Αναμνήσεις Νικολάκη Γιάννου από Άρχοντα Θρ. Στανίτσα

#1
Κάποια Κυριακή, κάποιας εβδομάδας, κάπου μήνα, κάποιας χρονιάς, (σας την έσπασα:D:D:D) ο ΑΡΧΩΝ ΘΡ. ΣΤΑΝΙΤΣΑΣ μου ανέθεσε να πω τον απόστολο!
Si ύφεση το ίσο μου, με την ... αχαμνή:( τότε φωνούλα μου, αρχίζω:
«Κύριος ισχύν τω λαώ αυτούουου δώσειειειειει!
Στανίτσας καθιστός, στην κάτω αντιφωνία (πολύ σιγά): Ομοίως και σε σένααααα!:D:D:D:D:D
ΥΓ Έπρεπε τότε να πώ (Γα Δι Κε Ζωύφεση, Ευ-χα-ρι-στωωω, αλλά δεν είπα τίποτα....:confused:, γιατί ο διάκος είχε ήδη πει: Πρόσχωμεν!
 
#2
Με την ευκαιρία που έχουμε σήμερα αυτοδιοικητικές εκλογές, θυμήθηκα το ευτράπελο με τον άρχοντα...
Ημέρα του χουντικού δημοψηφίσματος.... (οι μεγάλοι θα θυμόμαστε εκείνο το βραχνό «Ελληνικέ λαέ, .... ζήτω η δημοκρατία...».)
Στον Ναό του Αγίου Δημητρίου λειτούργησε ο τότε Ενόπλων Δυνάμεων, ο οποίος άρχισε το κήρυγμα με τη φράση: Κανονικά θά 'πρεπε το κήρυγμα να είναι σχετικό με τη σημερινή ευαγγελική περικοπή, αλλά θα μας απασχολήσει σήμερα ένα άλλο θέμα...
Εμείς οι Έλληνες είμαστε ένας λαός που όταν κάποιος μάς κάνει κάτι καλό, αρνούμαστε να το δεχτούμε επειδή δεν μας αρέσει αυτός που τό έκανε...
Και συνέχισε για το καλό της αλλαγής του συντάγματος που άλλαζε τη βασιλευομένη δημοκρατία, για να καταλήξει: Ύστερα απ' όσα είπαμε θα πρέπει όλοι μας να ψηφίσουμε ΝΑΙ!
Άρχων ημιφώνως: Πολύ αργά δεσπότη μου τώρα. Πήγαμε πρωΐ-πρωΐ και ρίξαμε .... ΟΧΙΑ!:D:D:D
 
#3
Κάναμε πρόβες με τον άρχοντα Θρ. Στανίτσα για τη συναυλία στο Χίλτον και στο "Οφρα κε" χωριστήκαμε τα ισοκρατήματα σε τρεις ομάδες κρατώντας κάθε ομάδα από ένα φθόγγο ΝΗ - ΒΟΥ - ΔΙ.
Κάποιος φίλος του άρχοντα από την ομάδα του ΝΗ έκανε ΒΟΥ και όταν το άκουσε ο άρχων είπε: ΓΙΩΡΓΟ ΜΟΥ, ...... ΝΗ! (Δεν ήταν βέβαια ο Βαλλής που έκανε ΚΑΤΩ ΝΗ)
Πείτε όμως ... μονοκόματα τις τρεις αυτές λέξεις να καταλάβετε τί ακούστηκε.... και τί επακολούθησε....:D:D:D
ΥΓ. Αν θεωρηθεί απρεπές παρακαλώ να διαγραφεί...
 
Last edited:
#4
Αν και αναστάσιμο, ... δεν ... προηγείται, λόγω καθυστέρησης στην καταχώρηση:D.
Το βράδυ της Αναστάσιμης Θ. Λειτουργίας αφού εψάλη το Χριστός Ανέστη έξω στην εξέδρα και με τον στίχο Αναστήτω ο Θεός και .... διασκορπισθήτωσαν οι ... πιστοί που ήρθαν για τις δύο πρώτες λέξεις του τροπαρίου, και αφού μείναμε μεις και μεις, εντόπισε ο άρχοντας Θρ. Στανίτσας μια κυρία απέναντι να κρατά 5 μεγάλες λαμπάδες (ματσάκι) που έβγαζαν πολύ μεγάλη φλόγα (και καπνό φυσικά - αποπνικτική ατμόσφαιρα) και είπε από μικροφώνου:
Εσύ κυρά μου, εκεί πέρα, ... πιλάφι θα ψήσεις; :D:D:D:D:D
 
#5
Στον κανόνα της Αναστάσεως, αρχίζει ο λαμπαδάριος Κατή-ηλ-θεες (Πα-Δι-Κε-κεε), οπότε σχολιάζει ο άρχων*: «Αυτό δεν είναι Κατήλθες, είναι ... Ανήλθες».:D
*Είπαμε ένας ήταν - είναι ο άρχων, ο κυρ Θρασύβουλος!
 
#6
Κατά καιρούς έχω ... αναλαμπές και θυμάμαι κάποια πράγματα που έζησα κοντά στο δάσκαλο.
Καθόμαστε σε τραπέζι που παρατέθηκε στην Κρήτη (Ηράκλειο) μετά τη χειροτονία του μητροπολίτη της Ρεθύμνου, και οι συνδαιτυμόνες ζήτησαν από το δάσκαλο να πει κάτι, και ανταποκρίθηκε με το «Παναγία Θεοτόκε τον χρόνον της ζωής μου»....
Η ομήγυρις χειροκρότησε μεν, αλλά εξέφρασε και την επιθυμία να συνεχίσει ο άρχων, χαρακτηρίζοντας λίγο το ψαλέν, «Μόνο μ' αυτό θα μας βγάλεις δάσκαλε;»
Τότε δείχνοντας εμένα είπε: «Ο Νικολάκης θα συνεχίσει!»... και φυσικά είπα το «Την πάσαν ελπίδα μου» που είναι ... μικρότερο από το «Παναγία Θεοτόκε».
Κάποιος με ρώτησε: «Συνεννοημένοι είσαστε;»
Όχι! του απάντησα.... απλά δάσκαλος με μαθητή, και το μήλο πέφτει κάτω απ' τη μηλιά!:D:D:D
 

dimskrekas

Δημήτρης Σκρέκας
#7
Κατά καιρούς έχω ... αναλαμπές και θυμάμαι κάποια πράγματα που έζησα κοντά στο δάσκαλο.
Καθόμαστε σε τραπέζι που παρατέθηκε στην Κρήτη (Ηράκλειο) μετά τη χειροτονία του μητροπολίτη της Ρεθύμνου, και οι συνδαιτυμόνες ζήτησαν από το δάσκαλο να πει κάτι, και ανταποκρίθηκε με το «Παναγία Θεοτόκε τον χρόνον της ζωής μου»....
Η ομήγυρις χειροκρότησε μεν, αλλά εξέφρασε και την επιθυμία να συνεχίσει ο άρχων, χαρακτηρίζοντας λίγο το ψαλέν, «Μόνο μ' αυτό θα μας βγάλεις δάσκαλε;»
Τότε δείχνοντας εμένα είπε: «Ο Νικολάκης θα συνεχίσει!»... και φυσικά είπα το «Την πάσαν ελπίδα μου» που είναι ... μικρότερο από το «Παναγία Θεοτόκε».
Κάποιος με ρώτησε: «Συνεννοημένοι είσαστε;»
Όχι! του απάντησα.... απλά δάσκαλος με μαθητή, και το μήλο πέφτει κάτω απ' τη μηλιά!:D:D:D
η εικόνα από εκείνη τη μέρα στο συνημμένο με τον Νικολάκη να διακρίνεται...
 

Attachments

π. Μάξιμος

Γενικός Συντονιστής
#9
Κατά καιρούς έχω ... αναλαμπές και θυμάμαι κάποια πράγματα που έζησα κοντά στο δάσκαλο.
Εἶναι πολλά πού θυμᾶστε καί ἔχετε θυμηθεῖ· ἁπλᾶ ἔχουν καταγραφεῖ σέ ἄλλα θέματα μέ τήν εὐκαιρία ἠχογραφήσεων ἤ μουσικῶν κειμένων. Ἐδῶ ἀπέσπασα ὅσα δέν συνδεόντουσαν μέ τέτοια θέματα.
Θά μποροῦσα κάποια στιγμή νά τά συμμαζέψω ἀντιγράφοντας, ἀλλά μπορεῖτε, ὅποιος θέλει νά παραπέμπει ἀπ᾿ ἐδῶ σέ ἀνεπανάληπτες καί ὑπέροχες διηγήσεις τοῦ ἀγαπητοῦ μας κ. Γιάννου, καταγεγραμμένες ἤδη στό Ψαλτολόγιον.
Ἀλλά θά περιμένουμε καί ἄλλες... ἀναλαμπές...


 

dimitrios.zaganas

Παλαιό Μέλος
#10
η εικόνα από εκείνη τη μέρα στο συνημμένο με τον Νικολάκη να διακρίνεται...
...και τον Δ. Μαγούρη..πίσω απ'τα τρίκηρα. :eek: Αλήθεια, γιατί μονίμως με ανοιχτόχρωμο κοστούμι; Για να κάνει..δεύτερη φωνή; :D
 
#12
Μανιώδης .... Θρασοσυλλέκτης!:D Την έχω κι εγώ αυτή τη φωτογραφία, αλλά πώς είμαι έτσι!:( Σαν σκεβρωμένο ξύλο!:(:D
Πίναμε καφεδάκι και πέρασε η περιφορά για την πανήγυρη του Αγ. Τίτου, σταμάτησε μπροστά μας για δέηση και πήγαμε και είπαμε τα "Κύριε ελέησον".
Εκείνο που δεν θυμάμαι είναι πού βρέθηκαν τα ... μικρόφωνα:D:D:D!
Στη μετάβασή μας πήγαμε με ένα βαπόρι ονόματι Ελεάνα που αμέσως μετά αποσύρθηκε για συντήρηση καθαρισμό των υφάλων μερών του και στη συνέχεια δρομολογήθηκε στη γραμμή Πάτρα - Ανκόνα και στο πρώτο του ταξίδι .... έπιασε φωτιά!!!:( (Μάλλον επειδή μπήκα εγώ μέσα:D). Επιστρέψαμε με την Ολυμπιακή, το πρώτο μου ταξίδι με αεροπλάνο.
Ο άρχων μου είπε... «Θα σου έδινα κάτι για τη συμμετοχή σου στη χορωδία, αλλά ξέρεις τα αεροπορικά εισιτήρια είναι ... τσουχτερά!»
Εγώ όμως ήμουν πανευτυχής για τη μετάβασή μου στη μεγαλόνησο, όπως και σε όσες πανηγύρεις με έπαιρνε μαζί του ο δάσκαλος, και δεν ήταν λίγες...
Ανέβαιναν οι ... μετοχές μου:D:D:D
Στις φωτογραφίες οι μηχανές της τετρακινητήριας Ντακότα:D με ταχύτητα λήψης 1/500 του δευτερολέπτου για να διακρίνονται οι έλικες, και η Μήλος.
Αξέχαστες στιγμές...
 

Attachments

Last edited:
#14
Η φωτογραφία όπως λέει ο κ. Γιάννου είναι από τη λιτανεία της Κάρας του Αγ. Τίτου που πραγματοποιείται μετά τον μεθέορτο εσπερινό της β΄Κυριακής του Μαΐου, οπότε και εορτάζεται η επέτειος της επανακομιδής της στην Κρήτη που έγινε το 1966. Μαζί με τον αοίδιμο Αρχιεπίσκοπο Κρήτης Ευγένιο (Ψαλιδάκη) είναι και ο (επίσης μακαριστός) Μητροπ. Ρεθύμνης και Αυλοποτάμου Τίτος (Συλλιγαρδάκης). Αυτά για την ιστορία.

Διάβασα επίσης στο βιβλίο του Μητρ. Πέτρας και Χερρονήσου Νεκταρίου Ο Αρχιεπ. Κρήτης Ευγένιος και η Εκκλησία Κρήτης (Νεάπολις 2002, σ. 385) ότι ο Άρχων είχε κατέβει και έψαλε στις 30 Ιουλίου 1972 στον Μητροπ. Ναό του Αγ. Μηνά όπου τελέσθηκε πολυαρχιερατικό μνημόσυνο για τον Οικ. Πατριάρχη Αθηναγόρα που μόλις είχε κοιμηθεί.
Μετά τη Θ. Λειτουργία έγιναν τα αποκαλυπτήρια της προτομής του Πατριάρχου που είχε στηθεί στον περίβολο του Ναού.
 

π. Μάξιμος

Γενικός Συντονιστής
#15
Διάβασα επίσης στο βιβλίο του Μητρ. Πέτρας και Χερρονήσου Νεκταρίου Ο Αρχιεπ. Κρήτης Ευγένιος και η Εκκλησία Κρήτης (Νεάπολις 2002, σ. 385) ότι ο Άρχων είχε κατέβει και έψαλε στις 30 Ιουλίου 1972 στον Μητροπ. Ναό του Αγ. Μηνά όπου τελέσθηκε πολυαρχιερατικό μνημόσυνο για τον Οικ. Πατριάρχη Αθηναγόρα που μόλις είχε κοιμηθεί.
Μετά τη Θ. Λειτουργία έγιναν τα αποκαλυπτήρια της προτομής του Πατριάρχου που είχε στηθεί στον περίβολο του Ναού.
Χαράλαμπε, τά ἔχει πεῖ τό Ψαλτολόγιο αὐτά...


 
#16
Το '72 φίλοι μου ήμουν φανταράκι και δεν κατέχω....:D
Εκείνο που κατέχω, είναι ... η .... αναλαμπή της ημέρας...:D
Ο προϊστάμενος του Ναού του Αγ. Δημητρίου π. Μάξιμος (όχι βέβαια ο δικός μας:D), ήθελε να εκφράσει την ευαρέσκειά του για την απόδοση του άρχοντα σε κάποια γιορτή, και από τον άμβωνα είπε: «Ευχαριστούμε και τον άρχοντα πρωτοψάλτη μας, που, παρά το όριο της ηλικίας του, εξακολουθεί να είναι ακμαίος και να μας τέρπει με την απαράμιλλη τέχνη του».
Μετά την απόλυση ο άρχων πήγε στο ιερό να βγάλει το ράσο του και λέει στον προϊστάμενο: «Ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια, αλλά εκείνο το .... όριο της ηλικίας του, τί τό 'θελες!»:D:D:D
 

apostolos

Απόστολος Κομπίτσης
#17
Το '72 φίλοι μου ήμουν φανταράκι και δεν κατέχω....:D
Εκείνο που κατέχω, είναι ... η .... αναλαμπή της ημέρας...:D
Ο προϊστάμενος του Ναού του Αγ. Δημητρίου π. Μάξιμος (όχι βέβαια ο δικός μας:D), ήθελε να εκφράσει την ευαρέσκειά του για την απόδοση του άρχοντα σε κάποια γιορτή, και από τον άμβωνα είπε: «Ευχαριστούμε και τον άρχοντα πρωτοψάλτη μας, που, παρά το όριο της ηλικίας του, εξακολουθεί να είναι ακμαίος και να μας τέρπει με την απαράμιλλη τέχνη του».
Μετά την απόλυση ο άρχων πήγε στο ιερό να βγάλει το ράσο του και λέει στον προϊστάμενο: «Ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια, αλλά εκείνο το .... όριο της ηλικίας του, τί τό 'θελες!»:D:D:D
Ακριβώς! Συμφωνώ με τον Άρχοντα! Το 1972 που ήταν μόνο 62 χρονών ο Στανίτσας.... «όριο» την θεώρησε την ηλικία αυτή ο προϊστάμενος;

Απόστολος
 
#19
Αφήγηση του ίδιου στον γράφοντα.
«Στην Πόλη έμενα για ένα διάστημα στην ίδια πολυκατοικία με το διευθυντή του Ωδείου της Πόλης...
Μια φορά που συναντηθήκαμε στην είσοδο της πολυκατοικίας, γνωρίζοντας ότι ήμουν ψάλτης μου είπε:
-Να σε ρωτήσω κάτι;
-Ναι!
-Εμείς πήραμε τη μουσική από σας, ή εσείς από μας;
-Να σου πω! Εγώ γνωρίζω τη μουσική μας, είμαι εκτελεστής, αλλά γι αυτό που με ρωτάς, δηλ. το ποιός πήρε από ποιόν δεν μπορώ να σου απαντήσω, ρώτησε κανένα μουσικολόγο. (Τί να τού 'λεγα, - είναι ηλίου φαεινότερο ότι μας έχουν αντιγράψει, παραλείπω το γεγονός ότι δεν έχουν δική τους γραφή και χρησιμοποιούν πεντάγραμμο) Η απάντησή μου ήταν υπεκφυγή... για να ακούσω τη δική του άποψη...
- Ε! Λοιπόν θα σου πω εγώ... Εμείς τα πήραμε όλα από σας αλλά προχωρήσαμε και επεξεργαστήκαμε το άκουσμα της μουσικής σας, ενώ εσείς μένετε στάσιμοι.
- Θα μπορούσα βέβαια να του πω ότι η μουσική η δική μας είναι αποκλειστικά θρησκευτική, τη σεβόμαστε και δεν μπορεί ο όποιοσδήποτε να ψάλλει όπως και ό,τι θέλει, ενώ σεις τη χρησιμοποιήσατε κυρίως ως κοσμική μουσική και κάθε συνθέτης μπορεί να κάνει ότι θέλει, αλλά δεν συνέπεσαν οι δρόμοι μας και χωρίσαμε διακόπτοντας την κουβέντα.

Ν.Γ.
 

dimskrekas

Δημήτρης Σκρέκας
#20
ΓΙΑΝΝΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΣ;118796 said:
Αφήγηση του ίδιου στον γράφοντα.
«Στην Πόλη έμενα για ένα διάστημα στην ίδια πολυκατοικία με το διευθυντή του Ωδείου της Πόλης...
Μια φορά που συναντηθήκαμε στην είσοδο της πολυκατοικίας, γνωρίζοντας ότι ήμουν ψάλτης μου είπε:
-Να σε ρωτήσω κάτι;
-Ναι!
-Εμείς πήραμε τη μουσική από σας, ή εσείς από μας;
-Να σου πω! Εγώ γνωρίζω τη μουσική μας, είμαι εκτελεστής, αλλά γι αυτό που με ρωτάς, δηλ. το ποιός πήρε από ποιόν δεν μπορώ να σου απαντήσω, ρώτησε κανένα μουσικολόγο. (Τί να τού 'λεγα, - είναι ηλίου φαεινότερο ότι μας έχουν αντιγράψει, παραλείπω το γεγονός ότι δεν έχουν δική τους γραφή και χρησιμοποιούν πεντάγραμμο) Η απάντησή μου ήταν υπεκφυγή... για να ακούσω τη δική του άποψη...
- Ε! Λοιπόν θα σου πω εγώ... Εμείς τα πήραμε όλα από σας αλλά προχωρήσαμε και επεξεργαστήκαμε το άκουσμα της μουσικής σας, ενώ εσείς μένετε στάσιμοι.
- Θα μπορούσα βέβαια να του πω ότι η μουσική η δική μας είναι αποκλειστικά θρησκευτική, τη σεβόμαστε και δεν μπορεί ο όποιοσδήποτε να ψάλλει όπως και ό,τι θέλει, ενώ σεις τη χρησιμοποιήσατε κυρίως ως κοσμική μουσική και κάθε συνθέτης μπορεί να κάνει ότι θέλει, αλλά δεν συνέπεσαν οι δρόμοι μας και χωρίσαμε διακόπτοντας την κουβέντα.

Ν.Γ.
Παραδίδεται και σε βιβλίο του Β. Κατσιφή περί έλξεων το ίδιο περιστατικό, σε πρόλογο του Θ. Ακρίδα, αν δεν απατώμαι...Αλλά η αφήγηση του Νικολάκη έχει την αξία της!

Δ.
 
Top