"Καλή Αγία & Μεγάλη Τεσσαρακοστή"!

#1
"Νῦν ὁ καιρὸς τῶν ἀρετῶν ἐπεφάνη, καὶ ἐπὶ θύραις ὁ Κριτής, μὴ στυγνάσωμεν, ἀλλὰ δεῦτε νηστεύοντες προσάξωμεν, δάκρυα κατάνυξιν καὶ ἐλεημοσύνην, κράζοντες· Ἡμάρτομεν, ὑπὲρ ψάμμον θαλάσσης. Ἀλλ' ἄνες πᾶσι πάντων Λυτρωτά, ἵνα καὶ σχῶμεν τὸν ἄφθαρτον στέφανον..." (Κάθισμα Κυριακής της Τυρινής).
Αφού προηγηθεί "η συγγνώμη" για τα μικρά ή τα μεγάλα σφάλματά μας (ακούσια ή εκούσια), δανείζομαι σχετικά λόγια του Αγίου Ιωάννη του Χρυσοστόμου, που πιστεύω ότι είναι η βάση και το θεμέλιο για "καλλίτερο αγώνα":
«Θεμέλιο της πνευματικής μας ζωής είναι η ταπείνωση. Όσα κι αν κτίσεις και ελεημοσύνη και προσευχές και νηστείες και οποιαδήποτε άλλη αρετή, αν δε βάλεις πρώτα ως θεμέλιο αυτή, ματαιοπονείς και όλα όσα χτίζεις θα γκρεμιστούν εύκολα, όπως έπεσε το σπίτι εκείνο, που είχε οικοδομηθεί στην άμμο. Δεν υπάρχει κανένα, μα κανένα από τα κατορθώματά μας, που δεν έχει ανάγκη από την ταπεινοφροσύνη, για να μπορέσει να σταθεί. Ποιο θέλεις να αναφέρουμε; Τη σωφροσύνη, την περιφρόνηση των χρημάτων, το καθετί, όλα αποδεικνύονται ακάθαρτα και θεομίσητα και αηδή χωρίς ταπείνωση. Γι' αυτό είναι απαραίτητο να την έχουμε πάντοτε μαζί μας και στα λόγια μας και στα έργα μας και στις σκέψεις μας και πάνω στην ταπείνωση να χτίζουμε όλη μας τη ζωή».

"Καλή Αγία & Μεγάλη Τεσσαρακοστή"!
Καλή δύναμη στους Πρωτοψάλτες, στους Λαμπαδάριους, στους βοηθούς, στους ισοκράτες και στον καθένα, που με οποιονδήποτε τρόπο συνδράμει το έργο μας, προς Δόξαν Θεού!
 
Last edited:
#4
ΚΑΛΗ ΣΑΡΑΚΟΣΤΗ ΚΑΙ ΚΑΛΗ ΔΥΝΑΜΗ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΦΙΛΟΥΣ ΚΛΗΡΙΚΟΥΣ ΚΑΙ ΛΑΙΚΟΥΣ ΤΟΥ ΨΑΛΤΟΛΟΓΙΟΥ
 
#5
"Νηστεύοντες ἀδελφοὶ σωματικῶς, νηστεύσωμεν καὶ πνευματικῶς, λύσωμεν πάντα σύνδεσμον ἀδικίας, διαρρήξωμεν στραγγαλιάς, βιαίων συναλλαγμάτων· πᾶσαν συγγραφήν ἄδικον διασπάσωμεν, δώσωμεν πεινῶσιν ἄρτον, καὶ πτωχοὺς ἀστέγους εἰσαγάγωμεν εἰς οἴκους, ἵνα λάβωμεν παρὰ Χριστοῦ τοῦ Θεοῦ, τὸ μέγα ἔλεος."
Υπάρχει καιρός "του λέγειν..."!
Υπάρχει καιρός "του αντιλέγειν..."!
Υπάρχει καιρός "του ψέγειν..."!
Υπάρχει καιρός "του μετανοείν..."!

«Ἰδού νῦν καιρός εὐπρόσδεκτος, ἰδού νῦν ἡμέρα σωτηρίας».
Καλό αγώνα & "καλό στάδιο".

 
Last edited:

Γιώργος Μ.

Παλαιόν μέλος
#8
Καλή Σαρακοστή, αδελφοί, και με το καλό το Άγιο Πάσχα.

Συχωρήσατε ό,τι σας έθλιψα ή και απλώς δυσκόλεψα εν αγνοία ή κυρίως εν γνώσει μου.

Καλή δύναμη στους ιερουργούντες και ψάλλοντες.
 
#9
Εύχομαι σε όλους Καλή Σαρακοστή!
Να έχουμε όλοι Δύναμη,για τον δύσκολο πνευματικό,ψυχικό και σωματικό Αγώνα που συνεπάγεται αυτή η περίοδος του Έτους κι αντικατοπτρίζει σε μεγέθυνση την συμπεριφορά που οφείλουμε να έχουμε καθ'όλην την διάρκεια της ζωής μας.
Να είστε όλοι καλά,γεροί Δυνατοί!
Καλή Δύναμη και καλόν Αγώνα!
 
#11
"...Διὸ ἡμεῖς ποθήσωμεν ἐγκράτειαν, ἵνα μὴ ἔξω θρηνήσωμεν, τοῦ Παραδείσου, ὥσπερ ἐκεῖνος, (ο Αδάμ), ἀλλ' εἰς αὐτόν ἐλευσώμεθα." (Κάθισμα Κυριακής της Τυρινής).
Εξ' άλλου επίκαιρα είναι και τα λόγια του Προφήτου, ο οποίος μεταξύ των άλλων μας προτρέπει:
"..διάθρυπτε πεινῶντι τὸν ἄρτον σου καὶ πτωχοὺς ἀστέγους εἴσαγε εἰς τὸν οἶκόν σου· ἐὰν ἴδῃς γυμνόν, περίβαλε...», (Ἡσ. 58, 5-7).
Καλή Αγία και Μ. Τεσσαρακοστή.
Καλή δύναμη σ' όλους.
 

Γιώργος Μ.

Παλαιόν μέλος
#14
Καλή Σαρακοστή, αδελφοί, και συχωρέστε με. Είθε το τέλος του σταδίου να μας βρει εγγύτερον του Χριστού.
 

evangelos

Ευάγγελος Σολδάτος
#16
Διαβάζω τα μηνύματα αυτού του θέματος και παρατηρώ ότι είτε θα εύχονται "Καλή Τεσσαρακοστή" ή θα κάνουν μάθημα για το τι πρέπει να κάνει ο κάθε ένας μας την μεγάλη Τεσσαρακοστή, λες και δεν γνωρίζουμε. Λες και είναι δυνατόν να είμαστε ψάλτες και να μην έχει πάρει ποτέ το αυτί μας για τον σκοπό αυτής της εκκλησιαστικής περιόδου.

Ελάχιστοι όμως ζήτησαν συγγνώμη (μόνο ο Γιώργος Μ. το έκανε) για τις βλακείες που έχουν δημοσιεύσει και έχουν αναγκάσει όλους τους υπολοίπους να σπαταλήσουν χρόνο και υπομονή να τις διαβάσουν.

Λοιπόν ζητώ συγγνώμη αν έχω γίνει κουραστικός κι αν το παίζω ξύπνιος με ό, τι βλακείες σας έχω κουράσει.

ΥΓ. Το ξέρω και σε αυτό το μήνυμα το παίζω υπόδειγμα και ξύπνιος και από εγωισμό το έγραψα και για αυτό ακόμα ζητάω συγγνώμη!!! :D
 
Last edited:

MTheodorakis

Παλαιό Μέλος
#18


ΝΗΣΤΕΙΑ


«καὶ ἦν ἐκεῖ Μωυσῆς ἐναντίον Κυρίου τεσσαράκοντα ἡμέρας καὶ τεσσαράκοντα νύκτας· ἄρτον οὐκ ἔφαγε καὶ ὕδωρ οὐκ ἔπιε· καὶ ἔγραψεν ἐπὶ τῶν πλακῶν τὰ ρήματα ταῦτα τῆς διαθήκης, τοὺς δέκα λόγους» (Ἐξ. λδ’ 28).


«Τί ὅτι ἐνηστεύσαμεν καὶ οὐκ εἶδες; ἐταπεινώσαμεν τὰς ψυχὰς ἡμῶν καὶ οὐκ ἔγνως; ἐν γὰρ ταῖς ἡμέραις τῶν νηστειῶν ὑμῶν εὑρίσκετε τὰ θελήματα ὑμῶν καὶ πάντας τοὺς ὑποχειρίους ὑμῶν ὑπονύσσετε. εἰ εἰς κρίσεις καὶ μάχας νηστεύετε καὶ τύπτετε πυγμαῖς ταπεινόν, ἱνατί μοι νηστεύετε ὡς σήμερον, ἀκουσθῆναι ἐν κραυγῇ τὴν φωνὴν ὑμῶν; οὐ ταύτην τὴν νηστείαν ἐξελεξάμην καὶ ἡμέραν ταπεινοῦν ἄνθρωπον τὴν ψυχὴν αὐτοῦ· οὐδ᾿ ἂν κάμψῃς ὡς κρίκον τὸν τράχηλόν σου καὶ σάκκον καὶ σποδὸν ὑποστρώσῃ, οὐδ᾿ οὕτω καλέσετε νηστείαν δεκτήν. οὐχὶ τοιαύτην νηστείαν ἐγὼ ἐξελεξάμην, λέγει Κύριος, ἀλλὰ λύε πάντα σύνδεσμον ἀδικίας, διάλυε στραγγαλιὰς βιαίων συναλλαγμάτων, ἀπόστελλε τεθραυσμένους ἐν ἀφέσει καὶ πᾶσαν συγγραφὴν ἄδικον διάσπα» (Ἡσ. νη’ 3-6). «οὕτως ἄνθρωπος νηστεύων ἐπὶ τῶν ἁμαρτιῶν αὐτοῦ καὶ πάλιν πορευόμενος καὶ τὰ αὐτὰ ποιῶν· τῆς προσευχῆς αὐτοῦ τίς εἰσακούσεται; καὶ τί ὠφέλησεν ἐν τῷ ταπεινωθῆναι αὐτόν;» (Σειρ. Λδ’ 26). «ἐγὼ δὲ ἐν τῷ αὐτοὺς παρενοχλεῖν μοι ἐνεδυόμην σάκκον καὶ ἐταπείνουν ἐν νηστείᾳ τὴν ψυχήν μου, καὶ ἡ προσευχή μου εἰς κόλπον μου ἀποστραφήσεται» (Ψ. λδ’ 13).



«Ἐν παντὶ καὶ ἐν πᾶσι μεμύημαι καὶ χορτάζεσθαι καὶ πεινᾶν» (Φιλ. δ’ 12), «ὁ δὲ καρπὸς τοῦ Πνεύματός ἐστιν…ἐγκράτεια» (Γαλ. δ’ 22-23). «καὶ ὁ Κορνήλιος ἔφη· Ἀπὸ τετάρτης ἡμέρας μέχρι ταύτης τῆς ὥρας ἤμην νηστεύων, καὶ τὴν ἐνάτην ὥραν προσευχόμενος ἐν τῷ οἴκῳ μου· καὶ ἰδοὺ ἀνὴρ ἔστη ἐνώπιόν μου ἐν ἐσθῆτι λαμπρᾷ» (Πρ. ι’ 30).


«Ἰαθῶμεν διὰ τῆς μετανοίας· μετάνοια δὲ χωρὶς νηστείας ἀργή»

(Μ. Βασιλείου (+379) Περὶ νηστείας ὁμιλία α’ § 3 ἔκδ. Ε.Π.Ε. τ. 6 σ. 28).


«Ἰωάννου δὲ ὁ βίος μία νηστεία ἧν»

(ὅπ. πρ. § 9 σ. 44).


«Νηστεία γὰρ ἀληθὴς ἡ τῶν κακῶν ἀλλοτρίωσις»
(ὅπ. πρ. § 10 σ. 48).

«Οἱ φύλακες τῆς ζωῆς ἡμῶν ἄγγελοι φιλοπονώτερον παραμένουσι τοῖς διὰ νηστείας τὴν ψυχὴν κεκαθαρμένοις…Ἄγγελοι εἰσὶν οἱ καθεκάστην ἐκκλησίαν ἀπογραφόμενοι τοὺς νηστεύοντας»

(Τοῦ αὐτοῦ Περὶ νηστείας ὁμιλία β’ § 2 ἔκδ. Ε.Π.Ε. τ. 6 σ. 56).


«Νηστεύσωμεν νηστείαν δεκτήν, εὐάρεστον τῷ Θεῷ. Ἀληθὴς νηστεία ἡ τοῦ κακοῦ ἀλλοτρίωσις, ἐγκράτεια γλώσσης, θυμοῦ ἀποχή, ἐπιθυμιῶν χωρισμός, καταλαλιᾶς, ψεῦδους, ἐπιορκίας»

(ὅπ. πρ. § 7 σ. 72).

«Νηστεία ὄχημα πρὸς οὐρανόν…Τοῦ νηστεύοντος σεμνὸν τὸ σῶμα καὶ ἡ ψυχὴ τιμία»

(Ὁσίου Ἐφραὶμ τοῦ Σύρου (+373) Περὶ νηστείας ἔκδ. Ὁσίου Ἐφραὶμ τοῦ Σύρου ἔργα ἐκδόσεις Τὸ Περιβόλι τῆς Παναγίας 1994 τ. ε’ σσ. 141, 142).


«Εἶπε γέρων· ἡ γαστριμαργία μήτηρ ἐστὶ τῆς πορνείας. Εἶπε πάλιν· ὁ κρατὼν γαστρὸς κρατεῖν δύναται καὶ πορνείας καὶ γλώσσης»

(Τὸ μέγα Γεροντικὸν τ. β’ 1995 σ. 98).


«Κράτει κοιλίας πρὶν αὕτη σοῦ κρατήσῃ καὶ τότε μέλλεις ἐγκρατεύεσθαι μετ’ αἰσχύνης»

(Ἰωάννου τοῦ Σιναΐτου Κλῖμαξ Λόγος ιδ’ 14).

«Θλιβομένης κοιλίας ταπεινοῦται καρδία»

(ὅπ. πρ. ιδ’ 17).


«Πολλάκις ὁ δαίμων τῷ στομάχῳ ἐπικαθέζεται, καὶ μὴ κορέννυσθαι τὸν ἄνθρωπον παρασκευάζει»

(ὅπ. πρ. ιδ’ 24).


«ἄρχων παθῶν ὁ λαιμὸς τῆς κοιλίας»

(ὅπ. πρ. ιδ’ 27).


«Νηστεία ἐστί…προσευχῆς καθαρότης…κατανύξεως θύρα· στεναγμὸς ταπεινός»

(ὅπ. πρ. ιδ’ 31).


«…τῆς ἁγίας τεσσαρακοστῆς, τοῦ φαρμάκου, λέγω, τῶν ἡμετέρων ψυχῶν»

(Ἰωάννου τοῦ Χρυσοστόμου Εἰς τὴν Γένεσιν ὁμιλία α’ § 1 ἔκδ. Ε.Π.Ε. τ. 2 σ. 10).


«…ὁ τῆς νηστείας καιρός, τὸ πνευματικὸν τῶν ψυχῶν ἔαρ»

(Τοῦ αὐτοῦ Εἰς τὴν Γένεσιν ὁμιλία α’ (τῆς β’ σειρᾶς) § 1 ἔκδ. Ε.Π.Ε. τ. 8 σ. 10).


«Εἰ γὰρ καὶ νηστεύειν οὐ δύνασαι, ἀλλὰ μὴ τρυφᾶν δύνασαι»

(Τοῦ αὐτοῦ Εἰς τὸ κατὰ Ματθαῖον ὁμιλία νζ’ § 4 ἔκδ. Ε.Π.Ε. τ. 11 σ. 304).

«τιμὴ γὰρ νηστείας…ἁμαρτημάτων ἀναχώρησις»

(Τοῦ αὐτοῦ Εἰς τοὺς Ἀνδριάντας ὁμιλία γ’ § 4 ἔκδ. Ε.Π.Ε. τ. 32 σ. 32).


«Ὡραία νηστεία ἡ βραχυφαγίᾳ χαίρουσα καὶ λιτοφαγίαν ἔχουσα καὶ ἀνθρωπαρέσκειαν φεύγουσα»

(Θαλασίου Λίβυος τοῦ μυροβλύτου (+660) Περὶ ἀγάπης καὶ ἐγκρατείας καὶ τῆς κατὰ νοῦν πολιτείας ἑκατοντὰς δ’, 31 ἔκδ. Φιλοκαλία τῶν ἱερῶν νηπτικῶν 1984 τ. 2 σ. 224).


«Ἄν χαίρεται κανείς, ὅταν δὲν τρώει γιὰ τὴν ἀγάπη τοῦ Χριστοῦ, τότε τρέφεται. Ἄν προτιμάει τὸ ἄνοστο ἀπὸ τὸ νόστιμο γιὰ τὴν ἀγάπη τοῦ Χριστοῦ, τότε ἀπὸ τὸ ἄνοστο γεύεται Χριστό»

(Γέροντος Παϊσίου ἁγιορείτου λόγοι τ. ε’ σ. 42).



Ἡ νηστεία εἶναι θεόσδοτη ἐντολή, ἐκκοπὴ τοῦ θελήματος, μᾶς μαθαίνει νὰ συγκρατοῦμε τὸν ἑαυτό μας, μᾶς γνωρίζει τὸ κατὰ Θεὸν πένθος, τὰ δάκρυα, τὴν χαρμολύπη. Στὴ νηστεία βλέπομε τὸν ἑαυτό μας, ἀποκτοῦμε αὐτογνωσία, ἡ ψυχὴ φωτίζεται. Εἶναι χάρισμα.


Τὴν νηστεία ἀκολουθεῖ ἡ ἐπιθυμία τῆς προσευχῆς. Νηστεύομε γιὰ τὸν Χριστό, ὅπως ἀρέσει σ’ ἐκεῖνον, ὄχι γιὰ νὰ μᾶς θαυμάζουν οἱ ἄλλοι. Ἡ νηστεία δόθηκε γιὰ τὰ σωματικὰ πάθη, ἡ ἀγάπη γιὰ τὰ ψυχικά· δὲν κατακρίνομε δὲν ἐχθρευόμαστε κανέναν.


Ὅταν νηστεύει κάποιος γιὰ νὰ κοινωνήσει διδάσκει τὸν ἑαυτό του ὅτι προτιμάει τὴν πνευματικὴ τροφὴ ἀπὸ τὴν ὑλική. Ἄν δὲν πεινάσει, δὲν θὰ καταλάβει ὅτι ἡ πνευματικὴ τροφὴ εἶναι ἀνώτερη.

 

ΠΛΗΘΩΝ ΜΒ

Παλαιόν Μέλος
#19
ΕΞΙΣΩΣΗ : Βάζουμε αυτό που είπε ο Κύριος, "Αλήθεια σας λέω δεν έχει εγερθεί μεταξύ των γεννημένων από γυναίκες μεγαλύτερος από τον Ιωάννη το Βαπτιστή" (Ματθ. 11,11)" + προσθέτουμε αυτό που μας δείχνει ο κ. Μανώλης : «Ἰωάννου δὲ ὁ βίος μία νηστεία ἧν» = έχουμε, Τι πρέπει να κάνουμε για να κερδίσουμε την αιώνια ζωή και να πλησιάσουμε, τον μέγιστο μεταξύ των απ' αιώνων επι της γής ανθρώπων.
Δυστυχώς για την εποχή μας, εποχή της ταχύτητας και της γνώσης, ο Άγιος Ιωάννης ο Πρόδρομος, δεν πρέπει να ήξερε ξένες γλώσσες, δεν είχε πτυχία και φιλοσοφικά οφφίκια, δεν είχε διπλώματα. Δύσκολο να το φανταστούμε, αλλά είχε μόνον την νηστεία ! Μ' αυτήν, πήρε το μεγαλύτερο έπαθλο, που του έδωσε ο Κύριος.
Ρωτείστε και τους αναρίθμητους γέροντες των ερήμων. Αυτοί ξέρουν...

Ευχαριστούμε Κε Μανώλη για την υπενθύμιση, γιατί απ' το τρέξιμο, δεν προλαβαίνουμε ούτε τα βασικά της θρησκείας μας.
 
Top