«Ακάθιστος Ύμνος» Χ. Ταλιαδώρου

Dimitri

Δημήτρης Κουμπαρούλης, Administrator
Staff member
#1
Εχθές κοιτούσα τον Ακάθιστο Ύμνο του Χ. Ταλιαδώρου (Δ' έκδοση, 1996) και μεταφέρω κάποιες πρόχειρες παρατηρήσεις.

Είναι εύχρηστη έκδοση, όλα σε ένα, ώστε να μην χρειάζεται κάποιος άλλο βιβλίο στο ψαλτήρι. Η γραφή είναι η συνήθης αναλυτική του Χ. Ταλιαδώρου με παρεμβολές δικών του θέσεων εδώ και εκεί.

Στη σελ. 19 λέει οτι σε όσες ωδές υπάρχουν 5 τροπάρια διπλασιάζεται ο ειρμός, αλλά στη σελ. 36 δεν διπλασιάζει το «Τους σους υμνολόγους» αλλά δίνει το τέλος στον αριστερό.

Επίσης στη σελ. 19 λέει οτι μετά τον κανόνα το κοντάκιο «Τη υπερμάχω» ψάλλεται σε αργό μέλος «υπό του δεξιού χορού» ενώ στη σελ.56 παρουσιάζει όλες τις εκδοχές με τίτλο «Δίχορον».

Στην ίδια σελίδα λέει οτι το κοντάκιο «Τη υπερμάχω» μετά την ανάγνωση των Οίκων ψάλλεται «σύντομον δίχορον» κάτι που δεν θυμάμαι να έχω δεί να γίνεται. Σε μάς το λέει ο αριστερός χορός.

Στη σελίδα 35 έχει «ως ζώσα και άφθονος πηγη» (στο ωρολόγιον αν δεν κάνω λάθος έχει «η ζώσα».

Στη σελίδα 67 παρουσιάζει δική του αναλυμένη εκδοχή του κλασσικού «Χαίρε νύμφη» χωρίς διευκρίνηση περί της διαφοράς του από άλλες νεώτερες συνθέσεις του εφυμνίου που ακολουθούν. Η δίεση στο ΓΑ της δεύτερης γραμμής του «Χαίρε Νύμφη» είναι μάλος τυπογραφικό λάθος.

Πρίν το «'Ασπιλε» έχει «Κύριε ελέησον (γ') και σώσον ημάς Παναγία Παρθένε» (δείτε και Κύριε Ελέησον... και σώσον (και βοήθησον) ημάς Παναγία Παρθένε).

Στη σελίδα 80 σε ίδιες θέσεις του «Την ωραιότητα» χρησιμοποιεί διαφορετικές διέσεις (μάλλον εκ παραδρομής).

Στη σελίδα 81 παρουσιάζει τρίφωνο εναρμονισμένο «Την ωραιότητα».

Στο παράρτημα δίνει παράδειγμα «μελωδικής αναγνώσεως» των Οίκων του Ακαθίστου (σε Πλ. Δ'; από το πάνω ΝΗ τέλος πάντων, δεν διευκρινίζει) και όχι σε άλλους ήχους όπως πολλοί ιερείς συνηθίζουν στις μέρες μας. Εν τούτοις, παρουσιάζει πολλά «Χαίρε Νύμφη» σε διάφορους ήχους προφανώς για να εξυπηρετήσει και νεωτεριστικές μελωδικές αναγνώσεις σε άλλους ήχους.

Απουσιάζει το κλασσικό αργό «Τη υπερμάχω» και δίνει μόνο τη διασκευή του Πρίγγου την οποία βρίσκω δύσχρηστη λόγω υπεραναλυτικής γραφής.

Δεν αναφέρει περί υπηχήσεως του «Υπεραγία Θεοτόκε» στο «Άγγελος Πρωτοστάτης» και στο «Ώ πανύμνητε μήτερ».

Θα ήταν χρήσιμο να έδινε και το κείμενο του κανόνα χωρίς μουσική για εκείνους που θέλουν να τον λένε «εκ στήθους».
 
Last edited:

π. Μάξιμος

Γενικός Συντονιστής
#2

Θά ἀπαντήσω σέ ὁρισμένα, ἄν καί δέν ἔχω τό βιβλίο.
Στη σελ. 19 λέει οτι σε όσες ωδές υπάρχουν 5 τροπάρια διπλασιάζεται ο ειρμός, αλλά στη σελ. 36 δεν διπλασιάζει το «Τους σους υμνολόγους» αλλά δίνει το τέλος στον αριστερό.
Γιά νά δίνει στόν ἀριστερό τό τέλος σημαίνει ὅτι ὁρίζει καί δίς τό «Τοὺς σοὺς ὑμνολόγους», ἀλλά ἐκ παραδρομῆς δέν ἀναγράφεται.

Επίσης στη σελ. 19 λέει οτι μετά τον κανόνα το κοντάκιο «Τη υπερμάχω» ψάλλεται σε αργό μέλος «υπό του δεξιού χορού» ενώ στη σελ.56 παρουσιάζει όλες τις εκδοχές με τίτλο «Δίχορον».
Θά ἐννοεῖ, ἀρχομένου τοῦ δεξιοῦ, ἄν καί ἐννοεῖται. Σαφῶς δίχορον.

Στην ίδια σελίδα λέει οτι το κοντάκιο «Τη υπερμάχω» μετά την ανάγνωση των Οίκων ψάλλεται «σύντομον δίχορον» κάτι που δεν θυμάμαι να έχω δεί να γίνεται. Σε μάς το λέει ο αριστερός χορός.
Ἀπό παιδί καί πάντα καί στό Ναό μου, δίχορο λέγεται κι αὐτό.

Στη σελίδα 35 έχει «ως ζώσα και άφθονος πηγη» (στο ωρολόγιον αν δεν κάνω λάθος έχει «η ζώσα».
Ἔχει συζητηθεῖ ἐδῶ. Δέν εἶναι πρόβλημα αὐτό.

Πρίν το «'Ασπιλε» έχει «Κύριε ελέησον (γ') και σώσον ημάς Παναγία Παρθένε» (δείτε και Κύριε Ελέησον... και σώσον (και βοήθησον) ημάς Παναγία Παρθένε).
Ἀπό κάποια πράγματα, δυστυχῶς, εἶναι δύσκολο νά ξεκολλήσουμε. Νά φανταστεῖς κι ἐγώ μόλις ἐφέτος καί μετά ἀπό τήν ἔρευνα στό Ψαλτολόγιον συννενοηθήκαμε μέ τούς ψάλτες καί κατηργήθη παντελῶς. Ἀρχίζουν κατ᾿ εὐθεῖαν τό Ἄσπιλε μετά τό Ὁ Θεός οἰκτιρήσαι ἡμᾶς.

Δεν αναφέρει περί υπηχήσεως του «Υπεραγία Θεοτόκε» στο «Άγγελος Πρωτοστάτης» και στο «Ώ πανύμνητε μήτερ».
Ἀκριβῶς αὐτό σκεπτόμουν χθές, ἄν δηλαδή προβλέπεται ἀπό κάπου αὐτό ἤ πρόκειται περί εὐσεβοῦς συνηθείας, ὅπως τό Ὑπεραγία Θεοτόκε... στό Τῆς Παναγίας ἀχράντου..., ἤ περί ἀκουστικῆς ὀμορφιᾶς ἤ βοηθητικό στόν ἱερέα, προκειμένου νά πάρει μιά ἀνάσα... Νομίζω ὅτι τίποτε ἀπό αὐτά δέν τό δικαιολογεῖ.

Θα ήταν χρήσιμο να έδινε και το κείμενο του κανόνα χωρίς μουσική για εκείνους που θέλουν να τον λένε «εκ στήθους».
Ἔχουν τό Ὡρολόγιον.


 

Dimitri

Δημήτρης Κουμπαρούλης, Administrator
Staff member
#3
Γιά νά δίνει στόν ἀριστερό τό τέλος σημαίνει ὅτι ὁρίζει καί δίς τό «Τοὺς σοὺς ὑμνολόγους», ἀλλά ἐκ παραδρομῆς δέν ἀναγράφεται.


Δίνει το τέλος του ειρμού στον αριστερό, όχι της ωδής. Το τέλος της ωδής το δίνει στο δεξιό (σωστά) για να αρχίσει ο αριστερός τη Δ΄ ωδή. Συγνώμη, δεν το διευκρίνησα.

Ἔχουν τό Ὡρολόγιον.
Σαφώς. Απλά επειδή είναι μια έκδοση όλα σε ένα, έχει και τα λειτουργικά κείμενα του Ωρολογίου, θα ήταν ίσως χρήσιμο και αυτό. Αλλά μάλλον ζητάω πολλά. Άλλωστε μπορεί κάποιος να κοιτάει μόνο το κείμενο και να αγνοεί τη μουσική αν θέλει.

Ευχαριστώ και για τις άλλες παρατηρήσεις.
 

π. Μάξιμος

Γενικός Συντονιστής
#4
Δίνει το τέλος του ειρμού στον αριστερό, όχι της ωδής. Το τέλος της ωδής το δίνει στο δεξιό (σωστά) για να αρχίσει ο αριστερός τη Δ΄ ωδή. Συγνώμη, δεν το διευκρίνησα.
Νομίζω, εἶδα κάτι παρόμοιο στόν Καραμάνη, ὄχι στόν Ἀκάθιστο.
Τό ἐκλαμβάνουν ὅπως στίς Καταβασίες, δυστυχῶς, ἐνῶ δέν πρόκειται περί Καταβασίας. Εἶναι καί αὐτό στά πλαίσια τῶν συντομεύσεων, ὅπως εἴπαμε κι ἀλλοῦ, πού καταστρέφουν ὅμως τή δομή.

Ευχαριστώ και για τις άλλες παρατηρήσεις.
Παρακαλῶ. Πρέπει νά συνεχίσουν ἄλλοι καί ἐπί τῶν ἄλλων, ἄν θέλουν.

 

dimskrekas

Δημήτρης Σκρέκας
#5
Δίνει το τέλος του ειρμού στον αριστερό, όχι της ωδής. Το τέλος της ωδής το δίνει στο δεξιό (σωστά) για να αρχίσει ο αριστερός τη Δ΄ ωδή. Συγνώμη, δεν το διευκρίνησα.
Αυτή η αλλαγή έχει γίνει στις τελευταίες εκδόσεις, χάριν συντομίας. Ο δάσκαλος συνηθίζει να μειώνει όσα (του) φαίνονται περιττά. Για αυτό το λόγο και στη Δ έκδοση φαίνεται αυτή η προσθήκη να είναι από το χέρι του επιμελητή, του μαθητή του, Άρχοντος Π. Μάνου. Απουσιάζει σίγουρα από την α΄έκδοση.

Στην ίδια φιλοσοφία συντόμευσης επί παραδείγματι αναφέρω και το Κύριε, ελέησον στον Όρθρο μετά το Σώσον ο Θεός που από τριπλό, επαναλαμβανόμενο εναλλάξ από τους δύο χορούς, το προτιμά μόνο τριπλό, λεγόμενο μια φορά από τον δεξιό χορό. Προσθέτει χαρακτηριστικά ''κοντά στο νου κ η γνώση''.
 

neoklis

Νεοκλής Λευκόπουλος, Γενικός Συντονιστής
#6
... στη σελ. 36 δεν διπλασιάζει το «Τους σους υμνολόγους» αλλά δίνει το τέλος στον αριστερό.
Στην έκδοση του 1977 (Α΄;) (σ.32), γράφεται καθαρά ότι ο ειρμός ψάλλεται δις, (τυπωμένο).
 

dimskrekas

Δημήτρης Σκρέκας
#7
Στην έκδοση του 1977 (Α΄;) (σ.32), γράφεται καθαρά ότι ο ειρμός ψάλλεται δις, (τυπωμένο).
Η πρώτη έκδοση είναι σίγουρα τη δεκαετία του 60. Αναφέρεστε μάλλον στη Β έκδοση. Ευχαριστίες για την πληροφορία!

Δ.
 
Top