Τί σημαίνει τό ὄνομα Μηνᾶς;

π. Μάξιμος

Γενικός Συντονιστής
#1
Μέ ρώτησαν τί σημαίνει τό ὄνομα Μηνᾶς.
Κι ἐγώ ἀπάντησα.
«Καλή ἐρώτηση. Ἄν καί Αἰγύπτιος, ἡ ρίζα τοῦ ὀνόματος πρέπει νά εἶναι ἐλληνική μην- καί στά λατινικά maen- mēn-.
Ἄν προέρχεται ἀπό σκέτο τό μόριο μήν, πού σημαίνει ἀλήθεια, πράγματι (οὐ μήν ἀλλά) πρέπει νά σημαίνει· ὁ ἀληθινός.
Ἀλλά εἶναι καί ἡ μήνη = σελήνη (μηνίσκος, ὅταν γίνεται σάν δρεπάνι) πού τότε σημαίνει· ὁ τῆς σελήνης, τήν ὁποίαν παρατηροῦσαν καί θεοποιοῦσαν οἱ εἰδωλολάτρες, οἱ ἀστρολόγοι κλπ.. Εἶναι καί ὁ μῆνας, στή δημοτική βέβαια (ἀρχ. μήν), πού πρέπει νά προέρχεται ἀπό τήν μήνη = σελήνη.
Εἶναι καί ἡ μῆνις (δωρικῶς μᾶνις) = ὀργή, θυμός, πού τότε θά σημαίνει τόν ὀργισμένο.
Οἱ λατινικές ρίζες εἶναι ἀπό τά ἑλληνικά καί ἔχουν τίς ἴδιες σημασίες. Τό ae εἶναι καί αι στά ἐλληνικά, ὅπως μαινάς καί μαίνομαι.
Αὐτά σκέφθηκα καί ἔψαξα λίγο τά λεξικά ἑλληνικά καί λατινικά. Δέν ρώτησα κάποιον, ἄν μάθω περισσότερα θά σοῦ πῶ.
Στήν Αἴγυπτο τό Ελ-αλα-μέιν (ἄν τό γράφω καλά) ἔχει σχέση μέ τόν ἅγιο Μηνᾶ (ἀπ᾿ ὅ,τι ξέρω)
».

Αὐτά ἀπάντησα.
Τώρα, ἔβαλα καί τή λέξη στό Λεξικό πού ἀνέβασε ὁ Γιῶργος καί μοῦ βγάζει οὐσιαστικό θηλυκοῦ γένους· ἡ μηνάς -άδος = μήνη, ἡ σελήνη.

Μποροῦν οἱ φιλόλογοι τοῦ φόρουμ νά βοηθήσουν περισσότερο;
Εἶναι καλό νά γνωρίζουμε τήν σημασία τῶν ὀνομάτων μεγάλων μας ἀγίων. Ἡ ὅποια σημασία ἐνός ὀνόματος, δέν ἔχει καμμία σχέση μέ τόν βίο καί τήν πολιτεία ἐνός ἁγίου, πού τό εἶχε, προερχόμενος μάλιστα ἀπό εἰδωλολατρική οἰκογένεια. Δέν κάνει τόν ἅγιο τό ὄνομα.

Εὐχαριστῶ
 

vagelis

Antonia Xristoforaki Linardaki.
#2
Μέ ρώτησαν τί σημαίνει τό ὄνομα Μηνᾶς.
Κι ἐγώ ἀπάντησα.
«Καλή ἐρώτηση. Ἄν καί Αἰγύπτιος, ἡ ρίζα τοῦ ὀνόματος πρέπει νά εἶναι ἐλληνική μην- καί στά λατινικά maen- mēn-.
Ἄν προέρχεται ἀπό σκέτο τό μόριο μήν, πού σημαίνει ἀλήθεια, πράγματι (οὐ μήν ἀλλά) πρέπει νά σημαίνει· ὁ ἀληθινός.
Ἀλλά εἶναι καί ἡ μήνη = σελήνη (μηνίσκος, ὅταν γίνεται σάν δρεπάνι) πού τότε σημαίνει· ὁ τῆς σελήνης, τήν ὁποίαν παρατηροῦσαν καί θεοποιοῦσαν οἱ εἰδωλολάτρες, οἱ ἀστρολόγοι κλπ.. Εἶναι καί ὁ μῆνας, στή δημοτική βέβαια (ἀρχ. μήν), πού πρέπει νά προέρχεται ἀπό τήν μήνη = σελήνη.
Εἶναι καί ἡ μῆνις (δωρικῶς μᾶνις) = ὀργή, θυμός, πού τότε θά σημαίνει τόν ὀργισμένο.
Οἱ λατινικές ρίζες εἶναι ἀπό τά ἑλληνικά καί ἔχουν τίς ἴδιες σημασίες. Τό ae εἶναι καί αι στά ἐλληνικά, ὅπως μαινάς καί μαίνομαι.
Αὐτά σκέφθηκα καί ἔψαξα λίγο τά λεξικά ἑλληνικά καί λατινικά. Δέν ρώτησα κάποιον, ἄν μάθω περισσότερα θά σοῦ πῶ.
Στήν Αἴγυπτο τό Ελ-αλα-μέιν (ἄν τό γράφω καλά) ἔχει σχέση μέ τόν ἅγιο Μηνᾶ (ἀπ᾿ ὅ,τι ξέρω)
».

Αὐτά ἀπάντησα.
Τώρα, ἔβαλα καί τή λέξη στό Λεξικό πού ἀνέβασε ὁ Γιῶργος καί μοῦ βγάζει οὐσιαστικό θηλυκοῦ γένους· ἡ μηνάς -άδος = μήνη, ἡ σελήνη.

Μποροῦν οἱ φιλόλογοι τοῦ φόρουμ νά βοηθήσουν περισσότερο;
Εἶναι καλό νά γνωρίζουμε τήν σημασία τῶν ὀνομάτων μεγάλων μας ἀγίων. Ἡ ὅποια σημασία ἐνός ὀνόματος, δέν ἔχει καμμία σχέση μέ τόν βίο καί τήν πολιτεία ἐνός ἁγίου, πού τό εἶχε, προερχόμενος μάλιστα ἀπό εἰδωλολατρική οἰκογένεια. Δέν κάνει τόν ἅγιο τό ὄνομα.

Εὐχαριστῶ
Σεβαστε Πατερα Μαξιμε
Δεν ξερω ή δεν θυμαμαι τι θα πει η λεξη Μηνας , εχω ομως ακουσει οτι ΕΛ ΑΛΑΜΕΪΝ θα πει Μηνας ἠ τοπος του Μηνα , μαλλον λογω του θρυλουμενου θαυματος που εκαμε εκει ο Αγιος Μηνας κατα τον Βο παγκοσμιο πολεμο (1942) .
Σας επισυναπτω και καποια λινγκς σχετικα με τον Αγιο Μηνα , αν και δεν διαφωτιζουν το τι σημαινει Μηνας . Τα βρισκω ενδιαφεροντα γιαυτο και τα επισυναπτω . Ισως βεβαια τα εχετε υπ' οψιν σας .
 

Attachments

#3
Η απάντηση του π. Μαξίμου άφησε πολλά ενδεχόμενα ανοιχτά, όπως είναι και το σωστό σε ένα τέτοιο θέμα, αλλά αυτό που νομίζω είναι το πιο σωστό απ’ όσα είπε είναι ότι
«Ἡ ὅποια σημασία ἐνός ὀνόματος, δέν ἔχει καμμία σχέση μέ τόν βίο καί τήν πολιτεία ἐνός ἁγίου, πού τό εἶχε, προερχόμενος μάλιστα ἀπό εἰδωλολατρική οἰκογένεια. Δέν κάνει τόν ἅγιο τό ὄνομα.»
Χωρίς να είμαι ο πιο αρμόδιος να απαντήσω, επιτρέψτε μου να παραθέσω κάποια στοιχεία, μόνο και μόνο επειδή τυχαίνει να έχω τον ογκωδέστατο, εικονογραφημένο τόμο «Μηνάς ο μεγαλομάρτυς», που εξέδωσε ο ιερός μητροπολιτικός ναός Αγίου Μηνά Ηρακλείου με επιμέλεια του καθηγητή Θεοχ. Δετοράκη (Αθήνα, 1995). (Ο τόμος αυτός, που εκδόθηκε για την εκατανταετηρίδα του ναού του ΑγίουΜηνά, είναι όντως περικαλλέστατος και τον συνιστώ ανεπιφύλακτα στου Κρητικούς και δη του Ηρακλειώτες).

Το πρώτο που πρέπει να πει κανείς είναι ότι το όνομα Μηνάς είναι αιγυπτιακό. Είναι όνομα γνωστό στην αιγυπτιακή αρχαιολογία, και παραδίδεται από διάφορες ελληνικές πηγές με σημαντικότερη τον Διόδωρο Σικελιώτη, ο οποίος αναφέρει ότι έτσι ονομαζόταν ο πρώτος βασιλεύς των Αιγυπτίων (Ιστορ. Βιβλιοθ. 1.45.1.1-3: Μετὰ τοὺς θεοὺς τοίνυν φασι βασιλεῦσαι τῆς Αἰγύπτου Μηνᾶν͵ καὶ καταδεῖξαι τοῖς λαοῖς θεούς τε σέβεσθαι καὶ θυσίας ἐπιτελεῖν). Αυτό σημαίνει ότι το ελληνικό όνομα Μηνᾶς (πβ. τους ανάλογους σχηματισμούς Ζηνᾶς, Μητρᾶς, Φιλητᾶς κ.λπ.), που απαντά στα αρχαία ελληνικά κείμενα (πβ. Θουκ. Ἱστ. 5.21.1.3-5: καὶ πέμψαντες ἐς τὰ ἐπὶ Θρᾴκης πρέσβεις Ἰσχαγόραν καὶ Μηνᾶν καὶ Φιλοχαρίδαν ἐκέλευον τὸν Κλεαρίδαν τὴν Ἀμφίπολιν παραδιδόναι τοῖς Ἀθηναίοις) και που πιθανόν (ή προφανώς) έχει σχέση με τις λέξεις μήνη και μην, μηνός(αλλά όχι με το μηνάς, -άδος <ἡ>, λόγω της μακρότητος του α) ίσως τελικά να είναι συμπτωματικής ομοιότητας και να μην έχει καμία αρχική σχέση με τον άγιο Μηνά. Αλλά τα περι ελληνικής ή μη προέλευσης δεν είναι κάτι που μπορώ βάσει των στοχείων να επιβεβαιώσω ή να διαψεύσω τώρα. Ο μόνος λογικός συνειρμός που κάνω είναι ότι συνδέω τα δύο δεδομένα, α) ότι το πρόσωπο για το οποίο μιλάμε ήταν αιγυπτιακής καταγωγής και β) ότι το όνομά με το οποίο είναι γνωστό ήταν ισχύον αιγυπτιακό όνομα.

Κάπως διαφωτιστική είναι εν προκειμένω η μαρτυρία των αγιολογικών κειμένων. Επειδή ο άγιος προέρχεται από την Ανατολή και είναι ιδιαίτερα δημοφιλής σε Ανατολή και Δύση, ένεκα και των πολλών του θαυμάτων (εξ ου και η προσωνυμία «θαυματουργός») υπάρχουν πολλά αγιολογικά κείμενα που αναφέρονται σ’ αυτόν και μπορούν χονδρικά να χωριστούν σε τρείς κατηγορίες α) ορθόδοξη-ελληνική, β) λατινική, γ) ορθόδοξη-ανατολική/κοπτική. Ενώ στα κείμενα των δύο πρώτων δεν γίνεται καμία ιδιαίτερη αναφορά στο όνομά του, στην τρίτη κατηγορία ορισμενα κείμενα, έχουν μια ερμηνεία για το όνομα Μηνάς που το συνδέει με την εβραϊκή λέξη Ἀμήν.
Συγκεκριμένα:
Α) το κοπτικό συναξάριο αναφέρει ότι η μητέρα του αγίου Μηνά ήταν στείρα και στενοχωριόταν που δεν μπορούσε να αποκτήσει παιδί. Ενώ όμως προσευχόταν στο ναό της Θεοτόκου μπροστά στην εικόνα της άκουσε μια φωνή από το στόμα του Χριστού να απαντάει στην προσευχή της με τη λέξη «Αμήν». Όταν λοιπόν μετά από μέρες πήγαν να του δώσουν όνομα και κατά την παράδοση θέλησαν να του δώσουν το όνομα του παππού του, η μητέρα του αρνήθηκε, γιατί θυμόταν τη λέξη Αμήν. Και είπε: «Αν βάλουμε το α στην αρχή, έχουμε Αμήν, αν το βάλουμε στο τέλος έχουμε Μηνά.
Β) Το αιθιοπικό συναξάριο αναφέρει περίπου την ίδια ιστορία συμπληρώνοντας ότι «το όνομά του σημαίνει πιστός και ευλογημένος» και τελειώνει με τον εξής τρόπο (η μετάφραση, από τα γαλλικά, είναι του Θ. Δετοράκη):
Χαίρε στρατάρχα, μάρτυς του Σωτήρος!
Σε ονόμασε Μηνά η μητέρα που σε γέννησε,
Γιατί όταν στείρα παρακαλούσε
Μπροστά στην εικόνα της Μαρίας άκουσε: «Αμήν».


Δεν μπορούμε να ξέρουμε αν η παράδοση αυτή είναι ad hoc, αν έρχεται δηλαδή εκ των υστέρων να ερμηνεύσει το ιστορικό δεδομένο του ονόματος, όπως έχει συμβεί σε πάρα πολλές περιπτώσεις. Με αυτό δεν εκφράζω δυσπιστία, αλλά μια νόμιμη αποστασιοποίηση από τις πηγές, πράγμα που δικαιούμαστε να το κάνουμε εδώ α) δεδομένου ότι δεν είναι της παράδοσης των δικών μας συναξαρίων, οπότε θα έπρεπε να λειτουργήσουμε χωρίς ενδοιασμούς και δυσπιστίες, β) γιατί μας θυμίζει όλη η ιστορία πολύ έντονα την αντίστοιχη με την γέννηση του αγίου Ιωάννου του Προδρόμου από τον Ζαχαρία και την Ελισάβετ. Εκείνο όμως που είναι πιο σημαντικό, πέρα από την αλήθεια ή όχι της εν λόγω παράδοσης, είναι ότι οι ανατολικές πηγές και όχι οι άλλες έκριναν σκόπιμο να ετυμολογήσουν το όνομα, κι αυτό μπορεί να σημαίνει ότι το όνομα έλεγε κάτι σε αυτούς κι όχι σε μας. Αλλά μέχρι εδώ οι εικασίες μου.

Εκείνο το οποίο έχοντας αυτά τα λίγα στοιχεία μπορώ να επαναλάβω είναι ότι, όπως επισημαίνει ο π. Μάξιμος πολύ σωστά,
«Εἶναι καλό νά γνωρίζουμε τήν σημασία τῶν ὀνομάτων μεγάλων μας ἀγίων. Ἡ ὅποια σημασία ἐνός ὀνόματος, δέν ἔχει καμμία σχέση μέ τόν βίο καί τήν πολιτεία ἐνός ἁγίου, πού τό εἶχε, προερχόμενος μάλιστα ἀπό εἰδωλολατρική οἰκογένεια. Δέν κάνει τόν ἅγιο τό ὄνομα».
Θα συμπληρώσω: ο άγιος εξαγιάζει το όνομα.

Επιφυλάσσομαι να σας δώσω λίγα περισσότερα στοιχεία τη Δευτέρα όταν θα έχω πρόσβαση σε ένα πολύ καλό λεξικό των κυρίων ονομάτων. Επίσης θα ήταν διαφωτιστική η γνώση κάποιου που ξέρει Αιγυπτιακά.

ΥΓ Ευτυχώς που άλλαξε η ώρα, αλλιώς θα ήταν ήδη 3:15. Εύχομαι ο άγιος Μηνάς να με δικαιολογήσει στον άγιο Δημήτριο…
Χρόνια Πολλά!

 
Last edited:

π. Μάξιμος

Γενικός Συντονιστής
#4
1ον. Θέλω νά ζητήσω συγγνώμη —καί κατάλαβα τό λάθος μου σχεδόν ταυτόχρονα μέ τό ἀνέβασμα καί δέν διόρθωσα— πού ἀπευθύνθηκα μόνο στούς φιλολόγους καί ὄχι σέ πολλούς ἄλλους, πού ἀφ᾿ ἑνός μπορεῖ νά ἔχουν περισσότερη σχέση μέ τόν ἅγιο, ὅπως ὁ κ. Λιναρδάκης, πού τόν ἔχουν πολιοῦχο καί ἀφ᾿ ἑτέρου ἄλλοι πού γνωρίζουν γλῶσσες τῆς περιοχῆς.
2ον. Ἡ φαινομενικά μονομερής κατεύθυνσή μου σέ ἐλληνική ρίζα, προέρχεται ἀπό τίς λίγες γνώσεις μου στήν ἱστορία, πού δέν πρέπει νά παραθεωρήσουμε, γνωρίζοντες ὅτι ἡ ἐλληνική ἦταν κύρια γλῶσσα στήν Αἴγυπτο, ἰδιαίτερα τήν περίοδο τοῦ ἁγίου Μηνᾶ καί παλαιότερον, καί μήν ξεχνᾶμε τήν μετάφραση στήν ἐλληνική τῶν ἑβδομήκοντα(δύο) πατέρων πού ἔγινε στήν Ἀλεξάνδρεια μεταξύ 3ου καί 1ου αἰ. π.Χ..
3ον. Ἡ διήγηση γιά τό «ἀμήν» κάπου δέν μοῦ κολλάει καθόλου, τό πῶς δηλ. μιά Ἀλεξανδρινή είδωλολάτρισσα μάννα χρησιμοποιεῖ ἑβραϊκή λέξη. Νά ἦταν χριστιανή...
4ον. Κατέφυγα στήν ὑμνολογία τῆς μνήμης τοῦ ἁγίου μήπως βρῶ τίποτε. Οἱ ὑμνογράφοι σέ πολλές περιπτώσεις, καί κάτι ἤξεραν καί κάτι «πέταγαν» σχετικό. Τά μόνα πού μπόρεσα νά συνδυάσω εἶναι τό α΄ στιχηρό τοῦ ἑσπερινοῦ «Πάθος Μηνᾶ ἐκμιμούμενος, τοῦ ἀπαθοῦς σεαυτόν, ὡς ἀρνίον παρέδωκας, πρὸς σφαγὴν ἑκούσιον, Ἀθλοφόρε πανεύφημε· θυμὸν ἀρχόντων οὐκ ἐδειλίασας», πού ἐδῶ ἕνας φερώνυμος τῆς ὀργῆς καί τοῦ θυμοῦ μεταλλάσεται σέ ἀπαθῆ μέ ἀοργησία προβάτου, μιμούμενος τόν Κύριον, καί κάποια τροπάρια τοῦ κανόνος ὅπως τό «Μὴ φέρων ἀοίδιμε, Θεὸν ὁρᾶν ὑβριζόμενον» καί «Νενευρωμένος τοῦ Χριστοῦ, Παμμάκαρ τῇ παντευχίᾳ», πού δείχνουν κάποιον ὠργισμένον μέ τήν καλή ἔννοια τῆς ὀργῆς κατά τό «ὀργίζεσθε καὶ μὴ ἀμαρτάνετε» ἐναντίον τῶν ὕβρεων κατά τοῦ ἀληθινοῦ Θεοῦ καί τῆς ἀληθοῦς πίστεως. Ὅλα αὐτά βέβαια ἐντελῶς ὑποθετικά.

Περιμένουμε τά νεώτερα ἀπό τόν Γιῶργο, σχετικά μέ τό λεξικό τῶν κυρίων ὀνομάτων.

Υ.Γ. Ζητῶ συγγνώμη καί ἀπό τόν Γιῶργο γιά τήν βραδυνή ταλαιπωρία. Ἔπρεπε νά ἀνεβάσω τό θέμα τήν Δευτέρα τό πρωί. Πρέπει νά ὑπολογίζουμε τί μέρα ξημερώνει καί μήπως μιά συζήτηση μᾶς βγάλει ἔξω ἀπό τά ὅρια τῶν πρωτευόντων μας. Ἀλλά κι ἐγώ παρασύρθηκα ἀπό τήν μία ὥρα ἐπιπλέον πού εἶχα, ἄς ποῦμε περισσευούμενη, ἡ ὁποία ἀποδείχθηκε «καταστροφική». Ἀλλά βλέπετε μᾶς πιάνει ὁ ἐνθουσιασμός πολλές φορές (πρῶτα ἐμένα) νά ἀπαντήσουμε ἄμεσα. Μποροῦμε κάλλιστα νά τό ἀναβάλλουμε, ὅποτε ἔχουμε χρόνο. Δέν χάθηκε ὁ κόσμος. Πιστεύω νά τά πῆγες καλά τό πρωί Γιῶργο. Ἐγώ πάντως κοιμήθηκα κανονικά. «Πέταξα τήν βόμβα» καί ἄφησα ἄλλους νά ξενυχτοῦν. Συγγνώμη.
 

μάρκελλος

Μάρκελλος Πιράρ, Γενικός συντονιστής
#5
Ἐλ-Ἀλαμέϊν στὰ Ἀραβικὰ σημαίνει ''Δύο σημεῖα'', ''Δύο σημαῖες'' ἢ καὶ ''Δύο σοφοί'' (ἀνάλογα μὲ τὰ συμφραζόμενα). Μοῦ φαίνεται ἀπίθανη ἡ σχέσι τῆς λέξεως μὲ τὸ ὄνομα Μηνᾶ .
 

μάρκελλος

Μάρκελλος Πιράρ, Γενικός συντονιστής
#6

(...) Το αιθιοπικό συναξάριο αναφέρει περίπου την ίδια ιστορία συμπληρώνοντας ότι «το όνομά του σημαίνει πιστός και ευλογημένος» (...).
Ἡ ἐκκλησιαστικὴ γλώσσα τῆς Αἰθιοπίας ἀνήκει στὴν οἰκογένεια τῶν σημιτικῶν γλωσσῶν. Ἡ κοινὴ σημιτικὴ ῥίζα ΑΜΝ σχετίζεται καὶ μὲ τὴν πίστι καὶ μὲ τὴν πιστότητα.
 
#7
π. Μάξιμος;18192 said:
.
2ον. Ἡ φαινομενικά μονομερής κατεύθυνσή μου σέ ἐλληνική ρίζα, προέρχεται ἀπό τίς λίγες γνώσεις μου στήν ἱστορία, πού δέν πρέπει νά παραθεωρήσουμε, γνωρίζοντες ὅτι ἡ ἐλληνική ἦταν κύρια γλῶσσα στήν Αἴγυπτο, ἰδιαίτερα τήν περίοδο τοῦ ἁγίου Μηνᾶ καί παλαιότερον, καί μήν ξεχνᾶμε τήν μετάφραση στήν ἐλληνική τῶν ἑβδομήκοντα(δύο) πατέρων πού ἔγινε στήν Ἀλεξάνδρεια μεταξύ 3ου καί 1ου αἰ. π.Χ..
π. Μάξιμε, είναι αλήθεια ότι αυτή ακριβώς η σχέση που περιγράφετε είναι πολύ ισχυρή και θα μπορούσε να δικαιολογεί και ένα ελληνικό όνομα για τον άγιο Μηνά. Οι γονείς του άλλωστε είχαν ελληνικά ονόματα: Ευδόξιος και Ευφημία. Αλλά χρειάζεται λίγο ψάξιμο.
Ἡ διήγηση γιά τό «ἀμήν» κάπου δέν μοῦ κολλάει καθόλου, τό πῶς δηλ. μιά Ἀλεξανδρινή είδωλολάτρισσα μάννα χρησιμοποιεῖ ἑβραϊκή λέξη. Νά ἦταν χριστιανή...
Ίσως δεν το διευκρίνισα καλά, τα συναξάρια παντού αναφέρουν ότι οι γονείς του αγίου ήταν χριστιανοί.
Εν τούτοις, κι εγώ μένω επιφυλακτικός ως προς την αλήθεια της αφήγησης για τους δύο λόγους που ανέφερα στο μήνυμά μου. Αν το έγραφε και ο άγ. Νικόδημος δεν θα το συζητούσα. Αν το γνώριζε και το θεωρούσε αληθινο σίγουρα θα το έγραφε, έτσι δεν είναι; Γιατί να παραβλέψει ένα θαύμα;
Περιμένουμε τά νεώτερα ἀπό τόν Γιῶργο, σχετικά μέ τό λεξικό τῶν κυρίων ὀνομάτων.
Κι εγώ τα περιμένω, αν και δεν είμαι πολύ αισιόδοξος....

Ζητῶ συγγνώμη καί ἀπό τόν Γιῶργο γιά τήν βραδυνή ταλαιπωρία. Ἔπρεπε νά ἀνεβάσω τό θέμα τήν Δευτέρα τό πρωί. Πρέπει νά ὑπολογίζουμε τί μέρα ξημερώνει καί μήπως μιά συζήτηση μᾶς βγάλει ἔξω ἀπό τά ὅρια τῶν πρωτευόντων μας. Ἀλλά κι ἐγώ παρασύρθηκα ἀπό τήν μία ὥρα ἐπιπλέον πού εἶχα, ἄς ποῦμε περισσευούμενη, ἡ ὁποία ἀποδείχθηκε «καταστροφική». Ἀλλά βλέπετε μᾶς πιάνει ὁ ἐνθουσιασμός πολλές φορές (πρῶτα ἐμένα) νά ἀπαντήσουμε ἄμεσα. Μποροῦμε κάλλιστα νά τό ἀναβάλλουμε, ὅποτε ἔχουμε χρόνο. Δέν χάθηκε ὁ κόσμος. Πιστεύω νά τά πῆγες καλά τό πρωί Γιῶργο. Ἐγώ πάντως κοιμήθηκα κανονικά. «Πέταξα τήν βόμβα» καί ἄφησα ἄλλους νά ξενυχτοῦν. Συγγνώμη
.

Παρακαλώ. Αλλά μην το συζητάτε. Δεν φταίει ποτέ αυτός που στέλνει το μήνυμα, αν αυτός που απαντάει δεν υπολογίζει σωστά τον χρόνο του. Η αλήθεια είναι ότι με έπιασε ο ενθουσιασμός (κάτι που συχνά παθαίνω), γιατί μου φάνηκε απίστευτο που μολις πριν λίγες μέρες είχα αποκτήσει τον τόμο που έλεγα. Αλλά τα περί των αγίων ήταν ένα αστείο.
Άλλωστε (σχετικα με την κούραση), εγώ είμαι ένας ταπεινός ισοκράτης....
 

π. Μάξιμος

Γενικός Συντονιστής
#8
Σύμφωνα μ᾿ αὐτά πού ἔχω διαβάσει —Βίοι Ἁγίων, Μ. Γαλανοῦ καί Μέγας Συναξαριστής, ἀλλά κι ἐδῶ— εἶναι σίγουρο ὅτι οἱ γονεῖς του ἦταν εἰδωλολάτρες.

Ἐπίσης νά μήν ξεχνᾶμε ὅτι ἐμεῖς (ἐννοῶ οἱ Ἀθηναῖοι) ἔχουμε καί τόν ἅγιο Μηνᾶ τόν Καλλικέλαδο, τόν Ἀθηναῖο, (10 Δεκεμβρίου) προερχόμενο ἐπίσης ἀπό εἰδωλολάτρες γονεῖς, ὁ ὁποῖος μετέπειτα μεταβαίνει εἰς Ἀλεξάνδρεια, ὅπου γίνεται χριστιανός. Περί τοῦ ταυτόχρονου τῆς βιοτῆς, ἐνδεχομένως καί τῆς ταυτοπροσωπίας, διαβᾶστε· Σωφρονίου Εὐστρατιάδου (+) Μητροπολίτου πρ. Λεοντοπόλεως, Ἁγιολόγιον τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας.

Υ.Γ. 1) Ἔχω μιά πληροφορία, ὅτι σέ κάποιο μέρος τῆς Ἑλλάδος, κάποιον πού πάσχει νοητικῶς, τόν ἀποκαλοῦν «Μηνᾶ». Μήπως αὐτό ἔχει σχέση μέ τό· «Κύριε, ἐλέησόν μου τὸν υἱόν, ὅτι σεληνιάζεται καὶ κακῶς πάσχει· πολλάκις γὰρ πίπτει εἰς τὸ πῦρ καὶ πολλάκις εἰς τὸ ὕδωρ» (Ματθ. ιζ΄ 15);
2) Στό Ἅγιον Ὄρος, ὅταν χάνουν κάτι, ἀνάβουν κερί στόν ἅγιο Μηνᾶ. Φανέρωση τῆς ἀλήθειας;

 
#9
π. Μάξιμε,
Εν αναμονή και των νέων στοιχείων που βρήκα προ ολίγου και που συνηγορούν όντως υπέρ ελληνικής προέλευσης του ονόματος, να διορθώσω στο μήνυμά μου ότι λέγοντας
τα συναξάρια παντού αναφέρουν ότι οι γονείς του αγίου ήταν χριστιανοί.
εννοούσα τα εν λόγω συναξάρια (δηλαδή τα της ανατολικής παραδόσεως), προσπαθώντας να δούμε αν στέκει η αφήγηση για την προσευχή της μητέρας. Το αν θα τη δεχτούμε είναι άλλο θέμα, όπως είδατε είμαστε όλοι δύσπιστοι σε αγιολογικό κείμενο που δεν είναι της δικής μας παραδόσεως.
 
#10
Νομίζω ότι είναι πολύ χρήσιμα τα σχετικά με το όνομα του αγίου.


Αρχικά να πω ότι έχει προταθεί ετυμολόγηση από το μεσαιωνικό ρήμα μηνῶ, αλλά αυτό δεν ευσταθεί, δεδομένου ότι η λέξη είναι ήδη αρχαία.
Βρήκα πολύ ενδιαφέροντα στοιχεία στον τόμο Μελέτες Νεοελληνικής Διαλεκτολογίας, του γλωσσολόγου κ. Κωνσταντίνου Μηνά (εκδ. Τυπωθήτω – Γιώργος Δάρδανος, 2004), στις σελ. 277-279, τα οποία σας παραθέτω εν συνόψει:

Υπάρχουν δύο διαφορετικές πιθανές πηγές του ονόματος: μία ελληνική και μία αιγυπτιακή, που στον δρόμο κάπου συναντιούνται

α) ελληνική προέλευση:
το ελληνικό όνομα Μηνᾶς που απαντά και σε ελληνικές πηγές, αναφερόμενο σε ελληνικά πρόσωπα, με αρχαιότερη εκείνη του Θουκυδίδη που παρέθεσα, προέρχεται από το όνομα Μηνόδωρος, όπως έχουμε Μητρᾶς από το Μητρόδωρος και Ἑρμᾶς από το Ἑρμόδωρος (όπως γράφει ο πολύς Ερρίκος Στέφανος στον Θησαυρό, λ. Μηνᾶς (μεταφράζω): «σχηματίζεται από το Μηνόδωρος, όπως το Ἑρμᾶς από το Ἑρμόδωρος»). Για τον σχηματισμό του μακρού α (εξ ου και η περισπωμένη) πρέπει να λάβουμε υπόψη έναν ενδιάμεσο τύπο Μηνέας > Μηνᾶς (όπως έχουμε και Ἠρέας > Ἠρᾶς και Ζηνέας > Ζηνᾶς, καθώς και σε μη κύρια ονόματα π.χ. φαγάς < φαγέας κ.ο.κ.).
Τώρα για τη σημασία του θέματος μην- (που είναι και η ουσία της ερώτησης) υπάρχουν διάφορες υποθέσεις, αλλά μπορούμε να πούμε γενικά ότι τα κύρια ονόματα με α΄ συνθετικό το Μην- (και είναι πολλά, π.χ. Μηναγόρας, Μηνογένης, Μηνόφαντος, Μηνοφῶν, Μηνοχάρης, Μηνόδοτος, Μηνοδώρα, Μηνοφάνης κ.ά.) προέρχονται από τη λέξη μήνη «σελήνη» (πβ. μην, μηνός, αρχική σημασία «σελήνη»).
(Είχατε λοιπόν δίκιο στην υπόθεσή σας, π. Μάξιμε).

β) αιγυπτιακή προέλευση:
O άγιος Μηνάς ήταν από την Αίγυπτο, είχε λοιπόν αιγυπτιακό όνομα, πιθανότατα το όνομα Menes (βλ. www.touregypt.net/featurestories/abumina.htm), άγνωστης σημασίας. (Σημειώνει επίσης ο κ. Κωνσταντίνου κάτι που δεν μπορώ εμπειρικά να επιβεβαιώσω, αλλά μου φαίνεται πιθανό, ότι οι περισσότεροι Μηνάδες είναι από την Αίγυπτο).

Ο μελετητής παραθέτει τις δύο πιθανές πηγές και σημειώνει ότι το πιο πιθανό «η διάδοσή του στον ελληνικό χώρο οφείλεται στον άγιο <δηλαδή στη δεύτερη πηγή>, οπωσδήποτε όμως και την προέλευσή του από το Μηνόδωρος δεν μπορούμε να την παραβλέψουμε».
Νομίζω όμως ότι είναι για όλους μας αυτονόητο ότι η διάδοσή οφείλεται στον άγιο, (εξάλλου μιλάμε για ένα χριστιανικό όνομα) δεδομένου μάλιστα ότι είναι πολύ αγαπητός και λαοφιλής. Το ερώτημα είναι πώς το Menes έγινε Μηνᾶς. Νομίζω ότι τα πράγματα είναι απλά (όσα ακολουθούν είναι προσωπικές εκτιμήσεις):
Όταν ήλθε στην Ελλάδα η τιμή της μνήμης του αγίου Μηνά (που κατά τον μελετητή διαδόθηκε από την Κρήτη προς την υπόλοιπη Ελλάδα), το όνομα έπρεπε να πάρει ελληνική μορφή, οπότε, τι πιο απλό από το να ταυτιστεί με ένα προϋπάρχον ελληνικό όνομα. Άρα το όνομα ενός αιγυπτιώτη αγίου ταυτίστηκε στη μορφή με ένα προϋπάρχον ελληνικό όνομα. (Δεν είναι η ίδια περίπτωση με αγίους που είχαν εξαρχής γνωστά ελληνικά ονόματα, πχ. Πλάτων, Αριστείδης κ.λπ.). Στο ερώτημα λοιπόν τι σημαίνει Μηνᾶς, μπορούμε να απαντήσουμε ότι το όνομα έχει αιγυπτιακή προέλευση, αλλά έτσι όπως εξελίχθηκε η χρήση του ιστορικά, όχι εξ αρχής, συνδέθηκε με τον σημασιολογικό χώρο του φωτός.

Άλλα στοιχεία δεν έχω. Οι υποθέσεις του π. Μαξίμου είναι χρήσιμες, αλλά δεν μπορούμε κάτι από αυτά να αποδείξουμε, με τα μέχρι τώρα στοιχεία.

Όσο για το Ελ-Αλαμέιν, έχει δίκιο βέβαια ο Μάρκελλος. Το ερώτημα πώς συνδέεται με τον άγιο Μηνά ίσως απαντάται από την ύπαρξη της παρακείμενης (όχι πολύ μακριά) περιοχής Abu-Mina (¨αββάς / πατέρας Μηνάς¨), που είναι παλαιότατο κέντρο τιμής του αγίου Μηνά, όπου και ο τάφος του. Το θαύμα που αναφέρει ο κ. Λιναρδάκης ίσως ήταν η αιτία της ταύτισης των δύο τόπων, αλλά δεν το γνωρίζω αυτό σίγουρα. Για χρησιμότατες αναλυτικές πληροφορίες για τον τόπο Abu-Mina και την τιμή του αγίου εκεί, βλ. www.touregypt.net/featurestories/abumina.htm).

Ας έχουμε τη βοήθεια του αγίου!

ΣΗΜ Ευχαριστώ τον π. Μάξιμο για τη διόρθωση των links.
 
Last edited:

π. Μάξιμος

Γενικός Συντονιστής
#11
Εὐχαριστοῦμε τόν Γιῶργο γιά τόν ὑπερβολικό κόπο του καί γιά τόν ὑπερβάλλοντα ζῆλο του.
Ἀλλά τίποτε δέν εἶναι τυχαῖο στή ζωή μας.
...επιτρέψτε μου να παραθέσω κάποια στοιχεία, μόνο και μόνο επειδή τυχαίνει να έχω τον ογκωδέστατο, εικονογραφημένο τόμο «Μηνάς ο μεγαλομάρτυς», που εξέδωσε ο ιερός μητροπολιτικός ναός Αγίου Μηνά Ηρακλείου με επιμέλεια του καθηγητή Θεοχ. Δετοράκη (Αθήνα, 1995).
...με έπιασε ο ενθουσιασμός (κάτι που συχνά παθαίνω), γιατί μου φάνηκε απίστευτο που μολις πριν λίγες μέρες είχα αποκτήσει τον τόμο που έλεγα.
Εὐχαριστοῦμε καί γιά τήν ἐνδιαφέρουσα ἱστοσελίδα. Κρατῶ ἀπ᾿ αὐτήν τό «Abu Mina, The capital of Graeco-Roman Egypt». Ὅσο γιά τό μην- καί men-, ἔγραψα στό #1, ὅπως τά εἶδα στά ἑλληνικά καί λατινικά λεξικά.

Ἀπό αὐτή τήν πολύ ἐνδιαφέρουσα ἀνα-ζήτηση καί συ-ζήτηση ἐγώ θά κρατήσω τήν σελήνη, ὄχι μέ τήν εἰδωλολατρική καί ἀστρολογική (μέ τή σημερινή ἔννοια) σημασία, ἀλλά μέ τήν χριστιανική ἀπό τόν 148 ψαλμό «αἰνεῖτε αὐτὸν ἥλιος καὶ σελήνη, αἰνεῖτε αὐτὸν πάντα τὰ ἄστρα καὶ τὸ φῶς», καί θά συνδέσω στό ἑξῆς τόν ἅγιο Μηνᾶ (καί κάθε Μηνᾶ) μέ τό φῶς, τήν ἀλήθεια, τήν φανέρωση.

Ἔτσι θά ἐξηγήσω καί τήν συνήθεια/παράκληση τῶν ἁγιορειτῶν στόν ἅγιο Μηνᾶ, ὅπως τούς φανερώσει χαμένα πράγματα, ἀλλά καί τούς ὁδηγήσει στήν φανέρωση τῆς ἀληθείας.

Δέν θά ξεχνῶ καί τήν δική μου ἑρμηνεία ἀπό τό μόριο μήν καί τό «οὐμήνἀλλά», γιά νά «εὐλογῶ τά γένεια μου», ἀλλά καί πάλι νά σκέπτομαι τόν ἀληθινό, αὐτόν πού μέ ὁδηγεῖ στήν ἀλήθεια.

 

π. Μάξιμος

Γενικός Συντονιστής
#13
Εὐχαριστοῦμε πολύ κ. Λιναρδάκη!
Χωρίς νά ξέρουμε ἄν ὄντως αὐτό τό ἀρχαῖο ὄνομα προέρχεται ὄντως ἀπό τό ρῆμα μηνῶ ἤ μηνάω, πού εἶναι τῆς μεσαιωνικῆς καί δημοτικῆς, σίγουρα βάσει αὐτοῦ τοῦ ρήματος —πού σημαίνει στέλνω μήνυμα, παραγγελία, ἀλλά καί προερχόμενο ἀπό τό ἀρχαῖο μηνύω, πού ἐκτός ἀπό τό εἰδοποιῶ, σημαίνει καί ἀποκαλύπτω, φανερώνω— ἀνατέθηκε στόν ἅγιο Μηνᾶ ἡ φανέρωση πραγμάτων.
Ἡ λαϊκή, λοιπόν, παράδοση, πού ἀπό τό Ἅγιον Ὄρος, μοῦ εἶπαν, ὅτι στηρίζεται σέ θαύματα πού ἔχουν γίνει, καί πού σέ ἄλλες περιοχές, ὅπως διαβάσαμε, στηρίζονταν ἤ στηρίζονται στόν ἅγιο γιά λάβουν μήνυμα ἀπό τούς ξενιτεμένους ἤ ἀπό κάποιο γαμπρό οἱ ἀνύπανδρες, δικαιώνει περισσότερο τήν ἑρμηνεία μοῦ μᾶς προσφέρατε.

Οἱ παραπάνω ἑρμηνεῖες καί ἀναλύσεις, εἴτε ἀπό τήν ἀρχαία Ἑλλάδα καί γλῶσσα, εἴτε ἀπό τήν Αἴγυπτο, μᾶς πᾶνε πολύ πίσω, ὅσο παλαιό εἶναι καί τό ὄνομα.

Θά σᾶς πῶ κάτι, πού μοῦ εἶπε κάποιος (μέ στοιχεῖα) καί πού θά σᾶς ἐκπλήξει, ἄν δέν τό ὑποψιάζεσθε. Ξέρετε ὅτι ὁ Μηνᾶς στήν Κρήτη μπορεῖ νά προέρχεται ἀπό τόν μυθικό σας βασιλιᾶ Μίνωα (Μίνως, Μινωϊκός, Μινώταυρος); Δέν ἤθελε πολύ τό γιῶτα (ι) νά γίνει ἦτα (η).

 

vagelis

Antonia Xristoforaki Linardaki.
#14
Εὐχαριστοῦμε πολύ κ. Λιναρδάκη!]


Ευχαριστω για τις ευχαριστιες (sic) .

[Θά σᾶς πῶ κάτι, πού μοῦ εἶπε κάποιος (μέ στοιχεῖα) καί πού θά σᾶς ἐκπλήξει, ἄν δέν τό ὑποψιάζεσθε. Ξέρετε ὅτι ὁ Μηνᾶς στήν Κρήτη μπορεῖ νά προέρχεται ἀπό τόν μυθικό σας βασιλιᾶ Μίνωα (Μίνως, Μινωϊκός, Μινώταυρος); Δέν ἤθελε πολύ τό γιῶτα (ι) νά γίνει ἦτα (η).
Οντως δεν το ειχα σκεφθει ποτε . Μηπως πρεπει τωρα να ψαξωμαι και τι σημαινει και το ονομα Μινως ή Μινωας κλπ ;
 

π. Μάξιμος

Γενικός Συντονιστής
#15
Οντως δεν το ειχα σκεφθει ποτε . Μηπως πρεπει τωρα να ψαξωμαι και τι σημαινει και το ονομα Μινως ή Μινωας κλπ ;
Ἀφῆστέ το κυρ-Βαγγέλη, «θά πάει μακρυά ἡ βαλίτσα»...
Ἔχει φαίνεται βάση ἀπό τήν πλευρά τῶν ἀρχαίων γλωσσῶν τῆς περιοχῆς καί παρακάτω (Αἴγυπτος) τῆς Μινωικῆς ἐποχῆς.
Κι αὐτό τό Abu-Mina πού ἔγραψε ὁ Γιῶργος, ἴσως λέει κάτι συμπληρωματικῶς.
Πάντως τό ὄνομα Μηνᾶς φαίνεται νά εἶναι μεγάλο ὄνομα!

 
#16
Πριν από δυο χρόνια γράφονταν αυτά. Δεν είναι πολύ ενδιαφέρον να βρίσκεις τις παλιές σου πατημασιές; Την ευχή του αγίου να έχουμε...
 
#17
Είχε αναφερθεί στην αρχή αυτού του θέματος ότι έχει προταθεί ετυμολόγηση του ονόματος Μηνάς από το μεσαιωνικό ρήμα μηνῶ, αλλά αυτό δεν ευσταθεί, δεδομένου ότι η λέξη είναι ήδη αρχαία. Πάντως η ετυμολόγηση αυτή θυμίζει γνώριμες λαϊκές παρασυνδέσεις των ονομάτων. Ειδικά για τον άγιο Μηνά, στο υπό έκδοση «Λεξικό της Ηπειρώτικης διαλέκτου» του φιλολόγου-λεξικογράφου Β. Μαλισιόβα (τον ευχαριστώ για την πληροφορία) αναφέρονται οι ακόλουθες παροιμίες:
  • "Ο Αϊ-Μηνάς εμήνυσε, Πούλια μην ξημερώσει" (αστρονομική παρατήρηση, που σημαίνει την έλευση του χειμώνα).
  • "Τ' Αϊ-Μηνός εμήνυσα και τ' Αϊ-Φιλίππου αυτού είμαι"(αυτού = εκεί)
Επίσης, σύμφωνα με το ίδιο λεξικό, στην Ήπειρο θεωρείται η εορτή των μηνών, δηλ. πιστεύεται, με ονοματολογική παρασύνδεση, ότι τη μέρα αυτή γιορτάζουν οι μήνες!
 

farlekas 1980

Παλαιό Μέλος
#18
Νομίζω ότι είναι πολύ χρήσιμα τα σχετικά με το όνομα του αγίου.


Αρχικά να πω ότι έχει προταθεί ετυμολόγηση από το μεσαιωνικό ρήμα μηνῶ, αλλά αυτό δεν ευσταθεί, δεδομένου ότι η λέξη είναι ήδη αρχαία.
Βρήκα πολύ ενδιαφέροντα στοιχεία στον τόμο Μελέτες Νεοελληνικής Διαλεκτολογίας, του γλωσσολόγου κ. Κωνσταντίνου Μηνά (εκδ. Τυπωθήτω – Γιώργος Δάρδανος, 2004), στις σελ. 277-279, τα οποία σας παραθέτω εν συνόψει:

Υπάρχουν δύο διαφορετικές πιθανές πηγές του ονόματος: μία ελληνική και μία αιγυπτιακή, που στον δρόμο κάπου συναντιούνται

α) ελληνική προέλευση:
το ελληνικό όνομα Μηνᾶς που απαντά και σε ελληνικές πηγές, αναφερόμενο σε ελληνικά πρόσωπα, με αρχαιότερη εκείνη του Θουκυδίδη που παρέθεσα, προέρχεται από το όνομα Μηνόδωρος, όπως έχουμε Μητρᾶς από το Μητρόδωρος και Ἑρμᾶς από το Ἑρμόδωρος (όπως γράφει ο πολύς Ερρίκος Στέφανος στον Θησαυρό, λ. Μηνᾶς (μεταφράζω): «σχηματίζεται από το Μηνόδωρος, όπως το Ἑρμᾶς από το Ἑρμόδωρος»). Για τον σχηματισμό του μακρού α (εξ ου και η περισπωμένη) πρέπει να λάβουμε υπόψη έναν ενδιάμεσο τύπο Μηνέας > Μηνᾶς (όπως έχουμε και Ἠρέας > Ἠρᾶς και Ζηνέας > Ζηνᾶς, καθώς και σε μη κύρια ονόματα π.χ. φαγάς < φαγέας κ.ο.κ.).
Τώρα για τη σημασία του θέματος μην- (που είναι και η ουσία της ερώτησης) υπάρχουν διάφορες υποθέσεις, αλλά μπορούμε να πούμε γενικά ότι τα κύρια ονόματα με α΄ συνθετικό το Μην- (και είναι πολλά, π.χ. Μηναγόρας, Μηνογένης, Μηνόφαντος, Μηνοφῶν, Μηνοχάρης, Μηνόδοτος, Μηνοδώρα, Μηνοφάνης κ.ά.) προέρχονται από τη λέξη μήνη «σελήνη» (πβ. μην, μηνός, αρχική σημασία «σελήνη»).
(Είχατε λοιπόν δίκιο στην υπόθεσή σας, π. Μάξιμε).

β) αιγυπτιακή προέλευση:
O άγιος Μηνάς ήταν από την Αίγυπτο, είχε λοιπόν αιγυπτιακό όνομα, πιθανότατα το όνομα Menes (βλ. www.touregypt.net/featurestories/abumina.htm), άγνωστης σημασίας. (Σημειώνει επίσης ο κ. Κωνσταντίνου κάτι που δεν μπορώ εμπειρικά να επιβεβαιώσω, αλλά μου φαίνεται πιθανό, ότι οι περισσότεροι Μηνάδες είναι από την Αίγυπτο).

Ο μελετητής παραθέτει τις δύο πιθανές πηγές και σημειώνει ότι το πιο πιθανό «η διάδοσή του στον ελληνικό χώρο οφείλεται στον άγιο <δηλαδή στη δεύτερη πηγή>, οπωσδήποτε όμως και την προέλευσή του από το Μηνόδωρος δεν μπορούμε να την παραβλέψουμε».
Νομίζω όμως ότι είναι για όλους μας αυτονόητο ότι η διάδοσή οφείλεται στον άγιο, (εξάλλου μιλάμε για ένα χριστιανικό όνομα) δεδομένου μάλιστα ότι είναι πολύ αγαπητός και λαοφιλής. Το ερώτημα είναι πώς το Menes έγινε Μηνᾶς. Νομίζω ότι τα πράγματα είναι απλά (όσα ακολουθούν είναι προσωπικές εκτιμήσεις):
Όταν ήλθε στην Ελλάδα η τιμή της μνήμης του αγίου Μηνά (που κατά τον μελετητή διαδόθηκε από την Κρήτη προς την υπόλοιπη Ελλάδα), το όνομα έπρεπε να πάρει ελληνική μορφή, οπότε, τι πιο απλό από το να ταυτιστεί με ένα προϋπάρχον ελληνικό όνομα. Άρα το όνομα ενός αιγυπτιώτη αγίου ταυτίστηκε στη μορφή με ένα προϋπάρχον ελληνικό όνομα. (Δεν είναι η ίδια περίπτωση με αγίους που είχαν εξαρχής γνωστά ελληνικά ονόματα, πχ. Πλάτων, Αριστείδης κ.λπ.). Στο ερώτημα λοιπόν τι σημαίνει Μηνᾶς, μπορούμε να απαντήσουμε ότι το όνομα έχει αιγυπτιακή προέλευση, αλλά έτσι όπως εξελίχθηκε η χρήση του ιστορικά, όχι εξ αρχής, συνδέθηκε με τον σημασιολογικό χώρο του φωτός.

Άλλα στοιχεία δεν έχω. Οι υποθέσεις του π. Μαξίμου είναι χρήσιμες, αλλά δεν μπορούμε κάτι από αυτά να αποδείξουμε, με τα μέχρι τώρα στοιχεία.

Όσο για το Ελ-Αλαμέιν
, έχει δίκιο βέβαια ο Μάρκελλος. Το ερώτημα πώς συνδέεται με τον άγιο Μηνά ίσως απαντάται από την ύπαρξη της παρακείμενης (όχι πολύ μακριά) περιοχής Abu-Mina (¨αββάς / πατέρας Μηνάς¨), που είναι παλαιότατο κέντρο τιμής του αγίου Μηνά, όπου και ο τάφος του. Το θαύμα που αναφέρει ο κ. Λιναρδάκης ίσως ήταν η αιτία της ταύτισης των δύο τόπων, αλλά δεν το γνωρίζω αυτό σίγουρα. Για χρησιμότατες αναλυτικές πληροφορίες για τον τόπο Abu-Mina και την τιμή του αγίου εκεί, βλ. www.touregypt.net/featurestories/abumina.htm).


Ας έχουμε τη βοήθεια του αγίου!

ΣΗΜ Ευχαριστώ τον π. Μάξιμο για τη διόρθωση των links.
Την εκδοχη αυτη ειχε αποδεχτει και την ανεφερε σε ομιλιες του στον πανηγυριζοντα Ναο , ο μακαριστος μητροπολιτης Πατρων κυρος Νικοδημος Βαλληνδρας .
 
#19
Θυμήθηκα αυτό το θέμα που άνοιξε πριν από 11 χρόνια με ερώτηση του π. Μαξίμου και στο οποίο έσπευσα με τον ενθουσιασμό του νεοφώτιστου (ήμουν βλέπετε τότε μόλις...3 μηνών) να συλλέξω στοιχεία για να απαντήσω, κι ας ξημέρωνε σε λίγο Κυριακή. Με είχε νουθετήσει τότε ευγενικά ο π. Μάξιμος (θυμάστε, πάτερ; ).
Ωραίες εποχές Είχαμε και τον κ. Βαγγέλη, αιωνία η μνήμη του...

Χρόνια πολλά στους εορτάζοντες!
 
#20
Σύμφωνα μ᾿ αὐτά πού ἔχω διαβάσει —Βίοι Ἁγίων, Μ. Γαλανοῦ καί Μέγας Συναξαριστής, ἀλλά κι ἐδῶ— εἶναι σίγουρο ὅτι οἱ γονεῖς του ἦταν εἰδωλολάτρες.

Ἐπίσης νά μήν ξεχνᾶμε ὅτι ἐμεῖς (ἐννοῶ οἱ Ἀθηναῖοι) ἔχουμε καί τόν ἅγιο Μηνᾶ τόν Καλλικέλαδο, τόν Ἀθηναῖο, (10 Δεκεμβρίου) προερχόμενο ἐπίσης ἀπό εἰδωλολάτρες γονεῖς, ὁ ὁποῖος μετέπειτα μεταβαίνει εἰς Ἀλεξάνδρεια, ὅπου γίνεται χριστιανός. Περί τοῦ ταυτόχρονου τῆς βιοτῆς, ἐνδεχομένως καί τῆς ταυτοπροσωπίας, διαβᾶστε· Σωφρονίου Εὐστρατιάδου (+) Μητροπολίτου πρ. Λεοντοπόλεως, Ἁγιολόγιον τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας.

Υ.Γ. 1) Ἔχω μιά πληροφορία, ὅτι σέ κάποιο μέρος τῆς Ἑλλάδος, κάποιον πού πάσχει νοητικῶς, τόν ἀποκαλοῦν «Μηνᾶ». Μήπως αὐτό ἔχει σχέση μέ τό· «Κύριε, ἐλέησόν μου τὸν υἱόν, ὅτι σεληνιάζεται καὶ κακῶς πάσχει· πολλάκις γὰρ πίπτει εἰς τὸ πῦρ καὶ πολλάκις εἰς τὸ ὕδωρ» (Ματθ. ιζ΄ 15);
2) Στό Ἅγιον Ὄρος, ὅταν χάνουν κάτι, ἀνάβουν κερί στόν ἅγιο Μηνᾶ. Φανέρωση τῆς ἀλήθειας;
Σωστόν ...εμεις οι Πατρινοι αποκαλούμε ο εις τον ετερο και ως "Μηνάρα" αν καποιος κανει καποια κουταμαρα ... για εμας ειναι υβρις... αλλα απο την σκοπια που θέτει ο πατήρ εχει μια υπόσταση...
 
Top