Εδώ ο π. Διονύσιος Φιρφιρής το ψάλλει σε σύντομο σχετικά τέμπο, ενώ ο π. Δοσίθεος Κατουνακιώτης, σε αυτό το cd το ψάλλει με αργό τέμπο, ακολουθώντας τους πατριαρχικούς.
...ενώ ο π. Δοσίθεος Κατουνακιώτης, σε αυτό το cd το ψάλλει με αργό τέμπο, ακολουθώντας τους πατριαρχικούς.
Βλέποντας κανείς την καταγραφή του Αρχ. Παϊκόπουλου, στο έργο του Θ. Λειτουργία, μόνο με αργή χρονική αγωγή μπορεί να την ερμηνεύσει. Εκτός και εάν είναι αεροπλάνο!Έχει ανεβεί το μάθημα κι από τον π. Δοσίθεο στο #10 μην. του παρόντος.
Οπότε πιστεύετε ότι είτε ότι όλοι (μα όλοι) οι πατριαρχικοί «συνομώτησαν», ειδικά για το Δύναμις του Κρητός, είτε δεν υφίσταται προφορική παράδοση, παρά μόνο γραπτή και μάλιστα όπως την αντιλαμβάνεται ο καθείς σήμερα. Στη δεύτερη περίπτωση, δεν βρίσκω τι σας διαφοροποιεί από τους «προσφιλείς» σας «καραϊκούς» (που μάλλον τους αδικώ γενικεύοντας αυτή τη στιγμή).
Όσο για την πρώτη περίπτωσητι να πω; ...το να επιμένετε να υποστηρίζετε τα πιστεύω σας (εν προκειμένω, ότι η γραφή των τριών δασκάλων ήταν τόσο αναλυτική που δεν επιδέχεται επιπλέον αναλύσεις, ως γραφή), αγνοώντας όλα τα τεκμήρια που παρουσιάζονται, σας φέρνει σε πολύ δύσκολη θέση.
![]()
Αξίζει να προσέξετε και αυτή την εκτέλεση του 1963 από τον π. Κωνσταντίνο Βατοπεδινό (όταν στο Βατοπέδι έψαλλαν παραδοσιακά)
Όσο και να επιτίθεσθε διαστρεβλώνοντας τις απόψεις μου, τις οποίες έχω εκφράσει με περισσή σαφήνεια, άλλοτε ως βεβαιότητες και άλλοτε ως υποθέσεις, με αφήνετε παγερά αδιάφορο. Eν αναμονή ουσιαστικότερης και κοσμιότερης επιχειρηματολογίας, διατελώ.
Ε.Μ.
Ανώνυμε συνάδελφε Gant, σε ευχαριστώ για την εκτίμηση, αλλά θα πρέπει να ξεκαθαρίσω πως προσωπικά δεν νοιώθω καθόλου έτσι όπως περιγράφεις. Μαθητής είμαι και θα μείνω, με κάποιες στιγμές καλύτερες και κάποιες χειρότερες στην απόδοσή μου στο αναλόγιο. Όπως όλοι, προσπαθώ οι χειρότερες στιγμές να είναι λιγότερες και οι καλές περισσότερες, αλλά παρά τα χρόνια που περνάνε (πατήσαμε τα 50 προσφάτως), αισθάνομαι ότι άλλος είναι αυτός που αποφασίζει για το αν θα βελτιωθούμε και πότε.Ο κ. Συμεωνίδης διδάσκει την ψαλτική τέχνη και έχει μαθητές του σε αναλόγια. Γεγονός που προσδίδει ιδιαίτερη βαρύτητα στην άποψή του. Δεν έχει μόνο λοιπόν τα ακούσματα. Έχει και τη διαδικασία που απαιτείται για να διδαχθεί ένα μάθημα, να χωνευθεί και εν συνεχεία να ακουστεί στον ναό. Έχει φάει ώρες σε μοναστήρια και άκουσε από κοντά τόσα και τόσα λαρύγγια. Είναι μουσικός σκηνής και σανιδιού.
Εξαιρετικό ερώτημα! Έχω γράψει αλλού (και έχω κατηγορηθεί, από κατά τ' άλλα νηφάλιους συναδέλφους) για τον εωσφορικό εγωισμό που δεν μας αφήνει να δούμε πέρα από τις «ιδεολογίες» μας. Γιατί για να δεις την παράδοση πρέπει να ξεχάσεις τα «πιστεύω» και την «αυθεντία» που νομίζεις ότι κατέχεις σε οποιοδήποτε ζήτημα γύρω από αυτήν και να μαθητεύσεις.ΥΓ Εάν εμείς που έχουμε και τις τελευταίες ψαλτικές προσωπικότητες εν ζωή αμφισβητούμε αυτά που μας λένε, τότε τι θα απογίνουν αυτοί, έστω και οι λίγοι, που ακολουθούν;
Ακριβώς: έχω ξαναγράψει στο φόρουμ, για μια εντελώς ιδιαίτερη κατηγορία ακαδημαϊκών και ερευνητών της εκκλ. βυζαντινής μουσικής, που σε σχέση με την αντικειμενική επιστημονική έρευνα «διυλίζουν τον κώνωπα και καταπίνουν την κάμηλον».Το θέμα όμως είναι το εξής: εφόσον υπάρχει η ζώσα παράδοση η οποία αντλεί τις αναμνήσεις της από τα ίδια της τα αφτιά, δεν βλέπω το λόγο, ειδικότερα στη συγκεκριμένη περίπτωση που οι απόψεις είναι αρκετές και κλείνουν σε συγκεκριμένο συμπέρασμα, να δημιουργούμε αμφιβολίες και στους φίλους ψάλτες.
Γνώστες δεν είμαστε, αλλά δεν μας λείπει η κοινή λογική (που εδώ μέσα συχνά κινδυνεύει κανείς να την απωλέσει). Αν συμφωνήσουμε με το μότο του Λύκου «Πόλεμος πάντων μὲν πατήρ ἐστι, πάντων δὲ βασιλεύς, καὶ τοὺς μὲν θεοὺς ἔδειξε τοὺς δὲ ἀνθρώπους, τοὺς μὲν δούλους ἐποίησε τοὺς δὲ ἐλευθέρους.(Ἡράκλειτος)», όντως είναι πολύ ωραίος διάλογος.:wink:...πάντα κερδίζουμε από τους γνώστες. Και εδώ παρακολουθούμε έναν πολύ ωραίο διάλογο...
..
Γνώστες δεν είμαστε, αλλά δεν μας λείπει η κοινή λογική (που εδώ μέσα συχνά κινδυνεύει κανείς να την απωλέσει). Αν συμφωνήσουμε με το μότο του Λύκου «Πόλεμος πάντων μὲν πατήρ ἐστι, πάντων δὲ βασιλεύς, καὶ τοὺς μὲν θεοὺς ἔδειξε τοὺς δὲ ἀνθρώπους, τοὺς μὲν δούλους ἐποίησε τοὺς δὲ ἐλευθέρους.(Ἡράκλειτος)», όντως είναι πολύ ωραίος διάλογος.:wink:
Φίλε Χάρη (επειδή μάλλον αναφέρεσαι σε μένα): ως φαινόμενο αυτός αναμφισβήτητα υπάρχει σε πολλούς από μας και καλώς στηλιτεύεται. Απλώς πιστεύω ότι δεν μπορούμε να τον προσάπτουμε σε συγκεκριμένα πρόσωπα.Έχω γράψει αλλού (και έχω κατηγορηθεί, από κατά τ' άλλα νηφάλιους συναδέλφους) για τον εωσφορικό εγωισμό που δεν μας αφήνει να δούμε πέρα από τις «ιδεολογίες» μας.
Απόσπασμα από πατριαρχική εγκύκλιο του 1901.
Φίλε Χάρη (επειδή μάλλον αναφέρεσαι σε μένα): ως φαινόμενο αυτός αναμφισβήτητα υπάρχει σε πολλούς από μας και καλώς στηλιτεύεται. Απλώς πιστεύω ότι δεν μπορούμε να τον προσάπτουμε σε συγκεκριμένα πρόσωπα.
"οὔ τοι συνέχθειν͵ ἀλλὰ συμφιλεῖν ἔφυν"
Εσύ όμως Γιώργο παίρνεις τον ρόλο της συμβιβαστικής φιλήσυχης Ισμήνης δεν ξέρω αν το καταλαβαίνεις..
Απόσπασμα από πατριαρχική εγκύκλιο του 1901.
Όλες οι εγκύκλιοι του πατριαρχείου έχουν την ίδια ισχύ; ή μπορούμε να διαλέγουμε ποια θα τηρούμε και ποια θα επικαλούμαστε;
Όλες οι εγκύκλιοι του πατριαρχείου έχουν την ίδια ισχύ; ή μπορούμε να διαλέγουμε ποια θα τηρούμε και ποια θα επικαλούμαστε;