Μουσική καταγραφή αρχαίας ελληνικής μελωδίας!

Zambelis Spyros

Παλαιό Μέλος
#2
Περιδιαβάζουμε, μην βγαίνει τυχόν κανένα ''άβακα''. :)

5ου π.Χ. αιώνα
αρχαιολογικό μουσείο της Σόφιας

[Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, στο πλαίσιο του Α' Βαλκανικού Συνεδρίου Φυσικής - Χαράλαμπος Σπυρίδης]

Κοσμάς Αποστολίδης
Κωνσταντίνος Κουρτίδης

~~~~~~~~~~

http://ethel-sinadelfos.blogspot.com/2013/02/blog-post_9020.html

''Ο κ. Σπυρίδης που έχει μελετήσει την αρχαιοελληνική και βυζαντινή μουσική, υποστηρίζει ότι το κείμενο με 61 συνολικά χαρακτήρες είναι μελωδία γραμμένη στη μουσική σημειογραφία των αρχαίων Ελλήνων με ελληνικά γράμματα, κι όχι απλή ελληνική επιγραφή, όπως υποστήριζαν ως τώρα πολλοί αρχαιολόγοι και γλωσσολόγοι.
«Πιστεύω, είπε στα "ΝΕΑ" ό κ. Σπυρίδης, ότι το επίγραμμα στο δαχτυλίδι του Εζέροβο είναι μια θρακική μελωδία, πιθανόν ένας ύμνος, κι είναι γραμμένη με σύμβολα της φωνητικής μουσικής. Με τη χρήση ηλεκτρονικού υπολογιστή και με τη βοήθεια των μουσικών πινάκων του Αλυπίου (4ος μ.Χ.) έκανα αποκωδικοποίηση των ιωνικών μουσικών συμβόλων, που είναι όλα φωνητικά, σε νότες σημερινής μουσικής σημειογραφίας.''


~~~~~~~~~~~~


ΕΡΜΗΝΕΙΕΣ της ΕΠΙΓΡΑΦΗΣ του ΔΑΚΤΥΛΙΔΙΟΥ


Κ.ΚΟΥΡΤΙΔΗΣ -Ο Ρώλης του Τενέα, ανήρ ών, Τιλαταίος από τον'Ισκο, στη δική μου Τιλέζυπτα, που κατάγεται από την (πόλη) Άραξο, τούτο το δακτυλίδι (έδωσα).


V.GEORGIEV-Ρωλίστενε, εγώ Νερενία Τιλτία θνήσκω άρασα παρά τον εμόν ατρεμεί κεκοιμημένον, η ερέας ήλδανε.

W.MERLINGEN- Ο Ρολισθένης με συναρμολόγησε σαν δώρο για τον Νερένη τον βασιλιά των Τιλαταίων και χάραξε την επιγραφή αυτή.

RIBEZZO- Η Ρόλις του Τενέα θυγατέρα του Τιλτεάτου γυναίκα, στο Μέαντο (το γιό) τον Λεζυπταμίου πρόσφερε (το δακτυλίδι).


SEURE- Ο Ρωλιζένης γιος του Νερένη Τιλτηνός (από την πόλη Τίλτη) ο Οίσκων (ο γιος) του Αράζη ο Δωμηνός (από την πόλη Δώμη) η Τυλεζύπτα η θυγατέρα του Μιοιέρα από τη Ζείλτη (ενοείται και η φράση) αφιέρωσαν στο Θεό το δακτυλίδι.
ΜΥΡΤ. ΑΠΟΣΤΟΛΙΔΗΣ - Ρωλισθενειάς Νερένου Τιλαταία, παιδίσκη η Αραξειάς τον οίκον ιερά Τηλέζυπτα ηγάσθημε.


~~~~~~~~~~~

Η ΓΛΩΣΣΑ ΤΗΣ ΘΡΑΚΗΣ

''Το όλο πρόβλημα της ερμηνείας των θρακικών γλωσσών και ονομάτων συνοψίζεται κάλλιστα στη γλωσσική ιστορία του περίφημου χρυσού δαχτυλιδιού που βρέθηκε στο χωριό Εζέροβο κοντά στη Φιλιππούπολη της Βουλγαρίας. Στην πλατιά πλάκα του δαχτυλιδιού είναι χαραγμένη με ωραία ελληνικά γράμματα του 5ου
π.Χ. αιώνα μια επιγραφή σε άγνωστη γλώσσα, που ίσως είναι έμμετρη, γιατί η έκταση της είναι όσο δυο ομηρικοί εξάμετροι. Η εποχή στην οποία ανήκει η επιγραφή και ο τόπος όπου βρέθηκε οδηγούν στο συμπέρασμα ότι πρόκειται για το πρώτο θρακικό εύρημα σε συνεχή λόγο. Η επιγραφή είναι γραμμένη σε οκτώ υπάλληλες σειρές:
ΡΟΛΙΣΤΕΝΕΑΣΝ
ΕΡΕΝΕΑΤΙΛ
ΤΕΑΝΗΣΚΟΑ
ΡΑΖΕΑΔΟΜ
ΕΛΝΤΙΛΕΖΥ
ΠΤΑΜΙΗΕ
ΡΑΖ
ΗΛΤΑ
Πολλοί μελετητές, ιδίως Ευρωπαίοι αλλά και Βαλκάνιοι (ανάμεσά τους και Έλληνες), προσπάθησαν να ερμηνεύσουν ο καθένας με τον δικό του τρόπο αλλά και πολλή φαντασία την επιγραφή. Ο κάθε ερευνητής χωρίζει τις λέξεις με τον δικό του τρόπο και δίνει στις λέξεις την προσωπική του ερμηνεία, έτσι ώστε όλες αυτές οι ερμηνευτικές προσπάθειες να έχουν σαν μόνο κοινό στοιχείο την αυθαιρεσία. Το μόνο βέβαιο στοιχείο της επιγραφής είναι πιθανότατα το κύριο όνομα ΡΟΛΙΣ, που σχηματίζουν τα πέντε πρώτα γράμματα της επιγραφής. Το όνομα Ρώλης μπορεί να είναι θρακικό, γιατί ιστορικά μαρτυρείται ένας Ρώλης που ήταν βασιλιάς της θρακικής φυλής των Γαιτών που κατοικούσαν πέρα από τον Δούναβη. Ώστε ο Ρώλης της επιγραφής, προφανώς ιδιοκτήτης του δαχτυλιδιού, πρέπει να ήταν κάποιος θράκας βασιλιάς, άρχοντας ή οπωσδήποτε ένα σημαίνον πρόσωπο. Οι γνώσεις μας για την αρχαία θρακική γλώσσα είναι προς το παρόν σχεδόν στάσιμες παρά τις προσπάθειες πολλών και ιδίως Βουλγάρων επιστημόνων, που καλλιεργούν τη θρακολογία για ευνόητους λόγους. Μόνο νεότερα αρχαιολογικά και ιδίως επιγραφικά ευρήματα (λ.χ. κάποια δίγλωσση επιγραφή σε αρχαία θρακική και ελληνική γλώσσα) μπορούν να ανοίξουν το δρόμο για πιο ασφαλείς ερμηνείες του θρακικού γλωσσικού υλικού που έχει περιέλθει έως τώρα στα χέρια μας.
Αλλά η μοίρα επεφύλασε τη συγχώνευση των θρακικών φύλων στις περιβάλλουσες εθνότητες και ιδιαίτερα την ελληνική στους επόμενους αιώνες. Οι πρώτοι που περιόρισαν το χώρο των θρακών στη Χερσόνησο του Αίμου είναι οι αρχαίοι Μακεδόνες, οι οποίοι με ορμητήριο τις Αίγες άρχισαν να τους απωθούν από τον κάμπο της Κεντρικής Μακεδονίας και από τη Χαλκιδική, με αποτέλεσμα στις αρχές του 5ου αϊ. οι θράκες να αποσυρθούν ανατολικά του Στρυμόνα και στο τέλος του ίδιου αιώνα να περιοριστούν στις περιοχές ανατολικά του Νέστου. Μόνο μικρές νησίδες θρακικού πληθυσμού εγκαταλείπουν στους παλιούς τους χώρους, οι οποίες γρήγορα απορροφώνται από τους Μακεδόνες. Με τον τρόπο αυτό τα ανατολικά σύνορα των Μακεδόνων μετατίθενται από τον ποταμό Αξιό στον ποταμό Νέστο και ιδρύονται με την κατάκτηση της θρακικής ενδοχώρας νέες μακεδονικές πόλεις (λ.χ. η Φιλιππούπολη, η Βερόη, η Καβύλη), που εδραιώνουν τη μακεδονική επικυριαρχία. Από τη θάλασσα αποσύρονται οι θράκες στο εσωτερικό ήδη από τον 7ο π.Χ. αιώνα,
όταν οι Έλληνες ιδρύουν αποικίες στις ακτές του Ευξείνου Πόντου και της Προποντίδας. Έτσι οι θράκες, που ήταν περικυκλωμένοι από τους Έλληνες, αρχίζουν να απορροφώνται γλωσσικά από αυτούς. Η γλωσσική αφομοίωση των θρακών συνεχίζεται κατά την ελληνιστική και ρωμαϊκή περίοδο και εντείνεται κατά τους πρώτους μεταχριστιανικούς αιώνες σε τρόπο που στην αρχή της βυζαντινής εποχής ολόκληρη η Θράκη που απλώνεται στα νότια της οροσειράς του Αίμου να είναι σε μεγάλο ποσοστό ελληνόφωνη.


Ερμηνείες της επιγραφής του δαχτυλιδιού του Εζέροβο, ανάλογα με το χωρισμό των λέξεων, την ελληνική γλώσσα και τις ινδοευρωπαϊκές γλωσσικές σχέσεις:
D. DETSCHEW: α) Ο Ρολίστενέας του Νερενέα Τιλταίος, από την περιοχή του ποταμού Οίσκου, κάτοικος της πόλεως Τιλεγύπτα, με κατασκεύασε για τον εαυτό του.
β) Ο Ρολιστενέας απ' τη γενιά του Νερενέα, είμαι ? με κατασκεύασε (ή: με δώρησε) π Τιλεζύπτα, που πατρίδα της είναι η Αραζία.
γ) Ο Ρολεστενέας, απ' τη γενιά του Νερενέα, για την Ήσκο τηνΑράζεια (θυγατέρα τουΑράζπ) απ' την πόλη Τιλέζυπτα, με κατασκεύασε.
Ρ. KRETSCHMER: α) Η Ρωλισθενειάς, από τη γενιά του Νερενεία, είμαι ? με κατασκεύασε (ή: με δώρησε) η Τιλεζύπτα, που πατρίδα της είναι η Αραζία.
β) Η Ρωλισθενειάς, απ' τη γενιά του Νερενεία, είμαι, από την πόλη Αραζία ? με παντρεύτηκε ο Τιλεζύπτα.
RIΒΕΖΖΟ: α) Η Ρόλις, του Τενέα θυγατέρα, του Τιλτεάνου γυναίκα, στο Μέαντο, (το γιο) του Αεζυπταμίου, πρόσφερε (το δαχτυλίδι).
β) Η Ρόλις, του Τενέα κόρη (ή: γυναίκα) (και) η παλλακή Τιλτεανίδα κάνουν δώρα στο Λεζυπτάμιο.
SEURΕ: Ο Ρωλιζένης (γιος) του Νερένη Τιλτηνός (από την πόλη Τίλτη), ο Οίσκων (ο γιος) τουΑράζη οΔωμηνός (από την πόλη Δώμη), η Τιλεζύπτα (η θυγατέρα του Μιοιέρα από τη Ζεύτη [εννοείται και η φράση] “αφιέρωσαν στο θεό το δαχτυλίδι”).
BASAVARICIUS και ADALBERT SRBΑ: Ο Ρώλης διάλεξε για γέφυρα μια παρόχθια θέση του ποταμού Ήσκου, (τέτοια) που να μην κινδυνεύει από το ρεύμα, αλλά τα λόγια του δαχτυλιδιού τα χάραξε για τον εαυτό του εδώ ο 'Ηλτα στη Ζύπταμη.
ΜΥΡΤ. ΑΠΟΣΤΟΛΙΔΗΣ: Ρωλισθενειάς Νερένου Τιλαταία, παιδισκη' η Αραζειάς τον οίκον ιερά Τηλέζυπτα ηγάσθη με.
Κ. ΚΟΥΡΤΙΔΗΣ: α) Ο Ρώλης του Τενέα, ανήρ ων, Τιλαταίος από τον Ίσκο, στη δική μου Τιλεζύπτα, που κατάγεται από την (πόλη) Αραζο, τούτο το δαχτυλίδι (έδωσα).
V. GEORGIEV: Ρωλίστενε, εγώ Νερενία Τιλτία θνήσκω άρασα παρά τον εμόν ατρεμεί κεκοιμημένον, η ερέας ήλδανε (= Ρωλίστενε, εγώ η Νερενία Τιλτία, που μεγάλωσα τα παιδιά σου, πεθαίνω κοντά (σου) ειρηνικά, δικέ μου που ήρεμα κοιμάσαι).
Κ. SCΗΜΙΤΤ-ΒRANDΤ: Είμαι ο Ρολισθένης ο γιος του Ερενίου, τιλτηνός (από την πόλη Τίλτη) / ο Εσκόας, ο γιος του Αράζιου, δωιηνός (από την πόλη Δώμη) στόλισε (διακόσμησε) το ξύλινο ικρίωμα και με σκέπασε με χώμα.
W. MERLINGEN: Ο Ρολισθένης με συναρμολόγησε, σαν δώρο για τον Νερένη τον βασιλιά των Τιλαταίων και χάραξε την επιγραφή αυτή.''

http://www.poths1991.gr/index.php?o...-15-58-32&catid=9:education&Itemid=26&lang=el

~~~~~~~~~

[PDF]
NEW READING OF THE THRACIAN INSCRIPTION ON ... - Korenine
www.korenine.si/.../serafimov_ezer07....

~~~~~~~~~~~

[ Περιμένουμε με ενδιαφέρον τα πρακτικά του συνεδρίου, σκέψεις και σχόλια ερευνητών, Ψαρουδάκης, Λέκκας, Σιαμάκης...]
 

Attachments

Last edited:

zoslen

Βύρων Αναγνωστόπουλος
#4
Η επιγραφη του παραπανω δαχτυλιδιου-του-Εζέροβο και οι προσπαθειες μετάφρασής του θυμιζουν πολύ την ιδια διαδικασια που γινεται και στη μουσικη μας, αναφορικα με τα διαστηματα και την ερμηνία-αναλυση των σημαδιων-μουσικων φρασεων.
Η καθε (σοβαρη) προσπαθεια βασιζεται σε καποιες αρχες-δεδομενα και απο την οπτικη της ειναι τεκμηριωμενη ως προς τα αποτελεσματα της.
Βεβαια το τι γραφει τελικα η επιγραφη δεν θα το μαθουμε ποτε, μιας και ολες οι αποπειρες ερμηνιας περιεχουν μπολικη δοση φαντασιας, αλλα μηπως αυτο δεν συμβαινει και στα ημετερα;
 
#5
Πάντως, στὴν ἱστορικὴ τουλάχιστον ἔρευνα δὲν χρειάζεται νὰ γίνεται πάντοτε πλήρης διαλεύκανση ἑνὸς προβλήματος προκειμένου νὰ ἀξίζει τὸν κόπο ἡ ἔρευνα. Μπορεῖ μιὰ ὑπόθεση νὰ ἐγκαταλειφθῇ, ἀλλὰ ἔχουμε στὸ μεταξὺ κερδίσηι πολλά. Στὸ συγκεκριμένο θέμα ἔχουμε κάτι πολὺ σαφές: Καὶ σὲ ἄλλες συζητήσεις στὸ παρὸν ἱστολόγιο βλέπουμε ὅτι θεωρεῖται σχεδὸν δεδομένο ὅτι ὄχι μόνο οἱ ἀρχαῖοι ἀλλὰ καὶ οἱ (λεγόμενοι) βυζαντινοὶ δὲν κατέγραφαν μουσικοὺς φθόγγους ἀλλὰ τονικὲς ἀλλοιώσεις ἐπὶ τῶν ποιητικῶν καὶ θρησκευτικῶν κειμένων. Κάτι ποὺ κάνει τὴν παραπάνω ὑπόθεση, ὅτι τὰ γράμματα ἀναπαρτιστοῦν μουσικούς φθόγγους, ἀκόμα πιὸ ἀπίθανη.
 
Top