Ἑβδομάδα τῆς Τυρινῆς

MTheodorakis

Παλαιό Μέλος
Το Σάββατο της Τυρινής θα μπορούσε, πριν τον κανόνα του Τριωδίου, να ψαλεί ο κανόνας του μηναίου, κατ' αντιστοιχία με την διάταξη του ΤΜΕ για το Α' Σάββατο των Νηστειών;
Μόνο ἄν συμπέσει ἡ μνήμη τοῦ ἁγίου Χαραλάμπους, ἡ εὕρεση τῆς κεφαλῆς τοῦ Προδρόμου ἤ τῶν ἁγίων τεσσαράκοντα.
 
Το Σάββατο της Τυρινής θα μπορούσε, πριν τον κανόνα του Τριωδίου, να ψαλεί ο κανόνας του μηναίου, κατ' αντιστοιχία με την διάταξη του ΤΜΕ για το Α' Σάββατο των Νηστειών;

Κατά τα συνήθη Σάββατα , όταν δεν υπάρχει κανών του Αγίου της μονής εις τον ενόρδινο ήχο, ψάλλεται ο α΄ κανών της Παρακλητικής (ο μαρτυρικός και εις πάντας τους Αγίους), ο εις τον ήχον της εβδομάδος.
Μήπως κατ΄αναλογίαν θα μπορούσε να ψαλεί και στην περίπτωσή μας;
 

π. Μάξιμος

Γενικός Συντονιστής
Κατά τα συνήθη Σάββατα , όταν δεν υπάρχει κανών του Αγίου της μονής εις τον ενόρδινο ήχο, ψάλλεται ο α΄ κανών της Παρακλητικής (ο μαρτυρικός και εις πάντας τους Αγίους), ο εις τον ήχον της εβδομάδος.
Μήπως κατ΄αναλογίαν θα μπορούσε να ψαλεί και στην περίπτωσή μας;
Ἐδῶ ἔχουμε καθοδήγηση ἀπό ΤΜΕ, Τυπικὸν Τριῳδίου §§27 καὶ 34, ὅπως ἐξηγεῖται καί στό «Γενικαί Τυπικαί Διατάξεις» Δίπτυχα της Εκκλησίας της Ελλάδος, § 37.

[Κατὰ τὴν παλαιὰν τάξιν πρῶτος λέγεται ὁ κανὼν τοῦ Μηναίου καὶ εἶτα οἱ τῆς Παρακλητικῆς (ἢ οἱ δύο τοῦ Μηναίου καὶ εἶτα ὁ πρῶτος τῆς Παρακλητικῆς)· τοῦτο ἐφαρμόζει τὸ Τ.Μ.Ε. εἰς τὰ Σάββατα τῶν νηστειῶν (Τυπικὸν Τριῳδίου §§27 καὶ 34).]

Ἐπίσης
Δεῖτε Σημ. ΔΕΕ 2007 καί 2008 στό Σάββατο πρό τῆς Κυριακῆς τῆς Ἀπόκρεω.

DEE2008.JPG
 
Κατὰ τὴν παλαιὰν τάξιν πρῶτος λέγεται ὁ κανὼν τοῦ Μηναίου καὶ εἶτα οἱ τῆς Παρακλητικῆς (ἢ οἱ δύο τοῦ Μηναίου καὶ εἶτα ὁ πρῶτος τῆς Παρακλητικῆς)·

Γιατί είχα την εντύπωση ότι όταν το Μηναίο έχει κανόνες δύο αγίων καταλιμπάνεται ο πρώτος της Παρακλητικής (ο εις πάντας τους αγίους) ,αντικαθιστάμενος τρόπον τινά από τον β΄του Μηναίου, και όχι ο νεκρώσιμος; Μιλάμε πάντα για μη εορτάσιμα Σάββατα.
 

MTheodorakis

Παλαιό Μέλος
Γιατί είχα την εντύπωση ότι όταν το Μηναίο έχει κανόνες δύο αγίων καταλιμπάνεται ο πρώτος της Παρακλητικής (ο εις πάντας τους αγίους) ,αντικαθιστάμενος τρόπον τινά από τον β΄του Μηναίου, και όχι ο νεκρώσιμος; Μιλάμε πάντα για μη εορτάσιμα Σάββατα.

Αὐτὴ εἶναι ἡ ἀρχικὴ τάξη (ΤΑΣ κεφ. στ', Ἀπορούμενα ΤΑΣ κεφ. 94).
 
Last edited:

tsak77

Χρῆστος Τσακίρογλου
Τὴν Τετάρτη στὶς Ὧρες, τὸ ΣΤ καὶ τὸ ΤΓΡ (ὅπως μὲ πληροφόρησε ὁ π. Μάξιμος καὶ παλαιότερες ἐκδόσεις τῶν διπτύχων) ἀναφέρουν ὅτι τὰ Τροπάριά τους διαβάζονται ἀντὶ νὰ ψάλλονται. Τὸ ΤΜΕ δὲν κάνει καμία ἀναφορὰ ἐπ’ αὐτοῦ. Γιὰ ποιόν λόγο συμβαίνει αὐτὸ τὴν συγκεκριμένη ἡμέρα ἐφ’ ὅσον στὸν Ὄρθρο ψάλλουμε Ἀλληλούια;

Εὐχαριστῶ ἐκ τῶν προτέρων.
 
Last edited:

π. Μάξιμος

Γενικός Συντονιστής
Ἀγαπητέ Χρῆστο, εὐχαριστῶ γιά τήν ἀναφορά σέ μένα καί τή μή ἀπάντησή μου σέ ὥρα πού ἤμουν ἐκτός.
Ἀναμένοντας καί τίς ἀπαντήσεις ἄλλων, τώρα πού τό σκέφθηκα καί διάβασα καί ΤΓΡ σελ. 109 κ.ἐ., φαίνεται ὅτι τό προνόμιο τῆς ψαλμωδίας τό διατηρεῖ ἡ Μ. Τεσσαρακοστή μόνον, καί λόγω ἀρχαιότητος τῶν διατάξεών της.
Τόν ἄλλο καιρό, ὅταν προβλέπωνται καί ἔχουμε Ἀλληλούια, ἀναγινώσκονται χῦμα, ὅπως ἀναγινώσκονται χῦμα ὅλα τά ψαλλόμενα τοῦ Μεγ. Ἀποδείπνου, ὅταν αὐτό κατά τή μοναστηριακή τάξη προβλέπεται ἐκτός τῆς Μεγάλης Τεσσαρακοστῆς.
 

π. Μάξιμος

Γενικός Συντονιστής
Κανονικὰ ὅλα τὰ τροπάρια ψάλλονται. Κανένας ὕμνος δὲν διαβάζεται.
Ἔτσι εἶναι/ἦταν, ἀλλά βλέπουμε ὅτι καί μέ Θεὸς Κύριος, τόν ὑπόλοιπο χρόνο, τά ἀπολυτίκια καί κοντάκια διαβάζονται. Μόνον ἡ Μ. Τεσσαρακοστή διατήρησε μερικῶς αὐτή τήν ἀρχαία «κανονικότητα»...
 

chryslago

Member
Επίσης, εντύπωση προκαλεί το γεγονός πως στην ακολουθία του Σαββάτου της Τυρινής, στον μεν εσπερινό δεν έχουμε είσοδο στον δε όρθρο απαντώνται καταβασιες, μεγάλη δοξολογία και στη λειτουργία αναγνώσματα των οσίων και κοινωνικό "Εις μνημοσυνον".
 

π. Μάξιμος

Γενικός Συντονιστής
Επίσης, εντύπωση προκαλεί το γεγονός πως στην ακολουθία του Σαββάτου της Τυρινής, στον μεν εσπερινό δεν έχουμε είσοδο στον δε όρθρο απαντώνται καταβασιες, μεγάλη δοξολογία και στη λειτουργία αναγνώσματα των οσίων και κοινωνικό "Εις μνημοσυνον".
«Εἴσοδος» γίνεται ὅταν τό γράφει ἡ Παρακλητική, τό Μηναῖο, τό Τριῴδιο, τό Πεντηκοστάριο, καί ὄχι αὐτά πού ἀναφέρετε ὡς λόγους ὑπάρξεως «εἰσόδου» στό ἑσπερινό. Ὁπότε μή παραξενεύεσθε.
 

dkalpakidis

Dimitrios Kalpakidis
«Εἴσοδος» γίνεται ὅταν τό γράφει ἡ Παρακλητική, τό Μηναῖο, τό Τριῴδιο, τό Πεντηκοστάριο, καί ὄχι αὐτά πού ἀναφέρετε ὡς λόγους ὑπάρξεως «εἰσόδου» στό ἑσπερινό. Ὁπότε μή παραξενεύεσθε.

Σκεφτόμουν κάποτε να γράψω πως έχουμε είσοδο και στις προηγιασμένες, αν και δεν έχουμε δοξολογία και καταβασίες στον όρθρο.
Αλλά και Καταβασίες μπορούμε να έχουμε χωρίς Μεγάλη Δοξολογία, όπως τις πρώτες ημέρες της Μεγάλης Εβδομάδος.
Αλλά και είσοδο στους Κατανυκτικούς Εσπερινούς και ας μήν έχουμε εορτάσιμη ημέρα την επαύριον.

Βέβαια κάποτε ίσως να είχε είσοδο στον εσπερινό αυτή η ημέρα αφού "Ελπισάτω Ισραήλ επί τον Κύριον" ήταν το προκείμενο το οποίο ψαλλόταν αντί του "Κατευθυνθήτω..." και ήταν η δεύτερη προηγιασμένη η οποία τελούσαν προ της Μεγάλης Τεσσαρακοστής. (άσχετο επαναλαμβάνω με τις καταβασίες και την δοξολογία στον Όρθρο)
 

MTheodorakis

Παλαιό Μέλος
Επίσης, εντύπωση προκαλεί το γεγονός πως στην ακολουθία του Σαββάτου της Τυρινής, στον μεν εσπερινό δεν έχουμε είσοδο στον δε όρθρο απαντώνται καταβασιες, μεγάλη δοξολογία και στη λειτουργία αναγνώσματα των οσίων και κοινωνικό "Εις μνημοσυνον".

Στὸ τέλος κάθε ᾠδῆς δὲν γράφει «Καταβασία», ἀλλὰ «Ὁ Εἱρμός». Δὲν εἶναι καταβασίες. Τὸ Τριῴδιον γενικὰ διατηρεῖ τὴν ἀρχέτυπη διάταξη τῶν κανόνων:

«Στὸ τέλος κάθε ᾠδῆς ἐψάλλετο πάλι ἢ ὁ εἱρμὸς τοῦ κανόνος ἢ ὁ εἱρμὸς τῆς πλησιεστέρας δεσποτικῆς ἢ θεομητορικῆς ἑορτῆς[1]»
(Ἰ. Φουντούλη Λογικὴ λατρεία 1997 σ. 258, χφ. Λειμῶνος 81 πεντηκοστάριο ια'-ιβ' αἰ. φ. 46v, Μ. Λαύρας Γ-5 ΤΑΣ ιβ’ αἰ. φ. 145v, Σινὰ 1095 ΤΑΣ ιβ’ αἰ. φ. 140r, τυπικὰ Εὐεργέτιδος ιβ' αἰ. σσ. 361, 449, 481, Μεσσήνης τοῦ ἔτους 1131 σσ. 176, 180, χφφ. Paris. gr. 1621 μηναῖα ιβ' αἰ. φ. 114r, ἁγ. Σάβα 312 ΤΑΣ τοῦ ἔτους 1201 φ. 118v, χφφ. πεντηκοστάρια Σινὰ 775 ιβ’-ιγ’ αἰ. φ. 55r, 76v, Σινὰ 550 ιγ’ αἰ. φ. 446r, 450v, Πρωτάτου 58 ιδ’ αἰ. φ. 165r, πρβλ. Τριῴδιον). Μὲ τὴν ὁμοιόμορφη αὐτὴ τάξη κάθε ὠδὴ στὸ τέλος της ξαναβρίσκει τὸν χαρακτήρα της (π.χ. ᾿Αββακούμ) μὲ ἕνα δικό της «ἐφύμνιο»-περισσή.

[1] Καταβασίες (θέσεις (τυπικὸ τοῦ ναοῦ τῆς ᾿Αναστάσεως Ἱεροσολύμων τοῦ ἔτους 1122 σσ. 36, 37, 56)) εἶναι μιὰ συγκεκριμένη σειρὰ εἱρμῶν, ἀνεξάρτητη ἀπὸ τὸν τελευταῖο κανόνα.
 
Last edited:
Top