"Σήμερον κρεμάται επί ξύλου" - Πέτρος Μανέας και Εκκλησιαστική Χορωδία.

neoklis

Νεοκλής Λευκόπουλος, Γενικός Συντονιστής
#2
#3
Νομίζω ότι είναι του ιδίου (δες κι εδώ). (Και τα τρία μέλη που αναφέρονται έχουν ίδιες μελοποιητικές γραμμές).
 
#4
Νομίζω ότι είναι του ιδίου (δες κι εδώ). (Και τα τρία μέλη που αναφέρονται έχουν ίδιες μελοποιητικές γραμμές).
Εξερετες εκτελεσεις.
Ο Θεος να αναπαυει την ψυχην του.

Ενα μεγαλο ευχαριστω για τις αναρτησεις.

Αν καποιος μπορουσε να γραψει τα κομματια......
Πολυ θα ηθελαν να ψαλλουν αυτους τους θαυμασιους υμνους στις εκκλησιες
 
#5
Αν καποιος μπορουσε να γραψει τα κομματια......
Πολυ θα ηθελαν να ψαλλουν αυτους τους θαυμασιους υμνους στις εκκλησιες
Το Τη υπερμάχω υπάρχει στον σύνδεσμο του προηγουμένου μηνύματος.

Ένα σημαντικό υστερόγραφο για το «πολυ θα ηθελαν να ψαλλουν αυτους τους θαυμασιους υμνους στις εκκλησίες». Προσωπικά, τα μέλη αυτά (όπως και τα περισσότερα μέλη του Σακελλαρίδη) με συγκινούν πολύ ως αποκρυσταλλώματα μιας μουσικά ρευστής αλλά και εναγώνιας εποχής, ενός παλαιού κλίματος και ενός αυθεντικού βιώματος (δεδομένων πάντα και των ανθρώπων που τα έγραψαν).
Από κει και πέρα, η συλλογική μας αίσθηση του «εκκλησιαστικώς παραδοσιακού» έχει διαμορφωθεί αρκετά διαφορετικά στις μέρες μας (και φυσικά θα συνεχίσει να διαμορφώνεται) με αποτέλεσμα τώρα πια μάλλον να ξενίζουν ως άκουσμα (μιλώντας πάντα για ψαλτική από ανδρικές φωνές).

Γενικά, είμαι θιασώτης της ιστορικοφιλολογικής μεθόδου (για την οποία θα ήθελα κάποια στιγμή να γράψω κάτι...) η οποία μελετά και ερμηνεύει το παρελθόν χωρίς να ταυτίζει την εκτίμηση με την αποδοχή, ούτε την ερμηνεία με την ιδεολογία.
 
Top