Ανεπιθύμητος ψαλτης για την μητροπολη...

Παναγιώτης

σκολιοὶ γὰρ λογισμοί, χωρίζουσιν ἀπὸ Θεοῦ
#21
... δεν πρέπει το ψάλσιμο να αποσπά με οποιονδήποτε τρόπο την προσευχή του πιστού από τα ψαλλόμενα-τελούμενα. Είτε λόγω κακοφωνίας, είτε λόγω «καλλιφωνίας»
Αυτό πάντως είναι πολύ σχετικό, και δεν θέλω προσωπικά να το κρίνω καθόλου. Γιατί έχω δει καλλίφωνους που έγιναν λόγω ασθενείας παράφωνοι. Και ο λαός (ίσως το 90%) ως γνωρίζουμε δεν έχει μουσικό αυτί, και επομένως ακόμη και φαλτσάκια «απορροφά» το αυτί του ως «κανονικά» διαστήματα.

Εξαιρέσεις υπάρχουν, ότι επιτρέψει ο Θεός. Για παράδειγμα, αν ένας ιερέας είναι παράφωνος. Τι θα του πούμε, βγάλε τα ράσα;

Του Θεού η φωνή, του Θεού το δώρο. Ότι επιτρέψει ο Θεός (κατά την γνώμη μου).
 

Γιώργος Μ.

Παλαιόν μέλος
#22
Αυτό πάντως είναι πολύ σχετικό, και δεν θέλω προσωπικά να το κρίνω καθόλου. Γιατί έχω δει καλλίφωνους που έγιναν λόγω ασθενείας παράφωνοι. Και ο λαός (ίσως το 90%) ως γνωρίζουμε δεν έχει μουσικό αυτί, και επομένως ακόμη και φαλτσάκια «απορροφά» το αυτί του ως «κανονικά» διαστήματα.

Εξαιρέσεις υπάρχουν, ότι επιτρέψει ο Θεός. Για παράδειγμα, αν ένας ιερέας είναι παράφωνος. Τι θα του πούμε, βγάλε τα ράσα;

Του Θεού η φωνή, του Θεού το δώρο. Ότι επιτρέψει ο Θεός (κατά την γνώμη μου).
1. Δεν μιλώ γενικά για κακοφωνία, αλλά για κακοφωνία «που αποσπά την προσοχή του πιστού από τα ψαλλόμενα-τελούμενα». Αυτό δεν είναι επιθυμητό, είναι αποφευκτέο. Είναι αντίθετο προς το «Πάντα εὐσχημόνως καὶ κατὰ τάξιν γενέσθω».
2. Δεν μιλώ για ιερείς, αλλά για ψάλτες.
3. Δεν μιλώ για περιπτώσεις όπου δεν υπάρχει άλλος να ψάλει και πρέπει να γίνει η ακολουθία.
4. Το ότι δεν θα πούμε σε κανέναν «βγάλε το ψαλτικό ράσο», και ότι θα κάνουμε υπομονή σε αυτό που κάθε φορά υπάρχει, δεν σημαίνει ότι είναι και το επιθυμητό στην εκκλησία.
5. Αν ο Θεός δεν έχει δώσει το δώρο, δηλαδή το χάρισμα, δεν έχει δώσει τη συγκεκριμένη διακονία. «Μὴ πάντες ἀπόστολοι, μὴ πάντες προφῆται
 
#23
και πως γίνεται ο φόβος Θεού να αφορά μόνο τους ψάλτες;
Και ιερείς με σκανδαλώδεις συμπεριφορές απεναντι σε ψάλτες ποτέ να μην αναφέρονται;
Και ποιός θα προστατέψη τούς ψάλτες και την Ψαλτική Τέχνη από τέτοιες συμπεριφορές;
Πολύ εύκολα προτρέπετε ψαλτες για το στάδιο των αρετών... Αυτό που κάποιοι προιστάμενοι ιερείς το αγναντεύουν περιπαίζοντας ψάλτες που διατρέχουν το στάδιο.
Δεν γνωρίζω την ιδιότητά σας.
Ας σταματήση κάποια στιγμή η ηθικολογία στους ψάλτες.
Ας υποδειχθεί κάποτε και σε ιερεις ποιά η στάση απέναντι σε ψάλτες που ενδεχομένως υπερτερούν, ενδεχομένως ,σε εκκλησιαστική παιδεία και μόρφωση.

Τα περί ελέους έναντι της δικαιώσεως εν τέλει καταλήγουν ως λογοπαίγνιο οσάκιςχρησιμοποιούνται κατα το στιγμιαίο συμφέρον...όπου η αγάπη του Χριστού απουσιάζει.

ΥΓ.Βεβαίως δεν τα γράφω για να σας αλλάξω γνώμη και στάση.
Επίσης διαφαίνεται οτι αγνοείτε ή ξεχνάτε την βιωματική διάσταση της Ψαλτικής για τον Ψάλτη
Τούς ψάλτες μας κάλεσε ο Θεός να τον υμνούμε . Μας εδάνεισε το τάλαντον του ψάλλειν και " αναλόγως έκαστος πολυπλασιάσωμεν..."..."ο δε λειτουργίαν λαμπρότητος επιτελείτω..."
Αν είσθε ψάλτης θα γνωρίζετε πότε ψάλλονται τα ανωτέρω...
 
#24
Αγαπητοί εν Χριστώ αδελφοί....Επιτρέψτε μου....Δεν ωφελεί σε τίποτα ο διάλογος αυτός....Κακώς άρχισε και κακώς συνεχίζεται...Έχουμε τόσο ωραία πράγματα και μελωδήματα να μοιραστούμε ως ψάλτες...Μην στεκόμαστε σε ανούσια ζητήματα και μην πλατειάζουμε σε συζητήσεις ατέρμονες. Και μην ξεχνάμε οτι ασκούμε λειτούργημα!
 
#25
Θα μας πείτε κάποιο απο τα ανούσια;

Πάντως και το " άλλα λόγια ν' αγαπιόμαστε " δεν είναι ανούσιο.


Αγαπητοί εν Χριστώ αδελφοί....Επιτρέψτε μου....Δεν ωφελεί σε τίποτα ο διάλογος αυτός....Κακώς άρχισε και κακώς συνεχίζεται...Έχουμε τόσο ωραία πράγματα και μελωδήματα να μοιραστούμε ως ψάλτες...Μην στεκόμαστε σε ανούσια ζητήματα και μην πλατειάζουμε σε συζητήσεις ατέρμονες. Και μην ξεχνάμε οτι ασκούμε λειτούργημα!
αλήθεια ποιοί να
μήν ξεχνάμε ;
 

Παναγιώτης

σκολιοὶ γὰρ λογισμοί, χωρίζουσιν ἀπὸ Θεοῦ
#26
Απάντησα στην κατά την ταπεινή μου γνώμη Χριστιανική αντιμετώπιση του θέματος.

Δεν μας θέλει ο ιερέας ή δεν μας θέλει ο ψάλτης στο αναλόγιο; (Αν χρειάζεται δίνουμε απαραίτητες εξηγήσεις, και αν πάλι τα ίδια) Να'ναι ευλογημένο. Θα στενοχωρηθούμε βέβαια, ως άνθρωποι, αλλά ως εκεί.

Μας συμπεριφέρονται άσχημα; Να μην τους κατακρίνουμε.

Μας περιπαίζουν; Εφόσον δεν ανταποδίδουμε, στεφάνια μας δίνουν.

και πως γίνεται ο φόβος Θεού να αφορά μόνο τους ψάλτες;
Όλους αφορά, αλλά δεν θα κρίνουμε εμείς. Βλέπε και τους Λόγους περί Ιερωσύνης του Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου.

Αυτά, κατά την ταπεινή μου γνώμη.

Γενικά μιλώντας, πολλές φορές οι διάφορες δοκιμασίες στην ζωή μας, είναι για να γίνουμε εμείς καλύτεροι και, με την Χάρη του Θεού ,να διώξουμε δικά μας πάθη μέσω των πικρών φαρμάκων των δοκιμασιών. Στο χέρι μας είναι πως θα αντιμετωπίσουμε τις δοκιμασίες.
 

evangelos

Ευάγγελος Σολδάτος
#27
Ο Μέγας Βασίλειος κάπου λέει αν θυμάμαι καλά ότι μετά από αυτή την ζωή το μόνο που παίρνουμε είναι οι αρετές και η γνώση. Έρχονται σήμερα κάποιοι νέου είδους πνευματικοί να απαξιώσουν την γνώση,την μουσική,την καλλιφωνία με πρόσχημα την "ταπείνωση" .Η παρακμή συνεχίζεται, ο "πνευματικός αγώνας" του λαϊκισμού και της μετριότητας. Οι Τρείς Ιεράρχες τι θα έλεγαν άραγε για αυτήν την κατάσταση!!!
 

Παναγιώτης

σκολιοὶ γὰρ λογισμοί, χωρίζουσιν ἀπὸ Θεοῦ
#28
κάποιοι νέου είδους πνευματικοί να απαξιώσουν την γνώση,την μουσική,την καλλιφωνία με πρόσχημα την "ταπείνωση"
Εγώ δεν γνωρίζω κανέναν τέτοιο. Για πες μας που αναφέρεσαι.

Η γνώση, η μουσική, η καλλιφωνία, δηλαδή, δεν μπορούν να συνυπάρξουν με την ταπείνωση;

Οι Τρείς Ιεράρχες τι θα έλεγαν άραγε για αυτήν την κατάσταση!!!
Τα παρακάτω είπαν:

Τι εστι, ψάλλατε συνετώς; Το μη φωνή μόνον, αλλά και έργοις ψάλλειν· το μή γλώττη μόνον, αλλά και βίω [PG 55, 216]

Μάθε ψάλλειν, και όψει του πράγματος την ηδονήν· οι ψάλλοντες γαρ Πνεύματος πληρούνται Αγίου, ώσπερ οι άδοντες τας σατανικάς ωδάς πνεύματος ακαθάρτου [PG 62, 129]

Τι εστιν, (ψάλλοντες) εν ταις καρδίαις υμών τω Κυρίω; Τουτέστι μετά συνέσεως προσέχοντες· οι γαρ οὐ προσέχοντες, απλώς ψάλλειν, τα ρήματα φθεγγόμενοι, της καρδίας ρεμβομένης ετέρωθι [PG 62, 129]
 

evangelos

Ευάγγελος Σολδάτος
#29
Εγώ δεν γνωρίζω κανέναν τέτοιο. Για πες μας που αναφέρεσαι.

Η γνώση, η μουσική, η καλλιφωνία, δηλαδή, δεν μπορούν να συνυπάρξουν με την ταπείνωση;



Τα παρακάτω είπαν:

Τι εστι, ψάλλατε συνετώς; Το μη φωνή μόνον, αλλά και έργοις ψάλλειν· το μή γλώττη μόνον, αλλά και βίω [PG 55, 216]

Μάθε ψάλλειν, και όψει του πράγματος την ηδονήν· οι ψάλλοντες γαρ Πνεύματος πληρούνται Αγίου, ώσπερ οι άδοντες τας σατανικάς ωδάς πνεύματος ακαθάρτου [PG 62, 129]

Τι εστιν, (ψάλλοντες) εν ταις καρδίαις υμών τω Κυρίω; Τουτέστι μετά συνέσεως προσέχοντες· οι γαρ οὐ προσέχοντες, απλώς ψάλλειν, τα ρήματα φθεγγόμενοι, της καρδίας ρεμβομένης ετέρωθι [PG 62, 129]
Όλα αυτά καλά και άγια είναι Παναγιώτη, γίνεται όμως χρήση τους όχι όπως οι πατέρες όρισαν αλλά για υποδούλωση. Έχουν ήδη μειωθεί οι μισθοί πολλών επιφανών ψαλτών,δεν αναφέρομαι ονομαστικά για ευνόητους λόγους. Τους ενδιαφέρει να κάνουν την δουλειά τους κι ας έχουν κι ένα γαϊδούρι να τα λέει εκεί έξω ενώ αυτοί ροχαλιζουν στους αινους στο ιερό κουλουριασμένοι στο φελονι τους . Ο σύλλογος ψάχνει να βρει ποιοι έχουν ΙΚΑ... Κανέναν δεν ενδιαφέρει η διατήρηση της παρακαταθήκης που παραλάβαμε. Η κατάσταση είναι ίσως η χειρότερη από κτίσεως Ρώμης! Δεν βλέπεις γύρω σου τι γίνεται;;;!!!!!
 

Παναγιώτης

σκολιοὶ γὰρ λογισμοί, χωρίζουσιν ἀπὸ Θεοῦ
#30
γίνεται όμως χρήση τους όχι όπως οι πατέρες όρισαν αλλά για υποδούλωση.
Και αυτό μέσα στην αμαρτωλή μας φύση είναι. Όντως γίνεται, και δυστυχώς.
 
#33
«Ψάλλειν συνετῶς τῶ Θεῶ» Ο όσιος Παΐσιος για τα γλυκόηχα γυρίσματα της Εκκλησιαστικής Μουσικής
Πρωτοπρ. Βασίλειος Ι. Καλλιακμάνης, Καθηγητής Θεολογικής Σχολής Α.Π.Θ.24 Απριλίου 2019
Α΄
Η εκκλησιαστική υμνογραφία διδάσκει το δόγμα και το ήθος της Εκκλησίας· ερμηνεύει αυθεντικά το μήνυμα της εν Χριστώ σωτηρίας· μυσταγωγεί στην ορθόδοξη πίστη και την εν Αγίω Πνεύματι ζωή. Σημαντικό ρόλο στη διαμόρφωση εκκλησιαστικού λειτουργικού ήθους δεν παίζουν μόνο ο κληρικοί αλλά και οι ιεροψάλτες, οι οποίοι διακονούν την εκκλησιαστική λατρεία. Το αναλόγιο είναι χώρος μύησης στα ιερά κείμενα της Εκκλησίας μας· σχολείο εντρύφησης στην εκκλησιαστική ποίηση· χώρος προσευχητικής αναφοράς στον Τριαδικό Θεό. Η ψαλμωδία δεν είναι δημοτικό τραγούδι, -έστω κι αν συγγενεύει με αυτό-, δεν είναι φωνή άτακτη, βίαιη και εκκωφαντική, δεν είναι επίδειξη σπάνιων λαρυγγισμών μέσω μεγαφώνων. Η ιερά ψαλμωδία είναι φωνή αύρας λεπτής, προσευχή εμμελής, διδαχή σωστική και σωτήριος, μύηση στο υπέρλογο μυστήριο της ορθοδόξου χριστιανικής πίστεως.
Οι ύμνοι έχουν θεολογικό, μυσταγωγικό, παιδαγωγικό, εκκλησιολογικό και αναγωγικό χαρακτήρα. Η Εκκλησία μέσω της υμνολογίας υπομνηματίζει, αναδεικνύει και ερμηνεύει το υπερφυές μυστήριο της θείας οικονομίας. Συνθέτει σε θεία αρμονία λόγο και μέλος. Η εμμελής ψυχαγωγία και ηδονή γεννά αγνούς και σώφρονες λογισμούς διδάσκει ο Μ. Βασίλειος και συμπληρώνει: Το Άγιο Πνεύμα, βλέποντας ότι το ανθρώπινο γένος είναι «δυσάγωγον προς αρετήν και επιρρεπές προς την ηδονήν», «το εκ της μελωδίας τερπνόν τοις δόγμασιν εγκατέμιξεν». Δηλαδή, ανέμιξε τις αλήθειες της πίστεως με την τέρψη της μελωδίας, ώστε να δέχεται χωρίς αντίδραση την ωφέλεια των λόγων που θα ακούγονται γλυκόηχα και απαλά.

Το μέλος παιδαγωγεί και συμβάλλει στη διαρκή μνήμη των θείων αληθειών με έμμεσο τρόπο: «Δία τούτο τα εναρμόνια μέλη των ψαλμών ημίν επινενόηται (επινοήθηκαν), ίνα οι παίδες την ηλικίαν, ή και όλως νεαροί το ήθος, τω μεν δοκεί μελωδώσι, τη δε αληθεία τας ψυχάς εκπαιδεύονται», επισημαίνει ο Μ. Βασίλειος. Δηλαδή, τα εναρμόνια μέλη των ασμάτων επινοήθηκαν, ώστε τα παιδιά και οι ανώριμοι στο ήθος, να φαίνεται ότι ψαλ-λουν, αλλά στην πραγματικότητα να καλλιεργούνται και να μορφώνονται πνευματικά.
Η ψαλμωδία αποβλέπει στη ένωση, την συνάρμοση και ενότητα του λαού του Θεού μέσω της αγάπης. Συναρμονίζει το λαό του Θεού στη συμφωνία ενός χορού. Γράφει ο ιερός Πατέρας: «…το μέγιστον των αγαθών την αγάπην η ψαλμωδία παρέχεται, οιονεί σύνδεσμον τινά προς την συνω-δίαν επινοήσασα, και εις ενός χορού συμφωνίαν τον λαόν συναρμόζουσα». Διότι ποιος μπορεί να θεωρεί ακόμη εχθρό του εκείνον με τον οποίον ύψωσε την ίδια ικετευτική φωνή προς το Θεό; (Ομιλία εις Ψαλμούς, 1, 2,).
Για να βρούν όμως εφαρμογή οι λόγοι του Μ. Βασιλείου χρειάζεται να κατεβούμε –κληρικοί, λαός και ιεροψάλτες- από το θρόνο της ατομικότητας και του εγωισμού και εν ταπεινώσει να «ποιήσωμεν εαυτούς στρογγύλους» σύμφωνα με τη Φιλοκαλία. Να έχουμε ήθος όπως τα γλυκόηχα γυρίσματα της βυζαντινής μουσικής, που μοιάζουν με τους κουμπέδες και τους στρογγυλούς θόλους των εκκλησιών μας.
Β΄
Γράφει εύστοχα, για όσα προαναφέραμε ο όσιος Παίσιος Αγιορείτης: «Και τι γλυκά γυρίσματα έχει η βυζαντινή μουσική!… άλλα λεπτά σαν το αηδόνι, άλλα σαν απαλό κυματάκι, άλλα δίνουν μια μεγαλοπρέπεια. Όλα αποδίδουν, τονίζουν τα θεία νοήματα. Όμως σπάνια να ακούσης αυτά τα όμορφα γυρίσματα. Οι περισσότεροι που ψέλνουν τα λένε λειψά, κουτσουρεμένα, καλουπωμένα. Αφήνουν κενά, τρύπες! Και το κυριώτερο, τα λένε χωρίς τόνο. Απορώ· δεν έχουν οξείες τα βιβλία τους; … Όλα τα πάνε ίσια, λες και πέρασε οδοστρωτήρας και τα ισοπέδωσε όλα! «πα-νη-ζω, πα-νη-ζω», πανίζουν-πανίζουν το φούρνο και ψωμί δε βγάζουν! Άλλοι πάλι τονίζουν όλα δυνατά,… όλα καρφωτά, και νομίζεις ότι χτυπούν καρφιά με το σκεπάρνι».
Και συνεχίζει ο όσιος Παίσιος, αναφερόμενος στους σύγχρονους ψάλτες: Ναί, αλήθεια ψάλλουν, «ή τελείως άτονα ή σκληρά! Δεν σε ξεσηκώνουν εσωτερικά· δε σε αλλοιώνουν. Ενώ πόσο γλυκειά είναι η καθαρή βυζαντινή μουσική! Ειρηνεύει, μαλακώνει την ψυχή. Η σωστή ψαλμωδία είναι ξεχείλισμα της εσωτερικής πνευματικής καταστάσεως. Είναι θεία ευφροσύνη. Δηλαδή ευφραίνεται η καρδιά από τον Χριστό και με καρδιά ευφρόσυνη μιλάει ο άνθρωπος στον Θεό. Όταν συμμετέχει κανείς σ’ αυτό που ψάλλει, τότε αλλοιώνεται, με την καλή έννοια, και ο ίδιος και οι άλλοι που τον ακούνε».
Και διηγείται το εξής περιστατικό ο όσιος. «Πριν από χρόνια κάποιος παλιός ψάλτης πήγε στο Άγιον Όρος και έγινε ρεζίλι. Οι Πατέρες έψελναν παραδοσιακά. Τον πήραν κι αυτόν μαζί τους να ψάλη, αλλά αυτός δεν έκανε τα “γυρίσματα“, γιατί δεν τα ήξερε. Οι Αγιορείτες τα είχαν από παράδοση. Μετά προβληματίσθηκε κι αυτός και μερικοί άλλοι. Μπήκε η καλή ανησυχία, έψαξαν. Διάβασαν, άκουσαν παλιούς παραδοσιακούς ψάλτες και βρήκαν τα “γυρίσματα” που είχαν οι παλιοί».
Ο όσιος Παΐσιος επέμενε πολύ στην ολοκάρδια μετοχή στη λατρεία της Εκκλησίας και ιδιαίτερα στη θεία Λειτουργία. «Αλλά βλέπω», έλεγε, «στη Θεία Λειτουργία, ακόμη κι όταν ο ιερέας λέη “ Άνω σχώμεν τας καρδίας” και λέμε “ έχομεν προς τον Κύριον”, λίγοι είναι αυτοί που έχουν το νού τους προς τον Κύριο!» Οι άλλοι προφανώς λέμε ψέματα. Και πρωτίστως οι ιεροψάλτες που κοιτάζουν μόνο τα σημαδόφωνα.
Κάποτε οι αδελφές στο Μοναστήρι του Αγίου Ιωάννου του Θεολόγου της Σουρωτής ρώτησαν τον όσιο, τι είναι εκείνο που μπορεί να βοηθήσει κάποιον να ψάλει κατανυκτικά. Κι εκείνος απάντησε: «Να έχη το νού του στα θεία νοήματα και να έχει ευλάβεια· να μην πιάνει τα θεία νοήματα λογοτεχνικά, αλλά με την καρδιά. Άλλο η ευλάβεια και άλλο η τέχνη, η επιστήμη της ψαλτικής. Η τέχνη χωρίς ευλαβεια είναι… μπογιές. Όταν ο ψάλτης ψάλλη με ευλάβεια, ξεχειλίζει από την καρδιά του η ψαλμωδία, και ψάλλει κατανυκτικά. Όταν εσωτερικά είναι σε καλή πνευματική κατάσταση ο άνθρωπος, όλα πάνε καλά. Γι’ αυτό πρέπει να είναι τακτοποιημένος κανείς εσωτερικά και να ψάλλη με την καρδιά του, με ευλάβεια, για να ψάλλη κατανυκτικά». Δηλαδή, όπως ο ιερέας προετοιμάζεται να ιερουργήσει και στέκεται με δέος ενώπιον του Θεού, κατά ανάλογο τρόπο προετοιμάζεται και ο καλός ιεροψάλτης. Δεν διαβάζει απλώς το τυπικό και τα μουσικά μαθήματα, αλλά ετοιμάζει και με πνευματική καθαρότητα το νού και την καρδιά του, και ιδιαίτερα στις ιερές Ακολουθίες της Μεγάλης Εβδομάδος και του Πάσχα.

πηγή : https://www.pemptousia.gr/2019/04/psallin-sinetῶs-tῶ-theῶ-o-osios-paΐsios-gia-ta-glikoicha-girismata-tis-ekklisiastikis-mousikis/
 
Last edited:

evangelos

Ευάγγελος Σολδάτος
#34
Έτσι κατάφεραν και σας έκαναν ολα αυτά τα χρόνια, από λογικά πρόβατα σας έκαναν σκέτο πρόβατα!
Όλα καταστρέφονται στον βωμό της κονόμας της εξουσιολαγνείας και του ναρκισσισμού και σας σερβίρουν τους αγίους,την "ευλάβεια" όπως θέλουν για να κοιμόσαστε όρθιοι! Την υποταγή σας την πουλάνε για υπακοή. Η ψαλτική τελείωσε.
Το μέλλον είναι κήρυγμα, κατηχητικό, γεροντικό,οι ευχές δυνατά, σαν το μικρό σπίτι στο λιβάδι ένα πράγμα(ήδη είναι έτσι και σας αρέσει!)
Διέλυσαν τα πάντα!!!
 
Last edited:

Παναγιώτης

σκολιοὶ γὰρ λογισμοί, χωρίζουσιν ἀπὸ Θεοῦ
#35
Διέλυσαν τα πάντα!!!
Ε, ας ρίξουμε τότε και μια κλωτσιά στην καρδάρα, και το λίγο γάλα που 'χει μείνει να χυθεί κι αυτό.

Δυστυχώς τώρα γευόμαστε τους καρπούς της πλάνας λειτουργικής αναγέννησης, η οποία θα συνεχίσει να αυγατίζει εφόσον τα καλούπια δεν αλλάξουν.

Αλλά ακόμη υπάρχουν πολλοί καλοί ιερείς, όπως υπάρχουν και πολλοί καλοί ψάλτες. Εμείς όμως κάνουμε προσευχή ώστε να μας φωτίσει ο Θεός όλους μας και τους εαυτούς μας και τους αδερφούς μας εν Χριστώ, και να μας δώσει μετάνοια; Ή εμείς είμαστε οι άγιοι και όλοι οι άλλοι στην κόλαση; Η αγάπη μας που είναι; (και η δική μου!)

Εγώ φοβάμαι ότι και οι δασκάλοι της μουσικής μας, θα πρέπει λίγο να αλλάξουν. Είναι δυνατόν Μητροπόλεις να έχουν 50 και 100 άτομα στις Σχολές Βυζαντινής Μουσικής, και Ιεροί Ναοί να μην έχουν ένα ψάλτη να βοηθήσει τις καθημερινές; Είναι δυνατόν; Σε λίγο θα γεμίσουν τα Αναλόγια παντού ...εθελόντριες, και θα γίνουν τα έσχατα χείρονα των πρώτων, και αιτία θα είμαστε εμείς οι ψάλτες!

Όσο για τα κηρύγματα, υπάρχουν κηρύγματα 30' που βγάζουν ζουμί 1", και υπάρχουν και κηρύγματα 5' που σε νουθετούν όλη την ημέρα. Υπάρχουν κηρύγματα για τις ...διαφημίσεις, και υπάρχουν και κηρύγματα για την ψυχή μας.
 

evangelos

Ευάγγελος Σολδάτος
#36
Ε, ας ρίξουμε τότε και μια κλωτσιά στην καρδάρα, και το λίγο γάλα που 'χει μείνει να χυθεί κι αυτό.

Δυστυχώς τώρα γευόμαστε τους καρπούς της πλάνας λειτουργικής αναγέννησης, η οποία θα συνεχίσει να αυγατίζει εφόσον τα καλούπια δεν αλλάξουν.

Αλλά ακόμη υπάρχουν πολλοί καλοί ιερείς, όπως υπάρχουν και πολλοί καλοί ψάλτες. Εμείς όμως κάνουμε προσευχή ώστε να μας φωτίσει ο Θεός όλους μας και τους εαυτούς μας και τους αδερφούς μας εν Χριστώ, και να μας δώσει μετάνοια; Ή εμείς είμαστε οι άγιοι και όλοι οι άλλοι στην κόλαση; Η αγάπη μας που είναι; (και η δική μου!)

Εγώ φοβάμαι ότι και οι δασκάλοι της μουσικής μας, θα πρέπει λίγο να αλλάξουν. Είναι δυνατόν Μητροπόλεις να έχουν 50 και 100 άτομα στις Σχολές Βυζαντινής Μουσικής, και Ιεροί Ναοί να μην έχουν ένα ψάλτη να βοηθήσει τις καθημερινές; Είναι δυνατόν; Σε λίγο θα γεμίσουν τα Αναλόγια παντού ...εθελόντριες, και θα γίνουν τα έσχατα χείρονα των πρώτων, και αιτία θα είμαστε εμείς οι ψάλτες!

Όσο για τα κηρύγματα, υπάρχουν κηρύγματα 30' που βγάζουν ζουμί 1", και υπάρχουν και κηρύγματα 5' που σε νουθετούν όλη την ημέρα. Υπάρχουν κηρύγματα για τις ...διαφημίσεις, και υπάρχουν και κηρύγματα για την ψυχή μας.
Παναγιώτη επειδή εσύ μιλάς για κόλαση ή παράδεισο δεν σημαίνει ότι κάνω το ίδιο κι εγώ!

Το ξεκαθαρίζω, δεν εξετάζω ούτε κρίνω το θέμα εκκλησιαστικά ούτε σωτηριολογικά.

Εξετάζω μόνο πολιτισμικά το θέμα. Διέλυσαν την παράδοση αιώνων, τον πολιτισμό που παραλάβαμε, η καταστροφή συνεχίζεται.
Ο ψάλτης και η τέχνη του είναι στο κέντρο της λατρείας, στο κέντρο του ναού κι όχι κολλημένος στον τοίχο.
Φυσικά και δεν υπάρχουν ούτε ψάλτες να γνωρίζουν σήμερα τίποτα κι από όσα ανέφερες γιατί δεν τα έμαθαν πουθενά.
Έρχεσαι λοιπόν κι εσύ στα λόγια μου. Είπες για τις σχολές μουσικής των Μητροπόλεων ότι δεν βγάζουν ένα ψάλτη, συμφωνώ και επαυξάνω!
Αυτό λέω κι εγώ που λες κι εσύ.
Πάνε οι ανυποψίαστοι μαθητές στις μητροπόλεις-στην οικονομική αλλά και με το κύρος υποτίθεται επιλογή, να μάθουν μουσική, αντί να πάνε στον δάσκαλο, στον ψάλτη. Χάνουν τον καιρό τους και όταν συνειδητοποιήσουν ότι δεν έχουν μάθει απολύτως τίποτα είναι πια αργά.
 
#37
να σας πω μια δικη μου ιστορια και μαρτυρας μου ειναι οχι μονο ο θεος αλλα και ολο το εκκλησιασμα αλλα και οι επιτροποι. Εκανα χρεη πρωτοψαλτου σε ενα μικρο εκκλησακι στα νοτια προαστια κανοντας οχι μονο οτι προβλεπεται αλλα και πολλα παραπανο. Ο μισθος μου ΗΤΑΝ 150 ευρο!!. ο παπας αυτος δεν ειχε αμαξι οποτε εκανα και τον ταξιτζι να τον παιρνω απο το μετρο ελληνικου χωρις ποτε να μου δωσει ουτε ενα προσφορο!! καποια στιγμη μετα απο 2 χρονια <<υποταγης>> εμφανιστηκε ενας δηθεν της μητροπολεως αφιλοκερδος. Παω στο αναλογιο μου και τον βρισκω στην θεση μου, οταν ζητησα το λογο απο τον παπα .....απλα μου ειπε τελειωσαμε....<<μα πατερ μου>>......φυγε δεν ημασταν ποτε φιλοι ......ΠΟΤΕ ΦΙΛΟΙ!!! .εχουν περασει απο τοτε 10 χρονια και ακομα το θυμαμαι και εξοργιζομαι.....και για μην πει κανεις οτι τα λεω απο το κεφαλι μου εχω στην διαθεση σας το ονομα του παπα!!!
 

Παναγιώτης

σκολιοὶ γὰρ λογισμοί, χωρίζουσιν ἀπὸ Θεοῦ
#39
Κεντρική ιδέα,
Ψάχνουμε την αγιότητα όταν έχουμε χάσει την απλή ανθρωπιά!!!
Ποια αγιότητα; Την αρχή της εν Χριστώ ζωής ψάχνουμε, ήτοι το να ἀγαπήσεις Κύριον τὸν Θεόν σου ἐν ὅλῃ τῇ καρδίᾳ σου καὶ ἐν ὅλῃ τῇ ψυχῇ σου καὶ ἐν ὅλῃ τῇ διανοίᾳ σου, και το να ἀγαπήσεις τὸν πλησίον σου ὡς σεαυτόν.
 

pransot

Πράντζος Σωτήρης
#40
Μου φαίνεται περίεργο γενικά κάποιος να θέλει να ψάλει κάπου όπου νιώθει ότι δεν είναι επιθυμητός. Θα το καταλάβαινα μόνο αν επρόκειτο για την ενορία του και ιδιαίτερα αν είναι για χρόνια ενορίτης, εκκλησιάζεται καθημερινες, βοηθάει χρόνια στο αναλογιο και ξαφνικά κάποιος ιερέας του πει η του δείξει πως δεν επιθυμεί τη διακονια του.
Χαίρομαι πολύ που στην ενορία μου, δίπλα στο σπίτι μου, με τους ανθρώπους που μεγάλωσα πάνω στο αναλογιο εδώ και 20-25 χρόνια, υπάρχουν 5-6 ψάλτες, εκτός των διορισμένων, με όποιον από τους οποίους βρεθούμε μαζί σε ακολουθίες υπάρχουν "σπρωξιδια" για το πώς ο ένας θα δώσει την πρωτοκαθεδρία και τα τροπάρια στον άλλον.
 
Top