"Της Μετανοίας" σε α΄, δ΄ και πλ.α΄ ήχο

παντ

Νέο μέλος
#1
Αποφάσισα να ανεβάζω μέλη από διάφορες συνθέσεις του φίλου και συναδέλφου α΄ψάλτη και Μουσικοδιδασκάλου Γιάννη Νέγρη, αρχίζοντας από το 50άριο της επόμενης Κυριακής σέ ήχο Δ΄Πα.
Περιέχεται στο βιβλίο του "Τα 'Απαντα του Ν΄".
 

Attachments

Βασίλης Κιαμηλίδης

Βασίλης Κιαμηλίδης
#4
Για τους συναδέλφους, που είδαν και άκουσαν το video.
Καλωσορίζω στο Ψαλτολόγιο τον κ. Γιάννη Νέγρη, θεωρώ πως η σεμνή σας παρουσία θα είναι ιδιαίτερα διδακτική για μένα τουλάχιστον.
Θαύμασα τις εργασίες που έχετε γράψει Κύριε Νέγρη, και σας τηλεφώνησα για να σας συγχαρώ.
Για όσους ενδιαφέρονται στην παρακάτω δ/νση υπάρχουν μερικά βιογραφικά στοιχεία.
http://www.ieropsaltis.com/psalt_Negris.htm
Σας ευχαριστώ.
Βασίλης Κιαμηλίδης
Βέροια
 

παντ

Νέο μέλος
#6
Από το βιβλίο του κ. Νέγρη, "Τα άπαντα του Ν΄", ανεβάζω για τα μέλη, και όχι μόνο, στον ήχο της ερχόμενης Κυριακής, πλ. Α΄, το "Της ματανοίας...".
 

Attachments

Last edited by a moderator:

Π. Δαβίδ

Γενικός συντονιστής
#7
H ψαλμωδία ύμνων που έχουν συγκεκριμένο ήχο σε άλλον ήχο δεν με βρίσκει σύμφωνο.
Ωστόσο, η σύνθεση του κ. Νέγρη είναι ενδιαφέρουσα μουσικώς.
 
#8
Ἡ παράδοση εἶναι ἀσφαλῶς καταλυτική, στήν τέχνη πού ὑπηρετοῦμε, ἀλλά δέν εἶναι μουσιακό εἶδος, ἄλλως θά ψάλλαμε ἀκόμη τά "'Ανοιξαντάρια" τοῦ Κουκουζέλους, τό "Φῶς ἱλαρόν" τό ἀρχαῖον, καί ὄχι τό γνωστό σε Διατονικό Νή!! Ἀφοῦ ὑπάρχουν τά 50άρια σέ Πλ. Νη και Βαρύ, πῶς ἀπαγορεύεται στούς ὑπόλοιπους ἤχους; Ποιά εἶναι ἡ χρονολογία πού σταματᾶ ἡ παράδοση, καί ἀρχίζει ὁ νεωτερισμός; Πόιός εἶναι ὁ τελευταῖος παραδοσιακός μελοποιός;
 
#9
Το θέμα του συγκεκριμένου ήχου πολλών μουσικών μελών έχει συζητηθεί και παλαιότερα. Στη λειτουργική πράξη ορθά καθιερώθηκε τα περισσότερα μέλη που ψάλλονται συχνά να έχουν συγκεκριμένο ήχο και αυτό έγινε για να μπορεί ο πιστός να συμμετέχει νοερά καλύτερα.
Για να μη μακρυγορώ σκεφτείτε το "Τη υπερμάχω"μελοποιημένο σε όλους τους ήχους.
Την παράδοση και το νεωτερισμό μπορεί να τον ξεχωρίσει εκείνος που θέτει τον εαυτό του υπό την καθοδήγηση των παλαιότερων παραδοσιακών διδασκάλων.
Φυσικά είναι δικαίωμα του καθενός να κάνει ότι θέλει, αλλά σε καμμία περίπτωση δεν μπορεί να έχει απαίτηση να τον επικροτήσουν οι υπόλοιποι.
 

neoklis

Νεοκλής Λευκόπουλος, Γενικός Συντονιστής
#10
... σκεφτείτε το "Τη υπερμάχω"μελοποιημένο σε όλους τους ήχους....
Το «Τη υπερμάχω» όμως το έχουμε γνωρίσει ως τώρα μόνο στον πλ.Δ΄, ενώ ο Ν΄και τα πεντηκοστάρια σε πλ.Α΄έχουν μια ιστορία 150 ετών.
Σημασία βέβαια έχει και ο τρόπος της σύνθεσης του συγκεκριμένου μέλους, γιατί όπως πολύ σωστά λες
Την παράδοση και το νεωτερισμό μπορεί να τον ξεχωρίσει εκείνος που θέτει τον εαυτό του υπό την καθοδήγηση των παλαιότερων παραδοσιακών διδασκάλων.
 

π. Μάξιμος

Γενικός Συντονιστής
#11
Το «Τη υπερμάχω» όμως το έχουμε γνωρίσει ως τώρα μόνο στον πλ.Δ΄,
στο χφ. ΕΒΕ-ΜΠΤ 722 (μεταγραφή Χουρμουζίου) υπάρχει το "Τη υπερμάχω" του Γεωργίου του Ραιδεστηνού του A' σε ήχο... πλ. α' και το του Μπαλασίου... σε ήχο α' :D
Πρόσθεσε και τον Παρθένιο Μετεωρίτη για το Τη υπερμάχω Αργόν δίχορον σε ήχο α (νομίζω)!

Δ.
Όντως. Εξηγημένο από τον κ. Στάθη
Επίσης, προστεθήτω και το του Αναστασίου Ραψανιώτου σε Βαρύ (ανεξήγητο, απ' όσο γνωρίζω)
....Τον Μανέα εννοεί...

Δ.
Από την παρουσία του Μανέα στην Αθήνα λίγο πριν τα μέσα του αιώνα νομίζω ότι (εκτός από τη γενική θρυλική εντύπωση του γερο-Μανέα) έχουν επιζήσει και τρία μέλη του στην προφορική παράδοση (κυρίως μέσω γυναικείων μοναστηριών): ένα Άξιον εστί, ένα Τη υπερμάχω και ένα Σήμερον κρεμάται, όλα σε πλάγιο πρώτο εναρμόνιο.
Ανεβάζω εδώ το Τη υπερμάχω από ένα τετράδιο της εποχής καταγεγραμμένο από τον Αθ. Ντάκουλα. Στο επόμενο μήνυμα, όσοι δεν βιάζεστε, θα βρείτε και μια θεωρητική παρατήρηση για την παράδοση.
http://analogion.com/forum/attachment.php?attachmentid=11921&d=1238827427
http://analogion.com/forum/attachment.php?attachmentid=11922&d=1238827609
 
#12
Θά μοῦ ἐπιτρέψετε νά προσθέσω ὅτι εἶναι διαφορετικό τό αὐτόμελον πού ἔχει σαφή ἦχο. Ἀπό τήν ἄλλη, τό ἀργό "Τῆ Ὑπερμάχῳ" (και τά ἀργά "'Ανοιξαντάρια") ἔχουν ἡσυχαστικό-κατανυκτικό ἦθος ἐνῶ τά σύντομα, διασταλτικό-δοξολογικό, παρ'ὅτι εἶναι τονισμένα στόν ἴδιο ἦχο. (Γι αὐτό ξελαρυγγιάζονται οἱ ψάλτες, κι'ἀνεβαίνουν δύο τόνους).Θέλει μεγάαααλη συζήτηση τό θέμα...
 
Top