Εξαποστειλάριο. Ήχος γ΄. Επιθυμώ Παναγία…

ilias nektarios

Παλιο-μέλος... και μισό!
#21
Και οι δύο αυτοί ύμνοι είναι σόλοικοι, γραμματικώς εσφαλμένοι και κακόζηλοι (όπως λέει ο διορθωτής των μηναίων Βαρθολομαίος Κουτλουμουσιανός), ενδεικτικoί της παρακμής της υμνογραφίας και της κακώς εννοουμένης ευσέβειας. :mad:

Ατυχώς διάφορα τέτοια ευσεβή ποιήματα, γραμματικά τερατουργήματα κυκλοφορούν επ' εσχάτων και ακούω και διάφορες δικαιολογίες " ε δεν πειράζει.. για την Παναγία είναι..." κλπ. :mad: Βλ. εδώ http://voutsinasilias.blogspot.com/2011/08/blog-post_04.html
"Τῆς Θεοτόκου τὴν Εἰκόνα προσπέσωμεν" :eek:
"Ἐπάκουσον, Παλουριώτισσα Κόρη Θεογεννήτωρ, ταῖς ἱκεσίαις":eek:
"Ἀπέλασον, τῆς ἀθυμίας τὰ νέφη ἐκ τῶν ψυχῶν μας, καὶ χαρὰν Ἁγνὴ τοὺς Σοὺς ἱκέτας παράσχου μας"

Θα μπορούσα να γράψω και άλλα! :mad::mad: Κλείνω όμως αυτό το σημείωμα με δύο εαγγελικές ρήσεις, μία υπό του Κυρίου και μια υπό της Θεοτόκου

"Προσευχόμενοι δὲ μὴ βαττολογήσητε ὥσπερ οἱ ἐθνικοί· δοκοῦσι γὰρ ὅτι ἐν τῇ πολυλογίᾳ αὐτῶν εἰσακουσθήσονται. "

"λέγει ἡ μήτηρ αὐτοῦ τοῖς διακόνοις· ὅ,τι ἂν λέγῃ ὑμῖν, ποιήσατε."

Βοήθειά μας οι απόστολοι Τίτος και Βαρθολομαίος.
Και ειδικα μαλιστα,στο συγκεκριμενο:
''Οταν καθησεις εις Κρισην χριστιανους μην κολασεις''
...βγαζει ματι!!...:eek:
 

tsak77

Χρῆστος Τσακίρογλου
#23
Το τραγικό δεν είναι η ψαλμώδηση ενός ποιήματος απ' όπου κι αν προέρχεται και όποιας ποιότητας, αλλά η εμμονή μας να κρύβουμε το τι ακριβώς μας σπρώχνει να το κάνουμε. Γιατί ας πούμε δεν το ψάλλουμε στο σπίτι μόνοι μας, αλλά πρέπει σώνει και καλά να γίνει εν ώρα κοινής λατρείας; Επειδή στους εκκλησιαστικούς κύκλους πολλές φορές δεν λέμε τα πράγματα με το όνομά τους, άσχετα αν οι λόγοι πολλές φορές είναι καλοπροαίρετοι, καλό είναι κάποτενα τα λέμε, αν μη τι άλλο μεταξύ μας. Ο λόγος λοιπόν όλων αυτών είναι το να κάνουμε τους έξυπνους. Η γνήσια και καθαρή ευλάβεια υποτάσσεται στην εκκλησιαστική τάξη και πράξη η οποία δομιμοποιήθηκε έτσι για να εξυπηρετήσει μία συνολική και από κοινού προσευχητική ανάγκη και δεν τοποθετεί εαυτόν υπεράνω αυτής (για να είμαι ακριβής, δεν τοποθετεί εαυτόν υπεράνω οποιουδήποτε). Ας το παραδεχτούμε. Θέλουμε να μας ακούσει κάποια γριούλα και να μας θαυμάσει σε πολλαπλά επίπεδα. Δεν πρόκειται για κάποια παρά φύσιν συμπεριφορά, το ψώνιο ή αν θέλετε η ανάγκη αυτοπροβολής υπάρχει ανέκαθεν και τουλάχιστον το 70% του πληθυσμού του πλανήτη "πάσχει" από αυτό, αλλά καλό θα ήταν να αποφεύγεται από όλους εμάς τους υποτίθεται υπεύθυνους για το τελετουργικό μέρος της κοινής εν Χριστώ ζωής στα θέματα αυτά. Όταν χαρακτηρίζουμε έναν πολιτικό ο οποίος παρεξηγείται στο άκουσμα του "Νίκας τοις βασιλεύσι" άσχετο, καλό θα ήταν να μην θεωρούμε παράλληλα εαυτούς σχετικούς. Εν ολίγοις, αν και η κατ' οίκον προσευχή δεν έχει αυστηρά συγκεκριμένους κανόνες, αλλά ορίζονται από τον πνευματικό ή από εμάς τους ίδιους, η κοινή λατρεία έχει διότι ΑΦΟΡΑ ΣΕ ΕΝΑ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΣΥΝΟΛΟ και εάν οι ακολουθίες στο Ναό δεν γεμίζουν την δίψα μας για κατάνυξη και περισυλλογή, ας λέμε τα υπόλοιπα στο εικονοστάσι του σπιτιού μας.

Sorry για το αυστηρό ύφος, αλλά έχω βαρεθεί να βλέπω την ελαφρότητα με την οποία αντιμετωπίζουμε πολλές φορές ένα λειτουργικό έργο προς τους συνανθρώπους μας ελαφρά τη καρδία και με καθαρά εγωιστικό τρόπο. Λίγο κοινωνικό πνεύμα δεν θα πείραζε πιστεύω, έστω κι αν δεν μας εκφράζει... Διότι αν είναι έτσι, να εκφράσω και γω τον κρυφό μου μέχρι τώρα πόθο να μπει κάποτε και αυτό το άσμα σε κάποια ακολουθία (του Γάμου ίσως; ), καθώς και αυτό για τις αγρυπνίες.
 
Last edited:
#24
Λίγο κοινωνικό πνεύμα δεν θα πείραζε πιστεύω, έστω κι αν δεν μας εκφράζει... Διότι αν είναι έτσι, να εκφράσω και γω τον κρυφό μου μέχρι τώρα πόθο να μπει κάποτε και αυτό το άσμα σε κάποια ακολουθία (του Γάμου ίσως; ), καθώς και αυτό για τις αγρυπνίες.
Και για τις λιτανείες αυτό...(και στίχοι με νόημα και λίγο σπάθη στην εισαγωγή:wink:)
Ούτε μπάντες, ούτε αγήματα, ούτε πρόσκοπους, ούτε τίποτα...περιττά έξοδα εν μέσω κρίσης...
 
Last edited:

Manuel

Μέλος
#25
Πάντως το συμπέρασμα που βγαίνει αβίαστα σχετικά με την στάση μας στην προσευχή είναι πως είμαστε άσχετοι με το Θεό. Το περίσσευμα της ψυχής ενός αγίου βγάζει έναν αγγελικό ύμνο ενώ αντίθετα εμείς οι άνθρωποι τραγουδάμε λαικά άσματα του χειρίστου είδους. Συγκρίνουμε τα διαμάντια με τις ακαθαρσίες, ενώ ταυτόχρονα όλοι έχουμε κατά νουν και ως "κανόνα", την διατήρηση της παράδοσης και της ευσέβειας.

Ευτυχώς στο τέλος θα κριθούμε όλοι από τον Μόνο Δίκαιο Κριτή, γι αυτό που είμαστε και όχι γι' αυτά που λέμε.
 

Λάτρης Β.Μ.

Παράφωνος ερασιτέχνης!
#26
Πάντως το συμπέρασμα που βγαίνει αβίαστα σχετικά με την στάση μας στην προσευχή είναι πως είμαστε άσχετοι με το Θεό. Το περίσσευμα της ψυχής ενός αγίου βγάζει έναν αγγελικό ύμνο ενώ αντίθετα εμείς οι άνθρωποι τραγουδάμε λαικά άσματα του χειρίστου είδους. Συγκρίνουμε τα διαμάντια με τις ακαθαρσίες, ενώ ταυτόχρονα όλοι έχουμε κατά νουν και ως "κανόνα", την διατήρηση της παράδοσης και της ευσέβειας.

Ευτυχώς στο τέλος θα κριθούμε όλοι από τον Μόνο Δίκαιο Κριτή, γι αυτό που είμαστε και όχι γι' αυτά που λέμε.
Αν κατάλαβα καλά:
Η τυπική διάταξη είναι μια τροχοπέδη τόσο για έναν ψάλτη, αλλά και για έναν πιστό, για τον μεν πρώτο να συγκεντρωθεί στα ψαλλόμενα, για τον δε δεύτερο να προσευχηθεί. Δεν νομίζω. Αναντίρρητα, υπάρχουν κάποιοι που την ώρα της λατρείας είναι αλλού και αλλού, ΑΛΛΑ ΣΕ ΑΥΤΟ ΔΕΝ ΦΤΑΙΕΙ Η ΤΥΠΙΚΗ ΔΙΑΤΑΞΗ επειδή ορίζει 8 αναστάσιμα στους αίνους ή κοινωνικό ‘’ποτήριον σωτηρίου’’ αντί για το ''Αγνή Παρθένε Δέσποινα'' (σημ. είναι του Αγίου Νεκταρίου) την εορτή της Κοιμήσεως. Στην τελική γιατί κάποιος που τηρεί την τάξη αποκλείεται να είναι συγκεντρωμένος στα ψαλλόμενα; Ποιος τον εμποδίζει; Κανείς δεν ξέρει την ψυχή του. Σίγουρα υπάρχουν άνθρωποι που μπορούν να γράψουν προσευχές και ύμνους, αλλά άλλο πράγμα η κατ’ ιδίαν προσευχή στο σπίτι, στο χωράφι, ή και ακόμα στο δρόμο περπατώντας, και άλλο πράγμα η ακολουθία στο ναό, που εκεί η προσευχή παίρνει μια άλλη μορφή από το τυπικό, ακριβώς για να μη κάνει ο καθένας ότι θέλει.
Για φανταστείτε τι θα γινόταν, να είχε ο κάθε πιστός στο μπλοκάκι του γραμμένες 4-5 δικές του προσευχές και κάθε λίγο να διέκοπτε τους ψάλτες και τους ιερείς και να έβαζε ''σφήνα''τις δικές του.
 

tsak77

Χρῆστος Τσακίρογλου
#27
Πάντως το συμπέρασμα που βγαίνει αβίαστα σχετικά με την στάση μας στην προσευχή είναι πως είμαστε άσχετοι με το Θεό.
Καλά σε αυτό δεν θα διαφωνήσω, αλλά σίγουρα θα συμφωνήσω για άλλους λόγους, όση σημασία κι αν έχει αυτό τελικά...
Το περίσσευμα της ψυχής ενός αγίου βγάζει έναν αγγελικό ύμνο

Πιστεύετε ότι όλ' αυτά που ψάλλουμε και προβλέπονται από την παράδοση δεν θεωρούνται ή δεν είναι τα περισσεύματα των ψυχών αγίων ανθρώπων; Ποιοι τα έγραψαν όλα αυτά, οι ιμάμηδες και οι μουφτίδες; Δεν είναι ο συγγρραφέας το πρόβλημα (εάν είναι ο Άγιος Νεκτάριος τελικά) αλλά ο σφετερισμός μίας παράδοσης με το έτσι θέλω και χωρίς την άδεια κανενός. Δεν κατάλαβα, υπάρχουν κρυφοχριστιανοί Ορθόδοξοι σήμερα; Δηλαδή πιστοί που δεν υποτάσονται σε κάποια καταπίεση και κάνουν δικές τους ακολουθίες; Γιατί εφόσον ευλαβούνται κάποιοι τον Άγιο παραπάνω από εμάς τους υπόλοιπους δεν κάνουν μία προσφυγή στη Σύνοδο να το εντάξει στην εν χρήση υμνολογία; Εάν γίνει αυτό, πρώτος θα ανεβάσω ζωντανή ηχογράφηση. Υπάρχει κάποιο πρόβλημα με τη νομιμότητα;

ενώ αντίθετα εμείς οι άνθρωποι τραγουδάμε λαικά άσματα του χειρίστου είδους.

Ποιος από εμάς τους ανθρώπους το κάνει αυτό; Εννοείτε εν ώρα λατρείας ή γενικά; Δεν καταλαβαίνω την πρόταση...

Συγκρίνουμε τα διαμάντια με τις ακαθαρσίες,

Εσείς από τα ως άνω γραφόμενα καταλάβατε ότι γίνεται σύγκριση ενός ασματογραφήματος με τη λαϊκή μουσική. Πάσο...

ενώ ταυτόχρονα όλοι έχουμε κατά νουν και ως "κανόνα", την διατήρηση της παράδοσης και της ευσέβειας.
Εάν δεν αποτελεί κανόνα προς τήρηση, δεν βλέπω τον λόγο ύπαρξης ούτε των λειτουργικών βιβλίων, ούτε χαρακτηρισμών όπως Εκκλησιαστική Τάξις, Τυπική Διάταξις κλπ. Έχετε δει κάπου στα μηναία, στην Παρακλητική ή οπουδήποτε, να αναγράφεται ότι η τάξη προβλέπει αυτά, αλλά εάν θέλει κάποιος να ψάλλει κάτι άλλο ας το πράξει ελεύθερα; Το "Ει βούλει" είναι εξαιρετικά σπάνια φράση στα βιβλία του Ιερού αναλογίου και αναφέρεται σε πολύ συγκεκριμένα πράγματα, όπως το αν θα ψάλλει κάποιος μικρή ή μεγάλη Δοξολογία. Τέτοιες είναι οι "ελευθερίες" για την προσευχή του συνόλου. Ένας καθηγητής μου, μου είχε πει ότι θα έπρεπε όλο το χρόνο να χαιρετάμε τους συνανθρώπους μας με το "Χριστός Ανέστη", διότι κρύβει μέσα του τον λόγο που λεγόμαστε Χριστιανοί. Στην καθημερινή μας ζωή θα συμφωνήσω ότι μία τέτοια πρακτική θα ήταν ουσιώδης και φιλόχριστη, αλλά πως θα σας φαινόταν εάν ερχόσασταν στο Ναό που διακονώ και με ακούγατε να το ψάλλω γύρω στο Νοέμβριο π.χ.; Δεν θα σας ξένιζε καθόλου; Και εδώ μιλάμε για τον παιάνα της χαράς της Χριστιανοσύνης. Ελπίζω να καταλαβαίνετε το νόημα των γραφομένων, παραπάνω από το αν αυτά αποδεικνύουν μία λάθος τακτική ή τρόπο σκέψης.
Ευτυχώς στο τέλος θα κριθούμε όλοι από τον Μόνο Δίκαιο Κριτή, γι αυτό που είμαστε και όχι γι' αυτά που λέμε.
Και εδώ θα συμφωνήσω, για άλλους λόγους. Στο ερώτημα παραπάνω:
Γιατί ας πούμε δεν το ψάλλουμε στο σπίτι μόνοι μας, αλλά πρέπει σώνει και καλά να γίνει εν ώρα κοινής λατρείας;
υπάρχει άλλη ερμηνεία από αυτήν που έδωσα; Διότι κανείς δεν σχολίασε αρνητικά το να το ψάλλει ο οποιοσδήποτε στο εικονοστάσι και στο κανδηλάκι του.
 

Manuel

Μέλος
#28
Αν κατάλαβα καλά:
Η τυπική διάταξη είναι μια τροχοπέδη τόσο για έναν ψάλτη, αλλά και για έναν πιστό, για τον μεν πρώτο να συγκεντρωθεί στα ψαλλόμενα, για τον δε δεύτερο να προσευχηθεί. Δεν νομίζω. Αναντίρρητα, υπάρχουν κάποιοι που την ώρα της λατρείας είναι αλλού και αλλού, ΑΛΛΑ ΣΕ ΑΥΤΟ ΔΕΝ ΦΤΑΙΕΙ Η ΤΥΠΙΚΗ ΔΙΑΤΑΞΗ επειδή ορίζει 8 αναστάσιμα στους αίνους ή κοινωνικό ‘’ποτήριον σωτηρίου’’ αντί για το ''Αγνή Παρθένε Δέσποινα'' (σημ. είναι του Αγίου Νεκταρίου) την εορτή της Κοιμήσεως. Στην τελική γιατί κάποιος που τηρεί την τάξη αποκλείεται να είναι συγκεντρωμένος στα ψαλλόμενα; Ποιος τον εμποδίζει; Κανείς δεν ξέρει την ψυχή του. Σίγουρα υπάρχουν άνθρωποι που μπορούν να γράψουν προσευχές και ύμνους, αλλά άλλο πράγμα η κατ’ ιδίαν προσευχή στο σπίτι, στο χωράφι, ή και ακόμα στο δρόμο περπατώντας, και άλλο πράγμα η ακολουθία στο ναό, που εκεί η προσευχή παίρνει μια άλλη μορφή από το τυπικό, ακριβώς για να μη κάνει ο καθένας ότι θέλει.
Για φανταστείτε τι θα γινόταν, να είχε ο κάθε πιστός στο μπλοκάκι του γραμμένες 4-5 δικές του προσευχές και κάθε λίγο να διέκοπτε τους ψάλτες και τους ιερείς και να έβαζε ''σφήνα''τις δικές του.
Δεν καταλάβατε καθόλου καλά! Η τοποθέτησή σας δεν έχει σχέση με την δική μου οπότε και δε βρίσκω λόγο γιατί την παραθέσατε.

Άλλωστε, η άποψή σας με βρίσκει απολύτως σύμφωνο!
 

Manuel

Μέλος
#29
Καλά σε αυτό δεν θα διαφωνήσω, αλλά σίγουρα θα συμφωνήσω για άλλους λόγους, όση σημασία κι αν έχει αυτό τελικά...

Πιστεύετε ότι όλ' αυτά που ψάλλουμε και προβλέπονται από την παράδοση δεν θεωρούνται ή δεν είναι τα περισσεύματα των ψυχών αγίων ανθρώπων; Ποιοι τα έγραψαν όλα αυτά, οι ιμάμηδες και οι μουφτίδες; Δεν είναι ο συγγρραφέας το πρόβλημα (εάν είναι ο Άγιος Νεκτάριος τελικά) αλλά ο σφετερισμός μίας παράδοσης με το έτσι θέλω και χωρίς την άδεια κανενός. Δεν κατάλαβα, υπάρχουν κρυφοχριστιανοί Ορθόδοξοι σήμερα; Δηλαδή πιστοί που δεν υποτάσονται σε κάποια καταπίεση και κάνουν δικές τους ακολουθίες; Γιατί εφόσον ευλαβούνται κάποιοι τον Άγιο παραπάνω από εμάς τους υπόλοιπους δεν κάνουν μία προσφυγή στη Σύνοδο να το εντάξει στην εν χρήση υμνολογία; Εάν γίνει αυτό, πρώτος θα ανεβάσω ζωντανή ηχογράφηση. Υπάρχει κάποιο πρόβλημα με τη νομιμότητα;

Ποιος από εμάς τους ανθρώπους το κάνει αυτό; Εννοείτε εν ώρα λατρείας ή γενικά; Δεν καταλαβαίνω την πρόταση...


Εσείς από τα ως άνω γραφόμενα καταλάβατε ότι γίνεται σύγκριση ενός ασματογραφήματος με τη λαϊκή μουσική. Πάσο...

Εάν δεν αποτελεί κανόνα προς τήρηση, δεν βλέπω τον λόγο ύπαρξης ούτε των λειτουργικών βιβλίων, ούτε χαρακτηρισμών όπως Εκκλησιαστική Τάξις, Τυπική Διάταξις κλπ. Έχετε δει κάπου στα μηναία, στην Παρακλητική ή οπουδήποτε, να αναγράφεται ότι η τάξη προβλέπει αυτά, αλλά εάν θέλει κάποιος να ψάλλει κάτι άλλο ας το πράξει ελεύθερα; Το "Ει βούλει" είναι εξαιρετικά σπάνια φράση στα βιβλία του Ιερού αναλογίου και αναφέρεται σε πολύ συγκεκριμένα πράγματα, όπως το αν θα ψάλλει κάποιος μικρή ή μεγάλη Δοξολογία. Τέτοιες είναι οι "ελευθερίες" για την προσευχή του συνόλου. Ένας καθηγητής μου, μου είχε πει ότι θα έπρεπε όλο το χρόνο να χαιρετάμε τους συνανθρώπους μας με το "Χριστός Ανέστη", διότι κρύβει μέσα του τον λόγο που λεγόμαστε Χριστιανοί. Στην καθημερινή μας ζωή θα συμφωνήσω ότι μία τέτοια πρακτική θα ήταν ουσιώδης και φιλόχριστη, αλλά πως θα σας φαινόταν εάν ερχόσασταν στο Ναό που διακονώ και με ακούγατε να το ψάλλω γύρω στο Νοέμβριο π.χ.; Δεν θα σας ξένιζε καθόλου; Και εδώ μιλάμε για τον παιάνα της χαράς της Χριστιανοσύνης. Ελπίζω να καταλαβαίνετε το νόημα των γραφομένων, παραπάνω από το αν αυτά αποδεικνύουν μία λάθος τακτική ή τρόπο σκέψης.
Και εδώ θα συμφωνήσω, για άλλους λόγους. Στο ερώτημα παραπάνω:
υπάρχει άλλη ερμηνεία από αυτήν που έδωσα; Διότι κανείς δεν σχολίασε αρνητικά το να το ψάλλει ο οποιοσδήποτε στο εικονοστάσι και στο κανδηλάκι του.
Επειδή μάλλον έχω παρερμηνευτεί πλήρως, συνοψίζω:

1) Κατά την γνώση μου, αποτελει εξαποστειλάριο που είτε έγραψε, είτε έψαλλε ο Αγ. Νεκτάριος
2) Δεν θεωρώ επιβεβλημένη την ψαλμώδησή του στην εκκλησία. Δεν θεωρώ λάθος και το αντίθετο
3) Δεν είμαι υπέρ των νεοτερισμών ή της μή τήρησης του τυπικού! Κάθε άλλο!
4) Συμφωνώ πως οι προσθήκες στη λατρεία δεν είναι σωστό! Το τυπικό υπάρχει και όλοι μας οφείλουμε να το ακολουθούμε.
 

dkalpakidis

Dimitrios Kalpakidis
#30
Επειδή μάλλον έχω παρερμηνευτεί πλήρως, συνοψίζω:

1) Κατά την γνώση μου, αποτελει εξαποστειλάριο που είτε έγραψε, είτε έψαλλε ο Αγ. Νεκτάριος
2) Δεν θεωρώ επιβεβλημένη την ψαλμώδησή του στην εκκλησία. Δεν θεωρώ λάθος και το αντίθετο
αλλά...
3) Δεν είμαι υπέρ των νεοτερισμών ή της μή τήρησης του τυπικού! Κάθε άλλο!
και...
4) Συμφωνώ πως οι προσθήκες στη λατρεία δεν είναι σωστό! Το τυπικό υπάρχει και όλοι μας οφείλουμε να το ακολουθούμε.
Καταλαβαίνετε τί γράφετε; εγώ όχι!
 
Last edited:
#31
Το εξαποστειλάριο αυτό δεν είναι και τόσο νέο. Το έχει τονισμένο ο εκ Κρήτης Ακάκιος Χαλκεόπουλος (α' μισό 16ου αι) στο χφ του ΕΒΕ 917. Απ' όσο θυμάμαι, το έχει ως προαιρετική προσθήκη στο τέλος κάποιου Θεοτοκίου 15συλλάβου μαθήματος (το ίδιο κάνει και με το "Και σε μεσίτριαν έχω").
Η εκδοχή του Ακακίου:

Ἐπιθυμῶ Παναγία
τὰ κάλλη τοῦ Παραδείσου
τὸν μυρισμὸν καὶ τὰ ἄνθη
καὶ τὴν τερπνὴν εὐωδίαν
καὶ τὰς φωνὰς τῶν ἀγγέλων
πῶς ἀνυμνοῦν τὸν Δεσπότην.
 

giorgosgoudi

Νέο μέλος
#32
Ψάλλεται και έτσι:

Ἐπιθυμῶ Παναγία
τὰ κάλλη τοῦ Παραδείσου
τὸν μυρισμὸν καὶ τὰ ἄνθη
καὶ τὰς φωνὰς τῶν ἀγγέλων
των ασιγήτως υμνούντων
τον Κύριο και Υιόν σου."

για ύμνος έχει έντονη αναφορά στις γήινες αισθήσεις: κάλλη, μυρισμός, άνθη, φωνές...
 
Top