Ιωάννης Σακελλαρίδης

Johnsteff

Στεφούλης Ιωάννης
[Ἄν θέλετε κάποια ἄλλη ἐξήγηση ἐπὶ προσωπικοῦ, θὰ προτιμοῦσα σὲ ΠΜ, ἄν πάλι θέλετε δημοσίως, τὸ συνεχίζουμε μέχρι νὰ φᾶμε κίτρινη κάρτα ἀπὸ τὸν Συντονισμό.]

Άκυρον! Καμμιά πρόσκληση, καμμιά πρόκληση, καμμιά εξήγηση. Δεν μου αρέσουν καθόλου ούτε οι προσκλήσεις, ούτε οι προκλήσεις, ούτε οι εξηγήσεις. Αυτά.
 
Last edited:

π. Μάξιμος

Γενικός Συντονιστής

Τό συμπληρώνω:
Παναγιωτίδης περί Σακελλαρίδη: Εστενογραφημένα πρακτικά.

"ΕΝΑΣ υπήρξε αυτός ο μάγος, ας πούμε, ο οποίος ήταν ο Σακελλαρίδης. Αυτός ταίριαξε τη δουλειά... Από άγνοια κι αυτός. Δεν εδιδάχθη εγγύς ημών... Δεν ξέρω. Έχει το μεράκι αυτό. [Μου φαίνεται νησιώτης θάταν. -Ορθόδοξος. -Προφανώς. -Έχουν ωραίες φωνές αυτοί.] Είχα την τύχη να τον ακούσω αυτόν! Όταν πήγα στην Αθήνα το '27 στην Αγία Ειρήνη. Σαν σολίστας ήταν κάτι το απίθανο. Δηλαδή στη δουλειά πό'κανε, δηλαδή, πώς την έκανε... Αλλά, την πήρε μαζί του. Καίτοι μετά ύστερα αυτή η δουλειά άμα δεν κάνεις χορό, δεν... δεν. Η δουλειά του και μονωδιακά ακόμη έχει..."
Το εντυπωσιακό εδώ είναι πως ο Παναγιωτίδης ψέγει τον Σακελλαρίδη επειδή δεν είχε χορό. Δηλαδή ο Σακελλαρίδης το 1927 έψαλλε στην εκκλησία του μονωδιακά! Τι μαθαίνει τελικά κανείς...
Δέν τόν ψέγει επειδή δεν είχε χορό. Λέει πώς γενικότερα γιά τήν ἀπόδοση τῆς δουλειᾶς του χρειάζεται νά συγκροτεῖς χορό (ὅποιος ἀκολουθήσει "τή δουλειά του"). Ἀλλά καί μονωδιακά ὅμως ἔχει ἀξία, συμπληρώνει.
Καί βέβαια ἔψαλλε μονωδιακά, στόν ἑσπερινό, στό ὄρθρο, τήν Μ. Ἑβδομάδα καί σέ πολλά μέλη τῆς λειτουργίας, πού δέν δέχονται ἔστω καί ἐλαφρά ἐναρμόνιση.

 

evangelos

Ευάγγελος Σολδάτος
Ο Άγιος Σπυρίδωνας έχει παράδοση σε αυτά
Πολύ ωραίο Κωσταντίνε μπράβο σου! Αν δεν απατάμε διακρίνω μια φωνή που μοιάζει με του Μαυραγάνη, ο οποίος έχει γράψει ιστορία κι εκεί και στον Πειραιά, στο "πρόσθες αυτοίς κακά" αυτός είναι;
Δύο χρόνια με τον Μαυραγάνη στον Άγιο Κωνσταντίνω Πειραιώς 1998-2000 έμαθα να είμαι ανοιχτός σε όλα κυρίως να μην είμαι ξενομουσικοφοβικός.
Η μουσική τελικά είναι μία δεν υπάρχει ξένη μουσική απλά κάθε είδος μουσικής είναι ένα κομμάτι του όλου παζλ, όσο πιο πολλά κομμάτια κατέχουμε και μπορούμε να καταλάβουμε τόσο πιο καθαρή είναι η εικόνα της Μουσικής.

Βλέπω παράλληλα με αυτό το μήνυμα συζητάνε σε άλλο θέμα αν βάλανε ορχήστρα την μεγάνη εβδομάδα σε κάποιο ναό, δεν διατρέχει κίνδυνο η μουσική από αυτά. Ο κίνδυνος της μουσικής είναι η άγνοια της μουσικής, το ψέμα και η έλλειψη παιδείας.
 

neoklis

Νεοκλής Λευκόπουλος, Γενικός Συντονιστής
Μια απορία που μου έχει δημιουργηθεί από όσα ακούσματα έχω (από βίντεο κυρίως) από αποδόσεις βυζαντινών ύμνων από χορωδίες τρίφωνες και τετράφωνες αλλά και από νέες πολυφωνικές συνθέσεις που απομακρύνονται εντελώς από τις γνωστές μελωδίες. Μου φαίνεται υπερβολικά αργός ο χρόνος στον οποίον ψάλλονται. Και το συγκεκριμένο είναι ένα παράδειγμα, πάντα σε σχέση με την διαδεδομένη χρονική αγωγή που ψάλλονται κατά τον παραδοσικό τρόπο. Υπάρχει ιδιαίτερος λόγος γι' αυτό; Θα μπορούσαν να ψαλούν πιο γρήγορα; Ομολογώ ότι μου φαίνεται εξαιρετικά κουραστικό το άκουσμα των τροπαρίων σε τόσο αργή χρονική αγωγή, άσχετα του εάν είναι όμορφο σαν μελωδία.
 
Last edited:
Χριστός Ανέστη!

Υπάρχει ιδιαίτερος λόγος γι' αυτό;
Ναι. Δεν υπάρχει εκεί η έννοια του αργού μέλους. Μόνο η έννοια του αργού tempo. Γιαυτό αντί του αργού Νυμφίου ή Ότε οι ένδοξοι μαθηταί κ.ά. λέγονται τα σύντομα με αργή χρονική αγωγή.

Θα μπορούσαν να ψαλούν πιο γρήγορα;
Ασφαλώς!

Ομολογώ ότι μου φαίνεται εξαιρετικά κουραστικό το άκουσμα των τροπαρίων σε τόσο αργή χρονική αγωγή, άσχετα του εάν είναι όμορφο σαν μελωδία.
Γούστα. Για τον μέσο ακροατή φαίνονται κουραστικά τα αργά (και ακατανόητα γι' αυτούς) μέλη.
 

neoklis

Νεοκλής Λευκόπουλος, Γενικός Συντονιστής
.... Γούστα. Για τον μέσο ακροατή φαίνονται κουραστικά τα αργά (και ακατανόητα γι' αυτούς) μέλη.
Δεν θα συμφωνήσω μ' αυτό. Και μια συμφωνία είναι αργό μέλος. Και για κάποιους ακατανόητο και κουραστικό, αλλά αυτούς θα τους πούμε αμόρφωτους. Είναι σαν να παίρνει κάποιος μια σουϊτα και να την παίζει σε αργό τέμπο και να την ονομάζει συμφωνία. Γίνεται; Δεν γίνεται; Εάν θέλω κάτι να κρατήσει πολύ ώρα, πρέπει να γράψω αντίστοιχη μελωδία και να εμπλουτίσω το κομμάτι με περισσότερες μουσικές γραμμές, φράσεις κοκ.
 
Δεν ειναι ακριβώς έτσι κ. Νεοκλή. Ειναι θέμα μονοφωνου και πολυφωνικου μέλους. Ένα μονοφωνο μέλος και μάλιστα εκτελουνενο από ένα ψαλτη μόνο του θέλει οπωσδήποτε μελισματα για να σταθεί ως αργό. Σε μια πολυφωνικη σύνθεση η μελωδία κάθε φωνής ξεχωριστά μπορεί να ειναι πέντε νότες αλλά εκεί όλο το ζήτημα ειναι η συνηχηση των φωνών και οι συγχορδίες που παράγονται. Από κει και πέρα η πρακτική εφαρμογή θα σας έπειθε. Ειναι αδύνατον ή μάλλον δεν έχει νόημα ένα σύντομο τέμπο σε μια τέτοια σύνθεση από χορωδία 20 ατόμων. Ειναι από τις περιπτώσεις που σε πάει το πράγμα μόνο του.
 
Last edited:

dimskrekas

Δημήτρης Σκρέκας
Χριστός Ανέστη!



Ναι. Δεν υπάρχει εκεί η έννοια του αργού μέλους. Μόνο η έννοια του αργού tempo. Γιαυτό αντί του αργού Νυμφίου ή Ότε οι ένδοξοι μαθηταί κ.ά. λέγονται τα σύντομα με αργή χρονική αγωγή.


Ασφαλώς!



Γούστα. Για τον μέσο ακροατή φαίνονται κουραστικά τα αργά (και ακατανόητα γι' αυτούς) μέλη.
Έχει γούστο...

Όπως και για τον μέσο πιστό... φαίνονται κουραστικές, περιττές οι νηστείες, οι μετάνοιες, η λειτουργική γλώσσα απαρχαιωμένη, τα κρατήματα τραλαλά, η εξομολόγηση αδιανόητη, η ευπρέπεια στην εκκλησία πρόκληση...

Αληθώς ο Κύριος!
 
Last edited:
Έχει γούστο...

Όπως και για τον μέσο πιστό... φαίνονται κουραστικές, περιττές οι νηστείες, οι μετάνοιες, η λειτουργική γλώσσα απαρχαιωμένη, τα κρατήματα τραλαλά, η εξομολόγηση αδιανόητη, η ευπρέπεια στην εκκλησία πρόκληση...

Αληθώς ο Κύριος!
Δε νομίζω ότι είναι σκόπιμο να ξεκινήσουμε τέτοια αντιπαράθεση, ειδικά μαλιστα όταν οι απόψεις φανερά διίστανται και δε θα καταλήξουμε πουθενά. Είναι παρ' όλα αυτά αρκετά επικίνδυνες οι συσχετισεις που κάνεις και ειδικά όταν τις αποδίδεις εμμέσως, κρίνοντας απ την απευθύνση, σε συγκεκριμένα πρόσωπα.

Ας μείνουμε στα μουσικά, δική μου πρόταση.
 

dimskrekas

Δημήτρης Σκρέκας
Δε νομίζω ότι είναι σκόπιμο να ξεκινήσουμε τέτοια αντιπαράθεση, ειδικά μαλιστα όταν οι απόψεις φανερά διίστανται και δε θα καταλήξουμε πουθενά. Είναι παρ' όλα αυτά αρκετά επικίνδυνες οι συσχετισεις που κάνεις και ειδικά όταν τις αποδίδεις εμμέσως, κρίνοντας απ την απευθύνση, σε συγκεκριμένα πρόσωπα.

Ας μείνουμε στα μουσικά, δική μου πρόταση.
Δεν υπάρχει σκοπιμότητα, παρά μόνο σε όσους έχουν πρόθεση...Είναι ηλίου φαεινότερον ότι συνήθως αυτοί που αντιδρούν στις αργές μελωδίες έχουν αντίστοιχη προσέγγιση και σε άλλα ζητήματα που -αν και μη μουσικά- ωστόσο εκκινούν από παρόμοιες ιδεολογικές αφετηρίες...
 
Δεν υπάρχει σκοπιμότητα, παρά μόνο σε όσους έχουν πρόθεση...Είναι ηλίου φαεινότερον ότι συνήθως αυτοί που αντιδρούν στις αργές μελωδίες έχουν αντίστοιχη προσέγγιση και σε άλλα ζητήματα που -αν και μη μουσικά- ωστόσο εκκινούν από παρόμοιες ιδεολογικές αφετηρίες...
Υπάρχουν πολλοί, παμπολλοι θα έλεγα, θεολόγοι, λειτουργιολογοι, ιεραρχες του παρόντος και του παρελθόντος ιδίως, με έντονες λειτουργικές και άρα μουσικές ανησυχίες, που αντιδρούν στην αλογιστη χρήση αργων μελών. Δεν νομίζω ότι θα συμπεριελαμβανες όλους αυτούς στην παραπάνω γενίκευση.
 

dimskrekas

Δημήτρης Σκρέκας
Υπάρχουν πολλοί, παμπολλοι θα έλεγα, θεολόγοι, λειτουργιολογοι, ιεραρχες του παρόντος και του παρελθόντος ιδίως, με έντονες λειτουργικές και άρα μουσικές ανησυχίες, που αντιδρούν στην αλογιστη χρήση αργων μελών. Δεν νομίζω ότι θα συμπεριελαμβανες όλους αυτούς στην παραπάνω γενίκευση.
Αν μιλούσαμε για την αλόγιστη...θα ήμαστε αλόγιστοι....

Σε άλλο ζήτημα όμως αναφέρομαι... Το πρόβλημα είναι στα όρια του καθενός...όσο πολύς κ αν είναι αυτός... Οι δε λειτουργικές δεν είναι κατ᾽ανάγκην και μουσικές, ούτε καν λατρευτικές ανησυχίες...φοβούμαι.
 
Αν μιλούσαμε για την αλόγιστη...θα ήμαστε αλόγιστοι....

Σε άλλο ζήτημα όμως αναφέρομαι... Το πρόβλημα είναι στα όρια του καθενός...όσο πολύς κ αν είναι αυτός...
Νομίζω όμως ότι στο αλογιστο και στις παραμέτρους του διαφωνούμε.
Η Εκκλησία δεν φοβάται να καινοτομησει όταν κι εκεί που πρέπει. Στην πραγματικότητα αυτό έκανε πάντα. Άρα δεν είναι ζήτημα του καθενός.
 

dimskrekas

Δημήτρης Σκρέκας
Νομίζω όμως ότι στο αλογιστο και στις παραμέτρους του διαφωνούμε.
Η Εκκλησία δεν φοβάται να καινοτομησει όταν κι εκεί που πρέπει. Στην πραγματικότητα αυτό έκανε πάντα. Άρα δεν είναι ζήτημα του καθενός.
Φυσικά και δεν είναι ζήτημα του καθενός....Τα όρια είναι, όμως! Και αυτό είναι ζήτημα βαθύτατα εκκλησιολογικό. Το καινοτομείν είναι πολύς και δυσερμήνευτος όρος...ενίοτε δε καταλήγει σε κενοτομείν...Δεν είναι η Εκκλησία τότε όμως που πράττει αυτό, αλλά μέλη της που υπερέβησαν εαυτούς, πλανώντες και πλανώμενοι..
 
Ο Άγιος Σπυρίδωνας έχει παράδοση σε αυτά
Πολύ ωραίο Κωσταντίνε μπράβο σου! Αν δεν απατάμε διακρίνω μια φωνή που μοιάζει με του Μαυραγάνη, ο οποίος έχει γράψει ιστορία κι εκεί και στον Πειραιά, στο "πρόσθες αυτοίς κακά" αυτός είναι;
Είναι ο Αλέκος Θεολόγου, χρόνια αριστερός ψάλτης απέναντι απ' τη χορωδία, από την εποχή που ακόμα έψαλλαν στην Αγ. Ειρήνη. Απ' τους παλιούς Αθηναίους ψάλτες, μαθητής του Τζελά και δομέστικός του πριν τον πάρει ο Μπετίνης για αριστερό του.

Ευχαριστώ, Βαγγέλη, για τα καλά σου λόγια. Προσπαθούμε να παραγάγουμε εκκλησιαστική μουσική υπό τις σημερινές δύσκολες συνθήκες οι οποίες δεν ευνοούν την δραστηριότητα χορωδιών που υπηρετούν σταθερά το αναλόγιο ενός Ναού και καλύπτουν όλο το φάσμα της λατρείας (και όχι π.χ. μια Κασσιανή). Φυσικά ο Σακελλαρίδης μάς έχει ανοίξει το δρόμο· προσπαθούμε να ακολουθήσουμε τα χνάρια του σε όλους τους τομείς.
 

Nikolaos Giannoukakis

Παλαιό Μέλος
Το άκουσμα είναι της εποχής και του γενικού εκκλησιαστικού ύφους που επικρατούσε στην Πόλη και στην Σμύρνη. Το ηχόχρωμα μυρίζει Πόλη της εποχής και βρισκεται εντώς των περιθωρίων των ακουσμάτων των ψαλτών της εποχής που μπορεί εύκολα να τους ταξινομήσει τις εντώς στην ίδια υφική οικογένεια.

Θαρρώ πως τα τονικά διαστήματα πρέπει να πέφτουν ακριβώς επι τα παραδοσιακά του διατονικού γένους. Ο Χάρης Συμεωνίδης θα μπορέσει να μας ενημερώσει περισσότερο.....

Κρίμα, διοτι ο Σακελλαρίδης ΕΥΚΟΛΑ θα μπορούσε ακόμα να γίνει Άρχων Πρωτοψάλτης της ΜΧΕ εαν δεν ακολουθούσε και προωθούσε την πολυφωνία. Περισσότερο σχέση έχει το ηχόχρωμα του και η εκτέλεση αυτή με το Πατριαρχικό ύφος, παρά κάτι άλλα που στις μέρες μας προωθούνται.....

ΝΓ
 

domesticus

Lupus non curat numerum ovium
Το άκουσμα είναι της εποχής και του γενικού εκκλησιαστικού ύφους που επικρατούσε στην Πόλη και στην Σμύρνη. Το ηχόχρωμα μυρίζει Πόλη της εποχής και βρισκεται εντώς των περιθωρίων των ακουσμάτων των ψαλτών της εποχής που μπορεί εύκολα να τους ταξινομήσει τις εντώς στην ίδια υφική οικογένεια.

Θαρρώ πως τα τονικά διαστήματα πρέπει να πέφτουν ακριβώς επι τα παραδοσιακά του διατονικού γένους. Ο Χάρης Συμεωνίδης θα μπορέσει να μας ενημερώσει περισσότερο.....

Κρίμα, διοτι ο Σακελλαρίδης ΕΥΚΟΛΑ θα μπορούσε ακόμα να γίνει Άρχων Πρωτοψάλτης της ΜΧΕ εαν δεν ακολουθούσε και προωθούσε την πολυφωνία. Περισσότερο σχέση έχει το ηχόχρωμα του και η εκτέλεση αυτή με το Πατριαρχικό ύφος, παρά κάτι άλλα που στις μέρες μας προωθούνται.....

ΝΓ

Νὰ πῶ τὴν ἀλήθεια κι ἐγὼ ἐντυπωσιάστηκα, μολόνότι ἔχω καταφερθεῖ πλεῖστες ὅσες φορὲς κατὰ τοῦ Σακελαρίδη καὶ τῶν ἀπόψεών του.
 
Top