[Ερώτηση] Σε υμνούμεν... σε φρύγιο

#1
Καλησπέρα και χρόνια πολλά στους εορτάζοντες. Σε αυτήν την ηχογράφηση που ανεβάζω του ''σε υμνούμεν σε φρύγιο'', η θέση που κάνει ο άρχων στο ''σοι ευχαριστούμεν κύριε'', υπάρχει καταγεγραμμένη πουθένα ή ήταν αυτοσχεδιασμός της στιγμής;;;
 

Attachments

#2
Είναι αυτοσχεδιασμός της στιγμής, και μάλιστα ατυχής, αφού ξεφεύγει τελείως από τη γραμμή, την κλίμακα και την «εικόνα» του μαθήματος...
 

Βασίλης Κιαμηλίδης

Βασίλης Κιαμηλίδης
#3
Είναι αυτοσχεδιασμός της στιγμής, και μάλιστα ατυχής, αφού ξεφεύγει τελείως από τη γραμμή, την κλίμακα και την «εικόνα» του μαθήματος...
Κύριε Νίκο, νομίζω πως μπορεί μεν να έχει ''ξεφεύγει τελείως από τη γραμμή, την κλίμακα και την «εικόνα» του μαθήματος'' όπως γράφετε, όμως νομίζω πως ο χαρακτηρισμός σας ως ''ατυχής'' μπορεί να είναι και ατυχής, εκτός βεβαίως βεβαίως εάν τον αναφερόμενο χαρακτηρισμό τον έκανε ο Μακαριστός Άρχων.
Ο λόγος που γράφω το παρόν είναι διότι εμένα μου άρεσε πάρα πολύ.
 
#5
Κύριε Νίκο, νομίζω πως ο χαρακτηρισμός σας ως ''ατυχής'' μπορεί να είναι και ατυχής, εκτός βεβαίως βεβαίως εάν τον αναφερόμενο χαρακτηρισμό τον έκανε ο Μακαριστός Άρχων.
Ο λόγος που γράφω το παρόν είναι διότι εμένα μου άρεσε πάρα πολύ.
Βασίλη φίλε, έζησα τα πιο ωραία χρόνια της ζωής μου κοντά του, πηγαίνοντας στο σπίτι του ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΑ!!!
Στο συγκεκριμένο σημείο, φεύγει τελείως εκτός της κλίμακας του μαθήματος που απαιτεί τον Βου σε ύφεση. Αλάνθαστος δεν είναι κανείς!
Έχω ακούσει να λέει χερουβικό σε β' ήχο, να ξεχνάει τί ήχο λέει και να χρησιμοποιεί στο «και τη ζωοποιώ» την πασίγνωστη γραμμή με κατάληξη "άγια" στον ΔΙ και να το γυρίζει κυριολεκτικά την τελευταία στιγμή, το λάθος ακούστηκε, αλλά η διόρθωση ήταν εκπληκτική! Άλλος δεν θα μπορούσε να την κάνει!
Φυσικά και συμφωνώ, ότι τον Στανίτσα θα τον μελετάμε, θα τον μελετάτε, και θα τον μελετάν "νυν και αεί και εις τους αιώνας των αιώνων! Αμήν!":D
Ήταν ΨΑΛΤΗΣ! Με όλα τα γράμματα κεφαλαία, όπως λέει ο πατήρ Δοσίθεος Ηγούμενος της Ι. Μονής Τατάρνας.
Εάν εσένα ο συγκεκριμένος αυτοσχεδιασμός σου άρεσε μια φορά, εμένα μου άρεσε δέκα, κι αυτό γιατί δείχνει την ανεξάντλητη πηγή που είχε μέσα του ο άνθρωπος.
Απλά χαρακτήρισα λίγο αυστηρά την αλλαγή των διαστημάτων στο συγκεκριμένο μέλος!
 
#6
Βασίλη φίλε, έζησα τα πιο ωραία χρόνια της ζωής μου κοντά του, πηγαίνοντας στο σπίτι του ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΑ!!!
Στο συγκεκριμένο σημείο, φεύγει τελείως εκτός της κλίμακας του μαθήματος που απαιτεί τον Βου σε ύφεση. Αλάνθαστος δεν είναι κανείς!
Έχω ακούσει να λέει χερουβικό σε β' ήχο, να ξεχνάει τί ήχο λέει και να χρησιμοποιεί στο «και τη ζωοποιώ» την πασίγνωστη γραμμή με κατάληξη "άγια" στον ΔΙ και να το γυρίζει κυριολεκτικά την τελευταία στιγμή, το λάθος ακούστηκε, αλλά η διόρθωση ήταν εκπληκτική! Άλλος δεν θα μπορούσε να την κάνει!
Φυσικά και συμφωνώ, ότι τον Στανίτσα θα τον μελετάμε, θα τον μελετάτε, και θα τον μελετάν "νυν και αεί και εις τους αιώνας των αιώνων! Αμήν!":D
Ήταν ΨΑΛΤΗΣ! Με όλα τα γράμματα κεφαλαία, όπως λέει ο πατήρ Δοσίθεος Ηγούμενος της Ι. Μονής Τατάρνας.
Εάν εσένα ο συγκεκριμένος αυτοσχεδιασμός σου άρεσε μια φορά, εμένα μου άρεσε δέκα, κι αυτό γιατί δείχνει την ανεξάντλητη πηγή που είχε μέσα του ο άνθρωπος.
Απλά χαρακτήρισα λίγο αυστηρά την αλλαγή των διαστημάτων στο συγκεκριμένο μέλος!
Κακά τα ψέμματα, έχει δίκιο ο κύριος Γιάννου, διότι το μάθημα αλλάζει τελείως σε μορφή και μοιάζει με πρώτο αντί για φρύγιο.
Αυτή είναι όμως η μαγεία:ακόμα και το μουσικά λάθος, ο άρχοντας το έκανε να ακούγεται πιο ωραία και από το μουσικά ορθό.
Έτερον εκάτερον.
Ανεπανάληπτος
 

Βασίλης Κιαμηλίδης

Βασίλης Κιαμηλίδης
#7
Aκόμα και το μουσικά λάθος, ο άρχοντας το έκανε να ακούγεται πιο ωραία και από το μουσικά ορθό.
Ανεπανάληπτος
Αυτό ακριβώς ένοιωσα και εγώ ακούγοντας αυτό το ηχητικό, το οποίο το θεώρησα ως νέο Άριστο μέλος του Μακαριστού Άρχοντα από κάθε άποψη.
 
#12
Κακά τα ψέμματα, έχει δίκιο ο κύριος Γιάννου, διότι το μάθημα αλλάζει τελείως σε μορφή και μοιάζει με πρώτο αντί για φρύγιο.
Αυτή είναι όμως η μαγεία:ακόμα και το μουσικά λάθος, ο άρχοντας το έκανε να ακούγεται πιο ωραία και από το μουσικά ορθό.
Έτερον εκάτερον.
Ανεπανάληπτος
Αυτό που θέλω να σας πω δεν περιγράφεται με λόγια....
Επεξήγηση: Κυριακή, ήχος πρώτος. Μετά τα καθίσματα, ακολουθούν τα ευλογητάρια που ο άρχων ανέβαζε λίγο τη βάση...
Παρασυρμένος λοιπόν από τον Κε των ευλογηταρίων, τον Ιερέα και τον αναγνώστη της υπακοής που ακολούθησαν τον ίδιο τόνο, ξεχάστηκε και άρχισε το ... "Εν τω θλίβεσθαί με" του πλαγίου του α'...
Φυσικά αντιλήφθηκε το λάθος, και το διόρθωσε... Πώς;
Η απάντηση στο συνημμένο...:D:D:D
 

Attachments

Top