«Νέον Δοξαστάριον» Αντωνίου Χρ. Σύρκα (εκδότης Κων. Λαγούρος)

[Doukellis]

...... Το Νέον Δοξαστάριον του Αντωνίου Σύρκα υπάρχει ΗΜΙΤΕΛΕΣ σε τυπογραφική βυζαντινή μορφή με συμπληρώσεις απο χειρόγραφα. Ο Κωνσταντίνος Λαγούρος πρίν μερικά χρόνια αντέγραψε όλο το Δοξαστάριο απο το πρότυπο και τα χειρόγραφα, σε ψηφιακή μορφή, και όποιος ενδιαφέρεται μπορεί να απευθυνθεί στον ίδιο (cl_33@sympatico.ca). ΝΓ

Λόγω του ιδιαιτέρου προσωπικού ενδιαφέροντος για το συγκεκριμένο έργο του Αντωνίου Σύρκα (βλέπετε ο Δάσκαλος μου κ. Γεώργιος Αγγελινάρας υπήρξε μαθητής του), επικοινώνησα προ ετών με τον Αρχ. κ. Κωνσταντίνο Λαγούρο ο οποίος με ενθουσιασμό ανταποκρινόμενος στο αίτημα μου (και τον ευχαριστώ θερμά για αυτό), μου έστειλε δύο αντίτυπα από το Νέον Δοξαστάριον Αντωνίου Χρ. Σύρκα, ένα για εμένα και ένα για να κάνω δώρο στον Δάσκαλό μου.
Το κόστος ήταν πολύ μικρό δεν θυμάμαι ακριβώς αλλά αν δεν κάνω λάθος όσο κόστιζαν τα βιβλία άλλο τόσο κόστισαν τα μεταφορικά από τον Καναδά στη Σάμο.
Βεβαίως ο Δάσκαλός μου ενθουσιάστηκε & συγκινήθηκε με το δώρο μου καθώς και με το ότι ήρθε σε επικοινωνία μετά από σαράντα περίπου έτη με τον φίλο και συμμαθητή του (στον Αντ. Σύρκα) κ. Κων. Λαγούρο.
Σε αυτή την έκδοση ο κ. Λαγούρος έχει συμπεριλάβει την έντυπη έκδοση του Δοξασταρίου του Αντωνίου Σύρκα και συνεπλήρωσε τα ελλείποντα από το χειρόγραφο του δασκάλου του, ώστε να ολοκληρωθεί το ημιτελές Νέον Δοξαστάριον του Αντωνίου Χρ. Σύρκα.
Αναρτώ λοιπόν μόνο τον πρόλογο από την έκδοση του κ. Κων/νου Λαγούρου δυστυχώς το υπόλοιπο για ευνόητους λόγους δεν μπορεί να ανεβεί.
Θα ψάξω στην "πηγή μου" κ. Αγγελινάρας , αν υπάρχει η πρωτότυπη έκδοση και επιφυλάσσομαι να την αναρτήσω αφού βεβαίως την ψηφιοποιήσω.

 

[Nikolaos Giannoukakis]

Αγαπητοί Φίλοι,

Προ πολλών ετών (2012), εκδόθηκε στην πλήρη του μορφή το Δοξαστάριον του Αντωνίου Σύρκα από τον αείμνηστο Κωνσταντίνο Λαγούρο, Άρχοντα Πρωτονοτάριο της του Χριστού Μεγάλης Εκκλησίας, και Άρχοντα Πρωτοψάλτη της Ιεράς (τότε) Μητροπόλεως Τορόντο (Καναδά). Επειδή εξαντλήθηκε η τυπωμένη έκδοση, και λόγω εκδημίας του, το έργο αυτό έμεινε στην κατοχή μου και την κατοχή της συζύγου του, αξιότιμης κας. Ευαγγελίας Λαγούρου, ως μοναδικό τυπωμένο.

Το τελευταίο έτος, έχω λάβει πολλά μηνύματα ενδιαφέροντος για την έκδοση. Επειδή δεν υπάρχει πια η έκδοση, με την συγκατάθεση και την ευλογία της κας. Λαγούρου, που κατέχει τα πνευματικά δικαιώματα του έργου, προβαίνω με πολύ αγάπη να παραθέσω το έργο αυτό στην μορφή πριν πάει στο τυπογραφείο. Είναι η τελική πλήρης μορφή του Δοξασταρίου του Αντωνίου Σύρκα.

Γράφει ο μακαρίτης ο Άρχοντας Κ. Λαγούρος στον πρόλογο:

“Η παρούσα έκδοσις του ΔΟΞΑΣΤΑΡΙΟΥ του γίνεται για τον εξής λόγο: Προ του 1965 αποφασίσθηκε η περιοδική εκδοση και η διάθεσή του στόν ψαλτικό κόσμο σε 16σέλιδα φυλλάδια. Δεν γνωρίζω για ποιο λόγο (ίσως οικονομικό) η εκδοση σταμάτησε στο 5ο φυλλάδιο, στη σελ. 80, αφήνοντας στη μέση το δοξαστικό των αίνων της Κυριακής των Προπατόρων “Δεύτε άπαvτες πιστοι παvηyυρίσωμεv”, εις το σημείον “Ιδού η Παρθένος”. 'Έκτοτε δεν έγινε καμία προσπάθεια για τη συνέχιση της εκδόσεως του βιβλίου. Γνωρίζοντας oτι ο γιός του Γιώργος, του οποίου υπήρξα πρώτος βοηθός (δομέστιχος) επί μία σχεδόν 12ετία, κατείχε τά χειρόγραφα του πατέρα του, όταν ανεχώρησα για τον Καναδά (1967), του εζήτησα να μου τα δανείσει ώστε να αντιγράψω και το μη εκδοθέν μέρος του Δοξασταρίου, με την υπόσχεση να το επιστρέψω ταχυδρομικώς. Η αρχικώς εκφρασθείσα δικαιολογημένη άλλωστε άρνησή του τελικώς εκάμφθη και έτσι τα αντέγραψα κατά τη διάρκεια του επί μία εβδομάδα ταξειδίου μου εις το πλοίο, από Southampton εις Μόντρεαλ και, φυσικά, του τά επέστρεψα αμέσως. Δυστυχώς αυτά τα χειρόγραφα δεν πήγαν ποτέ εις το τυπογραφείο, η δε τύχη τους, κατά πληροφορίες μου, αγνοείται.

Έτσι, για να μη κρυβή υπό τον μόδιον αυτό το έργον, αποφάσισα εφέτος να το αντιγράψω με τους χαρακτήρες της βυζαντινής μουσικής ED, τους οποίους χρησιμοποιώ, αλλά αυτοί δεν αποδίδουν ακριβώς τη γραφή του χειρογράφου….”

Εύχομαι, εις μνήμην των μακαριστών πρωτοψαλτών Αντωνίου και Γεωργίου Σύρκα, και του πολυαγαπημένου μου Κωνσταντίνου Λαγούρου, στους οποίους δύο τελευταίους έζησα κοντά και στενά ως μαθητής, το ολοκληρωμένο πόνημα αυτό να συμβάλλει στην ιστορία της ψαλτικής τέχνης και, έστω κάποιο μέρος, να συμπεριληφθεί στην επί του αναλογίου ψαλτική διακονία σας.

Μετά τιμής,

Νικόλαος Γιαννουκάκης

 

[π. Μάξιμος]

Αγαπητοι Φίλοι,

...προβαίνω με πολύ αγάπη να παραθέσω το έργο αυτό στην μορφή πριν πάει στο τυπογραφείο. Είναι η τελική μορφή του πλήρες Δοξασταρίου του Αντωνίου Σύρκα.

Μετα τιμής,

Νικόλαος Γιαννουκάκης

Εὐχαριστοῦμε πολύ κ. Γιαννουκάκη !
Τό σημερινό σας νέο θέμα συγχωνεύθηκε μέ τό προϋπάρχον, ὥστε νά ὁλοκληρωθεῖ !
Ὁ Θεός νά ἀναπαύσει τόν μακαριστό Ἄρχοντα ! (ἕνα καί μοναδικό μήνυμά του ὐπάρχει στά προηγούμενα)
Εὐχές στήν ἐρίτιμον Καν Εὐαγγελίαν Λαγούρου καί σέ ἐσᾶς!

 

[ΧΡΗΣΤΟΣ ΑΓΙΟΠΟΛΙΤΗΣ 2018]

Αγαπητοι Φίλοι,

Προ πολλών ετών (2012), εκδόθηκε στην πλήρες του μορφή το Δοξαστάριον του Αντωνίου Σύρκα από τον αείμνηστο Κωνσταντίνο Λαγουρο, Άρχοντα Πρωτονοτάριο της του Χριστού Μεγάλης Εκκλησίας, και Άρχοντα Πρωτοψάλτη της Ιεράς (τότε) Μητρόπολης Τορόντο (Καναδά). Επειδή εξαντλήθηκέ η τυπωμένη έκδοση, και λόγω εκδημίας του, το έργο αυτό έμεινε στην κατοχή μου και την κατοχή της συζήγου του, Αξιότιμης κας. Ευαγγελίας Λαγουρου, ως μοναδικό τυπωμένο.

Το τελευταίο έτος, έχω λάβει πολλά μηνύματα ενδιαφέροντος για την έκδοση. Επειδή δεν υπάρχει πια η έκδοση, με την συγκατάθεση και την ευλογία της κας. Λαγούρου, που κατέχει τα πνευματικά δικαιώματα του έργου, προβαίνω με πολύ αγάπη να παραθέσω το έργο αυτό στην μορφή πριν πάει στο τυπογραφείο. Είναι η τελική μορφή του πλήρες Δοξασταρίου του Αντωνίου Σύρκα.

Γράφει ο μακαρίτης ο Άρχοντας Κ. Λαγούρος στον πρόλογο:

“Η παρουσα εκδοσις του ΔΟΞΑΣΤΑΡΙΟΥ του γίνεται γιά τόν έξης λόγο: Πρό του 1965 αποφασίσθηκε ή περιοδική εκδοσή καί ή διάθεσή του στόν ψαλτικό κόσμο σέ 16σέλιδα φυλλάδια. Δέν γνωρίζω γιά πιό λόγο (ϊσως οικονομικό) ή εκδοση σταμάτησε στό 5ο φυλλάδιο, στή σελ. 80, αφήνοντας στή μέση τό δοξαστικό των αϊνων της Κυριακης των Προπατόρων “Δευτε απαvτες πιστοι παvηyυρίσωμεv”, εις τό σημείον “Ιδού ή Παρθένος”. 'Έκτοτε δέν εγινε καμία προσπάθεια γιά τή συνέχιση της εκδόσεως του βιβλίου. Γνωρίζοντας oτι ο γιός του Γιώργος, του οποίου ύπηρξα πρώτος βοηθός (δομέστιχος) επί μία σχεδόν 12ετία, κατείχε τά χειρόγραφα του πατέρα του, oταν ανεχωρουσα γιά τόν Καναδα (1967), του έζήτησα νά μου τά δανείσει ωστε νά αντιγράψω καί τό μή εκδοθέν μέρος του Δοξασταρίου, μέ τήν ύπόσχεση νά τό επιστρέψω ταχυδρομικώς. Ή αρχικώς εκφρασθεισα δικαιολογημένη αλλωστε αρνησή του τελικώς εκάμφθη καί ετσι τά αντέγραψα κατά τή διάρκεια του επί μία έβδομαδα ταξειδιου μου εις τό πλοιο, από Southampton εις Μόντρεαλ καί, φυσικά, του τά επέστρεψα αμέσως. Δυστυχώς αυτά τά χειρόγραφα δέν πηγαν ποτέ εις τό τυπογραφείο, ή δέ τύχη τους, κατά πληροφορίες μου, αγνοειται.

'Έτσι, γιά νά μή κρυβη ύπό τό μόδιον αυτό τό εργον, αποφάσισα εφέτος νά τό αντιγράψω μέ τούς χαρακτηρες της βυζαντινης μουσικης ED, τούς όποίους χρησιμοποιω, άλλά αυτοί δέν αποδίδουν ακριβώς τή γραφή του χειρογράφου….”

Εύχομαι, εις μνήμη των μακαριστών Πρωτοψαλτών Αντωνίου και Γεωργίου Σύρκα, και του πολυαγαπημένου μου Κωνσταντινού Λαγούρου, οι τελευταίοι δύο των οποίων έζησα κοντά και στενά ως μαθητής, το ολοκληρωμένο πόνημα αυτό να συμβάλλει στην ιστορία της ψαλτικής τέχνης και, έστω κάποιο μέρος, να συμπεριληφθεί στην επι του αναλογίου ψαλτική διακονία σας.

Μετα τιμής,

Νικόλαος Γιαννουκάκης

Σᾶς εὐχαριστοῦμεν θερμότατα.

 

[nektar]

Αντώνιος Σύρκας - Νέον Δοξαστάριον του ενιαυτού (2010).pdf