Τριαδικά Μεσονυκτικού Κυριακών

ybulbu

Μπουλμπουτζής Ιωάννης
#1
Στο Άγ. Όρος συνάντησα σε ένα μοναστήρι, στο Δοχειάρι αν δεν με απατά η μνήμη μου, να ψάλλονται τα Τριαδικά του Μεσονυκτικού με περισσότερα από τα γνωστά 4 τροπάρια, δηλαδή 8 ή 10. Ήταν από σελίδα πλαστικοποιημένη και όχι από βιβλίο. Δεν τα ξανασυνάντησα ποτέ. Γνωρίζει κανείς κάτι σχετικό;
 

dimskrekas

Δημήτρης Σκρέκας
#2
Στο Άγ. Όρος συνάντησα σε ένα μοναστήρι, στο Δοχειάρι αν δεν με απατά η μνήμη μου, να ψάλλονται τα Τριαδικά του Μεσονυκτικού με περισσότερα από τα γνωστά 4 τροπάρια, δηλαδή 8 ή 10. Ήταν από σελίδα πλαστικοποιημένη και όχι από βιβλίο. Δεν τα ξανασυνάντησα ποτέ. Γνωρίζει κανείς κάτι σχετικό;

Για κοίτα αν υπάρχει κάτι εδώ

Δ.
 

dimskrekas

Δημήτρης Σκρέκας
#4
Ευχαριστώ Δημήτρη, αλλά δεν βλέπω κάτι. Πάντως έχε πολύ πλούσια ύλη το βιβλίο αυτό!
Οι σελίδες 155-158 του pdf βοηθούν μήπως; Υπ όψιν Μεγαλυνάρια προς το Την τιμιωτέραν είναι, άρα ψάλλονται και σε πλ δ.
 

panosdohi

Παναγιώτης Παρασκευόπουλος
#5
Στο Άγ. Όρος συνάντησα σε ένα μοναστήρι, στο Δοχειάρι αν δεν με απατά η μνήμη μου, να ψάλλονται τα Τριαδικά του Μεσονυκτικού με περισσότερα από τα γνωστά 4 τροπάρια, δηλαδή 8 ή 10. Ήταν από σελίδα πλαστικοποιημένη και όχι από βιβλίο. Δεν τα ξανασυνάντησα ποτέ. Γνωρίζει κανείς κάτι σχετικό;
Παραθέτω παρακάτω τα μεγαλυνάρια που ψάλλουν στο Δοχειάρι. Τα είχα ηχογραφήσει πριν κάποια χρόνια και τα απομαγνητοφώνησα.
Ανεβάζω και την ηχογράφηση. Δυστυχώς το μηχάνημα που είχα τότε δεν ηχογραφούσε καλά κι έτσι η ηχογράφηση χάνει σε ποιότητα. Ψάλλουν δεξιά π. Γαβριήλ αριστερά π. Φιλόθεος.
 

Attachments

π. Μάξιμος

Γενικός Συντονιστής
#6
Οι σελίδες 155-158 του pdf βοηθούν μήπως; Υπ όψιν Μεγαλυνάρια προς το Την τιμιωτέραν είναι, άρα ψάλλονται και σε πλ δ.
Εὐχαριστοῦμε γιά τήν πάντοτε ἄμεση κατάθεση πλούσιου βιβλιογραφικοῦ ὑλικοῦ ἀπό πολλούς τομεῖς τῶν ἐνδιαφερόντων μας καί ὄχι μόνον.
Ἀναφορικά μέ τόν ἦχο προφανῶς ἤθελες νά γράψεις β΄.

Ἐγώ –ὅπως καί ἄλλοτε ἔχει ἐκφρασθεῖ– χωρίς νά ἔχω ἀπόλυτη ἐμπιστοσύνη στά ἁγιορείτικα λατρευτικά ἔθη, βλέπω στό ΠΡΟΕΣΤΩΤΙΚΟΝ τῆς Σιμωνόπετρας (σσ. 16 καί 17) καί στά Τριαδικά μεγαλυνάρια, τήν προσθήκην, πέραν τῶν γνωστῶν 4 μεγαλυναρίων, τοῦ θεομητορικοῦ μεγαλυναρίου (εἱρμοῦ) «Τὴν τιμιωτέραν τῶν Χερουβὶμ...» καί διαβάζω στό Ἁγιορειτικόν Τυπικόν (ΙΕΡΟΝ ΚΕΛΛΙΟΝ ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΜΟΥ, ΚΑΡΥΑΙ, ΑΓΙΟΝ ΟΡΟΣ, ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΚΑΣΤΑΝΙΩΤΗ, ΑΘΗΝΑ 1995, σελ. 74, σημ. 11) ὅτι «Μετά τό τέταρτον Μεγαλυνάριον “Ἐκ νεκρῶν ἰδοῦσα”, ὑπάρχει παλαιοτάτη παράδοσις εἰς τό Ἅγιον Ὄρος νά ψάλληται τό Θεομητορικόν Μεγαλυνάριον “Τὴν τιμιωτέραν”. Τὴν ἀρχαιότητα τῆς παραδόσεως ταύτης πιστοποιεῖ καί ἡ ἑτέρα παράδοσις περί τῆς προσθήκης “Ἄξιόν ἐστιν ὡς ἀληθῶς” εἰς τόν ἤδη γνωστόν ὕμνον τοῦ Ἁγίου Κοσμᾶ ἐπισκόπου Μαϊουμᾶ “Τὴν τιμιωτέραν”, ὑπό τοῦ Ἀρχαγγέλου Γαβριήλ, ἐνώπιον τῆς θαυματουργοῦ εἰκόνος τοῦ “Ἄξιόν ἐστι”, εἰς αὐτήν ταύτην τήν τοῦ Μεσονυκτικοῦ Ἀκολουθίαν, κατά τόν 10ον αἰώνα».

ΥΓ. Εὐχαριστοῦμε πολύ καί τόν Πᾶνο.


 

Panagiotis

Γενικός συντονιστής
#7
Στα Ωρολόγια των Σλάβων, Ρουμάνων και Γεωργιανών αδελφών μας τα Τριαδικά μεγαλυνάρια (αποδιδόμενα στον Γρηγόριο τον Σιναΐτη-αγνώστων λοιπών στοιχείων) είναι όντως περισσότερα.

Στα έργα των εξαρχικών ψαλτών Μανασσή Παπαθεοδώρου και Βασιλείου Ιβάνωφ υπάρχουν τονισμένα όλα μουσικώς. Στα Ρουμανικά αντίστοιχα βιβλία υπάρχουν μουσικά όσα και στα ελληνικά και η σημείωση ότι τα υπόλοιπα ψάλλονται "πρακτικά". Ενδεικτικό επίσης της χρήσης των στα τέλη του 19ου-αρχές 20ου αι. στη Σερβία είναι ότι περιέχονται (κατά την εκεί λαϊκή εκκλησιαστική μουσική) στα έργα του Σέρβου συνθέτη Στεφάνου Μοκράνιατς.
 

dimskrekas

Δημήτρης Σκρέκας
#8
π. Μάξιμος;36478 said:
Εὐχαριστοῦμε γιά τήν πάντοτε ἄμεση κατάθεση πλούσιου βιβλιογραφικοῦ ὑλικοῦ ἀπό πολλούς τομεῖς τῶν ἐνδιαφερόντων μας καί ὄχι μόνον.
Ἀναφορικά μέ τόν ἦχο προφανῶς ἤθελες νά γράψεις β´
Χριστός ανέστη! Πάτερ Μάξιμε,
πλ του δ έγραψα εννοώντας ότι μπορούν να ψαλούν όπως τα μεγαλυνάρια των παρακλήσεων ( στο κατά τριφωνίαν σύστημα). Στην ίδια κατηγορία τα εντάσσει το Ειρμολόγιον που παρέθεσα. Επεκράτησε τα του Μεσονυκτικού να ψάλλονται σε β ήχο βεβαίως.


Δ.
 

MTheodorakis

Παλαιό Μέλος
#9


Ὁ τριαδικὸς κανὼν συνοδεύεται ἀπὸ τὰ στιχηρὰ προσόμοιά του, ὅπως εἰς τὸ θεοτοκάριον καὶ τὰ μηναῖα. Μεγαλυνάρια συναντῶ γιὰ πρώτη φορὰ εἰς τὸ ὡρολόγιον ἐκδ. 1757. Πρὸ τοῦ «Ἐκ νεκρῶν ἰδοῦσα...» εἰς τὰ ὡρολόγια ἐκδ. 1757, 1830 καὶ 1832 παρεμβάλλονται τὰ ἑξῆς:
«Ἥν ὑμνοῦσι πάντες οἱ γηγενεῖς, καὶ δοξολογοῦσιν αἱ δυνάμεις τῶν οὐρανῶν, τὴν ὑπὸ τῶν πάντων πιστῶν προσκυνουμένην, μονάδα κατ’ οὐσίαν τὴν τρισυπόστατον.
Τὴν κυριαρχίαν τῶν χερουβίμ, καὶ τὴν θεαρχίαν ἀσυγκρίτως τῶν σεραφίμ, τὴν ἀδιαιρέτως τριάδα ἐν μονάδι, τὴν ὄντως θεαρχίαν σὲ μεγαλύνομεν.
Πατέρα τὸν ἄναρχον καὶ Θεόν, συνάναρχον Λόγον σὺν τῷ Πνεύματι προσκυνῶ, ἀχώριστον μίαν ἑνουμένην οὐσίαν, τρισάριθμον μονάδα ὕμνοις τιμήσωμεν.
Τὰς ἀκτινοβόλους σου ἀστραπάς, λάμψον μοι Θεέ μου τρισυπόστατε παντουργέ, καὶ οἶκόν με δείξον σῆς ἀπροσίτου δόξης, φαιδρὸν καὶ φωτοφόρον καὶ ἀναλοίωτον.
Ὅν φρίττει καὶ τρέμει τὰ χερουβίμ, καὶ δοξολογοῦσιν τῶν ἀγγέλων αἱ στρατιαί, τὸν ἐκ τῆς παρθένου ἀφράστως σαρκωθέντα, Χριστὸν τὸν ζωοδότην φόβῳ δοξάσωμεν.
Ἐκ νεκρῶν ἰδοῦσα...καὶ σὲ γεραίρουσα. Τρισάγιον...».
 

π. Μάξιμος

Γενικός Συντονιστής
#10

Εὐχαριστοῦμε Μανόλη!

Πῶς δέν σχολίασες τόν ἦχο;

Επεκράτησε τα του Μεσονυκτικού να ψάλλονται σε β ήχο βεβαίως.


Δ.
Μά αὐτός εἶναι· μᾶλλον ὁ πλ. β΄ τοῦ εἱρμοῦ «Τὴν τιμιωτέραν τῶν Χερουβὶμ...», ὅπως φαίνεται καί στό Δογματικὸν Θεοτοκίον τοῦ Μικροῦ Ἑσπερινοῦ

Ἦχος πλ. β'

Ἄξιόν ἐστιν ὡς ἀληθῶς, μακαρίζειν σε τὴν Θεοτόκον· τὴν σὴν γὰρ ἄχραντον ὑποδὺς γαστέρα, ὁ πάντων Δημιουργός, ἐγένετο σάρξ, οὐ τραπεὶς τὴν φύσιν, οὐδὲ φαντάσας τὴν οἰκονομίαν, ἀλλὰ τῇ ἐκ σοῦ ληφθείσῃ λογικῶς ἐμψυχωμένῃ σαρκί, καὶ ἐν αὐτῷ τὸ εἶναι λαβούσῃ, ἑνωθεὶς καθ' ὑπόστασιν· ὅθεν εὐσεβῶς ἐν δύο φύσεσιν ἐπιδηλουμέναις, τὴν διαφορὰν ποιούμεθα. Αὐτὸν ἱκέτευε, σεμνὴ Παναγία, καταπέμψαι ἡμῖν εἰρήνην, καὶ μέγα ἔλεος.​


Τά ἔχει γράψει ὁ Μανόλης σέ τεῦχος τῆς Συμβολῆς.


 

MTheodorakis

Παλαιό Μέλος
#11


Τὰ μεγαλυνάρια εἶναι προσόμοια τοῦ εἰς ἦχον πλ. β' εἱρμοῦ τῆς Μ. Παρασκευῆς «Τὴν τιμιωτέραν...» (Θεολήπτου Φιλαδελφείας τοῦ ὁμολογητοῦ (1250-1322) βίος καὶ ἔργα τ. 2 σ. 387 καὶ Πεντηκοστάριον Παρασκευὴ τῆς διακαινησίμου), χωρὶς νὰ εἶναι ὁμόηχα προηγηθέντος κανόνος (Μέγα εὐχολόγιον ἐκδ. Ἀστὴρ σ. 386).
 
Last edited:

dkalpakidis

Dimitrios Kalpakidis
#12


Τὰ μεγαλυνάρια εἶναι προσόμοια τοῦ εἰς ἦχον πλ. β' εἱρμοῦ τῆς Μ. Παρασκευῆς «Τὴν τιμιωτέραν...» (Θεολήπτου Φιλαδελφείας τοῦ ὁμολογητοῦ (1250-1322) βίος καὶ ἔργα τ. 2 σ. 387 καὶ Πεντηκοστάριον Παρασκευὴ τῆς διακαινησίμου), χωρὶς νὰ εἶναι ὁμόηχα προηγηθέντος κανόνος (Μέγα εὐχολόγιον ἐκδ. Ἀστὴρ σ. 386).
Σωστά. Πάντως ο π. Κωνσταντίνος Παπαγιάννης τολμά δική του σύντομη μελοποίηση στον ήχο του Κανόνος κατά μίμησιν της "Τιμιωτέρας".
 
Last edited:

antonios

Αετόπουλος Αντώνιος
#13
Και ο Ρήγας στο Τυπικό του λέει πως μετά τα 4 Τριαδικά, ψάλλονται έτερα 3, δόξα του αγίου της μονής, και νυν "την τιμιωτέραν" (αν θυμάμαι καλά), και σε ρουμάνικα λειτουργικά βιβλία (Catavasier), βλέπω 10 πριν "την τιμιωτέραν", και σε ρουμάνικο μουσικό έχει και άλλα δύο (μέλος όλα Νεκταρίου Πρωροψάλτου), που μάλλον βρέθηκαν σε κάποιο χειρόγραφο (τα ρουμανικά μου είναι... ε... μάλλον απλώς δεν είναι:eek::)). Ποιά τα έτερα τρία του Ρήγα; Και ποιά η τάξη τελικά;
 
#14
...Τὴν ἀρχαιότητα τῆς παραδόσεως ταύτης πιστοποιεῖ καί ἡ ἑτέρα παράδοσις περί τῆς προσθήκης “Ἄξιόν ἐστιν ὡς ἀληθῶς” εἰς τόν ἤδη γνωστόν ὕμνον τοῦ Ἁγίου Κοσμᾶ ἐπισκόπου Μαϊουμᾶ “Τὴν τιμιωτέραν”, ὑπό τοῦ Ἀρχαγγέλου Γαβριήλ, ἐνώπιον τῆς θαυματουργοῦ εἰκόνος τοῦ “Ἄξιόν ἐστι”, εἰς αὐτήν ταύτην τήν τοῦ Μεσονυκτικοῦ Ἀκολουθίαν, κατά τόν 10ον αἰώνα»...
Μήπως υπάρχει και το πρωτότυπο κείμενο του Συναξαρίου; Με ενδιαφέρει πολύ, γιατί τα σημερινά συναξάρια δεν δίνουν το ακριβές κείμενο. Μέχρι τώρα νόμιζα ότι ο ύμνος προστέθηκε στην ακολουθία του όρθρου.
 

domesticus

Lupus non curat numerum ovium
#17


Μήπως υπάρχει και το πρωτότυπο κείμενο του Συναξαρίου; Με ενδιαφέρει πολύ, γιατί τα σημερινά συναξάρια δεν δίνουν το ακριβές κείμενο. Μέχρι τώρα νόμιζα ότι ο ύμνος προστέθηκε στην ακολουθία του όρθρου.
Ὁρίστε τὸ πρωτότυπο ἀπὸ ἁγίου Νικοδήμου ἁγιορείτου, Νέον Μαρτυρολόγιον, Ἀθῆναι 1993, 4η ἔκδ.
 

Attachments

domesticus

Lupus non curat numerum ovium
#18
Πληροφορίες στὸ Διονυσία Παπαχρυσάνθου, Ο ΑΘΩΝΙΚΟΣ ΜΟΝΑΧΙΣΜΟΣ, ΜΙΕΤ, Αθήνα 1992.

Ἡ ὑπογραφή του ἀπὸ τὸ Κρίτων ΧΡΥΣΟΧΟΪΔΗΣ, Συμπληρώσεις στὸν κατάλογο τῶν πρώτων τοῦ Ἁγίου Ὄρους, BYZANTINA ΣΥΜΜΕΙΚΤΑ 8 (1989).

ὁ παλαιὸς πρῶτος Σεραφείμ ἱερο(μόν)αχ(ος)
 

Attachments

#19


Ὁ τριαδικὸς κανὼν συνοδεύεται ἀπὸ τὰ στιχηρὰ προσόμοιά του, ὅπως εἰς τὸ θεοτοκάριον καὶ τὰ μηναῖα. Μεγαλυνάρια συναντῶ γιὰ πρώτη φορὰ εἰς τὸ ὡρολόγιον ἐκδ. 1757. Πρὸ τοῦ «Ἐκ νεκρῶν ἰδοῦσα...» εἰς τὰ ὡρολόγια ἐκδ. 1757, 1830 καὶ 1832 παρεμβάλλονται τὰ ἑξῆς:
«Ἥν ὑμνοῦσι πάντες οἱ γηγενεῖς, καὶ δοξολογοῦσιν αἱ δυνάμεις τῶν οὐρανῶν, τὴν ὑπὸ τῶν πάντων πιστῶν προσκυνουμένην, μονάδα κατ’ οὐσίαν τὴν τρισυπόστατον.
Τὴν κυριαρχίαν τῶν χερουβίμ, καὶ τὴν θεαρχίαν ἀσυγκρίτως τῶν σεραφίμ, τὴν ἀδιαιρέτως τριάδα ἐν μονάδι, τὴν ὄντως θεαρχίαν σὲ μεγαλύνομεν.
Πατέρα τὸν ἄναρχον καὶ Θεόν, συνάναρχον Λόγον σὺν τῷ Πνεύματι προσκυνῶ, ἀχώριστον μίαν ἑνουμένην οὐσίαν, τρισάριθμον μονάδα ὕμνοις τιμήσωμεν.
Τὰς ἀκτινοβόλους σου ἀστραπάς, λάμψον μοι Θεέ μου τρισυπόστατε παντουργέ, καὶ οἶκόν με δείξον σῆς ἀπροσίτου δόξης, φαιδρὸν καὶ φωτοφόρον καὶ ἀναλοίωτον.
Ὅν φρίττει καὶ τρέμει τὰ χερουβίμ, καὶ δοξολογοῦσιν τῶν ἀγγέλων αἱ στρατιαί, τὸν ἐκ τῆς παρθένου ἀφράστως σαρκωθέντα, Χριστὸν τὸν ζωοδότην φόβῳ δοξάσωμεν.
Ἐκ νεκρῶν ἰδοῦσα...καὶ σὲ γεραίρουσα. Τρισάγιον...».
Στο ωρολόγιον Βενετίας 1563, συναντώ τρία τριαδικά μεγαλυνάρια και τὴν τιμιωτέραν. Στο ωρολόγιον του έτους 1604, επτά τριαδικά μεγαλυνάρια χωρίς τὴν τιμιωτέραν.
 

MTheodorakis

Παλαιό Μέλος
#20
Μετὰ τὰ τριαδικὰ μεγαλυνάρια, ψάλλονται τὰ τυχὸν στιχηρὰ τῆς λιτῆς

(Τυπικὸν Μεθοδίου ἱερομονάχου τοῦ ἔτους 1890 ἔκδ. Ι. Μ. Σίμωνος Πέτρας 2016 σσ. 60, 93). Ὑπάρχουν ἄλλες μαρτυρίες;
 
Top