13 Ιανουαρίου - Αγίων μαρτύρων Ερμύλου και Στρατονίκου και των οσίων Αββάδων.

#1
2 παρατηρήσεις:

α) Το ιδιόμελο των αίνων είναι κοινό; «Μακάριοι έστε όσιοι και μάρτυρες...» άρα απολυτίκιο και για τους μάρτυρες εκτός από το «Ο Θεός των πατέρων ημών...»;

β) Το ιδιόμελο της εορτής επαναλαμβάνεται και στα εσπέρια και στους αίνους. Θα μπορούσαμε να πούμε και το «Τα των αγγέλων στρατεύματα...» (11/1 εσπέρια) ως ομόηχο, για να μην γίνεται επανάληψη.
 

Roumelis Ioannis

Παλαιό Μέλος
#2
2 παρατηρήσεις:

α) Το ιδιόμελο των αίνων είναι κοινό; «Μακάριοι έστε όσιοι και μάρτυρες...» άρα απολυτίκιο και για τους μάρτυρες εκτός από το «Ο Θεός των πατέρων ημών...»;

β) Το ιδιόμελο της εορτής επαναλαμβάνεται και στα εσπέρια και στους αίνους. Θα μπορούσαμε να πούμε και το «Τα των αγγέλων στρατεύματα...» (11/1 εσπέρια) ως ομόηχο, για να μην γίνεται επανάληψη.
Το ιδιόμελο των αίνων δεν ειναι κοινό για τους μάρτυρες και για τους αββάδες, αλλ' αναφέρεται μόνον στους Αββάδες καθ' οτι αποτελούν και όσιοι και μάρτυρες συνάμα (για τους λόγους που όμορφα εξηγεί και το παρόν ιδιομελο). Άρα απολυτικιο των Αββάδων μονο (κατά ΤΑΣ,ΤΓΡ και "νεοτέρα" πράξη-περί ύπαρξης ιδιομελου δοξαστικού). Κατα το σκεπτικό που έχει αναφερθεί και άλλου οτι "απολυτικιον ψάλλεται οσάκις μαρτυρείται εις τα διαφορά τροπολόγια, ωρολόγια, μηναία κλπ." , τοτε ψάλλεται και το απολυτικιον των μαρτύρων. Στο ΤΔ ενώ αναφέρεται και το απολυτικιον των μαρτύρων, άνωθεν έχει σημειωθεί η λέξις "ουχί".

Περί δε του επισφραγιστικού ιδιομελου της εορτής, τούτο ορίζεται και εις τα εσπέρια και εις τον στίχον των αίνων τόσο εν τοις μηναίοις όσο και κατα το ΤΑΣ (1545, 1615, 1685, 1692, 2010). Φρονώ ότι δεν θα ήταν άτοπον ή αντικατάστασις του μεθ' ετέρου ομοήχου ιδιομελου της εορτής προς αποφυγήν επαναλήψεως (όπως κι εσείς προείπατε), εκτός και "υποκρύπτεται" κάτι πίσω από την επανάληψη αυτή του ΤΑΣ και χρήζει ερμηνείας.
 
Last edited:
#3

Το ιδιόμελο των αίνων δεν ειναι κοινό για τους μάρτυρες και για τους αββάδες, αλλ' αναφέρεται μόνον στους Αββάδες καθ' οτι αποτελούν και όσιοι και μάρτυρες συνάμα (για τους λόγους που όμορφα εξηγεί και το παρόν ιδιομελο). Άρα απολυτικιο των Αββάδων μονο (κατά ΤΑΣ,ΤΓΡ και "νεοτέρα" πράξη-περί ύπαρξης ιδιομελου δοξαστικού). Κατα το σκεπτικό που έχει αναφερθεί και άλλου οτι "απολυτικιον ψάλλεται οσάκις μαρτυρείται εις τα διαφορά τροπολόγια, ωρολόγια, μηναία κλπ." , τοτε ψάλλεται και το απολυτικιον των μαρτύρων. Στο ΤΔ ενώ αναφέρεται και το απολυτικιον των μαρτύρων, άνωθεν έχει σημειωθεί η λέξις "ουχί".
Δεν έχω υπ' όψιν μου σε άλλη περίπτωση το «Ο Θεός των πατέρων ημών...» να λέγεται και(;) σε μάρτυρες.
Ενώ όμως με «Οι μάρτυρές σου Κύριε...» ναι.


Περί δε του επισφραγιστικού ιδιομελου της εορτής, τούτο ορίζεται και εις τα εσπέρια και εις τον στίχον των αίνων τόσο εν τοις μηναίοις όσο και κατα το ΤΑΣ (1545, 1615, 1685, 1692, 2010). Φρονώ ότι δεν θα ήταν άτοπον ή αντικατάστασις του μεθ' ετέρου ομοήχου ιδιομελου της εορτής προς αποφυγήν επαναλήψεως (όπως κι εσείς προείπατε), εκτός και "υποκρύπτεται" κάτι πίσω από την επανάληψη αυτή του ΤΑΣ και χρήζει ερμηνείας.
Δεν νομίζω να υπάρχει άλλη ερμηνεία εκτός από την επανάληψη. Ίσως μερικές φορές τα πράγματα να είναι πιο απλά απ' ότι πιστεύουμε.

Δεν θέλω να αποδείξω κάτι, ούτε να παρασύρω σε κουβέντα. Κουβέντα κάνω, ίσως και ωφέλιμη... για την άγνοιά μου...
 

Roumelis Ioannis

Παλαιό Μέλος
#5
Δεν έχω υπ' όψιν μου σε άλλη περίπτωση το «Ο Θεός των πατέρων ημών...» να λέγεται και(;) σε μάρτυρες.
Ενώ όμως με «Οι μάρτυρές σου Κύριε...» ναι.
Μην ξεχνούμε όμως οτι οι Αββάδες καθ' οτι αποτελούν "οσιομαρτυρες" και τα υμνολογικά τους στοιχεία και το ΤΑΣ (κατα κύριο λόγο) αλλα και τα αλλα κτιρορικά τυπικά αναπτύχθηκαν και συνετάχθησαν απο μοναχούς, κυριαρχεί η μοναχική-οσιακή ιδιότητα των Αγίων και προκρίνεται απο τους συντάκτες το κοινόν εις οσίους απολυτικιον "Ο Θεός των πατέρων ημών" (=κατ' ερμηνείαν δική μου ίσως και εσφαλμένη: Ο Θεός των (προενασκουμένων εδώ-στον τόπο που ασκούνταν οι μοναχοί που συνέταξαν και τα υμνογραφηματα) Πατέρων ημών...)

Δεν νομίζω να υπάρχει άλλη ερμηνεία εκτός από την επανάληψη. Ίσως μερικές φορές τα πράγματα να είναι πιο απλά απ' ότι πιστεύουμε.

Δεν θέλω να αποδείξω κάτι, ούτε να παρασύρω σε κουβέντα. Κουβέντα κάνω, ίσως και ωφέλιμη... για την άγνοιά μου...

Πολλές φορές όντως ειναι απλά τα πράγματα κι εμείς τα περιπλεκουμε. Έχουμε δει όμως πολλάκις όσον αφορά το ΤΑΣ κυρίως οτι οι διατάξεις του χρήζουν "ερμηνείας" για να τις κατανοήσουμε εμείς σημερα. Για γόνιμο διάλογο "πέταξα τη μπάλα" κι εγω με τη σειρά μου σε πιο ειδήμονες επι των αρχαίων διατάξεων και δη του ΤΑΣ.
 
Last edited:

MTheodorakis

Παλαιό Μέλος
#6


Τὸ ΤΑΣ κατὰ τὴν παραμονὴ τῆς ἀποδόσεως τῶν Φώτων στὰ ἑσπέρια καὶ ἀπόστιχα ἑσπερινοῦ καὶ ὄρθρου προτιμᾶ νὰ ψαλλοῦν ἰδιόμελα τῆς λιτῆς γιὰ νὰ ποικίλει-παραλλάσσει ἡ αὐριανὴ ἀκολουθία. Δὲν χρησιμοποιεῖ τὸ «Κύριε πληρῶσαι βουλόμενος...» τοῦ πλ. δ' ἤχου, διότι εἶναι συνδετήριος ὕμνος μὲ τὶς πρότερες ἑορτὲς τοῦ Εὐαγγελισμοῦ καὶ τῶν Χριστουγέννων.
 
Top