Κυριακή προ Χριστού Γεννήσεως (2005)

georgiosben

Γιώργος Μπενέτσης
#1
Το έτος 2005 με αξίωσε ο Θεός και βρέθηκα για δεύτερη φορά στην Κων/πολη. Συνέπεσε να είναι η Κυριακή πρό της Χριστού Γεννήσεως. Είχα πάει με κάποιο φίλο απο Πάτρα για ενα τετραήμερο. Είχα την μεγάλη ευλογία να βρεθώ όλες σχεδον τις μέρες που μείναμε στην Πόλη στις ακολουθίες του Πατριαρχικού Ναού (Λειτουργία Σάβατο πρωΐ. Εσπερινός Σαβάτου με τους Πατριαρχικούς χορούς σε απαρτία σαν να ηταν μεγαλη εορτή.) Τέτοια μυσταγωγία δεν έχω ξανα νοιώσει απο τότε αγαπητοί φίλοι. Έψαλλαν τα πάντα κανονικά και ας μην ήμασταν μέσα στο Ναό πάνω απο 5-10 άνθρωποι. Δυστυχώς χάθηκαν τα αρχεία αυτά του εσπερινού. Έμειναν όμως τα του όρθρου και της Λειτουργίας που έγινε στον Αγιο Νικόλαο στο Νεοχώρι οπου χοροστάτησε ο Πατριάρχης. Δεν λειτούργησε γι᾿ αυτό και δεν εψάλει το ''Τον Δεσπότην'' στον όρθρο, ούτε Δύναμις στη Λειτουργία. Προσωπικά πιστεύω πως τέτοιο ψάλσιμο (όπως θα ακούσετε) μας διδάσκει πάρα πολλά όλους μας.
Έβαλα και κάποια κομμάτια του αριστερού. Ο κ. Ιωάννης Χαριατίδης ίσως να μην είναι ο ψάλτης που σε εντυπωσιάζει πρόκειται όμως περι αγίας ψυχής. (Προσκυνούσε με ευλάβεια, το πρωΐ πριν ανέβει στο αναλόγιο, όλες σχεδον τις εικόνες του Ναού). Καλή ακρόαση και με το καλό να εορτάσουμε τα άγια Χριστούγεννα.
 

Attachments

Last edited:

georgiosben

Γιώργος Μπενέτσης
#2
Το Δοξαστικό των Αίνων ξέχασα να αναφέρω πως ο Άρχοντας το είπε ''απ᾿ έξω''. Το λέω για τον εξής λόγο. Ο πατήρ Δοσίθεος (Ηγούμενος της Ιεράς Μονής Τατάρνης Ευρυτανίας) ρώτησε τον Άρχοντα μόλις τελείωσε το Δοξαστικό «του Ραιδεστηνού ήταν;» και ο Άρχοντας απάντησε πως ναί. Όταν επέστρεψα Ελλάδα και άκουσα την ηχογράφησει και έχοντας το βιβλίο του Αγαθ. Κυριαζίδου (Εν άνθος Εκκλ. Μουσικής) μπροστά μου διαπίστωσα πως όντως (με μικρές αλλαγές) έλεγε αυτό. Εντυπωσιάστηκα και απο τους δυο και για τον πατέρα Δοσίθεο που γνώριζε τι άκουγε αλλά και απο τον Άρχοντα που θυμόταν ενα ολόκληρο Δοξαστικό. Τι να πεί κανείς. Εδώ οι δικοί μας οι παπάδες οχι δεν ξέρουν τί και απο πού τα λέμε αλλά κοιτάνε πότε θα τελειώσουμε (προσωπικό παράπονο μην το λάβετε υπ᾿ όψιν σας).
 
Last edited:

Αντωνης Μιχελουδακης

παλαιόν στρουθίον μονάζον
#3
Το Δοξαστικό των Αίνων ξέχασα να αναφέρω πως ο Άρχοντας το είπε ''απ᾿ έξω''. Το λέω για τον εξής λόγο. Ο πατήρ Δοσίθεος (Ηγούμενος της Ιεράς Μονής Τατάρνης Ευρυτανίας) ρώτησε τον Άρχοντα μόλις τελείωσε το Δοξαστικό «του Ραιδεστηνού ήταν;» και ο Άρχοντας απάντησε πως ναί. Όταν επέστρεψα Ελλάδα και άκουσα την ηχογράφησει και έχοντας το βιβλίο του Αγαθ. Κυριαζίδου (Εν άνθος Εκκλ. Μουσικής) μπροστά μου διαπίστωσα πως όντως (με μικρές αλλαγές) έλεγε αυτό. Εντυπωσιάστηκα και απο τους δυο και για τον πατέρα Δοσίθεο που γνώριζε τι άκουγε αλλά και απο τον Άρχοντα που θυμώταν ενα ολόκληρο Δοξαστικό. Τι να πεί κανείς. Εδώ οι δικοί μας οι παπάδες οχι δεν ξέρουν τί και απο πού τα λέμε αλλά κοιτάνε πότε θα τελειώσουμε (προσωπικό παράπονο μην το λάβετε υπ᾿ όψιν σας).
Κύριε Μπενέτση σας ευχαριστούμε για την επισύναψη των ακουσμάτων καθως και για την γλαφυρότατη εισαγωγη.Δεν ξέρω αλλά έχω την εντύπωση ότι η ορθοδοξία ζεί καλύτερα εν αιχμαλωσία όπως η μεγάλη εκκλησία. Ισως επειδή εμεις οι χριστιανοί έχουμε μικρή καρδιά -όπως είπε και ο Γκαντι -δεν μπορούμε να καταλάβουμε και να ζήσουμε αυτά που άλλοι χριστιανοί -όπως στην πόλη- τα ζούν διωκώμενοι.Ο Πατριάρχης Δημήτριος στην επισκεψή του στην Αθήνα είχε μιλήσει για επαρχιωτισμό της ελληνικής εκκλησίας.Και πάλι ευχαριστώ και καλές γιορτές
 

georgiosben

Γιώργος Μπενέτσης
#4
Αγαπητέ μου κύριε Μιχελουδάκη συμφωνώ μαζί σας απόλυτα. Λυπάμαι που το λέω αλλα στην Ελλάδα κάνουμε όλοι οτι τα γνωρίζουμε όλα. Όταν ''τολμήσεις'' να πεις κάτι σε θέμα εννοώ τυπικού ή περι των ψαλομένων μαθημάτων αγριεύουν τα μάτια και τα αφτιά των ''προϊσταμένων''. Εδώ σαν προσωπικό παράδειγμα θα αναφέρω πως έχω ψάλλει τον ''Άμωμο'' την Κυριακή της Πεντηκοστής αντί Κοινωνικού επειδή ''ο κόσμος δεν ξέρει'' και θα παρεξηγηθούν οι του μνημοσύνου αν δεν το ακούσουν.
Το έχω ακούσει κ᾿ εγώ αυτό για τον Οικουμενικό Πατριάρχη Δημήτριο και δεν ξέρω τι θα έλεγε τώρα αν ερχόταν στην Ελλάδα. Έχω βαρεθεί ειλικρινά να ακούω πως ''δεν πειράζει και αν δεν κάνουμε αυτό ή εκείνο αν δεν πούμε το τάδε μάθημα και πουμε το πιο σύνομο'' αλλά νομίζω πως κάπως έτσι έχουμε φτάσει εδώ που φτάσαμε.
Είναι μεγάλο το ζήτημα και δυστυχώς δεν του έχουμε δώσει την πρέπουσα σημασία. Δεν λέω πως πρέπει να είμαστε τυπολάτρες (όχι ποτέ) αλλά εμείς ως Έλληνες είμαστε στο άλλο άκρο (πάντα έτσι είμαστε θα μου πείτε ή του ύψους ή του βάθους). Το έζησα όμως έστω και για λίγο και δεν θα πάψω να το λέω, πως η Μεγάλη του Χριστού Εκκλησία διδάσκει και μας δίχνει το δρόμο της παραδόσεως και της τάξης μέσα στο Ναό αλλά και έξω απ᾿ αυτόν. Το ίδιο θα νοιώσεις όταν θα μπείς σ᾿ εναν Ναό που οι ψάλτες με τα ράσα τους ψάλλουν ιεροπρεπώς και κατανυκτικά και το ίδιο σ᾿ έναν που είναι τέρμα τα φώτα, τέρμα τα μικρόφωνα; (και σαν αποτέλεσμα τέρμα τα νεύρα των πιστών) Τέλος πάντων. Έχουμε πλήρη μεσάνυχτα. Μακάρι κάποτε να ξυπνήσουμε.!! Καλές γιορτές και καλή δύναμη.
 

vagelis

Antonia Xristoforaki Linardaki.
#5
Το Δοξαστικό των Αίνων ξέχασα να αναφέρω πως ο Άρχοντας το είπε ''απ᾿ έξω''. Το λέω για τον εξής λόγο. Ο πατήρ Δοσίθεος (Ηγούμενος της Ιεράς Μονής Τατάρνης Ευρυτανίας) ρώτησε τον Άρχοντα μόλις τελείωσε το Δοξαστικό «του Ραιδεστηνού ήταν;» και ο Άρχοντας απάντησε πως ναί. Όταν επέστρεψα Ελλάδα και άκουσα την ηχογράφησει και έχοντας το βιβλίο του Αγαθ. Κυριαζίδου (Εν άνθος Εκκλ. Μουσικής) μπροστά μου διαπίστωσα πως όντως (με μικρές αλλαγές) έλεγε αυτό. Εντυπωσιάστηκα και απο τους δυο και για τον πατέρα Δοσίθεο που γνώριζε τι άκουγε αλλά και απο τον Άρχοντα που θυμόταν ενα ολόκληρο Δοξαστικό. Τι να πεί κανείς. Εδώ οι δικοί μας οι παπάδες οχι δεν ξέρουν τί και απο πού τα λέμε αλλά κοιτάνε πότε θα τελειώσουμε (προσωπικό παράπονο μην το λάβετε υπ᾿ όψιν σας).
Ο Αρχωντας Λ. Αστερης εχει τροπον τινα κληρονομησει το τεραστιο αρχειο
των χειρογραφων του Γ. Ραιδεστινου (ανεκδοτο εργο) και ψαλλει πολυ συχνα απο αυτο , κυριως δοξαστικα .
 

Shota

Παλαιό Μέλος
#6
Πολύ ενδιαφέρον, τα λειτουργικά λέει χύμα ο Αστέρης (μάλλον δεν ξέρει ότι αυτά είναι «άτεχνα» και «ξηρά» :wink: ). Το ίδιο κάνει και εδώ.
 

master_yianni

Παλαιό Μέλος
#7
Ο Αρχωντας Λ. Αστερης εχει τροπον τινα κληρονομησει το τεραστιο αρχειο
των χειρογραφων του Γ. Ραιδεστινου (ανεκδοτο εργο) και ψαλλει πολυ συχνα απο αυτο , κυριως δοξαστικα .
Και το ανεκδοτο αρχειο του Νικολαιδη επισης. Επισης εχει ανακαλυφθει (στην Πολη) το ανεκδοτο αρχειο του Στανιτσα προ της απελασεως. Αλλα οπως εχω πει και αλλου, ειναι ευκολοτερο να κερδισεις το λοττο απο το να ανοιξουν οι Πολιτες Πρωτοψαλτες (και ποσο μαλλον ο ΑΠ της ΜΧΕ) τα σεντουκια. Μετα απο καποιο διαστημα, θα καταληξουν και αυτα στα παλιατζιδικα η σε σκουπιδια. Ο κυρ Λεωνιδας δεν εχει απογονους, οποτε δρυος πεσουσης,....οποιος προλαβε τον Κυριον ειδε.
 

π. Μάξιμος

Γενικός Συντονιστής
#9
Το εδώ δεν δουλεύει σ' εμένα. Μπορείς να το ανεβάσεις κι εδώ να τ' ακούσουμε Shota;
Πήγαινε ἐδῶ
Αρχείο ηχογραφήσεων > Εκκλησιαστική Μουσική > Πατριαρχικός Ναός > 1986-1990
στό 14 κομμάτι.
Σημ. Ἀπό πάνω ἀριστερά στό στρογγυλλό κόψε τή μουσική πού ἀκούγεται.​
 
#10
Το έτος 2005 με αξίωσε ο Θεός και βρέθηκα για δεύτερη φορά στην Κων/πολη. Συνέπεσε να είναι η Κυριακή πρό της Χριστού Γεννήσεως. Είχα πάει με κάποιο φίλο απο Πάτρα για ενα τετραήμερο. Είχα την μεγάλη ευλογία να βρεθώ όλες σχεδον τις μέρες που μείναμε στην Πόλη στις ακολουθίες του Πατριαρχικού Ναού (Λειτουργία Σάβατο πρωΐ. Εσπερινός Σαβάτου με τους Πατριαρχικούς χορούς σε απαρτία σαν να ηταν μεγαλη εορτή.) Τέτοια μυσταγωγία δεν έχω ξανα νοιώσει απο τότε αγαπητοί φίλοι. Έψαλλαν τα πάντα κανονικά και ας μην ήμασταν μέσα στο Ναό πάνω απο 5-10 άνθρωποι. Δυστυχώς χάθηκαν τα αρχεία αυτά του εσπερινού. Έμειναν όμως τα του όρθρου και της Λειτουργίας που έγινε στον Αγιο Νικόλαο στο Νεοχώρι οπου χοροστάτησε ο Πατριάρχης. Δεν λειτούργησε γι᾿ αυτό και δεν εψάλει το ''Τον Δεσπότην'' στον όρθρο, ούτε Δύναμις στη Λειτουργία. Προσωπικά πιστεύω πως τέτοιο ψάλσιμο (όπως θα ακούσετε) μας διδάσκει πάρα πολλά όλους μας.
Έβαλα και κάποια κομμάτια του αριστερού. Ο κ. Ιωάννης Χαριατίδης ίσως να μην είναι ο ψάλτης που σε εντυπωσιάζει πρόκειται όμως περι αγίας ψυχής. (Προσκυνούσε με ευλάβεια, το πρωΐ πριν ανέβει στο αναλόγιο, όλες σχεδον τις εικόνες του Ναού). Καλή ακρόαση και με το καλό να εορτάσουμε τα άγια Χριστούγεννα.
Έτσι ακριβώς, ο κ. Ιωάννης Χαριατίδης είναι λαμπρή ψυχή. Αυτό αποτυπώνεται και στο ψάλσιμό του. Τα αποδίδει τόσο ωραία όλα, που τελικά εντυπωσάζεσαι από την απλότητα με την οποία τα λέει.
 
Top