Ήχος Βαρύς «εναρμόνιος» στο παλαιό στιχηράριο

tsak77

Χρῆστος Τσακίρογλου
#1
Μία ερώτηση: Γιατί ο βαρύς στο παλαιό στιχηράριο μοιάζει περισότερο με πρώτο τετράφωνο (ή πλ. του πρώτου εάν θέλετε) παρά βαρύ; Ελάχιστες επιστροφές στον Γα σε σχέση με τον Κε (με την φθορά μάλιστα του Πα). Υπάρχει κάποιος θεωρητικός λόγος που συμβαίνει αυτό ή απλώς έτσι είναι η μορφή του λόγω παράδοσης; Τρανταχτά παραδείγματα, το "ο τον αμπελώνα", "πάσα πνοή & αινείτε" αργό Ιακώβου κ.α.
 

Lampadarios

Καλαφάτης Θανάσης
#2
Έχω και εγώ την ίδια απορία. Βλέπετε επίσης Κοινωνικό "Αινείται" υπο Γερασίμου (νομίζω) Ιερομονάχου (who is he?) παλιότερο συνημένο καλλιγραφημένο, και επίσης έναν ύμνο του Κουκουζέλη για την Μεταμόρφωση σε εξήγηση (νομίζω) Μπαλασίου ιερέως. Για το τελευταίο υπάρχει και ηχογράφηση με την ΕΒΧ στον Μυστρά.
 

V_Zacharis

Παλαιό Μέλος
#3
Μία ερώτηση: Γιατί ο βαρύς στο παλαιό στιχηράριο μοιάζει περισότερο με πρώτο τετράφωνο (ή πλ. του πρώτου εάν θέλετε) παρά βαρύ; Ελάχιστες επιστροφές στον Γα σε σχέση με τον Κε (με την φθορά μάλιστα του Πα). Υπάρχει κάποιος θεωρητικός λόγος που συμβαίνει αυτό ή απλώς έτσι είναι η μορφή του λόγω παράδοσης; Τρανταχτά παραδείγματα, το "ο τον αμπελώνα", "πάσα πνοή & αινείτε" αργό Ιακώβου κ.α.
Γενικά αυτή ήταν η μελωδική συμπεριφορά του βαρέως. Και από τον Γα και από τον Ζω. Ως μέσος του πρώτου. Και μπορεί να τελείωνε άλλες φορές στην βάση του (Γα ή Ζω αναλόγως) αλλά και στην διφωνία του (Κε ή Πα αναλόγως).

Αυτός ήταν ο κανόνας της παλαιάς μελικής μεταχείρισης του βαρέως ήχου. Μεταγενέστερα άλλαξε και έγινε είτε βαρύς εκ του Γα όπως τον ξέρουμε σήμερα (π.χ. Θάμβος ην κατιδείν... της Κυψέλης κ.α) είτε βαρύς εκ του Ζω πάλι όπως τον ξέρουμε σήμερα (π.χ. κοινωνικό "Εις μνημόσυνον" Πέτρου κ.α)
 
Top