[Ερώτηση] Είναι λάθος το «τίθωνται» στο δοξαστικό των εσπερίων της Κυριακής των Απόκρεω;

#1
[Σημ. συντ. (π.Μ.) Μετακίνηση μηνυμάτων από εδώ.


Ανεβαζω τα μουσικα κειμενα για την Κυριακη της Αποκρεω.

Τα δοξαστικα απο το Πετρο Λ.
Τα ιδιομελα απο τον Μανουηλ (με μια μικρη παρεμβαση στο " και εν χαρα..." που το εκανα διατονικο)
Καταβασιες Πετρου Εφ.
και τα προσομοια κατα τη λογικη του Ιωαννη Πρ.
Μία επισήμανση: Στο Δοξαστικόν του Εσπερινού υπάρχει ένα γραμματικό λάθος (το οποίον δυστυχώς υπάρχει και σε όλα τα βιβλία και αναπαράγεται εις τούς αιώνας των αιώνων, και κανείς δεν το διορθώνει!). Πρόκειται για την πρώτη φράση " 'Οταν τιθωνται θρόνοι". Είναι λάθος! Δεν υπάρχει ρήμα στην Ελληνική γλώσσα "τιθομαι", υπάρχει "τίθεμαι" (τίθεμαι, τίθεσαι, τίθεται, τιθέμεθα, τίθεσθε, τίθ-ε-νται). 'Αν λοιπόν έχεις γράψει εσύ το μουσικό κείμενο, καλό θα ήταν να συμβάλλης κι εσύ στην εξάπλωση του ορθού, διορθώνοντας το κείμενο και ξανα-ανεβάζοντάς το!
 
Last edited by a moderator:

π. Μάξιμος

Γενικός Συντονιστής
#2
Μία επισήμανση: Στο Δοξαστικόν του Εσπερινού υπάρχει ένα γραμματικό λάθος (το οποίον δυστυχώς υπάρχει και σε όλα τα βιβλία και αναπαράγεται εις τούς αιώνας των αιώνων, και κανείς δεν το διορθώνει!). Πρόκειται για την πρώτη φράση " 'Οταν τιθωνται θρόνοι". Είναι λάθος! Δεν υπάρχει ρήμα στην Ελληνική γλώσσα "τιθομαι", υπάρχει "τίθεμαι" (τίθεμαι, τίθεσαι, τίθεται, τιθέμεθα, τίθεσθε, τίθ-ε-νται). 'Αν λοιπόν έχεις γράψει εσύ το μουσικό κείμενο, καλό θα ήταν να συμβάλλης κι εσύ στην εξάπλωση του ορθού, διορθώνοντας το κείμενο και ξανα-ανεβάζοντάς το!
Τί λές ἀγαπητέ «εις τούς αιώνας των αιώνων»...;;;
Γνωρίζεις γραμματική; Γνωρίζεις ἐγκλίσεις;
Ἄντε πού θά βγάλεις ὅλα τά βιβλία λάθος καί τό Τριῴδιον!!!
 
#3
Το ρήμα "τιθημι", ανήκει στην Β' συζυγία ρημάτων και στη Υποτακτική Ενεστώτος γίνεται "τιθώνται" (ο τόνος στο ω). Επομένως, όταν το Τριώδιο γραφει "όταν τίθωνται" (ο τόνος στο ι )προφανώς είναι λάθος. Επ΄αυτού τί έχετε να μου πήτε;
Δήτε και τον παρακάτω σύνδεσμο, στην σελίδα 35.
http://www.schooltime.gr/wp-content...ΕΙΟ-ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗΣ-ΑΡΧΑΙΑΣ-ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ-ΓΛΩΣΣΑΣ.pdf
 

π. Μάξιμος

Γενικός Συντονιστής
#4

Στή γλῶσσα τῶν λειτουργικῶν κειμένων καί αὐτῆς τῆς Κ. Δ. (ὡς γνωστόν) ἔχουμε κάποιες ἐξελιγμένες μορφές γραμματικῶν τύπων, πού ἔχουμε συζητήσει πολλάκις. Ὁπότε δέν εἶναι λάθος.

Ἐσεῖς συνεχίζετε αὐτό τό «διάγγελμα» περί τοῦ λάθους «εις τούς αιώνας των αιώνων»...;;;

Ἄς προσέχουμε σέ τέτοιες «βεβαιότητες» καί ὑποδείξεις!


 
#5

Στή γλῶσσα τῶν λειτουργικῶν κειμένων καί αὐτῆς τῆς Κ. Δ. (ὡς γνωστόν) ἔχουμε κάποιες ἐξελιγμένες μορφές γραμματικῶν τύπων, πού ἔχουμε συζητήσει πολλάκις. Ὁπότε δέν εἶναι λάθος.

Ἐσεῖς συνεχίζετε αὐτό τό «διάγγελμα» περί τοῦ λάθους «εις τούς αιώνας των αιώνων»...;;;

Ἄς προσέχουμε σέ τέτοιες «βεβαιότητες» καί ὑποδείξεις!


Δεν γνωρίζω τί έχετε συζητήσει πολλάκις, αλλά όταν έγραψα "εις τους αιώνας των αιώνων" ήθελα να πώ ότι συναντώ το ίδιο λάθος σε όσα βιβλία λειτουργικά και μουσικά έχω ανοίξει τα τελευταία 10 χρόνια. Και ούτε βεβαίως διάγγελμα κάνω, απλώς επικαλούμαι την γραμματική που έμαθα στο σχολείο. Αναφορικώς με τις εξελιγμένες μορφές, δεν θα μπώ σ' αυτήν την συζήτηση γιατί δεν είμαι τόσο ειδικός...Πάντως, το συγκεκριμμένο δεν είναι το μόνο λάθος που βρίσκει κανείς μέσα δε λειτουργικά βιβλία, εκ προσωπικής πείρας ομιλώ (και σταματώ εδώ).
 

domesticus

Lupus non curat numerum ovium
#6
[Σημ. συντ. (π.Μ.) Μετακίνηση μηνυμάτων από εδώ.




Μία επισήμανση: Στο Δοξαστικόν του Εσπερινού υπάρχει ένα γραμματικό λάθος (το οποίον δυστυχώς υπάρχει και σε όλα τα βιβλία και αναπαράγεται εις τούς αιώνας των αιώνων, και κανείς δεν το διορθώνει!). Πρόκειται για την πρώτη φράση " 'Οταν τιθωνται θρόνοι". Είναι λάθος! Δεν υπάρχει ρήμα στην Ελληνική γλώσσα "τιθομαι", υπάρχει "τίθεμαι" (τίθεμαι, τίθεσαι, τίθεται, τιθέμεθα, τίθεσθε, τίθ-ε-νται). 'Αν λοιπόν έχεις γράψει εσύ το μουσικό κείμενο, καλό θα ήταν να συμβάλλης κι εσύ στην εξάπλωση του ορθού, διορθώνοντας το κείμενο και ξανα-ανεβάζοντάς το!
Δεν γνωρίζω τί έχετε συζητήσει πολλάκις, αλλά όταν έγραψα "εις τους αιώνας των αιώνων" ήθελα να πώ ότι συναντώ το ίδιο λάθος σε όσα βιβλία λειτουργικά και μουσικά έχω ανοίξει τα τελευταία 10 χρόνια. Και ούτε βεβαίως διάγγελμα κάνω, απλώς επικαλούμαι την γραμματική που έμαθα στο σχολείο. Αναφορικώς με τις εξελιγμένες μορφές, δεν θα μπώ σ' αυτήν την συζήτηση γιατί δεν είμαι τόσο ειδικός...Πάντως, το συγκεκριμμένο δεν είναι το μόνο λάθος που βρίσκει κανείς μέσα δε λειτουργικά βιβλία, εκ προσωπικής πείρας ομιλώ (και σταματώ εδώ).
Τὸ νὰ ἔχει κανεὶς μιὰ ἁπορία καὶ νὰ ψάχνει ἀπάντηση εἶνια ἀπολύτως θεμιτό. Ὅταν ὅμως ξεκινᾶς τὸν συλλογισμό μὲ ἔκφραση ἀπόλυτης βεβαιότητας πὼς τὸ Τριώδιο ἔχει γραμματικὸ λάθος, συγκρίνοντας γραμματικὴ τῆς κλασικῆς ἀρχαίας ἑλληνικῆς μὲ κείμενο ποιητικὸ πολὺ μεταγενέστερο, δὲν νομίζεις ὅτι χρειάζονται καὶ κάπως ἐξειδικευμένες γνώσεις γιὰ νὰ ὑπερασπίσεις τὴν σιγουριά σου; Τὸ νὰ διαβάζεςι τὴν γραμματικὴ τοῦ Τζάρτζάνου εἶναι ἀρκετὸ γιὰ θεματογραφία καὶ Πολύβιο ἀλλὰ πιθανῶς ὄχι γιὰ μεσαιωνικὰ ἑλληνικά.

Λάθη μπορεῖ νὰ ὑπάρχουν κι ἄν ἔχεις προσέξει ἔχουν συζητηθεῖ πολλὲς φορὲς παρόμοιες ἁπορίες, ἀλλὰ πάντοτε μὲ διερευνητικὴ τάση καὶ χωρὶς a priori «βεβαιότητες».
 

χριστοφόρος4

Παλαιό Μέλος
#7
Σαν μαθητης της Γ λυκειου και οντας στη θεωρητικη κατευθυνση συμφωνω με τον ΒΑΣΙΛΕΙΟ ...

Πιστευω ομως πως υπαρχουν και αλλα παρομοια συντακτικα ή γραμματικα λαθη σε μουσικα ή λειτουργικα βιβλια ....

Τι να κανουμε ομως ... Ετσι θα τα ψαλλουμε , εχοντας γνωση ακομα οτι τα ψαλλουμε λαθως απο ερμηνευτικης πλευρας ....

Φιλικα
Χριστοφόρος
 

domesticus

Lupus non curat numerum ovium
#8
Σαν μαθητης της Γ λυκειου και οντας στη θεωρητικη κατευθυνση συμφωνω με τον ΒΑΣΙΛΕΙΟ ...

Πιστευω ομως πως υπαρχουν και αλλα παρομοια συντακτικα ή γραμματικα λαθη σε μουσικα ή λειτουργικα βιβλια ....

Τι να κανουμε ομως ... Ετσι θα τα ψαλλουμε , εχοντας γνωση ακομα οτι τα ψαλλουμε λαθως απο ερμηνευτικης πλευρας ....

Φιλικα
Χριστοφόρος
Ἑὰν ἔχεις κι ἐσὺ παρόμοιες ἀναζητήσεις κάνε μιὰ ἐρώτηση στὸ φορουμ, ὅπως ἔχει γίνει σὲ ἄλλες περιπτώσεις, μπορεῖ καὶ νὰ λυθεῖ ἡ ἁπορία σου.

Μέχρι ὅμως νὰ τὸ ψάξεις καλὰ καλὰ, χρειάζεται προσοχὴ στὶς κρίσεις μας, εἰδικὰ ὅταν διαθέτεις τὶς βασικὲς γνώσεις ἀρχαίων ἑλληνικῶν καὶ μάλιστα κλασικῆς καὶ ἑλληνιστικῆς περιόδου, ὅπως καὶ οἱ περισσότεροι φυσικὰ ...

Εἶναι βαρὺ νὰ γράφεις ἀβρόχοις ποσί
Ετσι θα τα ψαλλουμε , εχοντας γνωση ακομα οτι τα ψαλλουμε λαθως απο ερμηνευτικης πλευρας ....
γιατὶ αὐτὸ σημαίνει πὼς τὰ ἐκκλησιαστικὰ κείμενα εἶναι λάθος μὲ θεολογικὲς προεκτάσεις πλέον ...
 

χριστοφόρος4

Παλαιό Μέλος
#9
Δεν εχω καμια απορια ...
Απλως εκφραζω τη γνωμη μου ...
Οταν ψαλλω και παρατηρησω τετοια λαθη , μπορει να το πω στους συμψαλλοντας αλλα και παλι το λεμε ετσι οπως το γραφει ...

Ειναι λαθεμενη αυτη η σταση , καθως χρειαζεται , κατα τη γνωμη μου , να υμνουμε το Θεο με τη μεγαλυτερη προσεγγιση και τελειοτητα ... Γιατι αυτα αντιστοιχουν στη μεγαλωσυνη Του ...

Στην θεολογικη πλευρα του ζητηματος που εθιξε ο domesticus δεν μπορω να παρω θεση , καθως δεν ειμαι καλος γνωστης του συγκεκριμενου αντικειμενου ...

Το μονο που εχω να πω ειναι οτι καποιες φορες λαθη κανουν και οι πανεπιστημιακοι θεολογοι και οι πιο μορφωμενοι εκκλησιαστικα και απο αποψης παιδειας ....

Καθως ολοι ανθρωποι ειμαστε και λαθη κανουμε ...

φιλικα
χριστοφόρος

:)
 
#10
Από το λεξικό ρημάτων Σ. Πατάκη - Ν. Τζιράκη, όντως το γ' πληθυντικό της υποτακτικής (όταν) είναι τιθῶνται, αλλά σημειώνεται ότι υπάρχει περίπτωση παρέκκλισης του τονισμού σε τύπους όπως «ἐπι-τίθωνται». Εδώ βέβαια δεν είναι σύνθετο το ρήμα τίθεμαι, όμως ο αναβιβασμός του τόνου τίθωνται δεν είναι λάθος, αφού η λήγουσα είναι βραχεία...
Αφού λοιπόν δεν λέμε (γράφουμε) επι-τιθῶνται αλλά επιτίθωνται γιατί να μην γράψουμε και τον απλό τύπο της υποτακτικής «τίθωνται....
Ακριβολογῶ ὴ ὑπερβάλλω;:D:D
 

Γιώργος Μ.

Παλαιόν μέλος
#11
Ο τύπος αυτός υπάρχει και σε ένα Θεοτοκίο του πλ.δ.

Ἐνθυμοῦμαι τὴν κρίσιν καὶ δειλιῶ, τὴν ἐξέτασιν φρίττω τὴν φοβεράν, τρέμω τὴν ἀπόφασιν, καὶ πτοοῦμαι τὴν κόλασιν, τὴν τοῦ πυρὸς ὀδύνην, τὸ σκότος, τὸν τάρταρον, Οἴμοι! τὶ ποιήσω ἐν ἐκείνῃ τῇ ὥρᾳ, ὅταν τίθωνται θρόνοι, καὶ βίβλοι ἀνοίγωνται, καὶ αἱ πράξεις ἐλέγχωνται; Τότε Δέσποινα, βοήθειά μοι γενοῦ, καὶ προστάτις θερμότατος· σὲ γὰρ ἔχω ἐλπίδα ὁ δοῦλός σου.

Κατά τ' άλλα, ας ερμηνεύουμε κάθε αποκλίνοντα τύπο κατά περίπτωση χωρίς να γενικεύσουμε το επιχείρημα των "εξελιγμένων" τύπων της ελληνιστικής γλώσσας. Πρέπει να σημειώσουμε ότι και οι πατέρες και οι υμνογράφοι έγραφαν (ενίοτε ίσως και το προσπαθούσαν να γράφουν) σύμφωνα με την κλασική αρχαία ελληνική γλώσσα και γραμματική (1).
Δεν θα συναντήσουμε π.χ. στην υμνογραφία αορίστους "είδοσαν" και "είποσαν", που υπάρχουν στην Παλαιά Διαθήκη. Οι τύποι που μπορούμε να τους πούμε "αποκλίνοντες" απαντούν περισσότερο (όχι μόνο) σε δομές που χρησιμοποιούνται πολύ σπάνια (η συγκεκριμένη υποτακτική π.χ. σχεδόν δεν χρησιμοποιείται στα σχετικά κείμενα) και πιστεύω ότι είναι είτε αναλογικοί σχηματισμοί, είτε παροράματα σε σημεία όπου το γλωσσικό σύστημα (ως προφορικός λόγος) ήταν πιο πιεστικό από το επίσης ισχυρό αισθητήριο του μορφωμένου, είτε επαναλήψεις-αναπαραγωγές μη δόκιμων τύπων της Αγίας Γραφής (που έχει, ως γνωστόν, μικρότερη εξάρτηση από τον πρότυπο λόγο).
Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι αν επισημαίναμε το τίθωνται στον υμνογράφο της εποχής δεν θα το διόρθωνε ερυθριών.

(1) πβ. Ωριγένη, Αποσπάσματα εις τους Ψαλμούς, 77.52, Ἐάν ποτε ἐπιτιθῶνται ποίμνῃ͵ οὐ δύνανται ἐπιτίθεσθαι αὐτῇ συναχθείσῃ͵ ἀλλ΄ ἐπιτηροῦσί που πρόβατον ἀπονεμόμενον͵ κἀκείνῳ ἐπιβουλεύουσιν.

ΥΓ Ένα (υπο)ερώτημα που αξίζει να απασχολήσεις τις συζητήσεις μας, είναι τι θα γράφαμε αν δημιουργούσαμε σήμερα μια ακολουθία.
 

Γιώργος Μ.

Παλαιόν μέλος
#12
Οταν ψαλλω και παρατηρησω τετοια λαθη , μπορει να το πω στους συμψαλλοντας αλλα και παλι το λεμε ετσι οπως το γραφει ...
Καλύτερα να προβληματίζεστε μερικές φορές ή και να το θέτετε προς συζήτηση, γιατί υπάρχουν κι άλλου είδους λάθη, τα οποία όντως χρήζουν διόρθωσης. Πολλά έχουν προκύψει κατά τις αντιγραφές χειρογράφων ή τις αναθεωρήσεις εκδόσεων. Μας έλεγε π.χ. ο αείμνηστος καθηγητής Αθ. Κομίνης ότι σε παλαιότερες εκδόσεις το "ἵππειον θράσος" γραφόταν "ήπιον θράσος".
 
#13
Συμφωνω απολυτα και με τους δυο προαναφερθεντες ...

Αναβιβαζεται ο τονος στα ρηματα σε -μι οταν ειναι συνθετα και ο πιο βασικος κανονας τονισμου στα αρχαια λεει οτι με βραχεια ληγουσα ο τονος δεν κατεβαινει ...

Απ'οτι φαινεται η συζητηση περι ψαλτικης καμια φορα αλλαζει προσανατολισμο και επεκτενειται και σε αλλες επιστημες ...

:D
 
#14
Καλύτερα να προβληματίζεστε μερικές φορές ή και να το θέτετε προς συζήτηση, γιατί υπάρχουν κι άλλου είδους λάθη, τα οποία όντως χρήζουν διόρθωσης. Πολλά έχουν προκύψει κατά τις αντιγραφές χειρογράφων ή τις αναθεωρήσεις εκδόσεων. Μας έλεγε π.χ. ο αείμνηστος καθηγητής Αθ. Κομίνης ότι σε παλαιότερες εκδόσεις το "ἵππειον θράσος" γραφόταν "ήπιον θράσος".
Ενα στιγμιαιο λαθος απο εμε , καταλαβα λαθως αυτο που προειπε ο κ.Γιωργος ...

το σωστο ειναι ιππειον θρασος ....

ευχαριστω για τη διορθωση ...

:D
 
Last edited:

π. Μάξιμος

Γενικός Συντονιστής
#15
... πιστεύω ότι είναι είτε αναλογικοί σχηματισμοί, είτε παροράματα σε σημεία όπου το γλωσσικό σύστημα (ως προφορικός λόγος) ήταν πιο πιεστικό από το επίσης ισχυρό αισθητήριο του μορφωμένου, ...
Ἐννοεῖς ὅτι σχετίζεται ἠχητικά μέ τό «ἀνοίγωνται».

... (η συγκεκριμένη υποτακτική ...) ...
Τό φοβερό σ᾿ αὐτό τό θέμα ἦταν ὅτι δέν προσέχθηκε ἡ ὑποτακτική καί προτείνεται (μετά βεβαιότητος) ὁριστική.

Καί «εις τούς αιώνας των αιώνων» δέν βρέθηκε κανείς νά τό διορθώσει...;;;

Ἐγώ κατ᾿ ἀρχάς κοίταξα καί τούς δύο τόμους τοῦ π. Κων/νου Παπαγιάννη «Διορθώσεις καί Παρατηρήσεις εἰς τό Τριῴδιον», πού ἄν ἦταν λάθος θά τό ἔγραφε.

Ἀντιθέτως, μέ τήν εὐκαιρία, γράφει ὅτι τό συνήθως τιθέμενο θαυμαστικόν μετά τήν λ. τότε (βλ. ἐδῶ) πρέπει νά μετατεθεῖ στή λ. ἕλκοντος, μέ τήν ὁποία ὁλοκληρώνεται τό νόημα τῆς περιόδου, καί στή λ. τότε νά τεθεῖ κόμμα. Τό Τριῴδιον Βενετίας 1820 ὀρθότερα ἔχει κόμμα μετά τή λ. τότε καί τελεία στή λ. ἕλκοντος.

ΥΓ. Καί στό κοντάκιον (γνήσιον Ρωμανοῦ) Ὅταν ἔλθῃς ὁ Θεός, ἐκτός ἀπό τό ἔλθῃς συναντᾶμε τά ἄλλα ρήματα σέ ὁριστική, ἀλλά πλέον ὅλα διορθώνονται σέ ὑποτακτικές.


 

Γιώργος Μ.

Παλαιόν μέλος
#16
Ἐννοεῖς ὅτι σχετίζεται ἠχητικά μέ τό «ἀνοίγωνται».
Στην προκειμένη περίπτωση, ναι. Και να προσθέσω και τις ανάγκες του μέτρου. Από μόνα του όμως τα παραπάνω δεν θα ήταν αρκετά, αν δεν είχε ατονήσει πλήρως η χρήση αυτού του τύπου.
 

domesticus

Lupus non curat numerum ovium
#17
Δεν εχω καμια απορια ...
Απλως εκφραζω τη γνωμη μου ...
Οταν ψαλλω και παρατηρησω τετοια λαθη , μπορει να το πω στους συμψαλλοντας αλλα και παλι το λεμε ετσι οπως το γραφει ...

Ειναι λαθεμενη αυτη η σταση , καθως χρειαζεται , κατα τη γνωμη μου , να υμνουμε το Θεο με τη μεγαλυτερη προσεγγιση και τελειοτητα ... Γιατι αυτα αντιστοιχουν στη μεγαλωσυνη Του ...

Στην θεολογικη πλευρα του ζητηματος που εθιξε ο domesticus δεν μπορω να παρω θεση , καθως δεν ειμαι καλος γνωστης του συγκεκριμενου αντικειμενου ...

Το μονο που εχω να πω ειναι οτι καποιες φορες λαθη κανουν και οι πανεπιστημιακοι θεολογοι και οι πιο μορφωμενοι εκκλησιαστικα και απο αποψης παιδειας ....

Καθως ολοι ανθρωποι ειμαστε και λαθη κανουμε ...

φιλικα
χριστοφόρος

:)
Πῶς τὰ χαρακτηρίζεις γενικὰ καὶ ἀόριστα ὡς «λάθη» ὅταν δὲν ἔχεις ἐξειδικευμένες φιλολογικὲς γνώσεις;

Σίγουρα ὅλοι κάνουμε λάθη, ἀλλὰ τουλάχιστον προσπαθοῦμε νὰ μὴν ξεκινοῦμε «λάθος» ἐνῶ ἔχουμε καὶ κατὰ νοῦ μήπως ἐμεῖς πρῶτα κάνουμε λάθος καὶ ἄν ἔχουμε τελικὰ τὴ γνωστικὴ δυνατότητα νὰ χαρακτηρίσουμε τὰ «λάθη».
 

domesticus

Lupus non curat numerum ovium
#18
...
Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι αν επισημαίναμε το τίθωνται στον υμνογράφο της εποχής δεν θα το διόρθωνε ερυθριών.
Εἶσαι 100% σίγουρος;

Μοῦ ἀρέσει τὸ «ἐρυθριών» :rolleyes:
 
#19
Δεν ειπα εγω οτι εχω εξειδικευμενες φιλολογικες γνωσεις ....

Τωρα , αν το επιτρεψη ο Θεος , προσδοκω να αποκτησω ...

Συγνωμμη παντως αν ημουν ασαφης στα λεγομενα μου ...

Αληθεια , αυτο που επεσημανε ο π.Μάξιμος δεν θελει περαιτερω αναλυση ??

Η γενικη πληθ. ολοι γνωριζουμε οτι παντα ειναι μακροχρονη και τονιζεται στη ληγουσα ...

Υπαρχουν ομως και εξαιρεσεις , οπως τα ενρινοληκτα και τα υγροληκτα ...

π.χ. λεμε των ρητόρων και οχι των ρητορών , ετσι παει λοιπον και των αιώνων ....

Παιζει ρολο δηλαδη η κατηγορια στην οποια εντασσουμε τα ουσιαστικα , οι συλλαβες τους και φυσικα οι κανονες τονισμου ...

φιλικα
χκ
:)
 

Γιώργος Μ.

Παλαιόν μέλος
#20
Εἶσαι 100% σίγουρος;
Το "ερυθριών" είναι ένας εκφραστικός-μεταφορικός τρόπος για να πω ότι μάλλον του ξέφυγε και δεν το έκανε σκόπιμα. Για το οποίο, επίσης δεν μπορώ να είμαι βέβαιος.
 
Top