06. Μεσώδιο κάθισμα της 6ης Δεκεμβρίου «Τὴν Σοφίαν καὶ Λόγον ἐν σῇ γαστρί»

#1
Στο μεσώδιο κάθισμα της 6ης Δεκεμβρίου, από το αυτόμελο θεοτοκίο λείπει μία πρόταση.

Το μηναίο (έκδοσης Σαλιβέρου), το analogion.net/glt, το μηναίο Βαρθολομαίου (1843, 1852, 1863) το έχει ως εξής:

Τὴν Σοφίαν καὶ Λόγον ἐν σῇ γαστρί, συλλαβοῦσα ἀφράστως Μήτηρ Θεοῦ τῷ κόσμῳ ἐκύησας, τὸν τὸν κόσμον κατέχοντα· καὶ ἐν ἀγκάλαις φέρεις, τὸν φέροντα ἅπαντα, τὸν τροφοδότην πάντων, καὶ Κτίστην τῆς [κτίσεως]· ὅθεν δυσωπῶ σε, παναγία Παρθένε,... ... ῥυσθῆναι πταισμάτων μου, ὅταν μέλλω παρίστασθαι πρὸ προσώπου τοῦ Κτίστου μου· Δέσποινα Παρθένε Ἁγνή, τὴν σὴν βοήθειαν τότε μοι δώρησαι· καὶ γὰρ δύνασαι [πάντα], ὅσα θέλεις [Πανύμνητε].

Το μηναίο του Νικολάου Γλυκύ (1820) έχει και το εξής:
...καὶ πίστει κραυγάζω σοι, τοῦ...
Επίσης, χωρίς [πάντα].

Το ειρμολόγιον του Πέτρου Βυζαντίου (1825) έχει το εξής:
...καὶ πίστει δοξάζω σε, τοῦ...
Επιπλέον, αντί [κτίσεως], φύσεως.
Επίσης, χωρίς [πάντα], και αντί [Πανύμνητε], Πανάμωμε.

Ποια νομίζετε ότι είναι η ορθή μορφή;
 

Attachments

Last edited:

π. Μάξιμος

Γενικός Συντονιστής
#2
Μανουήλ δομέστικος;76318 said:
.................
Ποια νομίζετε ότι είναι η ορθή μορφή;
Πάντως συναντᾶται καί σέ ἄλλες ἡμερομηνίες. Ὁ Μ. Θεοδωράκης ξέρει περισσότερα, καθ᾿ ὅσον ἔχει γράψει περί αὐτοῦ στήν ΣΥΜΒΟΛΗ καί ἔχει ἀπαντήσει καί ὁ κ. Δ. Ἀνατολικιώτης. Δέν εἶναι αὐτό τό αὐτόμελο.
Εὐχαριστοῦμε γιά τόν προβληματισμό.

 
Last edited:
#3
π. Μάξιμος;76337 said:
Πάντως συναντᾶται καί σέ ἄλλες ἡμερομηνίες.
Μπορείτε να γίνετε πιο συγκεκριμένος, για να μπορέσω να ελέγξω, μήπως υπάρχει και εκεί λάθος εκ παραδρομής, όπως υπάρχει λάθος στην προκειμένη περίπτωση καθώς στο μηναίο Δεκεμβρίου (έκδοση Νικολάου Γλυκύ, 1820) υπάρχει ολόκληρο.

π. Μάξιμος;76337 said:
Ὁ Μ. Θεοδωράκης ξέρει περισσότερα, καθ᾿ ὅσον ἔχει γράψει περί αὐτοῦ στήν ΣΥΜΒΟΛΗ καί ἔχει ἀπαντήσει καί ὁ κ. Δ. Ἀνατολικιώτης.
Κάποιος σύνδεσμός υπάρχει;
Ή έστω η γνώμη του κ. Θεοδωράκη;

π. Μάξιμος;76337 said:
Δέν εἶναι αὐτό τό αὐτόμελο.
Με διαφορά (παραλλαγή) τριών μόνο λέξεων, αυτό προβάλλεται ως αυτόμελο στο ειρμολόγιο Πέτρου πρωτοψάλτου του Βυζαντίου (1825).

Υ.Γ: Το πρόβλημα με το <<κουτσουρεμένο>> θεοτοκίο δεν είναι στο νόημα, αλλά στη μελωδία. Λείπει μια μουσική φράση, που αποτελεί συνέχεια ενός μοτίβου.
 
Last edited:

Γιώργος Μ.

Παλαιόν μέλος
#4
Νομίζω ότι είναι πολύ ενδιαφέρον το θέμα, γι' αυτό έψαξα και βρήκα (με εύρεση / αλλαγή) όλα τα σημεία στα οποία απαντά αυτό το Θεοτοκίο μέσα στα Μηναία του π. Leo Sheffe και σημείωσα (όπως μπορούσα) τις διαφορές μεταξύ τους.
Μια παρατήρηση μόνο: το κείμενο που χρησιμοποίησα είναι το προηγούμενο, το μη διορθωμένο και μη πολυτονισμένο, γιατί μόνο αυτό δίνονταν μεγάλα ενιαία αρχεία word (μετά αυτό σταμάτησε).
Δυστυχώς δεν έχω τον χρόνο να κάνω την αντιπαραβολή (και συχωρέστε με), για να δω ποια σημεία από αυτά υπάρχουν όντως και στην διορθωμένη έκδοση. Επομένως, η εργασία μου μόνο ως βοηθητικό και υπομνηστικό εργαλείο μπορεί να χρησιμοποιηθεί για ανεύρεση τυχόν παραλλαγών μέσα στα Μηναία του π. Leo.



 

Attachments

#6
Ανεβάζω σιγά σιγά τα αντίστοιχα από τα Μηναία Βενετίας.

Πέραν από τις παραλλαγές στις λέξεις, που είναι συχνές στα λειτουργικά κείμενα, παρατηρούμε:
6 Σεπτεμβρίου, 15 Νοεμβρίου, 5 Δεκεμβρίου, 27 Ιουλίου, 3 Αυγούστου: ...καὶ πίστει κραυγάζω σοι, τοῦ...
26 Σεπτεμβρίου, 11 Οκτωβρίου, 2 Νοεμβρίου, 5 Ιουλίου: ...καὶ πίστει δοξάζω σε, τοῦ...
17 Ιανουρίου: Δεν υπάρχει η φράση, υπάρχει όμως ένα ε, που φαίνεται ότι έχει γίνει τυπογραφικό λάθος (ίσως από το δοξάζω σε)
6 Μαρτίου, 16 Απριλίου: Άλλη παραλλαγή κειμένου, που ούτως ή άλλως δεν ταιριάζει νοηματικά η εν λόγω φράση.
9 Ιουνίου: Δεν υπάρχει η εν λόγω φράση.
 

Attachments

Last edited:

Γιώργος Μ.

Παλαιόν μέλος
#7
Μανουήλ δομέστικος;76395 said:
Πολύ σημαντική έρευνα. Ευχαριστούμε πολύ. Με γλιτώσατε από πολύ κόπο.
Χαίρομαι πολύ. Αν σας εξυπηρετεί η παλαιότερη μορφή των "Λειτουργικών Κειμένων", την επισυνάπτω. Είναι χρήσιμη για ευρέσεις γιατί τα αρχεία word είναι ενιαία, αλλά χρειάζονται πάντα έλεγχο (σαν αυτόν που δεν έκανα) γιατί στη νέα έκδοση έχουν διορθωθεί και πολυτονιστεί.:)

ΥΓ Μια χαζή απορία: γιατί οι περισσότεροι που ασχολούνται με το τυπικό έχουν το όνομα Μανώλης; (πβ. Εμμανουήλ Γιαννόπουλος, Μανώλης Θεοδωράκης, Εμμανουήλ Αβραμίδης κλπ).:D
 

Attachments

Emmanouil Giannopoulos

Emmanouil Giannopoulos
#9


ΥΓ Μια χαζή απορία: γιατί οι περισσότεροι που ασχολούνται με το τυπικό έχουν το όνομα Μανώλης; (πβ. Εμμανουήλ Γιαννόπουλος, Μανώλης Θεοδωράκης, Εμμανουήλ Αβραμίδης κλπ).:D
Μα, δεν ασχολούμαι ιδιαίτερα με το Τυπικό, φίλε Γιώργο, μόνο παρεπιπτόντως (εν αντιθέσει με τους άλλους δύο εκλεκτούς που μνημόνευσες) και επειδή συναναστρέφομαι και συνεργάζομαι με "την πηγή" του Τυπικού.
 
#10
Από τις παρατηρήσεις του μηνύματος #12, και από το γεγονός ότι στην εισαγωγή του Βαρθολομαίου στο μηναίο Σεπτεμβρίου δεν γίνεται καμμία αναφορά για διόρθωση του θεοτοκίου, συμπεραίνω ότι η έλλειψη της φράσης ...καὶ πίστει κραυγάζω σοι/δοξάζω σε, τοῦ... δεν αποτελεί φυσιολογική παραλλαγή, αλλά συστηματικό σφάλμα που πέρασε στα μηναία. Βλέπετε, το μόνο καθαρό κείμενο χωρίς την εν λόγω φράση, είναι αυτό της 9ης Ιουνίου.

Θα με ενδιέφεραν επιχειρήματα, που να καταρρίπτουν το παραπάνω συμπέρασμα.
 

MTheodorakis

Παλαιό Μέλος
#13


«Τὴν σοφίαν καὶ λόγον ἐν σῇ γαστρί, συλλαβοῦσα ἀφλέκτως μήτερ Θεοῦ, τῷ κόσμῳ ἐκύησας τὸν τὰ πάντα συνέχοντα, καὶ ἐκ μαζῶν ἐθήλασας τοῦ κόσμου τὸν τροφέα, ὅθεν δυσωπῶ σε παναγία παρθένε, καὶ πίστει δοξάζω σε τοῦ ῥυσθῆναι πταισμάτων μου, ὅταν μέλλω παρίστασθαι, πρὸ προσώπου τοῦ κτίστου μου, δέσποινα ἁγνὴ παρθένε θεοτόκε, σὲ γὰρ ἔχω ἐλπίδα ὁ δοῦλος σου» (χφ. Λειμῶνος 10 μηναῖα Σεπτεμβρίου-Ὀκτωβρίου τοῦ ἔτους 1419 (26-9)). Ἄν τυχὸν ἐντοπίσω ἄλλη μαρτυρία θὰ ἐπανέλθω. Οἱ διαφορετικὲς γραφὲς ἴσως ὀφείλονται στὸ ὅτι δὲν σημειώνεται τὸ κάθισμα αὐτὸ στὰ χφφ. ὡς μέρος τοῦ εἱρμολογίου ἤ ὡς γνωστό.
Σχετικό: http://www.symbole.gr/forum/viewtopic.php?f=257&t=85&st=0&sk=t&sd=a&start=10
 
Last edited:

MTheodorakis

Παλαιό Μέλος
#14


«Τὴν σοφίαν τοῦ λόγου ἐν σὺ γαστρί, συλλαβοῦσα ἀφλέκτως μήτηρ Θεοῦ, τῷ κόσμῳ ἐκύησας τὸν τῷ κόσμῳ κατέχοντα, καὶ ἐν ἀγκάλαις ἔσχες τὸν πάντα συνέχοντα, ἐκ μαζῶν τεθήλακας τοῦ κόσμου τὸν τρέφοντα, ὅθεν δυσωπῶ σε θεοτόκε παρθένε, καὶ πίστει κραυγάζω σοι τοῦ ῥυσθῆναι πταισμάτων μου, ὅταν μέλλω παρίστασθαι, πρὸ προσώπου τοῦ κτίστου μου, δέσποινα παρθένε ἁγνὴ, τὴν σὴν βοήθειαν τότε παράσχου μοι, καὶ γὰρ δύνασαι ὅσα θέλεις γὰρ καὶ βούλοιο» (χφ. Λειμῶνος 124 μηναῖο Νοεμβρίου ιf’ αἰ. φ. 42r (5-11)).

«Τὴν σοφίαν τοῦ λόγου ἐν σoὶ γαστρί, συλλαβοῦσα ἀφλέκτως μήτηρ Θεοῦ, τῷ κόσμῳ ἐκύησας τὸν τῷ κόσμῳ κατέχοντα, καὶ ἐν ἀγκάλαις ἔσχες τὸν πάντα συνέχοντα, ἐκ μαζῶν τεθήλακας τοῦ κόσμου τὸν τροφέα, ὅθεν δυσωπῶ σε παναγία παρθένε, καὶ πίστει κραυγάζω σοι τοῦ ῥυσθῆναι πταισμάτων μου, ὅταν μέλλω παρίστασθαι, πρὸ προσώπου τοῦ κτίστου μου, δέσποινα παρθένε ἁγνὴ, τὴν σὴν βοήθειαν τότε μοι δώρησαι, καὶ γὰρ δύνασαι ὅσα θέλεις πανάχραντε» (ὅπ. πρ. φ. 76v (8-11)).

«Τὴν σοφίαν τοῦ λόγου ἐν σoὶ γαστρί, συλλαβοῦσα ἀφλέκτως μήτηρ Θεοῦ, τῷ κόσμῳ ἐκύησας τὸν τὸν κόσμον κατέχοντα, καὶ ἐν ἀγκάλαις ἔσχες τὸν πάντα συνέχοντα, ἐκ μαζῶν τεθήλακας τοῦ κόσμου τὸν τρέφοντα, ὅθεν δυσωπῶ σε παναγία παρθένε, καὶ πίστει κραυγάζω σοι τοῦ ῥυσθῆναι πταισμάτων μου, ὅταν μέλλω παρίστασθαι, πρὸ προσώπου τοῦ κτίστου μου, δέσποινα παρθένε ἁγνὴ, τὴν σὴν βοήθειαν πᾶσι παράσχου ἡμῖν, καὶ γὰρ δύνασαι ὅσα θέλεις καὶ βούλοιω» (ὅπ. πρ. φ. 155r (16-11)).
 
#15


«Τὴν σοφίαν τοῦ λόγου ἐν σὺ γαστρί, συλλαβοῦσα ἀφλέκτως μήτηρ Θεοῦ, τῷ κόσμῳ ἐκύησας τὸν τῷ κόσμῳ κατέχοντα, καὶ ἐν ἀγκάλαις ἔσχες τὸν πάντα συνέχοντα, ἐκ μαζῶν τεθήλακας τοῦ κόσμου τὸν τρέφοντα, ὅθεν δυσωπῶ σε θεοτόκε παρθένε, καὶ πίστει κραυγάζω σοι τοῦ ῥυσθῆναι πταισμάτων μου, ὅταν μέλλω παρίστασθαι, πρὸ προσώπου τοῦ κτίστου μου, δέσποινα παρθένε ἁγνὴ, τὴν σὴν βοήθειαν τότε παράσχου μοι, καὶ γὰρ δύνασαι ὅσα θέλεις γὰρ καὶ βούλοιο» (χφ. Λειμῶνος 124 μηναῖο Νοεμβρίου ιf’ αἰ. φ. 42r (5-11)).

«Τὴν σοφίαν τοῦ λόγου ἐν σoὶ γαστρί, συλλαβοῦσα ἀφλέκτως μήτηρ Θεοῦ, τῷ κόσμῳ ἐκύησας τὸν τῷ κόσμῳ κατέχοντα, καὶ ἐν ἀγκάλαις ἔσχες τὸν πάντα συνέχοντα, ἐκ μαζῶν τεθήλακας τοῦ κόσμου τὸν τροφέα, ὅθεν δυσωπῶ σε παναγία παρθένε, καὶ πίστει κραυγάζω σοι τοῦ ῥυσθῆναι πταισμάτων μου, ὅταν μέλλω παρίστασθαι, πρὸ προσώπου τοῦ κτίστου μου, δέσποινα παρθένε ἁγνὴ, τὴν σὴν βοήθειαν τότε μοι δώρησαι, καὶ γὰρ δύνασαι ὅσα θέλεις πανάχραντε» (ὅπ. πρ. φ. 76v (8-11)).

«Τὴν σοφίαν τοῦ λόγου ἐν σoὶ γαστρί, συλλαβοῦσα ἀφλέκτως μήτηρ Θεοῦ, τῷ κόσμῳ ἐκύησας τὸν τὸν κόσμον κατέχοντα, καὶ ἐν ἀγκάλαις ἔσχες τὸν πάντα συνέχοντα, ἐκ μαζῶν τεθήλακας τοῦ κόσμου τὸν τρέφοντα, ὅθεν δυσωπῶ σε παναγία παρθένε, καὶ πίστει κραυγάζω σοι τοῦ ῥυσθῆναι πταισμάτων μου, ὅταν μέλλω παρίστασθαι, πρὸ προσώπου τοῦ κτίστου μου, δέσποινα παρθένε ἁγνὴ, τὴν σὴν βοήθειαν πᾶσι παράσχου ἡμῖν, καὶ γὰρ δύνασαι ὅσα θέλεις καὶ βούλοιω» (ὅπ. πρ. φ. 155r (16-11)).
Ένα ακόμα τεκμήριο από χειρόγραφα, που στηρίζει τα συμπεράσματα της ανάρτησης #16. Ευχαριστούμε πολύ, κ. Θεοδωράκη!
 
#16
Μανουήλ δομέστικος;76401 said:
Ανεβάζω σιγά σιγά τα αντίστοιχα από τα Μηναία Βενετίας.
6 Δεκεμβρίου από μηναίο του 1755
είναι ίδια τα λόγια με το αντίστοιχο που έχει ο αγαπητός για τις 5 Δεκεμβρίου (εγώ δεν έχω άλλο)

 
Last edited:

MTheodorakis

Παλαιό Μέλος
#17
Τὸ θεωρούμενο αὐτόμελο κάθισμα τοῦ πλ. δ’ ἤχου «Τὴν σοφίαν καὶ λόγον» εἶναι προσόμοιο τοῦ αὐτομέλου

«Τὴν σοφίαν τοῦ Λόγου καταμαθών, καὶ τὸ γράμμα τοῦ νόμου ἀποβαλών, πᾶσιν ἀνεκήρυξας, τὸν τῆς χάριτος λόγον, καὶ τῶν ψυχῶν τὰς πλάκας, λαξεύσας τῇ γλώττῃ σου, ἐν αὐταῖς ἐχάραξας, τὰ θεῖα διδάγματα· ὅθεν καὶ τοῦ γνόφου, διαβὰς τὴν νεφέλην, καλύπτῃ τῷ σώματι, καὶ ἐκλάμπεις τῷ Πνεύματι, ἱεράρχα μακάριε. Πρέσβευε Χριστῷ τῷ Θεῷ, τῶν πταισμάτων ἄφεσιν»

(χφ. Σινὰ 792 παρακλητικὴ ια' αἰ. φ. 172r).

«Τὴν σοφίαν τοῦ Λόγου καταμαθών, καὶ τὸ γράμμα τοῦ νόμου ἀποβαλών, πᾶσιν ἀνεκήρυξας, τὸν τῆς χάριτος λόγον, καὶ τῶν ψυχῶν τὰς πλάκας, λαξεύσας τῇ γλώττῃ σου, ἐν αὐταῖς ἐχάραξας, τὰ θεῖα διδάγματα· ὅθεν καὶ τοῦ γνόφου, διαβὰς τὴν νεφέλην, καλύπτεις τὸ σώμα σου καὶ ἐκλάμπεις τῷ Πνεύματι, θεοφόρε πατὴρ ἡμῶν. Πρέσβευε Χριστῷ τῷ Θεῷ»

(χφ. Σινὰ 778 παρακλητικὴ ια’ αἰ. φ. 53v).

«Τὴν σοφίαν τοῦ Λόγου καταμαθών, καὶ τὸ γράμμα τοῦ νόμου ἀποβαλών, πᾶσιν ἀνεκήρυξας, τὸν τῆς χάριτος λόγον, καὶ τῶν ψυχῶν τὰς πλάκας, λαξεύσας τῇ γλώττῃ σου, ἐν αὐταῖς ἐχάραξας, τὰ θεῖα διδάγματα· ὅθεν καὶ τοῦ γνόφου, διαβὰς τὴν νεφέλην, καλύπτῃ τῷ σώματι, καὶ ἐκλάμπεις τῷ Πνεύματι, ἱεράρχα Χρυσόστομε. Πρέσβευε Χριστῷ τῷ Θεῷ»

(χφ. Σινὰ 596 μηναῖο Ἰανουαρίου θ’-ι’ αἰ. φ. 53r).

«Τὴν σοφίαν τοῦ Λόγου καταμαθών, καὶ τὸ γράμμα τοῦ νόμου ἀποβαλών, πᾶσιν ἀνεκήρυξας, τὸν τῆς χάριτος λόγον, καὶ τῶν ψυχῶν τὰς πλάκας, λαξεύσας τῇ γλώττῃ σου, ἐν αὐταῖς ἐχάραξας, τὰ θεῖα διδάγματα· ὅθεν καὶ τοῦ γνόφου, διαβὰς τὴν νεφέλην, καλύπτῃ τῷ σώματι, καὶ ἐκλάμπεις τῷ Πνεύματι, Ἰωάννη Χρυσόστομε. Πρέσβευε Χριστῷ τῷ Θεῷ»

(χφφ. Paris. gr. 259 μηναῖο ιβ' αἰ. φ. 129r, Σινὰ 2113 μηναῖα ιγ’ αἰ. φ. 100r «τοῦ νόμου τὸ γράμμα»). Πρβλ. μηναῖα χφφ. Σινὰ 570 ι’-ια’ αἰ. φ. 30r, ἁγ. Σάβα 10 ιβ’ αἰ. φ. 88r-v, Σινὰ 592 τοῦ ἔτους 1227 φ. 68r.

«Τὴν σοφίαν τοῦ λόγου κατα»

(χφφ. Vat. gr. 771 τριῴδιο ια’ αἰ. φ. 23r, Σινὰ 759 πεντηκοστάριο ια’ αἰ. φφ. 114v, 155r, P 928 σσ. 444, 445, BL 16398 μηναῖο Δεκεμβρίου τοῦ ἔτους 1460 φ. 92r).

«Τὴν σοφίαν τοῦ λόγου κατ»

(χφφ. Σινὰ 755 τριῴδιο περὶ τὸν ι’ αἰ. φ. 33r, 580 μηναῖα ια’ αἰ. φ. 151r, Paris. gr. 332 μηναῖα ιβ' αἰ. φφ. 71r, 95v, 200r, Valliceliana E 54 μηναῖα ιδ’ αἰ. φφ. 39v, 76r, 161r).

«Τὴν σοφίαν τοῦ λόγου»

(χφφ. Σινὰ 1593 παρακλητικὴ θ’-ι’ αἰ. φ. 87v, 755 τριῴδιο ι’ αἰ. φφ. 129r, 137v, 174r, 206r, 735 τριῴδιο ι’ αἰ. φ. 143r, Μ. Λαύρας Γ-19 μηναῖο Μαΐου τοῦ ἔτους 1047 φφ. 6v, 14v, Δ-45 μηναῖα Μαρτίου-Αὐγούστου ια’ αἰ. φφ. 57v, 69r, 114v, 132r, Δ-23 μηναῖα Σεπτεμβρίου-Ὀκτωβρίου β’ ἥμισυ ια’ αἰ. φφ. 19r, 29r, 35r, 36v, 41r, Σινὰ Μ1 (νέα εὑρήματα 1975) φ. 75v, TΕ σσ. 576, 578, 586, χφφ. Λειμῶνος 11 μηναῖο Ἰουνίου ια’-ιβ’ αἰ. φ. 133v, ΛΜ 81 φφ. 118v, 122v, 148r, 211v, 268v, ΛΜ 31 φ. 16v, ΕΒΕ 642 φ. 271v, BSB 205 φ. 269v, ΤΣΘ φφ. 116r, 121r, 163r, 169v, 184v, ΛΜ 10 φφ. 6v, 8r, 18v, 106r, Λειμῶνος 117 μηναῖο Μαΐου τοῦ ἔτους 1442 φφ. 37r, 63r, 92r, ΛΜ 3 φ. 16v, Λειμῶνος 124 μηναῖο Νοεμβρίου ιστ’ αἰ. φφ. 22v, 33r, 41v, 92r, 109r, 118r, 129r, 130r, 141v, 148v, 154v, 184r, 211v, 223r, 247v, 257v, 285v, ΤΑΣ κεφ. ιζ’, ιθ’, κθ’, λθ’ (στὴν τελευταία ἔκδοση (1771) διαφοροποιεῖται ἡ ἀρίθμηση τῶν κεφαλαίων ἀπὸ τὸ ιβ’), Πεντηκοστάριον ἔκδ. 1525 Κυριακὴ ἁγίων πάντων, Τριῴδιον ἔκδ. 1586 (anemi.lib.uoc.gr) Σάββατον α’ νηστειῶν).

«Τὴν σοφίαν καὶ λόγον»

(χφ. Πάτμου 266 τυπικὸ τῆς Μεγάλης Ἐκκλησίας θ’-ι’ αἰ. (D Ι σ. 96)).

«Κάθισμα ἦχος πλ. δ’» πρὸς τὸ «Τὴν σοφίαν τοῦ λόγου»

(ΒΝΕ 4694 φφ. 8r, 15v, 23v, 43r, 59r, 72r, 104v, 198r).
«Κάθισμα ἦχος πλ. δ’» πρὸς τὸ «Τὴν σοφίαν τοῦ λόγου καταμαθών»

(χφφ. Σινὰ 596 μηναῖο Ἰανουαρίου ι' αἰ. (Θ σ. 371), 624 μηναῖο Ἰουλίου ι’-ια’ αἰ. φ. 3r, BNE 4694 φφ. 29r, 38v, 67r, 217r, P 928 σ. 477, χφφ. Vallicelliana B 22 μηναῖα ιγ’ αἰ. φ. 44v, Paris. gr. 1615 μηναῖο Ἰανουαρίου ιε' αἰ. φ. 319r, Ott. gr. 295 σύμμικτο ιστ' αἰ. φφ. 140r, 179v).

«Τὴν σοφίαν τοῦ Λόγου καταμαθών καὶ τὸ γράμμα τοῦ νόμου»

(χφ. Vat. gr. 1820 παρακλητικὴ ιβ' αἰ. φ. 235r).

«Τὴν σοφίαν τοῦ Λόγου καταμαθών» μελετήσας Μελέτιε, «καὶ τὸ γράμμα τοῦ νόμου ἀποβαλών, πᾶσιν ἀνεκήρυξας, τὸν τῆς χάριτος λόγον, καὶ τῶν ψυχῶν τὰς πλάκας, λαξεύσας τῇ γλώττῃ σου, ἐν αὐταῖς ἐχάραξας, τὰ θεῖα διδάγματα· ὅθεν καὶ τοῦ γνόφου, διαβὰς τὴν νεφέλην, καλυπτόμενος σώματι, ἀναλάμπεις τῷ Πνεύματι, Ἱεράρχα Μελέτιε. Πρέσβευε Χριστῷ τῷ Θεῷ, τῶν πταισμάτων ἄφεσιν δωρήσασθαι, τοῖς ἑορτάζουσι πόθῳ, τὴν ἁγίαν μνήμην σου»
(β’ μεσῴδιο κάθισμα ἁγίου Μελετίου Ἀντιοχείας 12 Φεβρουαρίου).
Ἁγίου μάρτυρος Μελετίου τοῦ στρατηλάτου
«Κάθισμα. Ἦχος πλ. δ’ Τὴν σοφίαν τοῦ Λόγου καταμαθὼν.
Μελετήσας ἐμφρόνως
νόμον Θεοῦ,
μέσον ἤχθης ἀνόμων,
μάρτυς, κριτὸς
καὶ πᾶσαν ὑπέμεινας
ἀλγηδόνα τοῦ σώματος
καὶ πολλοὺς τῷ Λόγῳ
ἐτέλεσας μάρτυρας,
μιμησαμένους πίστει
τὸν δρόμον σου, πάνσοφε·
ὅθεν σὺν ἐκείνοις
τῷ δεσπότῃ παρέστης,
τῶν πόνων ἐπάξια
κομισάμενος ἔπαλθα,
ἀθλοφόρε Μελέτιε,
πρέσβευε Χριστῷ τῷ Θεῷ
τῶν πταισμάτων ἄφεσιν δωρήσασθαι
τοῖς ἑορτάζουσι πόθῳ τὴν μνήμην σου»
(Analecta hymnica graeca τ. 9 1973 Canones Maii (Μαΐου 24)).
Ἁγίου ἱερομάρτυρος Τιμοθέου Προύσης
«Κάθισμα. Ἦχος πλ. δ’ Τὴν σοφίαν τοῦ Λόγου καταμαθὼν.
Τιμοθέου τοὺς τρόπους παραζηλῶν
καὶ τοῦ Παύλου τοὺς λόγους ἀποτελῶν,
νομίμως ἐνήθλησας
καὶ Θεὸν ὡμολόγησας,
τὸν ἐπὶ Ποντίου Πιλάτου ὡς ἄνθρωπον
δι’ ἡμᾶς κριθέντα
καὶ θάνατον λύσαντα·
ὅθεν καὶ πρὸς πίστιν
βασιλίδα ζωγρήσας,
Χριστῷ προσενήνοχας πανυπέρτατον κάρπωμα,
ἱεράρχα Τιμόθεε·
πρέσβευε αὐτῷ ἐκτενῶς
τῶν πταισμάτων ἄφεσιν δωρήσασθαι
τοῖς ἑορτάζουσι πόθῳ τὴν ἁγίαν μνήμην σου»
(Analecta hymnica graeca τ. 9 1973 Canones Maii (Μαΐου 24)).

Συντομογραφίες στὸ συνημμένο.
 

Attachments

Top