Σεμάγια και πεσρέφια

π. Μάξιμος

Γενικός Συντονιστής
#1

Σεμάγια και πεσρέφια

Εἶδα κάπου αὐτούς τούς ὅρους. Μάλιστα τόν πρῶτο καί ὡς «σεμαγιά». Δέν ξέρω ἄν εἶναι ἔτσι.
Μᾶς λέτε οἱ εἰδικοί περισσότερα. Ἔχει νομίζω ἐνδιαφέρον.


 

Μ.Β.

Ματθαίος Βλάχος
#3
samai και pesrev είναι είδη κλασσικής λόγιας οθωμανικής μουσικής αποτελούμενα από 4 οίκους (Khana) και 1 επαναλαμβανόμενη υπακοή (teslim).
Ο 4 Khana πριν το τελευταίο teslim είναι σε διαφορετικό ρυθμικό σχήμα απ' το αρχικό.
 
Last edited:

dimskrekas

Δημήτρης Σκρέκας
#5
Μισμαγια-μισμαγιές ποιητικά (ερωτικά κατά βάσιν) κείμενα κυρίως του 18ου αιώνα, που τραγουδιούνταν σε μέλος εξωτερικό. Ό,τι υπάρχει στην Πανδώρα, στην Ευτέρπη, στην Ασιάδα Λύρα, στο Απάνθισμα του Κεϊβελή. Κυρίως προέρχονται από την Πόλη.

ωραιότατη έκδοση αυτή

Πεσρέφι http://pergamos.lib.uoa.gr/dl/object/uoadl:154465

Σεμαϊ ( πχ Γιουρούκ Σεμαΐ)

http://www.musipedia.gr/index.php/%CE%9C%CE%B1%CE%BA%CE%AC%CE%BC%CE%B9%CE%B1

''Πολλές φορές ο τίτλος κάποιου «μακαμιού» περιέχει και άλλη συμπληρωματική αραβοπερσική λέξη, για ακριβέστερη νοηματική προσέγγιση. Οι κυριότερες από αυτές τις λέξεις είναι: «μιάν» (σημαίνει το «μέσον» είτε με την έννοια του «ημίσεος» είτε με την έννοια του «ανάμεσα»), «τιζ» («γρήγορο»), «σαρκί» («συνδεδεμένο»), «αγιρ» («αργό» και «βαρύ»:grave), «νακαράτ» («με επαναλήψεις στίχων»), «σεμαϊ» («χορευτικό»), «τερενούμ» («με τερετισμούς»-«κρατήματα»), «σαρκί» («ανατολικό»). Από τα «μακάμια» παράγονταν, όπως είπαμε, οι "σοχπέδες" ("κύριοι" και "καταχρηστικοί")''

από το "Λεξικό της Ελληνικής Μουσικής"
του Τ. Καλογερόπουλου
 

Μ.Β.

Ματθαίος Βλάχος
#6
Να συμπληρώσω ότι τιζ σημαίνει και (υ)ψηλό όπως τιζ σεγκιάχ (άνω σεγκιαχ-βου),τιζ τσαργκιάχ, τιζ νεβά κ.ο.κ.
 

Ellazar

Ελευθερία
#7
Να κάνω κι εγώ μια παρατήρηση και να πω ότι σε όσα "σεμάγια" και "πεσρέφια" έχω συναντήσει υπάρχει μια κορύφωση στο τρίτο Χανέ (Οίκο) όπου η μελωδία κυμαίνεται περί της κορυφής του -χόρδου που χρησιμοποιεί το μακάμ και η σύνθεση ξεπερνάει τα υπόλοιπα Χανέ σε αισθητικό κάλλος.
 

mmamais

Μαμάης Μιχάλης
#8
Θα ήθελα αν ξέρει κάποιος στοιχεία για τους ρυθμούς που χρησιμοποιούνται σε σεμάια και πεσρέφια, μη πω στην οθωμανική μουσική γενικά. Πρέπει να είναι κάπως πολύπλοκοι (με καμμια 20ριά πόδες).
 

s_mikhalis

Μιχάλης Στρουμπάκης
#9
Αγαπητέ Μιχάλη, καλημέρα! πληροφορίες για τους ρυθμούς θα βρείς στο βιβλίο του Χρ. Τσιαμούλη- Π. Ερευνίδη, Ρωμηοί συνθέτες. Εκεί θα βρείς τους βασικούς ρυθμούς ανεπτυγμένους, πώς μετριούνται κλπ. Είναι μεγάλη σπουδή...Επίσης, δες την παρακάτω διεύθυνση: http://inleyennagmeler.com/ στο link Usuller (που σημαίνει: ρυθμοί_ουσούλια θα τα βρείς στο Κωνσταντίνου Πρωτοψάλτου, Η εξωτερική μουσική κ. α.). Καλή μελέτη και καλά παιξίματα.
Μιχάλης Στρουμπάκης
 

mmamais

Μαμάης Μιχάλης
#10
Ευχαριστώ Μιχάλη, τι κάνεις καλά είσαι; Γράφουμε, γράφουμε βλέπω. Ωραία.
 

Μ.Β.

Ματθαίος Βλάχος
#11
Όντως, η συνήθης πορεία είναι η εξής.
Στον πρώτο Χανέ (οίκο), η μελωδία περιστρέφεται στη βάση του μακάμ και γενικά στο βαρύ 4χορδο - 5χορδο. (κάτι σαν εισαγωγή)
Ακολουθει το Τεσλίμ (υπακοή), που είναι γενικά μια σύντομη "μουσική σύνοψη" του όλου μέλους, συνήθως σε όλη την έκταση του maqam. (κάτι σαν ρεφραίν)
Στο δεύτερο Χανέ, η μελωδία ανεβαίνει στο οξύ, για να ακολουθήσει πάλι το Teslim.
Ο τρίτος Khana είναι ο πιο εντυπωσιακός, με τη μελωδία να περιστρέφεται στην επταφωνία, και πολύ υψηλότερα πολλές φορές (σαν κορύφωμα), για να "ξεφουσκώσει" με το Teslim.
Τέλος, ο τέταρος Khana σε διαφορετικό ρυθμικό σχήμα, συνήθως σε 6σημους δακτυλικούς (3+3) δίνει μια αίσθηση "επίλογου" με το teslim να ακολουθεί στο αρχικό ρυθμικό σχήμα, αλλά σε πιο ελεύθερη και αργή χρονική αγωγή.

Το σχήμα αυτό ακολουθείται πιστά, τουλάχιστον στις παλαιές συνθέσεις. Σε νεώτερες, μπορεί να δούμε ανατροπή του ρυθμικού σχήματος σε κάποια επανάληψη του teslim ή ακόμη και παράλειψη κάποιου khana, χωρίς όμως να είναι πάντα επιτυχημένο.

Οι ρυθμοί που χρησιμοποιούνται, είναι σύνθετοι όπως 10σημοι (3+2+2+3), 16σημοι (3+5+4+4) κλπ. , δίνοντας στο μέλος "χώρο" και άνεση να "απλωθεί".
 
Top