Πότε ένας άγιος "δικαιούται" Θεία Λειτουργία και πως προβλέπεται η καθημερινή Θ. Λειτουργία σε κάποιους ναούς ή μονές

domesticus

Lupus non curat numerum ovium
#23
Το φερόμενο ως απόσπασμα "εκ της προς Καισαρίαν πατρικίαν επιστολής" του Μ. Βασιλείου (έκδ. Y. Courtonne, Paris 1957, τ. 1, σσ. 203-204) συμπεριλήφθηκε στις Συλλογές Κανόνων (βλ. P.-P. Joannou, Fonti, τ. 2, Roma 1963, σσ. 191-193) και άσκησε μεγάλη επιρροή στα υστεροβυζαντινά χρόνια. Όμως, το 2005 ο S. J. Voicu ("Cesaria, Basilio (Ep. 93/94) e Severo = Caesaria, Basilius (Ep. 93/94) and Severus", Augustinianum 35, 1995, σσ. 697-703) έδειξε με πειστικό τρόπο ότι το εν λόγω απόσπασμα προέρχεται από επιστολή του Σευήρου Αντιοχείας. Η παράθεσή του από τον Α. Μάρκου είναι χρήσιμη, εφόσον επιτρέπει, δηλ. δεν απαγορεύει (αν και δεν την εφαρμόζει ο ίδιος ο επιστολογράφος), την καθημερινή μετάληψη του άρτου κατ᾽οίκον. (Επρόκειτο για συνήθη πρακτική των Μονοφυσιτών να φέρουν μαζί τους τη Θ. Κοινωνία, προς αποφυγήν προσέλευσης σε Χαλκηδόνιες εκκλησίες.) Ωστόσο, το κείμενο διαχωρίζει ξεκάθαρα μεταξύ "μετάληψης" της Θ. Κοινωνίας και "τέλεσης" του μυστηρίου στο παράδειγμα της Αιγύπτου. Επίσης, επιβεβαιώνει εμμέσως την παλαιά συνήθεια λήψης (άνευ τελέσεως;) Θ. Κοινωνίας κάθε Τετάρτη και Παρασκευή, η οποία διασώζεται μέχρι σήμερα κατά την περίοδο της Μ. Τεσσαρακοστής και μόνον.

...

Πολὺ ἐνδιαφέρουσες καὶ ἔγκυρες πληροφορίες. Στοιχεία ποὺ δὲν γνώριζα καὶ εἶναι χρήσιμα.

Ἀπὸ κεῖ καὶ πέρα, εἶδες πόσο χρήσιμο ἦταν τελικὰ τὸ κείμενο τοῦ Α. Μάρκου; Ἀνασκεύασες ἐπιτυχημένα μόνο μιὰ παρπαπομπή του καὶ λάβαμε, ὅσοι ἐνδιαφερόμαστε, ἀκόμη πιὸ ἀκριβὴ πληροφόρηση γιὰ τὸ θέμα.

Εὐχαριστίες γιὰ τὸ κόπο τῆς ἔρευνας.
 
Top