Παπαχρόνης Ιωάννης

Γιώργος Μ.

Παλαιόν μέλος
#3
Ενθυμούμενος τον Γιάννη Παπαχρόνη μόνο από ένα Και νυν της κασέτας των Χριστουγέννων της ΕΛΒΥΧ (1980) είχα άλλες προσδοκίες, αλλά όταν άκουσα το συνημμένο ηχητικό από το cd "Ο Αγιώνυμος Άθως", που απέκτησα, μου έκανε μεγάλη εντύπωση ή έκτοτε τεράστια (κατ’ εμέ) ψαλτική του εξέλιξη. Ακούστε το και πείτε μου τη γνώμη σας.

Απουσιάζουν λυγηρό φωνητικό τσάκισμα, τυποποίηση, μη αναμενόμενες αλλοιώσεις. Ο χρόνος είναι σχετικά τονισμένος. Η φωνή ρωμαλέα, αλλά καθαρότατη ψηλά και χαμηλά.
Δύο χαρακτηριστικά σημειώνω: α) ελαφρό λαρυγγισμό, χωρίς την ψευδοκαρεώτικη υπερβολή που βλέπουμε αλλού, με αναμνήσεις Σύρκα (εκεί όπου γίνεται) και β) ένα γλυκό κλείσιμο του φωνήεντος α, κυρίως στα ψηλά, αλλά και του ο, θυμίζοντας αλλού Φιρφιρή, αλλού πολίτικα ψαλσίματα, π.χ. Εμμανουηλίδη (ακούστε π.χ. στο 7:44 «ως στρουθίον μονάζον»). Κάτι σαν "παλιά" φωνή.

Γενικά, είναι κατά τη γνώμη μου ψάλσιμο ώριμο, μελετημένο και πλούσιο σε επιρροές, με ύφος μεστό, αρκετά προσωπικό και σίγουρα εκκλησιαστικό. Ένας ψάλτης που μακάρι να είχαμε κι άλλες ηχογραφήσεις του.

ΥΓ Το απόσπασμα είναι "Εκλογή" (εις πατέρας), σε ήχο πλ.δ, εξαίρετο μέλος Αθανασίου και Δανιήλ Κατουνακιωτών. Ας μου επιτραπεί η ανάρτηση ως ενδεικτική και διδακτική.
 

Attachments

Top