sq.; “ἐπῳδαῖς ἁλίσκεσθαι” Anaxandr.33.13; “οὔτε φάρμακα..οὐδ᾽ αὖ ἐπῳδαί” Pl.R. 426b ; θυσίαι καὶ ἐ. ib.364b ; “τὰς θυσίας καὶ τελετὰς καὶ τὰς ἐ.” Id.Smp.202e, etc.: c. gen. obj., charm for or against.., “τούτων ἐπῳδὰς οὐκ ἐποίησεν πατήρ” A.Eu.649.
II. apptly., = ἐπῳδός 11, Poet.Oxy.661.21 (pl.).

epodos
ἐπῳδός

ἐπῳδ-ός , όν, (ἐπᾴδω)
A. singing to or over, using songs or charms to heal wounds, “ἐπῳδοὶ μῦθοι” Pl.Lg.903b.
b. Subst., enchanter, “ἐ. καὶ γόης” E.Hipp. 1038 (but “γόης ἐ.” Ba.234): c. gen., a charm for or against, “ἔθυσεν αὑτοῦ παῖδα ἐπῳδὸν Θρῃκίων ἀημάτων” A.Ag.1418 ; ἐ. τῶν τοιούτων one to charm away such fears, Pl.Phd.78a.
c. c. dat., assisting, profitable, “ἐ. γίγνεσθαι νέοις πρὸς ἀρετήν” Id.Lg.671a ; “δυσπραξίᾳ ληφθεὶς ἐ. ἐστι τῷ πειρωμένῳ” Trag.Adesp.364.4.
2. Pass., sung to music, “φωναί” Plu.2.622d ; fit for singing, “ποιητικὴν ἐ. παρέχειν” S.E.M.6.16.
b. sung or said after, μορφῆς ἐπῳδόν called after this form, E. Hec.1272.
II. in Metre, as Subst.,
1. ἐπῳδός, ἡ, Sch.metr. Pi.O.4 (ὁ, Gal.UP17.3, dub. in D.H.Comp.19), epode, part of a lyric ode sung after the strophe and antistrophe, ib.26, Gal. l.c., Sch.metr. Pi.l.c., etc.
2. ἐπῳδός, ὁ, verse or passage returning at intervals, in Alcaics and Sapphics, D.H.Comp.19 ; chorus, burden, refrain, Ph. 1.312 : metaph., ὁ κοινὸς ἁπάσης ἀδολεσχίας ἐ. the 'old story', Plu.2.507e.
b. shorter verse of a couplet, as in the metres invented by Archilochus, Hermog.Inv.4.4 : hence of short poems written in such metres, “ἐπῳδοί” Heph.Poëm.7.2 ; “ἐπῳδά” Plu.2.1141a.

epogdoos
ἐπόγδοος , ον, 1 1/8, Pl.Ti.36a, 36b ; ἐ. λόγος the ratio
A. of 9 : 8, Plu.2.367f; ἐ. [τόκος] interest at the rate of 1/8 of the principal, i.e. 12 1/2%, D.50.17 : neut. as Subst., whole tone in Music, Philol.6, Hsch.

Eratocles
Ἐρατοκλῆς

Erastothenes
Έρατοσθένης

eribremetes
ἐριβρεμέτης

ἐρι-βρεμέτης , ου, Ep. εω, ὁ,
A. loud-thundering, “Ζεύς” Il.13.624 ; of Aeschylus, Ar.Ra.814(hex.); “Διόνυσος” D.P.578, etc.; loud-roaring, “λέοντες” Pi.I.4(3).46 ; loud-sounding, “αὐλός” AP6.195 (Arch.).

erigerys

Erigone
escharinton
ethos
euchordos
Eucleides
eureches
euepes
eugerys
euharmostos
euhymnia
Euius
euktika
eulyros
eumeles
eumetros
eumolpos
Eumolpus
eumousos
Eunides
Eunomus
euodos
euphonos
euphorminx
euphtongos
eurhythmos
Euripides
euthys
eutonos
exarhos
exaulos
Exekestides
exharmonios
exodion
 
Last edited:

Zambelis Spyros

Παλαιό Μέλος
Γουλάκη-Βουτυρά, Αλεξάνδρα (επιμ.). Ελληνικά μουσικά όργανα: αναζητήσεις σε εικαστικές και γραμματειακές μαρτυρίες (2000 π.Χ. – 2000 μ.Χ.). Θεσσαλονίκη: Αρχείο Μουσικής Εικονογραφίας / Τμήμα Μουσικών Σπουδών / Aριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, 2012. ISBN 9789609984522.

Andrew Barker

Τα μουσικά όργανα στην αρχαία ελληνική γραμματεία
σελ.31
 

Attachments

Last edited:

Zambelis Spyros

Παλαιό Μέλος
~λύρα, κατασκευή

Γράμμα από έναν φίλο μας:

Λοιπόν, από τα μέχρι τώρα στοιχεία που συγκέντρωσα η αυθεντική Συκομουριά ΔΕΝ υπάρχει στην Ελλάδα αυτοφυής (=να φυτρώνει μόνη της), μπορεί όμως να υπάρχει σε κάποια φυτώρια ως διακοσμητικό, εάν θέλει κάποιος να το βάλει σε δρόμους ή κήπους. Μπορείς να ρωτήσεις στο Φυτώριο της Πάρνηθας.

http://fysikhistoria.blogspot.gr/2006/12/blog-post.html

Εκτός εάν, όταν λένε συκομουριά εννοούν τον Ψευτοπλάτανο, δες παρακάτω.

Τώρα, για την ονομασία υπάρχει μεγάλο μπέρδεμα, όχι μόνο στην Ελλάδα –πράγμα φυσιολογικό- αλλά και στην ξενόγλωσση βιβλιογραφία. Όλα τα είδη που σού αναφέρω ονομάζονται sycamores:

*Ficus sycomorous

http://en.wikipedia.org/wiki/Ficus_sycomorus

*Platanus occidentalis

http://en.wikipedia.org/wiki/Platanus_occidentalis

*Platanus racemosa

http://en.wikipedia.org/wiki/Platanus_racemosa

*Platanus wrightii

http://en.wikipedia.org/wiki/Platanus_wrightii

*Acer pseudoplatanus

http://en.wikipedia.org/wiki/Acer_pseudoplatanus

Από αυτά, το τελευταίο (Acer pseudoplatanus), υπάρχει στην Ελλάδα και φυτρώνει σε υγρά μέρη, φαράγγια, δίπλα σε ποτάμια κλπ, αλλά δεν λέγεται συκομουριά. Είναι ένα είδος σφενδαμιού, λέγεται ψευτοπλάτανος και υπάρχει μόνο στη Βόρεια Ελλάδα και τη Θεσσαλία. Επειδή το ξύλο του μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την κατασκευή μουσικών οργάνων, πιθανόν να εννοούν αυτό το δέντρο όταν λένε συκομουριά. Αυτό, δυστυχώς, δεν πρόκειται να το μάθεις ποτέ με ακρίβεια, διότι σε κάθε μέρος της Ελλάδας έχουν άλλη ονομασία για κάθε φυτό.
 

Attachments

Top