[Ερώτηση] Σπάθη στον ΔΙ;

#1
Επισυνάπτω απόσπασμα απο το "Άξιον Εστιν" του Αρχ. Θρ. Στανίτσα σε ήχο Δ΄Λέγετο και θα ήθελα να ρωτήσω κάτι σχετικά:
Στο σημείο "την αδιαφθόρως" στο "την" οπου ο φθόγγος είναι "ΔΙ" οπως θα δείτε μπαίνει σπάθη..
Αυτο πως δικαιολογείται κατα τη γνώμη σας; Η Σπάθη τίθεται οπως ξέρουμε στους φόγγους "ΓΑ" και "ΚΕ". Πρόκειται για λάθος ή υπάρχει κάποια εξαίρεση;
Ευχαριστώ!
 

Attachments

tsak77

Χρῆστος Τσακίρογλου
#2
Επισυνάπτω απόσπασμα απο το "Άξιον Εστιν" του Αρχ. Θρ. Στανίτσα σε ήχο Δ΄Λέγετο και θα ήθελα να ρωτήσω κάτι σχετικά:
Στο σημείο "την αδιαφθόρως" στο "την" οπου ο φθόγγος είναι "ΔΙ" οπως θα δείτε μπαίνει σπάθη..
Αυτο πως δικαιολογείται κατα τη γνώμη σας; Η Σπάθη τίθεται οπως ξέρουμε στους φόγγους "ΓΑ" και "ΚΕ". Πρόκειται για λάθος ή υπάρχει κάποια εξαίρεση;
Ευχαριστώ!
Λάθος δεν είναι, απλά αυτός ο Δι πλέον ονομάζεται Κε, όπως αποδεικνύει και η μαρτυρία του Βου που ακολουθεί.
 
#3
Λάθος δεν είναι, απλά αυτός ο Δι πλέον ονομάζεται Κε, όπως αποδεικνύει και η μαρτυρία του Βου που ακολουθεί.

Μα η απορία μου δεν ειναι το τι γινεται εαν μπει στον ΔΙ και αν ονομαστεί ΚΕ κ.τ.λ, αλλα εάν μπορεί μια χρόα να συμπεριφερθεί σαν φθορά, δηλαδή να τεθεί οπουδήποτε και να μεταβάλει το μέλος και τους φθόγγους...
Απ΄ότι γνωρίζω και σύμφωνα με τα θεωρητικά, οι χρόες μπαινουν σε συγκεκριμένους φθόγγους κι έχουν συγκεκριμένη ενέργεια...
 
Last edited:

tsak77

Χρῆστος Τσακίρογλου
#4
Δε νομίζω να αναγράφεται κάπου ότι ο ζυγός μπαίνει στον άνω Πα κι όμως είναι σύνηθες το φαινόμενο σε μαθήματα του βαρέως. Στην περίπτωση που τοποθετηθεί σε άλλο φθόγγο από τον προβλεπόμενο, θα λειτουργήσει ως φθορά μετονομάζοντάς τον.
 
#5
Δε νομίζω να αναγράφεται κάπου ότι ο ζυγός μπαίνει στον άνω Πα κι όμως είναι σύνηθες το φαινόμενο σε μαθήματα του βαρέως. Στην περίπτωση που τοποθετηθεί σε άλλο φθόγγο από τον προβλεπόμενο, θα λειτουργήσει ως φθορά μετονομάζοντάς τον.
Συμφωνώ οτι και αυτο το παράδοξο συμβαίνει στο βαρύ (..παράδοξο σε σχέση με τη θεωρία, σαν άκουσμα ειναι φανταστικό...)
Οτι ο συνθέτης βλέπει ας πούμε οτι ταιριάζει να μπει ζυγός επι του ΠΑ στον βαρύ ή σπάθη επι του ΔΙ στο λέγετο, καλά κάνει και τη βάζει αφου μελωδικά ειναι ωραίο... Η θεωρια όμως γιατί περιορίζεται στο ζυγό μόνο στον ΔΙ και στη σπάθη στον ΓΑ - ΚΕ;
Πέρα απο τη στάνταρ θεωρία για τις χρόες που υπάρχει σε όλα τα θεωρητικά, υπάρχουν μήπως κάποιες εξαιρέσεις ή οτιδήποτε άλλο που να δικαιολογεί αυτο το φαινόμενο;
Σε κάποιον που μαθαίνει τώρα θεωρία και μελετάει αυτό το κεφάλαιο, τί του λες; Οτι ο ζυγός μπαινει στον ΔΙ αλλα εντάξει...και λίγο στον ΠΑ και λίγο αμα ταιριάξει στον ΚΕ ας πούμε;
Αυτα τα λίγα..:( Αν γνωρίζει κάποιος ας απαντήσει...
 

Nikos L.

Παλαιό Μέλος
#6
Στο τροπάριο της Κασσιανής από τον Μαλαφή για τα ωδεία υπάρχει επίσης η σπάθη στον ΔΙ, ονομαζόμενη όμως ΚΕ.
 
#7
Αυτα τα λίγα..:( Αν γνωρίζει κάποιος ας απαντήσει...
Θα σας απαντήσω με ένα άλλο σκεπτικό φίλε μου. Αφήστε καλύτερα το συγκεκριμένο κομμάτι να το ψάλετε μετά από 5-6 χρόνια. Θα σας έρθουν οι απαντήσεις μόνες τους. Ψάλλετε παραδοσιακότερα μαθήματα και πιο εύκολα. Αφήστε, γιατί αυτόν τον Στανίτσα θα τον βγάλουμε από τον τάφο του με τις ερμηνείες μας.
 
#8
Θα σας απαντήσω με ένα άλλο σκεπτικό φίλε μου. Αφήστε καλύτερα το συγκεκριμένο κομμάτι να το ψάλετε μετά από 5-6 χρόνια. Θα σας έρθουν οι απαντήσεις μόνες τους. Ψάλλετε παραδοσιακότερα μαθήματα και πιο εύκολα. Αφήστε, γιατί αυτόν τον Στανίτσα θα τον βγάλουμε από τον τάφο του με τις ερμηνείες μας.
Ένας λόγος που δε γράφω συχνά στο forum είναι, οτι και με την καλύτερη διαθεση να ρωτήσεις κάτι εντελώς απλό , θα βρεθεί κάποιος που θα "πετάξει" τη συζήτηση έξω... Γιατί το κάνετε αυτό; :mad:
Γιατί απαντάτε με ένα άλλο σκεπτικό και όχι με αυτό που θα έπρεπε;
Ρωτάω κάτι δύσκολο;
Κάτι τέτοια .."σκεπτικά", αρχίζουν τις ατελείωτες και αδιέξοδες συζητήσεις που βλέπουμε συχνότατα εδω μέσα και τελικά γινεται συζητηση για ό,τι άλλο εκτός απο το θέμα..

Εαν δεν γνωρίζετε επι του θέματος, μην γράφετε καθόλου.. Ας απαντησει κάποιος που γνωρίζει..

Πέφτω κι εγω τώρα στη παγίδα και βγαίνω απ το θέμα λοιπον..
Τί σας κάνει να πιστεύετε οτι πρεπει να ψάλλω αυτο το κομμάτι μετα απο 5 - 6 χρόνια και μετά θα ρθούνε οι απαντήσεις; Με έχετε ακούσει να το ψάλλω και δεν ικανοποιηθήκατε ας πούμε;
Ποιος σας ειπε οτι έχω απορίες σε σχέση με την εκτέλεση;
Τώρα απαντήστε μου με όποιο σκεπτικό σας αρέσει...
 

tsak77

Χρῆστος Τσακίρογλου
#9
Συμφωνώ οτι και αυτο το παράδοξο συμβαίνει στο βαρύ (..παράδοξο σε σχέση με τη θεωρία, σαν άκουσμα ειναι φανταστικό...)
Δεν πρόκειται για παράδοξο, γίνεται ορθή χρήση των χροών στα κλασικά κείμενα. Απλά το θέμα δεν είναι ο τόνος.
Οτι ο συνθέτης βλέπει ας πούμε οτι ταιριάζει να μπει ζυγός επι του ΠΑ στον βαρύ ή σπάθη επι του ΔΙ στο λέγετο, καλά κάνει και τη βάζει αφου μελωδικά ειναι ωραίο... Η θεωρια όμως γιατί περιορίζεται στο ζυγό μόνο στον ΔΙ και στη σπάθη στον ΓΑ - ΚΕ;
Η σπάθη δεν προσδιορίζεται τονικά όπως φαίνεται και στο θεωρητικό της επιτροπής, αλλά απλά θέλει τους γειτονικούς φθόγγους του φθόγγου που μπαίνει κοντά του:
View attachment Θεωρητικό Επιτροπής 1888.JPG
Σημασία δεν έχει ο τόνος στον οποίο μπαίνει η σπάθη, αλλά η ενέργεια και η επιρροή της πάνω στην κλίμακα.
Πέρα απο τη στάνταρ θεωρία για τις χρόες που υπάρχει σε όλα τα θεωρητικά, υπάρχουν μήπως κάποιες εξαιρέσεις ή οτιδήποτε άλλο που να δικαιολογεί αυτο το φαινόμενο;
Στα κοινωνικά του Ιωάννου, του Θ. Φωκαέως κ.α. περίπου της ίδιας περιόδου, υπάρχουν παραδείγματα όπου χρόες μπαίνουν σε διάφορους τόνους χωρίς να αποτελεί εξαίρεση.
Σε κάποιον που μαθαίνει τώρα θεωρία και μελετάει αυτό το κεφάλαιο, τί του λες; Οτι ο ζυγός μπαινει στον ΔΙ αλλα εντάξει...και λίγο στον ΠΑ και λίγο αμα ταιριάξει στον ΚΕ ας πούμε;
Οι χρόες δεν εξαρτώνται από τους τόνους. Στο απόσπασμα από το θεωρητικό της επιτροπής αναφέρεται ο Δι ως τόνος για το κλιτόν και το ζυγό, όπως ακριβώς η διατονική φθορά του Δι μπορεί να τοποθετηθεί πάνω στον Νή. Στην παραλλαγή τον ονομάζουμε Δι, σε όποιο τόνικό ύψος κι αν βρισκόμαστε. Οι θεωρητικοί αργότερα έβαλαν τη σπάθη ως Γα ή Κε, επειδή εκεί συνήθως την συναντούμε. Σε θεωρητικά όπως την Κρηπίδα του Φωκαέως ή σε αυτό του Αγαθοκλέους μάλιστα, οι χρόες αντιμετωπίζονται ως φθορές (κλιτόν ως εναρμόνια, ζυγός και σπάθη ως χρωματικές).

Πέρα όμως από αυτά, αυτό που φτάνει να γνωρίζει όποιος μελετάει σήμερα κατά την γνώμη μου, είναι σε ποιους φθόγγους ενεργεί η κάθε μία και πόσο διαστηματικά, καθώς και την ονομασία που θα δώσει στον φθόγγο στον οποίο τοποθετείται.
Αυτα τα λίγα..:( Αν γνωρίζει κάποιος ας απαντήσει...
Όχι ότι το θέμα δεν είναι μπερδεμένο και στα παλαιώτερα και στα νεώτερα θεωρητικά, απλά για το λόγο αυτό προτιμώ προσωπικά να κάνω τη ζωή μου ευκολότερη. Ελπίζω έστω και μερικώς να σας απάντησα.
 

karastamatis ioannis

Ιωάννης Καρασταμάτης
#10
Ένας λόγος που δε γράφω συχνά στο forum είναι, οτι και με την καλύτερη διαθεση να ρωτήσεις κάτι εντελώς απλό , θα βρεθεί κάποιος που θα "πετάξει" τη συζήτηση έξω... Γιατί το κάνετε αυτό; :mad:
Γιατί απαντάτε με ένα άλλο σκεπτικό και όχι με αυτό που θα έπρεπε;
Ρωτάω κάτι δύσκολο;
Κάτι τέτοια .."σκεπτικά", αρχίζουν τις ατελείωτες και αδιέξοδες συζητήσεις που βλέπουμε συχνότατα εδω μέσα και τελικά γινεται συζητηση για ό,τι άλλο εκτός απο το θέμα..

Εαν δεν γνωρίζετε επι του θέματος, μην γράφετε καθόλου.. Ας απαντησει κάποιος που γνωρίζει..

Πέφτω κι εγω τώρα στη παγίδα και βγαίνω απ το θέμα λοιπον..
Τί σας κάνει να πιστεύετε οτι πρεπει να ψάλλω αυτο το κομμάτι μετα απο 5 - 6 χρόνια και μετά θα ρθούνε οι απαντήσεις; Με έχετε ακούσει να το ψάλλω και δεν ικανοποιηθήκατε ας πούμε;
Ποιος σας ειπε οτι έχω απορίες σε σχέση με την εκτέλεση;
Τώρα απαντήστε μου με όποιο σκεπτικό σας αρέσει...
Θα σου απαντησω εγω που γνωριζω επι του θεματος...! (παιδια γελαστε και λιγο,καλο κανει...) Και οι τρεις χροες μπορουν να τιθενται σε οποιονδηποτε φθογγο. Στις περιπτωσεις ομως που τιθενται παρα την χορδην, δηλαδη σε φθογγο διαφορετικο απο αυτον που ειναι η φυσικη τους θεση, ο φθογγος αυτος παιρνει το ονομα του φυσικου φθογγου της χροας. Π.χ οταν η σπαθη τεθει στον Δι τον ονομαζουμε Κε. Οταν τεθει στον Γα ομοιως. Οταν τεθει στον Βου ομοιως κ.λ.π. Το ιδιο συμβαινει και με τις υπολοιπες χροες.
 
#11
Οι χρόες δεν εξαρτώνται από τους τόνους. Στο απόσπασμα από το θεωρητικό της επιτροπής αναφέρεται ο Δι ως τόνος για το κλιτόν και το ζυγό, όπως ακριβώς η διατονική φθορά του Δι μπορεί να τοποθετηθεί πάνω στον Νή. Στην παραλλαγή τον ονομάζουμε Δι, σε όποιο τόνικό ύψος κι αν βρισκόμαστε. Οι θεωρητικοί αργότερα έβαλαν τη σπάθη ως Γα ή Κε, επειδή εκεί συνήθως την συναντούμε. Σε θεωρητικά όπως την Κρηπίδα του Φωκαέως ή σε αυτό του Αγαθοκλέους μάλιστα, οι χρόες αντιμετωπίζονται ως φθορές (κλιτόν ως εναρμόνια, ζυγός και σπάθη ως χρωματικές).
Θα σου απαντησω εγω που γνωριζω επι του θεματος...! (παιδια γελαστε και λιγο,καλο κανει...) Και οι τρεις χροες μπορουν να τιθενται σε οποιονδηποτε φθογγο. Στις περιπτωσεις ομως που τιθενται παρα την χορδην, δηλαδη σε φθογγο διαφορετικο απο αυτον που ειναι η φυσικη τους θεση, ο φθογγος αυτος παιρνει το ονομα του φυσικου φθογγου της χροας. Π.χ οταν η σπαθη τεθει στον Δι τον ονομαζουμε Κε. Οταν τεθει στον Γα ομοιως. Οταν τεθει στον Βου ομοιως κ.λ.π. Το ιδιο συμβαινει και με τις υπολοιπες χροες.
Έτσι είναι, πράγματι. Οι φθορές μεταβάλλουν μέχρι και μία ολόκληρη κλίμακα κατά το διαπασών (οκτάχορδο), ενώ οι χρόες, λειτουργούν ως φθορές μεταβάλοντας μόνο ένα τετράχορδο. Άλλωστε αλλάζουν και τα μαρτυρικά σημεία των μαρτυριών με τις χρόες, όπως και στις φθορές.
 
#12
Δεν πρόκειται για παράδοξο, γίνεται ορθή χρήση των χροών στα κλασικά κείμενα. Απλά το θέμα δεν είναι ο τόνος.

Η σπάθη δεν προσδιορίζεται τονικά όπως φαίνεται και στο θεωρητικό της επιτροπής, αλλά απλά θέλει τους γειτονικούς φθόγγους του φθόγγου που μπαίνει κοντά του:
View attachment 57090
Σημασία δεν έχει ο τόνος στον οποίο μπαίνει η σπάθη, αλλά η ενέργεια και η επιρροή της πάνω στην κλίμακα.

Στα κοινωνικά του Ιωάννου, του Θ. Φωκαέως κ.α. περίπου της ίδιας περιόδου, υπάρχουν παραδείγματα όπου χρόες μπαίνουν σε διάφορους τόνους χωρίς να αποτελεί εξαίρεση.

Οι χρόες δεν εξαρτώνται από τους τόνους. Στο απόσπασμα από το θεωρητικό της επιτροπής αναφέρεται ο Δι ως τόνος για το κλιτόν και το ζυγό, όπως ακριβώς η διατονική φθορά του Δι μπορεί να τοποθετηθεί πάνω στον Νή. Στην παραλλαγή τον ονομάζουμε Δι, σε όποιο τόνικό ύψος κι αν βρισκόμαστε. Οι θεωρητικοί αργότερα έβαλαν τη σπάθη ως Γα ή Κε, επειδή εκεί συνήθως την συναντούμε. Σε θεωρητικά όπως την Κρηπίδα του Φωκαέως ή σε αυτό του Αγαθοκλέους μάλιστα, οι χρόες αντιμετωπίζονται ως φθορές (κλιτόν ως εναρμόνια, ζυγός και σπάθη ως χρωματικές).

Πέρα όμως από αυτά, αυτό που φτάνει να γνωρίζει όποιος μελετάει σήμερα κατά την γνώμη μου, είναι σε ποιους φθόγγους ενεργεί η κάθε μία και πόσο διαστηματικά, καθώς και την ονομασία που θα δώσει στον φθόγγο στον οποίο τοποθετείται.

Όχι ότι το θέμα δεν είναι μπερδεμένο και στα παλαιώτερα και στα νεώτερα θεωρητικά, απλά για το λόγο αυτό προτιμώ προσωπικά να κάνω τη ζωή μου ευκολότερη. Ελπίζω έστω και μερικώς να σας απάντησα.
Καταρχάς ευχαριστώ (..για την σχετική επιτέλους επι του θέματος) απάντηση!
Άρα, σύμφωνα με τα παράπανω, το συμπέρασμα είναι πως, ή ελλειπή θεωρία διδάσκεται στις σχολές, ή υπήρξε λάθος κατανόηση και καταγραφή απο τους συγγραφείς των νεότερων θεωρητικών..
Νομίζω (και εαν κάνω λάθος διορθώστεμε) είναι διαφορετικό να λες π.χ η φθορά του ΔΙ ή του ΝΗ ή του Πα κ.τ.λ. ανεξαρτητως που θα τεθει, απο το να λές ο ζυγός που τίθεται μόνον στον ΔΙ ή η Σπάθη που τίθεται μόνον στον ΚΕ ή στον ΓΑ.
Απο τα νεότερα θεωρητικά μαθαίνει θεωρία Βυζ. μουσικής το 99% στις σχολές..Απο που όμως θα μελετήσει ο καθένας στο σπίτι του μετά είναι άλλο θέμα..
Και για να θυμηθούμε λίγο τι λένε τα γνωστά θεωρητικά (όχι οτι δεν τα ξέρουμε, απλα ετσι...)
 

Attachments

Last edited:

tsak77

Χρῆστος Τσακίρογλου
#13
Νομίζω (και εαν κάνω λάθος διορθώστεμε) είναι διαφορετικό να λες π.χ η φθορά του ΔΙ ή του ΝΗ ή του Πα κ.τ.λ. ανεξαρτητως που θα τεθει, απο το να λές ο ζυγός που τίθεται μόνον στον ΔΙ ή η Σπάθη που τίθεται μόνον στον ΚΕ ή στον ΓΑ.
Κατανοώ απόλυτα τη σύγχυση, απλά αυτό που δεν αναφέρουν τα νέα κυρίως θεωρητικά, είναι ότι η μουσική πριν από αυτήν που ξέρουμε, δεν είχε φθόγγους, ενώ υπήρχαν τα σύμβολα αυτά και μάλιστα ως φθορές. Καταλαβαίνεις λοιπόν (συγχώρεσέ μου τον ενικό, εάν θέλεις το διορθώνω), ότι αυτό που είχε τότε σημασία ήταν η αλλαγή στο άκουσμα, χωρίς να υπάρχει τόνος. Αυτό που κάνουν τα νεώτερα θεωρητικά, είναι απλά να παρατηρούν και να καταγράφουν. Δηλαδή, παρατηρούν ότι ο ζυγός ως επί τον πλέιστον τοποθετούνταν στον (σημερινό) Δι και αυτό καταγράφουν. Αυτό δεν είναι θεσμός ούτε κανόνας, οι χρόες προκαλούν με την είσοδό τους παραχορδή, ονοματίζοντας τον φθόγγο (οποιονδήποτε φθόγγο) ως κορυφή (ή μέση για τη σπάθη) του τετραχόρδου το οποίο θα επιρρεάσουν. Εξάλλου βλέπεις ότι και ο Παναγιωτόπουλος σε ένα από τα παραδείγματα που παραθέτεις, γράφει για τη σπάθη ότι συνηθίζεται να μπαίνει στον Κε ή στον Γα και αυτή είναι η ορθότερη διατύπωση, πάντα με τα δεδομένα της σημερινής μουσικής πραγματικότητας.

Τελικά η παλαιώτερες μορφές της μουσικής μας θεωρίας μπορεί να ήταν δυσκολότερες στην εκμάθησή τους, αλλά πιστεύω ήταν πιο βαθιές και ταυτόχρονα πιο ελεύθερες από την τονικοποίηση, η οποία αφενός συγκεκριμενοποίησε πολλά στοιχεία, κάποια όμως αδυνατεί να αναλύσει επακριβώς ακόμη και σήμερα.
 
Last edited:
#14
Επιπλέον σπάθη που μπαίνει στον Δι μπορεί να ενεργεί και ως Γα (να κάνει σαμπάχ δηλαδή στον Βου). Το έχω ακούσει σε ταξίμια σε μακάμ χουζάμ όπου αυτό γίνεται "περαστικά", όπως επίσης υπάρχει και απο τον Καραμάνη στο ΙΑ Εωθινόν στη λέξη "διαφύλαττε".
Επίσης σπάθη μπαίνει και στον άνω Νη του πλ.Δ' και κάνει σαμπάχ στον Κε. Καθώς και στον Ζω ύφεση στον Γ' ήχο όπου κάνει σαμπάχ στον Δι.

Όσων αφορά τη διδασκαλεία σε καμία περίπτωση δε θα πει ο δάσκαλος ότι οι χροες μπαίνουν αποκλειστικά στους φθόγγους που αναφέρει η "χ" "ψ" θεωρία.
Για μένα δεν είναι απαραίτητο να αναφέρει καν ο δάσκαλος τις περιπτώσεις όπου μπαίνουν χρόες στους "μη συνήθεις" φθόγγους γιατί ο μαθητής στα μαθήματα που θα διδαχθεί δε νομίζω να βρει κάπου τέτοια σημεία, άσε που δεν βρίσκω σκόπιμο να "μπερδεύουμε" τους μαθητές και προπαντός τους αρχάριους με όοοολες τις περιπτώσεις και τις λεπτομέρειες. Αργότερα με την εμπειρία του και αφού θα "τριφτεί" με την ψαλτική άμα συναντήσει τέτοια σημεία δε θα του φανούν "παράξενα" επειδή δεν τα διδάχθηκε, αλλά πολύ φυσικά μάλιστα.
Νομίζω δεν υπάρχει λόγος να εξηγήσουμε το γιατί.
Αυτά όσον αφορά για την διδασκαλία, εδώ στο psaltologion μπορούμε να τα αναλύσουμε όσο θέλουμε φυσικά.
 
#15
Έτσι είναι, πράγματι. Οι φθορές μεταβάλλουν μέχρι και μία ολόκληρη κλίμακα κατά το διαπασών (οκτάχορδο), ενώ οι χρόες, λειτουργούν ως φθορές μεταβάλοντας μόνο ένα τετράχορδο. Άλλωστε αλλάζουν και τα μαρτυρικά σημεία των μαρτυριών με τις χρόες, όπως και στις φθορές.
Μεταβάλουν μονον Διατονικά ΠΕΝΤΑΧΟΡΔΑ Υπαρχει στο Ψαλτολόγιο αναρτηση περι Χροοών του ΑΡΧ. ΑΒΡ. ΕΥΘΥΜΙΑΔΗ. ΔΕΝ ΛΕΙΤΟΥΡΓΟΥΝ ΩΣ ΦΘΟΡΕΣ.
 
#16
Δε νομίζω να αναγράφεται κάπου ότι ο ζυγός μπαίνει στον άνω Πα κι όμως είναι σύνηθες το φαινόμενο σε μαθήματα του βαρέως. Στην περίπτωση που τοποθετηθεί σε άλλο φθόγγο από τον προβλεπόμενο, θα λειτουργήσει ως φθορά μετονομάζοντάς τον.
Αγαπητέ Χρήστο, πρακτικά συμφωνώ μαζί σου. Ομως για να είμαστε ακριβείς ως προς την θεωρία : έχουμε μεταβολή κατα τόνο και εισαγωγή της Δράσεως της χρόας σε συγκεκριμένο Διατονικο Πεντάχορδο. ΟΧΙ ΩΣ ΦΘΟΡΑ
 
#17
Τελικά επανήλθατε ....
Εις μάτην κλείδωσε ο συντονιστής το προηγούμενο θέμα ;
Προς τι η εμμονή ;
Κουράζει και είναι και άκομψο...
 
#18
Τελικά επανήλθατε ....
Εις μάτην κλείδωσε ο συντονιστής το προηγούμενο θέμα ;
Προς τι η εμμονή ;
Κουράζει και είναι και άκομψο...
Αγαπητέ Απόστολε το να επιδιώκεις αποσαφήνηση εννοιών και ορισμών στις Θετικές ειστήμες θεωρείται ΑΡΧΗ .

Ει δε άλλως τα λάθη ανακυκλώνονται και η σύγχυση καταλήγει...σε κότες και αυγά ...και τότε χάνεις και τ' αυγά και τα καλάθια...

Το άκομψο ποιό είναι απ' όλα ;

φιλικά, Θ. Καλλίμαχος
 

tsak77

Χρῆστος Τσακίρογλου
#19
Αγαπητέ Χρήστο, πρακτικά συμφωνώ μαζί σου. Ομως για να είμαστε ακριβείς ως προς την θεωρία : έχουμε μεταβολή κατα τόνο και εισαγωγή της Δράσεως της χρόας σε συγκεκριμένο Διατονικο Πεντάχορδο. ΟΧΙ ΩΣ ΦΘΟΡΑ
Η απάντηση επ' αυτού δίνεται ήδη κατ' εμέ από τον Παναγιωτόπουλο:
View attachment Διαφορές χροών και φθορών.jpg
Από την ίδια σελίδα φαίνονται όμως και ομοιότητες με αυτές, εφόσον λύνονται ως φθορές και επιρρεάζουν κάποιες έστω διαστηματικές αποστάσεις κάποιων φθόγγων. Είναι που εστιάζει ο καθένας την προσοχή του. Δεν είναι εντελώς διαφορετικές οι χρόες με τις φθορές ούτε και εντελώς ίδιες. Όλοι ξέρουμε τις διαφορές και τις ομοιότητες και αν κάποιος καλείται να τις διδάξει, τα θεωρητικά είναι αρκετά κατατοπιστικά.
 
#20
Η απάντηση επ' αυτού δίνεται ήδη κατ' εμέ από τον Παναγιωτόπουλο:
View attachment 62552
Από την ίδια σελίδα φαίνονται όμως και ομοιότητες με αυτές, εφόσον λύνονται ως φθορές και επιρρεάζουν κάποιες έστω διαστηματικές αποστάσεις κάποιων φθόγγων. Είναι που εστιάζει ο καθένας την προσοχή του. Δεν είναι εντελώς διαφορετικές οι χρόες με τις φθορές ούτε και εντελώς ίδιες. Όλοι ξέρουμε τις διαφορές και τις ομοιότητες και αν κάποιος καλείται να τις διδάξει, τα θεωρητικά είναι αρκετά κατατοπιστικά.
Χρίστο ευχαριστώ για την ανταπόκριση.

Εμαθα απο τον Αβραάμ οτι οι χρόες αλλοιώνουν συγκεκριμένα ΔΙΑΤΟΝΙΚΑ ΠΕΝΤΑΧΟΡΔΑ ,εκτός των οποίων παύει η δράσις .

θα ήθελα την γνώμη σου επ΄αυτού. Ευχαριστώ.
 
Top