Μουσική συλλογή Γεωργίου Πρωγάκη

tsak77

Χρῆστος Τσακίρογλου
#1
Η τρίτομη μουσική συλλογή (Εσπερινός - Όρθρος - Θ.Λειτουργία) του γραμματέως της Επιτροπής του 1881 θεωρείται από πολλούς κανόνας επιλογής μαθημάτων προς ψαλμώδηση και όχι άδικα, εφόσον είναι από τις συλλογές με τις λιγότερες προσθήκες στα αρχαία μέλη λόγω μεταγραφής στη νέα γραφή. Ανοίγω το θέμα αυτό, για να δούμε τις επιλογές που αποτελούν τη συλλογή αυτή.

Ξεκινώντας, θα ήθελα να κάνω μία αναφορά στα Κοινωνικά που επέλεξε ο αείμνηστος στον τόμο της Θ. Λειτουργίας. Ξεκινάει με τα Κοινωνικά της Εβδομάδος του πολύ Πέτρου Λαμπαδαρίου τα οποία εξαρτώνται (ή και ορίζουν) από το άγραφο τυπικό όσον αφορά στους ήχους που ψάλλωνται αυτά*. Μία προσωπική ένσταση έχω στις επιλογές των Κοινωνικών των Κυριακών. Οι νέες (συγκριτικά με άλλες που είχαν στην διάθεσή τους οι μεταγραφείς) συνθέσεις του Θεοδώρου π.Π. Φωκαέως, αν και λείαν έντεχνες, απαιτούν από τον εκτελεστή όχι μόνο μία ερμηνεία του μέλους, αλλά και ένα υψηλό επίπεδο δεξιοτεχνίας, εφόσον αποτελούνται από συνεχείς και περιττές πολλές φορές (προσωπική άποψη) εναλλαγές ήχων, με συνεχεί ανεβοκατεβάσματα φωνών (με την χρήση πολλαπλών υπορροών), την συχνή χρήση χροών κ.α. που περισσότερο στοχεύουν στην τρηβή του μαθητού, παρά στην χρήση τους στο αναλόγιο. Σίγουρα, ο Θεόδωρος Φωκαεύς αποτελεί μία από τις "γέφυρες" της παλαιάς με τη νέα γραφή εφόσον αφενός ήταν γνώστης αμφοτέρων των γραφών, αφετέρου η περιόδος που έζησε και σύνθεσε το ογκώδες έργο του, καθώς και ο θάνατός του (1848), είναι λίγα χρόνια πριν την έκδοση της μουσικής αυτής συλλογής, οπότε είναι λογική μία "τάση" επιλογής στα έργα του, όχι μόνο στον Πρωγάκη αλλά και αλλού. Αυτό δεν αποτελεί σε καμμία περίπτωση μομφή στο έργο του Θεοδώρου, του οποίου η αξία είναι αδιαμφισβήτητη, αναφέρομαι μόνο στην επιλογή των Κοινωνικών των Κυριακών. Μετά από τόσα κείμενα που έχουν ανέβει και εδώ κατά καιρούς, από επιφανείς (κυρίως παλιότερους) συνθέτες, θεωρώ ότι η επιλογή των Κοινωνικών του Θεοδώρου, καθώς και του Ιωάννου πρωτοψάλτου, για από αναλογίου χρήση, αποτελούν ένα μικρό μελανό σημείο στο πρότυπο τρίτομο έργο του αείμνηστου Γεωργίου Πρωγάκη.





*Σημείωση: Ο Δημήτριος Πρωτοψάλτης στο μουσικό του εγχειρίδιο (1884) όπως φαίνεται από τα περιεχόμενα του βιβλίου εδώ, επιλέγει πρώτα μία σειρά σύντομων Χερουβικών ύμνων του Πέτρου με την σειρά των ήχων που ακολουθεί το άγραφο τυπικό, έχοντας βάλει στην αρκτική μαρτυρία και την ημέρα που ψάλλονται. Δεν θα ήταν κακή ιδέα να ακολουθήσει το παράδειγμα αυτό και ο Πρωγάκης, αφενός αφού η μουσική του συλλογή εκδόθηκε αργότερα από αυτή του Δημητρίου (1909 και 1884 αντίστοιχα) και αφετέρου θα ήταν πιο ακριβής στην τάξη που ο ίδιος τηρεί στα Κοινωνικά, ενώ θα μπορούσε να αποφύγει και την αναφορά της σειράς των αργών χερουβικών του Θ. Φωκαέως (προσωπική άποψη), εφόσον δύσκολα επιλέγονται προς φαλμώδηση ακόμη και στον Πατριαρχικό Ναό στις συνοδικές Θ. Λειτουργίες.
 

nikosthe

Νίκος Θεοτοκάτος
#2
tsak77 said:
Μία προσωπική ένσταση έχω στις επιλογές των Κοινωνικών των Κυριακών. Οι νέες (συγκριτικά με άλλες που είχαν στην διάθεσή τους οι μεταγραφείς) συνθέσεις του Θεοδώρου π.Π. Φωκαέως, αν και λείαν έντεχνες, απαιτούν από τον εκτελεστή όχι μόνο μία ερμηνεία του μέλους, αλλά και ένα υψηλό επίπεδο δεξιοτεχνίας, εφόσον αποτελούνται από συνεχείς και περιττές πολλές φορές (προσωπική άποψη) εναλλαγές ήχων, με συνεχεί ανεβοκατεβάσματα φωνών (με την χρήση πολλαπλών υπορροών), την συχνή χρήση χροών κ.α. που περισσότερο στοχεύουν στην τρηβή του μαθητού, παρά στην χρήση τους στο αναλόγιο.
Διαφωνώ για το Φωκαέα: θεωρώ κι εγώ αριστοτεχνικά τα κοινωνικά του, κυλάνε πολύ πιο καλά από αρκετά παλιότερα. Δεν απαιτούν όμως όλα "υψηλό επίπεδο δεξιοτεχνίας". Π.χ. (όπως πρόχειρα θυμάμαι) του Α' και του πλ. Α' είναι αρκετά πιο εύκολα από του βαρέως, ας πούμε, που δεν παίζεται... Αυτό για τη χρήση πολλαπλών υπορροών, προφανώς θα αναφέρεσαι κάπου στο "εκ των ουρανών". Είναι όμως συνηθισμένη θέση και σε διαφορετικούς μάλιστα ήχους και συναντάται γενικώς (πολλαπλές υπορροές έχει, ας πούμε κι ο Κωνσταντίνος Πρωτοψάλτης σε κάποιες θέσεις). Μια δυο φορές να την πεις τη μαθαίνεις, δε νομίζω ότι είναι υπερβολικό.

Σίγουρα προξενεί εντύπωση η απουσία κοινωνικών του Πέτρου ή του Δανιήλ, αλλά θα γέμιζε πολύ τότε. Περιέχονται όμως στο Ταμείο Ανθολογίας, το οποίο νομίζω είναι πολύ καλύτερη επιλογή για κοινωνικά.

Μου ακούγεται πολύ πολύ περίεργο ότι είναι τραβηγμένα για χρήση στον αναλόγιο τα κοινωνικά του Φωκαέα και του Ιωάννου! Του Ιωάννου είναι καταρχήν αρκετά εύκολα και βολικά. Σίγουρα νεώτερες γραμμές σε σχέση με του Πέτρου, αλλά καθόλου θεαματικά, ό,τι πρέπει για μια νορμάλ νεώτερη επιλογή. Νορμάλ κλασσική επιλογή είναι σαφώς του Πέτρου, τα οποία όμως έχουν αρκετή διαφορά το ένα με το άλλο ως προς την ποιότητα: ενώ μερικά είναι πολύ ωραία, άλλα υπολείπονται. Του Δανιήλ πάλι είναι άλλο στυλ, πιο πρωτότυπο θα έλεγα από του Πέτρου και όχι πολύ μεγάλα κι αυτά, μου αρέσουν πολύ και τα προτιμώ συχνά!

Για να μείνουμε στο θέμα πάντως με τα περιεχόμενα στο βιβλίο του Πρωγάκη, έχεις κάποιο δίκιο με το Φωκαέα σε ορισμένες γραμμές, όπως στου βαρέως. Νομίζω όμως ότι καλή θα ήταν μια επιλογή: Α', πλ.Α' και Δ' θυμάμαι ότι λέγονται και είναι βατά. Του Ιωάννου λέγονται όλα, απλώς είναι πιο συντηρητικά και όχι τόσο ωραία όσο του Φωκαέα.

Όσο για τα αργά χερουβικά, δεν πρέπει νομίζω να τα κρίνουμε με τα σημερινά κριτήρια, που τα σύντομα του Φωκαέα έχουν καταντήσει να θεωρούνται αργά. Την εποχή εκείνη είχαν γραφεί κι άλλα αργά, όπως του Κωνσταντίνου και του Χουρμουζίου (ειδικά του τελευταίου...:eek:). Μεταξύ αυτών, του Φωκαέα είναι μάλλον τα πιο μετριοπαθή. Ακόμα και στο "Νέο μουσικό εγχειρίδιο" του Ιωάννου Πρωτοψάλτου που αναφέρεσαι, περιέχονται τα αργά του Γρηγορίου, που μπορεί να μην είναι τα μέγιστα, αλλά μήπως κι αυτά είναι πολύ πιο σύντομα από του Φωκαέα;;

Κάτι άλλο επίσης για τη συλλογή του Πρωγάκη στη νεώτερη έκδοση του Πολυχρονάκη (αυτή με την επιμέλεια του Δαμαρλάκη) : η έκδοση αυτή ρε παιδιά δεν έχει υπερβολικά πολλά τυπογραφικά λάθη; Μ' αρέσει που γράφει μάλιστα στον πρόλογο ότι είναι άρτια! Αντί για πεταστές βλέπεις δίφωνες αναβάσεις, ξεχνάει υψηλές, χαμός γίνεται... Άμα δεν έχεις διαβάσει από πριν το κομμάτι για να κάνεις τυχόν διορθώσεις, θα ψάχνεσαι μετά.
 

tsak77

Χρῆστος Τσακίρογλου
#3
Σίγουρα προξενεί εντύπωση η απουσία κοινωνικών του Πέτρου ή του Δανιήλ, αλλά θα γέμιζε πολύ τότε. Περιέχονται όμως στο Ταμείο Ανθολογίας, το οποίο νομίζω είναι πολύ καλύτερη επιλογή για κοινωνικά.
Συμφωνώ, και γω όταν πρόκειται για κοινωνικά τρέχω στο ταμείο :D.
Για να μείνουμε στο θέμα πάντως με τα περιεχόμενα στο βιβλίο του Πρωγάκη, έχεις κάποιο δίκιο με το Φωκαέα σε ορισμένες γραμμές, όπως στου βαρέως. Νομίζω όμως ότι καλή θα ήταν μια επιλογή: Α', πλ.Α' και Δ' θυμάμαι ότι λέγονται και είναι βατά. Του Ιωάννου λέγονται όλα, απλώς είναι πιο συντηρητικά και όχι τόσο ωραία όσο του Φωκαέα.
Συμφωνώ με την λογική της επιλογής. Κάθε συνθέτης όταν έγραφε κάποιες σειρές μαθημάτων, είχε και τις "κακές" του στιγμές. Δεν είναι άστοχο το να μπαίνουν σειρές αργών Χερουβικών π.χ. από επιλογή του συγγραφέα, εκτός πια, κι αν είχε τέτοια συμπάθεια με όλες τις μουσικές θέσεις του Φωκαέα, κάτι αδύνατον. Είναι φανερή η λογική του βιβλίου στον τομέα αυτόν...
Όσο για τα αργά χερουβικά, δεν πρέπει νομίζω να τα κρίνουμε με τα σημερινά κριτήρια, που τα σύντομα του Φωκαέα έχουν καταντήσει να θεωρούνται αργά.
Για τις καθημερινές ίσως, αλλά για τις Κυριακές δεν θα τό λεγα, εγώ ψάλλω σε χωριό (έναρξη 07:00- πέρας 09:45 το αργότερο) και τα λέω άνετα (κατόπιν συννενοήσεως με τους Ιερείς θα μου πεις...). Όπως και νάχει, τα χερουβικά αυτά, για μένα είναι ΤΟ τέλειο χτίσιμο των μουσικών φράσεων της παπαδικής (μέχρι τώρα δεν έχω δει σειρά χερουβικών με τέτοιο δέσιμο και παλμό), γιαυτό είναι πάντα πρώτα στη λίστα των επιλογών μου τις Κυριακές :wink:.
Την εποχή εκείνη είχαν γραφεί κι άλλα αργά, όπως του Κωνσταντίνου ...
Μία που τον ανέφερες, μία προσωπική εκτίμηση, άσχετη με το θέμα: Έχω κατά καιρούς διαβάσει διάφορα μαθήματα του Κων/νου, αλλά ποτέ δεν τον συμπάθησα. Από Παπαδικά μέλη (Κοινωνικά κ.α.) από στιχηραρικά (δοξαστικά του) αλλά ακόμη και από κάποια σύντομα μέλη (σύντομες δοξολογίες του). Ίσως δεν "κάθεται" στη φωνή μου τι να πω... Η όλη πάντως λογική με την οποία συνθέτει με τις όποιες δικές του εισαγωγές, δεν μου βγάζει τον καλύτερό μου εαυτό κατά την εκτέλεση. Πάντα αυτά είναι εντελώς προσωπικές απόψεις και θα παρακαλούσα να μην παρεξηγηθούν.
Κάτι άλλο επίσης για τη συλλογή του Πρωγάκη στη νεώτερη έκδοση του Πολυχρονάκη (αυτή με την επιμέλεια του Δαμαρλάκη) : η έκδοση αυτή ρε παιδιά δεν έχει υπερβολικά πολλά τυπογραφικά λάθη; Μ' αρέσει που γράφει μάλιστα στον πρόλογο ότι είναι άρτια! Αντί για πεταστές βλέπεις δίφωνες αναβάσεις, ξεχνάει υψηλές, χαμός γίνεται... Άμα δεν έχεις διαβάσει από πριν το κομμάτι για να κάνεις τυχόν διορθώσεις, θα ψάχνεσαι μετά.
Τυγχάνει να έχω μόνο τον Εσπερινό και ο λόγος που δεν πήρα και τους υπόλοιπους τόμους είναι ακριβώς αυτός... Προσωπικά δουλεύω μία παλαιότερη έκδοση πάλι του Πολυχρονάκη, την οποία έχει επιμεληθεί ο κ. Δημ. Νεραντζής. Τυγχάνει να έχω την πρώτη έκδοση του τόμου της Λειτουργίας, εκεί να δει κανείς μεγαλείο! Υπέροχοι χαρακτήρες που στις νεώτερες εκδόσεις (όσες ήταν ανατυπώσεις) υπέστησαν φθορά, και όχι απλά τυπωμένοι, αλλά "χαραγμένοι" στο χαρτί. Και πραγματικά άρτιο, απαλλαγμένο από οποιοδήποτε λάθος (απ' όσο τουλάχιστον έχω μελετήσει...).
 
Last edited:

ixadin

Ηχάδιν
#4
Εγώ έχω και τους τρείς τόμους. Γράφουν ότι είναι εκδεδομένοι στην Κωνσταντινούπολη, το Πατριαρχικό Τυπογραφείο και τίποτα άλλο. Λάθη δεν έχω παρατηρήσει.

Να συμπληρώσω στην παρουσίαση του αγαπητού κ. Χρήστου ότι τα κοινωνικά του Πέτρου της εβδομάδος δεν έχουν το σύντομο κράτημα στο τέλος του μαθήματος. Είναι κάτι που το θεωρώ χαζό, λόγω του "ανύπαρκτου" μεγέθους τους
 

nikosthe

Νίκος Θεοτοκάτος
#5
Όπως και νάχει, τα χερουβικά αυτά, για μένα είναι ΤΟ τέλειο χτίσιμο των μουσικών φράσεων της παπαδικής (μέχρι τώρα δεν έχω δει σειρά χερουβικών με τέτοιο δέσιμο και παλμό), γιαυτό είναι πάντα πρώτα στη λίστα των επιλογών μου τις Κυριακές :wink:
Κι εγώ θεωρώ τη σειρά των σύντομων χερουβικών του Φωκαέα ίσως την καλύτερη απ'όλες, από την άποψη του δεσίματος των μουσικών φράσεων. Δεν είναι τυχαίο ότι ο πολύς Δημοσθένης Παϊκόπουλος έλεγε ότι είναι τα καλύτερα χερουβικά. Εγώ λέω και νεώτερα μαθήματα βέβαια...

Αφήστε δε που ο τίτλος των γνωστών σύντομων χερουβικών του Φωκαέα στην έκδοση του Πολυχρονάκη-Δαμαρλάκη είναι αλλαγμένος σε σχέση με το πρωτότυπο: γράφει ότι αυτά είναι "Χερουβικά Κυριακών" ενώ το πρωτότυπο λέει "καθημερινών"! Και μπορεί κανείς να οδηγηθεί στο λανθασμένο συμπέρασμα ότι οι άλλοι συγγραφείς κοινωνικών έγραφαν υπερβολικά για την εποχή τους πράγματα, αφού ένα αργό (σύμφωνα με τη νέα έκδοση της Συλλογής) χερουβικό του Φωκαέως για τις Κυριακές είναι πολύ πιο μικρό από τα αργά του Κωνσταντίνου των Κυριακών, κάτι όμως που δεν αληθεύει, αφού το μέτρο σύγκρισης θα πρέπει να είναι τα πραγματικά αργά του Φωκαέα για τις Κυριακές, που περιέχονται στο Ταμείο και όχι τα βαπτισθέντα υπό του σύγχρονου εκδότου της Μουσικής Συλλογής "αργά", τα οποία είναι στην πραγματικότητα για τις καθημερινές και όχι για τις Κυριακές.
Για τις καθημερινές ίσως, αλλά για τις Κυριακές δεν θα τό λεγα, εγώ ψάλλω σε χωριό (έναρξη 07:00- πέρας 09:45 το αργότερο) και τα λέω άνετα (κατόπιν συννενοήσεως με τους Ιερείς θα μου πεις...).
Εννοείται, κι εγώ τα λέω τις Κυριακές. Με το ότι σήμερα θεωρούνται αργά δεν εξέφρασα την προσωπική μου άποψη αλλά την τάση πετσοκόμματος του χερουβικού που επικρατεί τα τελευταία χρόνια.
Christos Kazilas said:
Να συμπληρώσω στην παρουσίαση του αγαπητού κ. Χρήστου ότι τα κοινωνικά του Πέτρου της εβδομάδος δεν έχουν το σύντομο κράτημα στο τέλος του μαθήματος. Είναι κάτι που το θεωρώ χαζό, λόγω του "ανύπαρκτου" μεγέθους τους
Σε όλα τα κοινωνικά νομίζω έχει παραληφθεί το κράτημα, και στου Φωκαέα δηλαδή. Κρίμα πράγματι, γιατί το κράτημα, με τον πιο σύντομο ρυθμό του, κολλάει πολύ ωραία στο τέλος του αργού κοινωνικού! Και στο κάτω κάτω ας το έβαζε και θα μπορούσε κανείς απλώς να το παραλείψει και να πάει κατευθείαν στο Αλληλούια. Κι εγώ γι' αυτό το λόγο προτιμώ το Ταμείο, που και περισσότερα κοινωνικά έχει και τα έχει και πλήρη, με τα κρατήματά τους. Απλώς η Μουσική Συλλογή στην έκδοση του Δαμαρλάκη είναι φυσικά πολύ πιο ευανάγνωστη, οπότε αν κάποιο μάθημα είναι ολόιδιο με του Ταμείου, προτιμώ τη Συλλογή (αφού ρίξω μια ματιά για τυχόν λάθη πάντα!)
 

MTheodorakis

Παλαιό Μέλος
#6


Χρησιμοποιῶ τὸ Ταμεῖον 'Ανθολογίας τοῦ Χουρμουζίου 1824 ἐκδ. Ρηγοπούλου, ἡ δὲ μουσικὴ Συλλογὴ τοῦ Πρωγάκη εἶναι ἀπαράδεκτη.
 

Firfiris

Κωστόπουλος Ευθύμιος
#7
Χρησιμοποιῶ τὸ Ταμεῖον 'Ανθολογίας τοῦ Χουρμουζίου 1824 ἐκδ. Ρηγοπούλου...
Μιας και άρχισε η ψηφοφορία, χρησιμοποιώ την τετράτομη Μουσική Πανδέκτη των Ιωάννου και Στεφάνου. Με καλύπτει υπέρπληρως.
 

ybulbu

Μπουλμπουτζής Ιωάννης
#8


Χρησιμοποιῶ τὸ Ταμεῖον 'Ανθολογίας τοῦ Χουρμουζίου 1824 ἐκδ. Ρηγοπούλου, ἡ δὲ μουσικὴ Συλλογὴ τοῦ Πρωγάκη εἶναι ἀπαράδεκτη.
Το ότι, αφ' ενός μεν, προτιμήθηκε σε όλες τις επόμενες εκδόσεις από αυτής του Χουρμουζίου η εξήγηση του Γρηγορίου, γνησιότερου φορέα του Πατριαρχικού ύφους ως Άρχοντος Πρωτοψάλτου και γέννημα-θρέμμα Φαναριώτου, αφ' εταίρου δε ότι η μουσική συλλογή του Πρωγάκη είναι έκδοση του Πατριαρχικού Τυπογραφείου και επίσημο βιβλίο όλων των πατριαρχικών ψαλτών από τότε μέχρι σήμερα δεν σας προβληματίζει καθόλου;
 
Last edited:

petrosgrc

Γαλάνης Πέτρος
#9
Οι υπολογιστές σκέφτονται και υπολογίζουν ψηφιακά. Με 0 και 1. Οι άνθρωποι αναλογικά. Με συνεχές "σήμα". Οι υπολογιστές δεν πρόκειται ποτέ να σκεφτούν αναλογικά. Δυστυχώς όμως πολλοί άνθρωποι σκέπτονται ψηφιακά.
 

haris1963

παλαιότατο μέλος
#10

Χρησιμοποιῶ τὸ Ταμεῖον 'Ανθολογίας τοῦ Χουρμουζίου 1824 ἐκδ. Ρηγοπούλου, ἡ δὲ μουσικὴ Συλλογὴ τοῦ Πρωγάκη εἶναι ἀπαράδεκτη.
Με όλο τον σεβασμό κε Θεοδωράκη, η λέξη "απαράδεκτη" δεν είναι λίγο "βαρειά". Τι ακριβώς εννοείτε; Μήπως το γεγονός οτι πολλές εκδόσεις της περιέχουν (πολλά) λάθη; την επιλογή των ύμνων; τις εξηγήσεις του Γρηγορίου;

Μιας και άρχισε η ψηφοφορία, χρησιμοποιώ την τετράτομη Μουσική Πανδέκτη των Ιωάννου και Στεφάνου. Με καλύπτει υπέρπληρως.
Κι εγώ αυτήν χρησιμοποιώ κυρίως. Οι εξηγήσεις είναι του Γρηγορίου :wink:

Οι υπολογιστές σκέφτονται και υπολογίζουν ψηφιακά. Με 0 και 1. Οι άνθρωποι αναλογικά. Με συνεχές "σήμα". Οι υπολογιστές δεν πρόκειται ποτέ να σκεφτούν αναλογικά. Δυστυχώς όμως πολλοί άνθρωποι σκέπτονται ψηφιακά.
Έλεος πια, με αυτά τα υπονοούμενα! Πείτε μας την άποψή σας κύριε Γαλάνη, ευθαρσώς και ευθέως, σας παρακαλώ.

Ευχαριστώ.
 
Last edited:

ybulbu

Μπουλμπουτζής Ιωάννης
#11
Με συγχωρείτε, αλλά αυτά που αναφέρω είναι απάντηση στο χαρακτηρισμό "απαράδεκτη" στη συλλογή του Πρωγάκη σε αντιδιαστολή με την εξιδανικοποίηση της έκδοσης του Χουρμουζίου χρησιμοποιώντας σαν κριτήριο την απήχηση των αντίστοιχων βιβλίων στους σύγχρονους και τους μετέπειτα πλέον έγκριτους ψάλτες. Ποια η ψηφιακή μου λογική; (Αν αναφέρεστε σε μένα). Μπορεί ο καθένας να βγαίνει και να θάβει τόσο αβίαστα και ατεκμυρίωτα, πετώντας στεγνές ταμπέλες, για τη Μουσική Συλλογή του Πρωγάκη, ένα βιβλίο που, αν μη τι άλλο, αποτελεί το κύριο ρεπερτόριο των πατριαρχικών ψαλτών;
 

master_yianni

Παλαιό Μέλος
#12
Πρωτα-πρωτα για τα "απαραδεκτα" σχολια που ακουστηκαν... νομιζω οτι οταν ο Πρωγακης βγαινει σκαρτος... βρασε ορυζα....
Σε παλια Ελληνικη ταινια, λεει το βουτυροπαιδο στον Δ. Παπαγιανοπουλο, "Με στελνει ο μπαμπας μου στο Λονδινο να γινω αντρας", και λεει ο Διονυσης Παπαγιανοπουλος, "Καλα, ρε παιδι μου, και συ στο Λονδινο περιμενεις να πας και γινεις αντρας;" και απαντα, "Ναι, αφου ετσι λεει ο Μπαμπας μου" .
Ετσι και πολλοι απο μας...αναλογικα, ισως ψαχνουμε σε λαθος μερος....αν περιμενουμε απο Κωδικες και Αυτογραφα και αρχαια μνημεια, σημαδοφωνα κτλ να γινουμε ψαλτες..... ζητω που καηκαμε. Εκτος βεβαια αν ο σκοπος δεν ειναι το να ψαλλουμε, αλλα κατι αλλο, παρεμφερες. (Χωρις βεβαια να θελω να θιξω την αξια των κωδικων και της ερευνας)

Περι Πρωγακη, εγω χρησιμοποιουσα την εκδοση του Πολυχρονακη που επιμεληθηκε ο κ. Νεραντζης. Σπανια εχω βρει καποιο τυπογραφικο λαθος.
Τωρα για τα χερουβικα, καθημερινη, στα Πατριαρχικα αναλογια εχω δει τον κ. Αστερη να βγαζει τον Πρωγακη και να λεει χερουβικο της εβδομαδος του Φωκαεως (σε καποια περιπτωση που ειχε αργησει ο αρχιερευς, ειπε και πολυελαιο "Δουλοι Κυριον" προ των καταβασιων, παλι απο τον Πρωγακη).
 

Emmanouil Giannopoulos

Emmanouil Giannopoulos
#13
Πράγματι, η έκδοση στο μικρό σχήμα την οποία είχε επιμεληθεί ο. Δ. Νεραντζής είναι μια καλή περίπτωση. Για τον λόγο αυτό την συνιστώ στους μαθητές μου, σε αντίθεση με την καινούργια σε μεγάλο σχήμα, με νέα στοιχειοθεσία, η οποία έχει πληθώρα λαθών. Το πρόβλημα είναι ότι η έκδοση με επιμέλεια Νεραντζή μάλλον έχει εξαντληθεί πια. Μήπως ο -βαρύς- χαρακτηρισμός "απαράδεκτη" αναφέρεται στα λάθη της πρόσφατης έκδοσης;
Ε.Γ.
 

petrosgrc

Γαλάνης Πέτρος
#14
Με συγχωρείτε, αλλά αυτά που αναφέρω είναι απάντηση στο χαρακτηρισμό "απαράδεκτη" στη συλλογή του Πρωγάκη σε αντιδιαστολή με την εξιδανικοποίηση της έκδοσης του Χουρμουζίου χρησιμοποιώντας σαν κριτήριο την απήχηση των αντίστοιχων βιβλίων στους σύγχρονους και τους μετέπειτα πλέον έγκριτους ψάλτες. Ποια η ψηφιακή μου λογική; (Αν αναφέρεστε σε μένα). Μπορεί ο καθένας να βγαίνει και να θάβει τόσο αβίαστα και ατεκμυρίωτα, πετώντας στεγνές ταμπέλες, για τη Μουσική Συλλογή του Πρωγάκη, ένα βιβλίο που, αν μη τι άλλο, αποτελεί το κύριο ρεπερτόριο των πατριαρχικών ψαλτών;
Κύριε Μπουλμπουτζή μάλλον παρανοήσατε τα λεγόμενά μου. Το ρητό το οποίο παρέθεσα (δικής μου εμπνεύσεως) δεν απευθυνόταν προς εσάς και ήθελα να σας υποστηρίξω. Αυτοί που ήταν να καταλάβουν, νομίζω το κατάλαβαν. Τουλάχιστον εσείς γράφετε και δυο γραμμές να στηρίξετε την άποψή σας! Τέλος πάντων. Παρά τα προβλήματα που έχει η "Μουσική συλλογή" εγώ τη θεωρώ ένα από τα κλασικά βιβλία τα οποία θα πρέπει να έχει κάθε ψάλτης στη συλλογή του.
 

apostolos

Απόστολος Κομπίτσης
#16
Πράγματι, η έκδοση στο μικρό σχήμα την οποία είχε επιμεληθεί ο. Δ. Νεραντζής είναι μια καλή περίπτωση. Για τον λόγο αυτό την συνιστώ στους μαθητές μου, σε αντίθεση με την καινούργια σε μεγάλο σχήμα, με νέα στοιχειοθεσία, η οποία έχει πληθώρα λαθών. Το πρόβλημα είναι ότι η έκδοση με επιμέλεια Νεραντζή μάλλον έχει εξαντληθεί πια. Μήπως ο -βαρύς- χαρακτηρισμός "απαράδεκτη" αναφέρεται στα λάθη της πρόσφατης έκδοσης;
Ε.Γ.
Κε Γιαννόπουλε,

Συμφωνώ απολύτως ότι το "απαράδεκτη" πρέπει να αναφέρεται στην πρόσφατη έκδοση. Η έκδοση που είχε επιμεληθεί ο Δ. Νεραντζής (αλήθεια, γιατί γράψανε το ονομα του κ. Πρωγάκη λάθος; Με "ο" αντί "ω"; Το πρόσεξε κανείς αυτό;) και εγώ, επίσης, την συνιστώ στους δικούς μου.

Απόστολος
 

Emmanouil Giannopoulos

Emmanouil Giannopoulos
#17
Κε Γιαννόπουλε,

Συμφωνώ απολύτως ότι το "απαράδεκτη" πρέπει να αναφέρεται στην πρόσφατη έκδοση. Η έκδοση που είχε επιμεληθεί ο Δ. Νεραντζής (αλήθεια, γιατί γράψανε το ονομα του κ. Πρωγάκη λάθος; Με "ο" αντί "ω"; Το πρόσεξε κανείς αυτό;) και εγώ, επίσης, την συνιστώ στους δικούς μου.

Απόστολος
Συμβαίνουν τέτοια λάθη, ακόμη και στο εξώφυλλο. Αν θυμάμαι καλά σε μια έκδοση του Γεωργίου Κακουλίδη στο εξώφυλλο γράφει "Γεώγριος". Φυσικά δεν μας αρέσουν, δεν θα έπρεπε να συμβαίνουν, αλλά είναι ανθρώπινα. Καλό είναι ένα κείμενο προς δημοσίευση να το βλέπει και ένα δεύτερο μάτι. Ο χειρότερος διορθωτής ενός κειμένου είναι ο συγγραφέας του.
 

Doukellis

Ιωάννης Δουκέλλης
#18
Βρήκα αυτό το θέμα τυχαία χθες βράδυ & θυμήθηκα ένα καταπληκτικό σχετικό άρθρο του κ. Διονυσίου Ανατολικιώτου που είχα δει στην ιστοσελίδα Συμβολή.
(Δεν ξέρω αν έχει αναφερθεί αλλού. Αν έχει ας με συγχωρήσουν οι συντονιστές & ας το κατατάξουν κατάλληλα.)
Έτσι σήμερα έψαξα & το βρήκα για να σας δώσω τη διεύθυνση http://www.symbole.gr/chmu/hithac/648-gprwg. Είναι μεγάλο αλλά πραγματικά αξίζει να αφιερώσουμε λίγο χρόνο στην ανάγνωσή του.
Συγχαρητήρια στον κ. Ανατολικιώτη για την έρευνα του & τον κόπο του, από τα οποία επωφελούμαστε όλοι τα μέγιστα.
 
Top