Λιτή στην ενοριακή πράξη

MTheodorakis

Παλαιό Μέλος
#21
«Δέσποτα πολυέλεε Κύριε Ἰησοῦ Χριστὲ ὁ Θεὸς ἡμῶν ταῖς πρεσβείαις τῆς παναχράντου δεσποίνης ἡμῶν Θεοτόκου καὶ ἀειπαρθένου Μαρίας, τῶν τιμίων καὶ ἐπουρανίων δυνάμεων ἀσωμάτων, τοῦ τιμίου προφήτου προδρόμου καὶ βαπτιστοῦ Ἰωάννου, τῶν ἁγίων ἐνδόξων καὶ πανευφήμων ἀποστόλων, τοῦ ἁγίου» τοῦ ναοῦ «καὶ πάντων σου τῶν ἁγίων εὐπρόσδεκτον ποίησον τὴν δέησιν ἡμῶν, δώρησαι ἡμῖν τὴν ἄφεσιν τῶν παραπτωμάτων ἡμῶν, σκέπασον ἡμᾶς ἐν τῇ σκέπῃ τῶν πτερύγων σου, ἀποδίωξον ἀφ’ ἡμῶν πάντα ἐχθρὸν καὶ πολέμιον, εἰρήνευσον ἡμῶν τὴν ζωὴν Κύριε, ἐλέησον ἡμᾶς καὶ τὸν κόσμον σου καὶ σῶσον τὰς ψυχὰς ἡμῶν ὡς ἀγαθὸς καὶ φιλάνθρωπος»

(χφ. Σινὰ 1095 ΤΑΣ ιβ’ αἰ. φ. 7r-v).

Ὁ χορός· Ἀμήν

(Dmitrievskij τ. 3 σ. 22, χφφ. Σινὰ 1097 τυπικὸ Συμεὼν ἀρχιεπισκόπου Σινὰ τοῦ ἔτους 1214 φ. 22v, Σινὰ 1101 Σιναϊτικὸ τυπικὸ τοῦ ἔτους 1311φ. 23r).
 
#22
Νομίζω ἐξαρτᾶται ἀπὸ τὸν Ἐφημέριο καὶ τὸν Ἐπίσκοπο. Εἶχα δῆ σὲ μιὰ μητρόπολι μιᾶ νήσου, ὅπου ὁ Ἀρχιερεὺς ἦτο Ἁγιορείτης μιὰ φορὰ καὶ ἕναν καιρό, καὶ κάνουν οἱ Ἱερεῖς μία πομπὴ ἀπὸ τὸ Ἱερὸ σὰν μιὰ κανονικὴ εἴσοδο μὲ τὴν εἰκόνα τῆς Ἑορτῆς ψάλλοντες ἕνα ἰδιόμελο τῆς Λιτῆς.
Φθάνοντες κάτωθεν τοῦ πολυελέου, ἐκεῖ κάνουν τὶς προβλεπόμενες αἰτήσεις τῆς Λιτῆς ὅπως τὴν Μοναστηριακὴ τάξι. Αὐτὸ εἶχε ἐξαπλωθῆ ὡς παράδοσι πλέον σὲ ὅλη τὴν Μητρόπολι, ὑπὸ ἐγγάμων καὶ ἀγάμων (ποὺ εἶχαν ζήση σὲ μονή) κληρικῶν.
 

Theo.arvanites

Θεόφιλος Ἀρβανίτης
#23
Αξίζει να σημειώσουμε για την εκτενή της λιτής τα Κύριε, ελέησον, κατά το ΤΑΣ:
Στην πρώτη δέηση απαντούμε 40, στη δεύτερη 30, στην τρίτη 50. Στο Τας κεφαλάς ημών τω Κυρίω κλίνωμεν, λέει ότι κλίνουμε τα κεφάλια μας, σκύβοντας μέχρι τη γη!

Τα Κύριε, ελέησον, ωραίο είναι να ψάλωνται ως εξής: να λέμε γρήγορα 10-10 μέχρι να περισσέψουν 10, όπου κάθε χορός ψάλλει πέντε σε αργό ρυθμό. Η ιδέα μου ήρθε διότι σε κάποια αγρυπνία (γοχ βέβαια 🤭😇) έψαλλαν όλα τα Κύριε, ελέησον, 5-5 με δική τους πρωτόγνωρη για μένα μελωδία.

Παραθέτω το πενταπλούν Κύριε, ελέησον των γοχ σε β' ήχο και ένα δικό μου επινόημα σε πλ. α'.
 

Attachments

π. Μάξιμος

Γενικός Συντονιστής
#24
Τά πενταπλᾶ (ἐπί ὀκτώ —καί ὄχι δεκαπλᾶ ἐπί τέσσερα—) τά ἔχω ἀκούσει σέ ἀγρυπνία στή Μονή Θεολόγου στήν Πάτμο καί ψάλλονται καί στίς ἀγρυπνίες στήν Ὕδρα καί εἶναι παλαιά παράδοση τῶν ἁγίων Κολλυβάδων Πατέρων. Περισσότερα ἐδῶ, ὅπου καί μουσικά κείμενα.
 

Theo.arvanites

Θεόφιλος Ἀρβανίτης
#25
Πρότεινα αυτό ώστε αν θέλει κανείς να κάνει αυτό που προβλέπει το ΤΑΣ, να μη γίνεται ανιαρό.
 

alex7305

Well-known member
#26
Το θεοτοκίο της λιτής σε Κυριακή είναι τα θεοτοκία μετά τα κατ´αλφάβητον απόστιχα (Ιδού πεπλήρωται, Ω θαύματος καινού κλπ.) ή τα θεοτοκία που ψάλλονται μετά τα απόστιχα των επισήμως εορταζομένων αγίων (Αμαρτωλών τας δεήσεις, Την πάσαν ελπίδα μου κλπ.);
 

MTheodorakis

Παλαιό Μέλος
#27
Δὲν ὑπάρχει κανόνας. Καὶ οἱ δύο περιπτώσεις ἰσχύουν, ἀλλὰ ἀπαντῶνται καὶ θεοτοκία τοῦ μικροῦ ἑσπερινοῦ τῶν Κυριακῶν ἤ καὶ προσόμοια θεοτοκία δοξαστικῶν, ὅπως στὴ λιτὴ τῶν τριῶν Ἰεραρχῶν, «Σαλπίσωμεν ἐν σάλπιγγι ᾀσμάτων...» (5/7) κ.ἄ.
 
Last edited:

alex7305

Well-known member
#28
Άρα μπορεί να γίνει η επιλογή κατά το δοκούν, εφόσον δεν προβλέπεται συγκεκριμένο θεοτοκίον από το Μηναίο;
Επίσης, μπορείτε να δώσετε ένα παράδειγμα με α'θεοτοκίο μικρού εσπερινού που να εμφανίζεται ως Και νυν σε κάποια Λιτή;
 
Top