Τ97. Τὸν ἥλιον κρύψαντα

neoklis

Νεοκλής Λευκόπουλος, Γενικός Συντονιστής
#41
... αναρτώ το συγκεκριμένο μάθημα από το βιβλίο του κ. Αγγελινάρα ...
Η εκτέλεση του ανωτέρω μαθήματος εδώ από την Βυζαντινή Χορωδία Σύγχρονου Ωδείου Κρήτης και εδώ (από το 15':00'') από τον Σύλλογο Ιεροψαλτών Εορδαίας .
 
#42
καλησπέρα σας και καλη Σαρακοστή να έχουμε .
υπάρχει το κείμενο τον ηλιον κρυψαντα όπως το λένε οι βατοπεδινοι πατέρες Στο YouTube την παρτιτούρα που βλέπουμε στο video;
δεν ξερω αν η γραφή είναι του κυρίου στρουμπακη. ευχαριστώ
 
Last edited by a moderator:

neoklis

Νεοκλής Λευκόπουλος, Γενικός Συντονιστής
#43
καλησπέρα σας και καλη Σαρακοστή να έχουμε .

υπάρχει το κείμενο τον ηλιον κρυψαντα όπως το λένε οι βατοπεδινοι πατέρες Στο YouTube την παρτιτούρα που βλέπουμε στο video;

δεν ξερω αν η γραφή είναι του κυρίου στρουμπακη. ευχαριστώ
Μου το έστειλε πριν μερικές μέρες ο ίδιος, για κάποιον φίλο που μου το ζήτησε. Δεν είναι δική του γραφή.
Ορίστε.
 

Attachments

Last edited by a moderator:

dimskrekas

Δημήτρης Σκρέκας
#44
Χριστός ανέστη!

Και από την πηγή εδώ χάρη στο μεράκι και τη μαεστρία του φιλτάτου Γιάννη (Μπουλμπουτζή).
 
#45
Καλησπερα σας είμαι νέο μέλος συγχαρητήρια γα την άψογη δουλεία που κανετε .
Σας παρακαλω αν διαθετει καποιος το μουσικο κειμενο (τον Ηλιο Κρυωαντα) σε συντομο ειρμολογικόν μελος παρακαλω να μου το επισυναψει σε αρχειο PDF σας ευχαριστω με εκτιμιση Α. Χατζηλαμπρος
 
#46
Ἀνεβάζω καθαρογραμμένα ἢ μεγεθυσμένα τρία "Τὸν ἥλιον κρύψαντα"· ἕνα ἡμέτερον (συντετμημένον), τὸ τοῦ Μάρκου Βασιλείου καὶ τὸ τοῦ Γερμανοῦ Νέων Πατρῶν. Πλεονέκτημα τῶν παρόντων κειμένων εἶναι ὅτι εἶναι ἀπηλλαγμένα (νομίζω) ἀπὸ τὰ λάθη τοῦ ποιητικοῦ κειμένου ποὺ ὑπῆρχαν στὶς συνθέσεις τῶν Μ. Βασιλείου καὶ Γερμανοῦ Νέων Πατρῶν καὶ ποὺ ἔχουν ἐδῶ διορθωθεῖ.
 

Attachments

#47
Ἀνεβάζω καθαρογραμμένα ἢ μεγεθυσμένα τρία "Τὸν ἥλιον κρύψαντα"· ἕνα ἡμέτερον (συντετμημένον), τὸ τοῦ Μάρκου Βασιλείου καὶ τὸ τοῦ Γερμανοῦ Νέων Πατρῶν. Πλεονέκτημα τῶν παρόντων κειμένων εἶναι ὅτι εἶναι ἀπηλλαγμένα (νομίζω) ἀπὸ τὰ λάθη τοῦ ποιητικοῦ κειμένου ποὺ ὑπῆρχαν στὶς συνθέσεις τῶν Μ. Βασιλείου καὶ Γερμανοῦ Νέων Πατρῶν καὶ ποὺ ἔχουν ἐδῶ διορθωθεῖ.
Γιὰ τὴν ἱστορία ἀναφέρω ὅτι τὰ λάθη στὸ ποιητικὸ κείμενο στὸ μέλος τοῦ Γερμανοῦ Νέων Πάτρῶν εἶναι τὰ ἑξῆς (τὰ ὁποῖα, ἐπαναλαμβάνω, ἔχουν διορθωθεῖ):

το "καθικετεύει" να γίνει "και καθικετεύει" με την προσθήκη ενός ολίγου και υψηλής στα δεξιά για το "και", ενώ στο "κα" το ολίγον με την υψηλή και την διπλή από κάτω να γίνει ίσον.
το "εβόα" να γίνει "εν κόσμω".
το "το" να γίνει "τον" (δεν φαίνεται καλά).
το "βλέπειν"να γίνει "βλέπων".
το "πτωχούς τε και" να γίνει "πτωχούς και τους"
το "ον ως" να γίνει "ος ως"
το "κλίναι" να γίνει "κλίνη".
το ς πριν από το "νυν" στην λ. τοίνυν να φύγει (τούτοις τοίνυν τοις λόγοις).
το "τον Πιλάτω" να γίνει "τον Πιλάτον".
η φράση "σώμα, και φόβω..." να γίνει "σώμα, ό και φόβω..", ως εξής: Αμέσως μετά τα κεντήματα με το γοργόν, κάτω από το ολίγον με την διπλή και τον σύνδεσμο να μπει το γράμμα ο, το οποίον θα συνεχίσει και στον επόμενο φθόγγο. Μετά δε το ψηφιστόν, κάτω από την απόστροφο, αντί του "ναι" με γορθμικόν να μπει "και".
Η λ. σμύρνα να γίνει σμύρνη.
 
Last edited:

neoklis

Νεοκλής Λευκόπουλος, Γενικός Συντονιστής
#48
Γιὰ τὴν ἱστορία ἀναφέρω ὅτι τὰ λάθη στὸ ποιητικὸ κείμενο στὸ μέλος τοῦ Γερμανοῦ Νέων Πάτρῶν εἶναι τὰ ἑξῆς
Υπάρχει κάποιο αυθεντικό ποιητικό κείμενο, με βάση το οποίο κρίνονται τα σωστά και τα λάθη;
(Ίσως κάποια να είναι προφανή, άλλα όχι και τόσο).

ΥΓ. Εδώ αναφέρεται "πρωτότυπη ἔκδοση τοῦ Γεωργίου Ἀκροπολίτου, Οpera, ἐκδ. Α. Heisenberg, Leipzig 1903 (Stuttgart 1978), τ. 2, σ. 9-11", η οποία βέβαια παρουσιάζει περισσότερες διαφορές. Το κείμενο υπάρχει και εδώ.
 
Last edited:
#49
Υπάρχει κάποιο αυθεντικό ποιητικό κείμενο, με βάση το οποίο κρίνονται τα σωστά και τα λάθη;
(Ίσως κάποια να είναι προφανή, άλλα όχι και τόσο).

ΥΓ. Εδώ αναφέρεται "πρωτότυπη ἔκδοση τοῦ Γεωργίου Ἀκροπολίτου, Οpera, ἐκδ. Α. Heisenberg, Leipzig 1903 (Stuttgart 1978), τ. 2, σ. 9-11", η οποία βέβαια παρουσιάζει περισσότερες διαφορές. Το κείμενο υπάρχει και εδώ.
Βλ. ἐνδεικτικῶς τὴν Μ. Ἑβδομάδα τοῦ μακαριστοῦ π. Ἐπιφανίου Θεοδωροπούλου καὶ τὴν ἔκδοση τῆς Ἀποστολικῆς Διακονίας τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος (ἐπιμ. μ. π. Κωνσταντίνου Παπαγιάννη).
 

neoklis

Νεοκλής Λευκόπουλος, Γενικός Συντονιστής
#50
Βλ. ἐνδεικτικῶς τὴν Μ. Ἑβδομάδα τοῦ μακαριστοῦ π. Ἐπιφανίου Θεοδωροπούλου καὶ τὴν ἔκδοση τῆς Ἀποστολικῆς Διακονίας τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος (ἐπιμ. μ. π. Κωνσταντίνου Παπαγιάννη).
Αυτά είναι αναμενόμενο να είναι σωστά νοηματικά και γραμματικά, αλλά δεν εξυπακούεται ότι είναι και ΤΑ αυθεντικά. Πολλές φορές υπάρχουν διπλές γραφές, άλλοτε διορθώσεις έχουν αποδειχθεί εσπευσμένες και αχρείαστες (παρότι και αυτές μπορεί είναι νοηματικά και γραμματικά σωστές).
 
#51
Αυτά είναι αναμενόμενο να είναι σωστά νοηματικά και γραμματικά, αλλά δεν εξυπακούεται ότι είναι και ΤΑ αυθεντικά. Πολλές φορές υπάρχουν διπλές γραφές, άλλοτε διορθώσεις έχουν αποδειχθεί εσπευσμένες και αχρείαστες (παρότι και αυτές μπορεί είναι νοηματικά και γραμματικά σωστές).
Ζητῶ συγγνώμην. Ἡ διόρθωση ἔγινε βάσει τῆς Μ. Ἑβδομάδος τοῦ μ. π. Ἐπιφανίου Θεοδωροπούλου καὶ μόνον. Ἐν τῷ μεταξὺ μία παρατήρησις-ἀπορία: Στὸ σημεῖο ποὺ λέει "δός μοι τοῦτον τὸν ξένον, ὃν ξενίζομαι βλέπων τοῦ θανάτου τὸ ξένον" (π. Ἐ.Θ) ἢ "δός μοι τοῦτον τὸν ξένον, ὃν ξενίζομαι βλέπειν τοῦ θανάτου τὸν ξένον" (ἕτεροι) δὲν ἔπρεπε νὰ εἶναι "δός μοι τοῦτον τὸν ξένον, οὗ ξενίζομαι βλέπειν τοῦ θανάτου τὸ ξένον"; Τί λένε ἐπ᾿ αὐτοῦ οἱ εἰδήμονες;
 
#53
ετοιμο για εκτυπωση....αν εχει ανεβει σε τετοια μορφη και δεν το προσεξα συγχωρεστε με!!!
συντμηση Μάρκου Βασιλειου απο τον Μουσικο Θησαυρο
 

Attachments

Last edited by a moderator:

neoklis

Νεοκλής Λευκόπουλος, Γενικός Συντονιστής
#55
Δείτε και αυτήν την υπέροχη σύνθεση του κυρίου Γεωργίου Αγγελινάρα (από το καινούριο βιβλίο του «Μουσικόν Απάνθισμα»):
https://analogion.com/forum/index.p...σμα»-Γεωργίου-Κ-Αγγελινάρα.42775/#post-238980
Η ίδια σύνθεση προερχόμενη από την "Θεία Λειτουργία'' του κ. Αγγελινάρα έχει αναρτηθεί και παλαιότερα.
 
#56
Ζητῶ συγγνώμην. Ἡ διόρθωση ἔγινε βάσει τῆς Μ. Ἑβδομάδος τοῦ μ. π. Ἐπιφανίου Θεοδωροπούλου καὶ μόνον. Ἐν τῷ μεταξὺ μία παρατήρησις-ἀπορία: Στὸ σημεῖο ποὺ λέει "δός μοι τοῦτον τὸν ξένον, ὃν ξενίζομαι βλέπων τοῦ θανάτου τὸ ξένον" (π. Ἐ.Θ) ἢ "δός μοι τοῦτον τὸν ξένον, ὃν ξενίζομαι βλέπειν τοῦ θανάτου τὸν ξένον" (ἕτεροι) δὲν ἔπρεπε νὰ εἶναι "δός μοι τοῦτον τὸν ξένον, οὗ ξενίζομαι βλέπειν τοῦ θανάτου τὸ ξένον"; Τί λένε ἐπ᾿ αὐτοῦ οἱ εἰδήμονες;
Κωνσταντίνε όπως λέει και ο Νεοκλής οι μουσικές συνθέσεις δεν κινούνται με τον ίδιο τρόπο. Πολλές φορές γίνονται αναγραμματισμοί, ακόμη και προσθήκες στίχων όχι του ποιητή αλλά του μελοποιού, βλέπε εργασία Γρηγόριου Αναστασίου για τα Πασαπνοάρια του Όρθρου και το Οκτάηχο πασαπνοάριο του Κλήμη του Λεσβίου

http://docplayer.gr/9509909-Ta-pasa...motita-tou-kalofonikou-meloys-genikotera.html

Δεν είναι πάντα τόσο απλά τα πράγματα, ούτε ως προς το κείμενο ούτε ως προς τον τονισμό των μουσικών φράσεων και θέσεων. Επίσης κάποιες φορές εξυπηρετεί να αλλάξει κάπως το ποιητικό κείμενο ώστε να μείνει αυτούσια η μουσική φράση, όχι όμως από αδυναμία αλλά από ελευθερία, ήταν άνετα αυτά στους παλαιούς και συνηθισμένα. Έτσι κι αλλιώς οι πιστοί είχαν άλλη επαφή με τα εκκλησιαστικά κείμενα, ήξεραν τα λόγια, και ειδικά στα καλοφωνικά κείμενα δεν είχαν πολλούς περιορισμούς σε κάποια θέματα. Όχι ότι δε λείπουν τα λάθη αλλά δεν είναι άσπρο μαύρο όπως φανταζόμαστε.
 
Top