Νομίζω πως ειδικά για τα αναγνώσματα ισχύει πως το κυριότερο κριτήριο είναι να γίνεται εύκολα κατανοητό το κείμενο. Δέχομαι το επιχείρημα ότι η παράδοση έχει καθιερώσει την εμμελή απαγγελία (όχι λιτή ψαλμώδηση) η οποία δεν αλλοιώνει ή δυσχεραίνει την κατανόηση. Το κακό όμως έχει παραγίνει. Εδικά σήμερα που η απόστασή μας από την ευαγγελική γλώσσα έχει μεγαλώσει, γίνεται επιτεκτική η ανάγκη της πολύ πολύ απλής εμμελούς αναγνώσεως. Αν και δεν είναι το καλύτερό μου, προτιμώ κάποιος να διαβάσει χύμα τον απόστολο ή το ευαγγέλιο, παρά να τον τραγουδήσει. Απέχει λιγότερο από την παράδοση και σίγουρα από το πνεύμα της ακολουθίας. Τα αναγνω΄σματα διαβάζονται όχι γιατί είναι η ώρα τους ή έτσι μας παραδόθηκαν ή.... αλλά για να τα καταλάβει ο λαός. Σε αυτό βεβαίως βοηθάει και το κήρυγμα, αλλά όλα ξεκινούν από την απαγγελία. Πολλές φορές ο ιεροκήρυκας λέει: "όπως ακούσαμε και στον απόστολο...", αλλά ο λαός δεν έχει ακούσει τίποτα από κείμενο, μόνο μουσικά τσαλίμια. Και μιλάω και για μορφωμένους ανθρώπους που "προσπάθησαν" να καταλάβουν. Το θέμα αυτό έγινε αφορμή να σκεφτώ να απαγγείλω κάτι και να το ανεβάσω ηχογραφημένο. Φυσικά όχι για τα διαστήματα του κλιτού ή τη φωνή μου, αλλά για να τονίσω πιο επιτετικά πως πρέπει κάποια πράγματα να επανέλθουν στη σωστή τους λειτουργική χρήση. Δεν ξέρω αν θα το κάνω γιατί ούτε τον εξοπλισμό έχω. Επιφυλάσσομαι για το προσεχές μέλλον.
Η άποψή μου συνοψίζεται στο εξής: όσο πιο απλά τόσο πιο καλά.
