Θρ. Στανίτσας για τα κλασσικά κείμενα

P

ptz

Guest
#1
[Σημείωμα συντονιστή (ΔΚ)] Αυτό και επόμενα μηνύματα αντιγράφηκαν από το θέμα ΣΤΑΝΙΤΣΑΣ=Κυριακη Αου ηχου.

Αγαπητοι Φιλοι
Ηχογραφησεις του Αειμνηστου Αρχωντα Πρωτοψαλτη της ΜΕ Θρασυβουλου Στανιτσα , κυκλοφορουν εκατονταδες . Αναμεσα σε αυτές , πολλες είναι και οι ηχογραφησεις Κυριακων κατ’ ηχον . Διαθετω καμποσες σε διαφορες ημερομηνιες , κυριως από την πρωτοψαλτεια του στον Ιερο Ναο Αγιου Δημητριου Αμπελοκηπων .
Προ ημερων ηταν στο Ηρακλειο το εκλεκτο μελος του ‘’Ψαλτολογιον’’ και καλος φιλος Παναγιωτης Τζανακος πρωτοψαλτης του Ιερου Μητροπολιτικου Ναου Ευαγγελιστριας Σπαρτης . Ειχε την καλωσυνη να μου κρατα διαφορες ηχογραφησεις διαφορων , κατι για το οποιο θερμα τον ευχαριστω , μεταξυ των οποιων και αρκετες του Στανιτσα . Σε αυτές τις ηχογραφησεις (του Στανιτσα) υπαρχουν και ηχογραφησεις με αποσπασματα από Κυριακες και στους οκτω ηχους . Αυτές τις ηχογραφησεις θα προσπαθησω να ανεβασω αρχιζωντας σημερα με την του Αου ηχου που είναι ο ηχος της ερχομενης Κυριακης . Κάθε εβδομαδα θα ανεβαζω την του ηχου της Κυριακης που θα ακολουθει . Πιθανωτατα καπου να εχουν ξαναανεβει καποια κοματια , αλλα νομιζω πως το περισιο φως δεν βλαπτει . Στις ηχογραφησεις αυτές , που πρεπει να είναι από τον Ι.Ν Αγιου Δημητριου Αμπελοκηπουν , δεν αναφερεται ακριβη ημερομηνια . Αν καποιος φιλος μπορει να ξερει την ακριβη ημερομηνια , παρακαλω ας μας ενημερωσει .
Καλη Ακροαση .


-Μία διευκρίνηση στα ανωτέρω.Στο προσωπικό μου ''στικάκι'' που έδοσα για αντιγραφή στον αγαπητό φίλο και ''παλιοσειρα''στα ψαλτικά Ευάγγελο,τις ηχογραφήσεις του Δασκάλου[εγώ έτσι τον προσφωνούσα από κοντά-και έτσι μου έχει μείνει],τις είχα κατανείμει με εύχρηστη για μένα σειρα.Αφ' ενός κατ' ακολουθίες-ενθύμια[ετος-τοπος] και κατ' ήχον Κυριακών διάφορα-συνήθως δικές μου εγγραφές-καθαρά για λόγους εκπαιδευτικούς.Μπορεί μέλη Κυριακής Β' ήχου π.χ.,να είναι απο διαφορετικές εγγραφές.Αυτά.Και με την ευκαιρία ένα συμπέρασμα δικό μου ύστερα από 35 χρόνια στα αναλόγια.Καλός ψάλτης ο ψάλλων από διφθέρας κλασικά μέλη-αοιδίμων μελοποιών [ή και νέα νεωτέρων σοβαρών μελοποιών] ΑΛΛΑ με ύφος και μαεστρία Στανίτσα.Γίνεται?Καλή ακρόαση-καλό καλοκαίρι.Και Αγαπητέ Ευάγγελε άφεριμ......
 
Last edited by a moderator:

Johnsteff

Στεφούλης Ιωάννης
#2
ΠΑΝ.ΤΖΑΝΑΚΟΣ;39880 said:
-Και με την ευκαιρία ένα συμπέρασμα δικό μου ύστερα από 35 χρόνια στα αναλόγια.Καλός ψάλτης ο ψάλλων από διφθέρας κλασικά μέλη-αοιδίμων μελοποιών [ή και νέα νεωτέρων σοβαρών μελοποιών] ΑΛΛΑ με ύφος και μαεστρία Στανίτσα.Γίνεται?
Εδώ βρίσκεται πιστεύω πια κι εγώ η ουσία της μουσικής μας. Γίνεται και παραγίνεται και παρακαλώ κάθε αναγνώστη μας κατά το μέτρον των δυνάμεών του να το επιχειρήσει και θα εκπλαγεί από το αποτέλεσμα. Μόνον που θέλει μελέτη, εγρήγορση, έμπνευση αλλά ... συνηθίζεται… και μετά τα υπόλοιπα δεν θα τον ικανοποιούν. Σαν παλιός Στανιτσικός κ.Τζανάκο θυμάστε που σε στιγμές εκείνων των αλησμονήτων καφε-συνάξεων μετά την κυριακάτικη λειτουργία στα πέριξ της οδού Πανόρμου, ένθα ο αείμνηστος γαλουχούσε γενιές μαθητών και θαυμαστών, δίδασκε μεταξύ άλλων και το εξής πάνω-κάτω: Ψάλατε Πέτρο σε Αναστασιματάριο και Ειρμολόγιο! Αποφύγετε ακόμα και τον Ιωάννη! Μην κυνηγάτε πολλά χειρόγραφα και "θέσεις"! Λίγα και καλά που να τα γνωρίζετε άριστα! Μήπως το είχε ενσαρκώσει ειδικά στο Άλμπουμ Πέτρος Λαμπαδάριος του ΙΒΜ αλλά και είχε αρχίσει να το προσεγγίζει και συνθετικά όπως για παράδειγμα στην τελευταία version των -νεοκλασσικών θα τα έλεγα- σύντομων Χερουβικών του (για τα οποία καμάρωνε); Όταν κάποιο προσφιλές μου πρόσωπο, το οποίο και μου έχει μεταλαμπαδεύσει τις λίγες Στανιτσικές μου γνώσεις που σας παρουσιάζω κατά καιρούς, τον είχε επισκεφθεί γύρω στα 1980 στο διαμέρισμά του στην Πανόρμου και τον ρώτησε από πού να ψάλλει τη Μεγάλη Εβδομάδα , ο μακαριστός Δάσκαλος απήντησε: «Μπορείς να ψάλλεις "Ραιδεστηνό", αλλά παιδί μου είναι "δρόμος μετ' εμποδίων"! Γι' αυτό καλύτερα ψάλε, "Πρίγγο". Κι εγώ αυτό ψάλλω παιδί μου! Κι όταν λέμε Πρίγγος... Μέσα εκεί βρίσκεται η Πολίτικη παράδοση! Καταγραφέας είναι ο Πρίγγος!»
Και στην έκδοση Χατζηγιακουμή των Καλοφωνικών ειρμών, μήπως με καταφανή φωνητική αδυναμία ξεπερνά πολλούς επαιρόμενους καλλιφώνους και τους αποδεικνύει "ιχθύας αφώνους" ακριβώς λόγω της βαθυτάτης εμπεδώσεως του κλασσικού μέλους; Το ίδιο και καλύτερα στο συνοδευτικό της εκδόσεως χειρογράφων ΕΤΕ δίσκο (όπου ψάλλει χωρίς τις συνήθεις εκτενείς πατριαρχικές αναλύσεις και ολόκληρο το "Τον Δεσπότην"-αρχαίο μέλος)
Θα μπορούσατε να μας προσφέρετε κι εσείς τις πολύτιμες Στανιτσικές σας αναμνήσεις κι εμπειρίες, πράγμα για το οποίο σας παρακαλούμε!
 
P

ptz

Guest
#3
Εδώ βρίσκεται πιστεύω πια κι εγώ η ουσία της μουσικής μας. Γίνεται και παραγίνεται και παρακαλώ κάθε αναγνώστη μας κατά το μέτρον των δυνάμεών του να το επιχειρήσει και θα εκπλαγεί από το αποτέλεσμα. Μόνον που θέλει μελέτη, εγρήγορση, έμπνευση αλλά ... συνηθίζεται… και μετά τα υπόλοιπα δεν θα τον ικανοποιούν. Σαν παλιός Στανιτσικός κ.Τζανάκο θυμάστε που σε στιγμές εκείνων των αλησμονήτων καφε-συνάξεων μετά την κυριακάτικη λειτουργία στα πέριξ της οδού Πανόρμου, ένθα ο αείμνηστος γαλουχούσε γενιές μαθητών και θαυμαστών, δίδασκε μεταξύ άλλων και το εξής πάνω-κάτω: Ψάλατε Πέτρο σε Αναστασιματάριο και Ειρμολόγιο! Αποφύγετε ακόμα και τον Ιωάννη! Μην κυνηγάτε πολλά χειρόγραφα και "θέσεις"! Λίγα και καλά που να τα γνωρίζετε άριστα! Μήπως το είχε ενσαρκώσει ειδικά στο Άλμπουμ Πέτρος Λαμπαδάριος του ΙΒΜ αλλά και είχε αρχίσει να το προσεγγίζει και συνθετικά όπως για παράδειγμα στην τελευταία version των -νεοκλασσικών θα τα έλεγα- σύντομων Χερουβικών του (για τα οποία καμάρωνε); Όταν κάποιο προσφιλές μου πρόσωπο, το οποίο και μου έχει μεταλαμπαδεύσει τις λίγες Στανιτσικές μου γνώσεις που σας παρουσιάζω κατά καιρούς, τον είχε επισκεφθεί γύρω στα 1980 στο διαμέρισμά του στην Πανόρμου και τον ρώτησε από πού να ψάλλει τη Μεγάλη Εβδομάδα , ο μακαριστός Δάσκαλος απήντησε: «Μπορείς να ψάλλεις "Ραιδεστηνό", αλλά παιδί μου είναι "δρόμος μετ' εμποδίων"! Γι' αυτό καλύτερα ψάλε, "Πρίγγο". Κι εγώ αυτό ψάλλω παιδί μου! Κι όταν λέμε Πρίγγος... Μέσα εκεί βρίσκεται η Πολίτικη παράδοση! Καταγραφέας είναι ο Πρίγγος!»
Και στην έκδοση Χατζηγιακουμή των Καλοφωνικών ειρμών, μήπως με καταφανή φωνητική αδυναμία ξεπερνά πολλούς επαιρόμενους καλλιφώνους και τους αποδεικνύει "ιχθύας αφώνους" ακριβώς λόγω της βαθυτάτης εμπεδώσεως του κλασσικού μέλους; Το ίδιο και καλύτερα στο συνοδευτικό της εκδόσεως χειρογράφων ΕΤΕ δίσκο (όπου ψάλλει χωρίς τις συνήθεις εκτενείς πατριαρχικές αναλύσεις και ολόκληρο το "Τον Δεσπότην"-αρχαίο μέλος)
Θα μπορούσατε να μας προσφέρετε κι εσείς τις πολύτιμες Στανιτσικές σας αναμνήσεις κι εμπειρίες, πράγμα για το οποίο σας παρακαλούμε!
-Είναι πολύ μεγάλο το θέμα αυτό,αγαπητέ συνάδελφε.Και δύσκολο.Εγώ κατέληξα σε αυτό το συμπέρασμα-και το εφαρμόζω στην πράξη-ύστερα από πολλές ακροβασίες,αναθεωρήσεις και έρευνες.Οσο γιά τον Δάσκαλο,εγώ έκανα χρόνια να τον προσεγγίσω[πρωτοπήγα 17 χρονών στην Εκκλησία του γύρω στο 1970 και τον ντρεπόμουν-ηταν και ιδιόρυθμος]και τον προσέγγισα πολύ αργότερα,μέσω ενός κοινού γνωστού μας,έψαλλα 2-3 φορές αριστερά του,ήλθε και έψαλλε στο γάμο μου κλπ.Ομως όταν πλέον με εμπιστεύθηκε και κάναμε μακρές συζητήσεις,ειδικά τα καλοκαιρια,εκεί στη Ν.Μάκρη που παραθέριζε, προσπαθούσα να αντλήσω πληροφορίες από ένα ζωντανό φορέα της ψαλτικής παράδοσης.Δεν τον ρωτούσα χαζοερωτησούλες γιά πράγματα ασήμαντα,όπως πολλοί τότε νεόκοποι.Και μου είχε πεί πολλά.Και εντελώς προσωπικά.Ομως δεν είναι του παρόντος.Για τα κλασικά μέλη,που τον ρωτούσα,είχα βραχυκυκλώσει λίγο.Αφ'ενός,επειδή στα χειρόγραφά του-δεν μιλώ για το εκδοθέν Τριώδιο-έκανε επεμβάσεις στα κλασικά κείμενα π.χ αργές δοξολογίες Ιακώβου και υποστήριζε-όταν διακριτικά του το επεσήμανα-<<και ο Ιωάννης δεν έβαλε χέρι στον Πέτρο?>>,αφ'ετέρου,ήταν άψογος στην εκτέλεση κλασικών μελών-φαίνεται και στους δίσκους-,αλλά είχε και ένα περίεργο σεβασμό στον Πέτρο.Παράδειγμα οι αργές κατβσίες Κοιμήσεως,όπου και στο χειρόγραφό του,το Πεποικιλμένη,το αρχίζει από ΔΙ,όπως είναι του Πέτρου.Θυμάμαι π.χ ενα χαρακτηριστικό-περί των κλασικών μελών-περιστατικό.Με είχε ακούσει από το ραδιόφωνο μιά Κυριακή που έλειπε ο Φώτης[Κετσετζής],από Α.Τριάδα Αμπελοκήπων,σε λειτουργία Ιακώβου,να ψάλλω το αντι χερβκού Σιγησάτω.Με πήρε τηλέφωνο και με ρώτησε από πού το έψαλλα.Εγώ το είχα πεί από βιβλίο νέο.Και με επέπληξε.Να λες μόνο το κλασικό μού είπε.Που καταλήγουμε?Εγώ πιστεύω απόλυτα ότι σήμερα που αφθονούν οι εκδόσεις κλασικών βιβλίων[τότε ΔΕΝ υπήρχε τίποτα]και τα ακούσματα ΙΑΚΩΒΟΥ-ΠΡΙΓΓΟΥ-ΣΤΑΝΙΤΣΑ τα έχουν όλοι,είναι ευχής έργον να επαναφέρουμε τα γνήσια μέλη στα αναλόγιά μας.Το θέμα είναι πως τα εκτελούμε και με ποιό πρότυπο.Τέλος πιστεύω ότι νέες σοβαρές συνθέσεις,γιά κάλυψη σημερινών αναγκών,είναι και καλό και ωφέλιμο να γίνονται.π.χ του φίλου Ν.ΓΙΑΝΝΟΥ.Η Βυζ.μουσική δεν είναι και δεν πρέπει να γίνει μουσειακή.Οχι όμως διασκευές.Είναι το λιγώτερο ανοίκοιο.Αυτά και θα τα ξαναπούμε.
 

Αντωνης Μιχελουδακης

παλαιόν στρουθίον μονάζον
#4
Ευχαριστώ και τον Γιάννη καθώς και τον κ.Τσανάκο για τις στιγμές του άρχοντα που περιγράφουν και μοιράζονται μαζί μας.Θα ήθελα να πω και γω ότι στην τέχνη μας για να την προσεγγίσουμε βαθιά θα πρέπει να έχουμε πρότυπα τα οποία να θαυμάζουμε και να παίρνουμε τα καλά τους στοιχεία αλλά όχι είδωλα γιατί κάτι τέτοιο δεν μας επιτρέπει να μπορούμε να επιλέγουμε τα σωστά από όλους.Εντάξει ο Στανίτσας ήταν μεγάλος αλλά υπήρξαν και άλλοι μεγάλοι με διαφορετικό τρόπο προσέγγισης της ψαλτικής .Γιατί να μείνουμε μόνο σε έναν;Επίσης δεν έχουμε όλοι την φωνή του άρχοντα για να ψάλλουμε με την δική του μαεστρία.Γι αυτό λοιπόν προσέγγιση μέσω διαβάσματος των κλασσικών βιβλίων και μετά εμπλουτισμός με θέσεις απο όλους τους μεγάλους μέχρι να μην τις έχουμε ανάγκη ούτε και αυτές αφού θα μας έχουν γίνει βίωμα.Ο Αντώνης να ψάλλει κυρίως ως Αντώνης και ο Νίκος αντίστοιχα.Ευχαριστώ
 

Βασίλης Κιαμηλίδης

Βασίλης Κιαμηλίδης
#5
Ευχαριστώ και τον Γιάννη καθώς και τον κ.Τσανάκο για τις στιγμές του άρχοντα που περιγράφουν και μοιράζονται μαζί μας.Θα ήθελα να πω και γω ότι στην τέχνη μας για να την προσεγγίσουμε βαθιά θα πρέπει να έχουμε πρότυπα τα οποία να θαυμάζουμε και να παίρνουμε τα καλά τους στοιχεία αλλά όχι είδωλα γιατί κάτι τέτοιο δεν μας επιτρέπει να μπορούμε να επιλέγουμε τα σωστά από όλους.Εντάξει ο Στανίτσας ήταν μεγάλος αλλά υπήρξαν και άλλοι μεγάλοι με διαφορετικό τρόπο προσέγγισης της ψαλτικής .Γιατί να μείνουμε μόνο σε έναν;Επίσης δεν έχουμε όλοι την φωνή του άρχοντα για να ψάλλουμε με την δική του μαεστρία.Γι αυτό λοιπόν προσέγγιση μέσω διαβάσματος των κλασσικών βιβλίων και μετά εμπλουτισμός με θέσεις απο όλους τους μεγάλους μέχρι να μην τις έχουμε ανάγκη ούτε και αυτές αφού θα μας έχουν γίνει βίωμα.Ο Αντώνης να ψάλλει κυρίως ως Αντώνης και ο Νίκος αντίστοιχα.Ευχαριστώ
Αντώνη!!!!!
Συμφωνώ απόλυτα και επαυξάνω, λέγοντας πως άκουσα από τους ειδήμονες της φωνητικής, πως η δική μας η φωνή είναι η καλύτερη οποιασδήποτε άλλης που τυχόν θέλουμε να εκφράσουμε, τόσο από την άποψη της φωνητικής υγείας, όσο και από ποιοτική έκφραση.
 
P

ptz

Guest
#6
Ευχαριστώ και τον Γιάννη καθώς και τον κ.Τσανάκο για τις στιγμές του άρχοντα που περιγράφουν και μοιράζονται μαζί μας.Θα ήθελα να πω και γω ότι στην τέχνη μας για να την προσεγγίσουμε βαθιά θα πρέπει να έχουμε πρότυπα τα οποία να θαυμάζουμε και να παίρνουμε τα καλά τους στοιχεία αλλά όχι είδωλα γιατί κάτι τέτοιο δεν μας επιτρέπει να μπορούμε να επιλέγουμε τα σωστά από όλους.Εντάξει ο Στανίτσας ήταν μεγάλος αλλά υπήρξαν και άλλοι μεγάλοι με διαφορετικό τρόπο προσέγγισης της ψαλτικής .Γιατί να μείνουμε μόνο σε έναν;Επίσης δεν έχουμε όλοι την φωνή του άρχοντα για να ψάλλουμε με την δική του μαεστρία.Γι αυτό λοιπόν προσέγγιση μέσω διαβάσματος των κλασσικών βιβλίων και μετά εμπλουτισμός με θέσεις απο όλους τους μεγάλους μέχρι να μην τις έχουμε ανάγκη ούτε και αυτές αφού θα μας έχουν γίνει βίωμα.Ο Αντώνης να ψάλλει κυρίως ως Αντώνης και ο Νίκος αντίστοιχα.Ευχαριστώ
-Συμφωνώ απολύτως μαζί σας.Δεν ξέρω αν από τις δευκρινίσεις που έγραψα και από κάποιες ενθυμήσεις,βγαίνει ειδωλοποίηση.Πρέπει όμως να υπάρχει κάποιος μπούσουλας.Επιπλέον είχα από τον θάνατό του και μετά πολλές επιφυλάξεις,γιά το εαν έπρεπε να μοιράζομαι έστω και σε παρέες κάποιες εμπειρίες μου απ΄τον Δάσκαλο,επειδή έχει πέσει πολλή σπέκουλα στο όνομά του.Και οι περισσότεροι μάλλον φώς να πάρουν προσπαθούσαν από αυτόφωτο αστέρι,καθ΄όσον ετερόφωτοι.Αν προσέξατε ανέφερα και τους τρείς τελευταίους κρίκους της αλυσίδας των Πρωτοψαλτών [ΙΑΚΩΒΟ-ΠΡΙΓΓΟ-ΣΤΑΝΙΤΣΑ],ως άριστα πρότυπα εκτέλεσης ΚΛΑΣΙΚΩΝ μελών.Αυτά περί του θέματος.Και δύο αλλά πράγματα.α]Από τα καλλίτερα πρότυπα-και εν ζωή μάλιστα-είναι ο φίλος Δημ.ΝΕΡΑΤΖΗΣ.Αριστο ύφος-κλασικά μέλη.Και β]Στο νέο κεφάλαιο που άνοιξε ο κ Διαχειριστής,θα γράψω μία εμπειρία μου από τον Σ.Καρά-ναί τον Σ.Καρά.Οτιδήποτε είναι ωφέλιμο γιά την τέχνη που υπηρετούμε Αξιον εστίν.
 

Johnsteff

Στεφούλης Ιωάννης
#7
Αγαπητέ κ.Τζανάκο συμφωνώ μαζί σας. Επιτρέψτε μου να καταθέσω το μικρό οβολό της γνώμης μου.
Από τη λίγη παιδαγωγική ψυχολογία που έχω διδαχθεί γνωρίζω ότι η δραστικότερη παιδαγωγική διαδικασία είναι εκείνη του ενστερνισμού κάποιου "προτύπου" εκ μέρους του παιδαγωγούμενου. Τα πρότυπα διδάσκουν ελκύουν, διαμορφώνουν μαθητές. Και αντιστρόφως, ο μαθητευόμενος μόνον από το πρότυπο και το ζωντανό παράδειγμα επηρεάζεται και διαμορφώνεται. Ούτε ο καταναγκασμός ούτε η διδασκαλία μπορούν να επιδράσουν πάνω του όσο το πρότυπο. Η όποια ειδωλοποίηση θα είναι μόνον πιθανή παρενέργεια για ολίγους ανωρίμους και έως ότου ωριμάσουν κι εκείνοι. Ας σκεφθούμε μόνον θετικά και ας αναλογιζόμαστε πόσοι έχουν έλθει κοντά στη μουσική μας ή την έχουν υπηρετήσει επειδή τους ήλκυσε και στη συνέχεια διαμόρφωσε το πρότυπο "Στανίτσας". Και ασφαλώς η αναφορά στα πρότυπα ΙΑΚΩΒΟΣ & ΠΡΙΓΓΟΣ θα περισώσει την έρευνα από κακώς εννοούμενους "Στανιτσισμούς" αλλά και κυρίως θα εμπλουτίσει το θέμα και θα του δώσει στέρεες βάσεις και γερές ρίζες.
Ο Θρασύβουλος Στανίτσας είχε πάμπολλους που είχαν την ανάγκη να πάρουν από εκείνον όσα διαισθάνονταν ότι τους έλειπαν μέσα σε ένα κλίμα κακώς νοούμενης ψαλτικής αυτάρκειας στον ελλαδικό μας χώρο. Κάποιοι εξ αυτών τον ειδωλοποίησαν, αλλά δε νομίζω ότι αυτό θα συνιστούσε λόγο για να τον εγκλείσουμε στα άδυτα της προσωπικής μας μνήμης.
Από την άλλη είχε και σταθερούς φανερούς και κρυφούς εχθρούς που δεν υπέσκαπταν μόνον τον ίδιο αλλά και το μουσικό του σύμπαν κι αυτό ζημίωσε πιο πολύ κι από την ειδωλοποίησή του τους ενασχολούμενους με την ψαλτική. Το ένοιωθε και παραπονιόταν γι' αυτό, με την ευγένεια που τον διέκρινε. Συνεπώς η υγιής ενασχόληση με το Δάσκαλο θα φέρει τα πράγματα στη θέση τους και πολύ θα ωφελήσει.
Για τον κ.Νερατζή μόνον θετικά μπορεί να πεί κανείς. Πρότυπο όντως αξιοθαύμαστο βυζαντινού εκτελεστή που συνεχίζει να ερευνά τα πράγματα και να εμβαθύνει, τη στιγμή που άλλοι "βολεύτηκαν" σ' αυτό που κατάφεραν και τυποποιήθηκαν κι έγιναν ξεροί επαγγελματίες, ανεξαρτήτως μεγέθους ταλάντου τους.
Για το Σίμωνα Καρά, πιστεύω, καιρός είναι να αντιμετωπιστεί χωρίς τις συνήθεις υστερίες, επειδή το κεφάλαιο αυτό έχει να αποκαλύψει πολλά. Αντιπαρέρχομαι τα περί "Καραϊδισμού" και "Αντικαραϊδισμού" και προκαλώ όλους μας σε μία αντικειμενική έρευνα και... όποιος αντέξει.
 
Last edited:

Αντωνης Μιχελουδακης

παλαιόν στρουθίον μονάζον
#8
Χαίρομαι για τις διευκρινήσεις του Γιάννη και του κ.Τζανάκου.Ηξερα τι ήθελαν να πουν, αλλά επειδή αυτό που εννοούσαν, τουλάχιστον σε μένα ,δεν ήταν και πολύ ξεκάθαρο ,έκανα αυτή την παρέμβαση.Και ο δάσκαλος Νεραντζής μπορεί να λειτουργήσει ως πρότυπο αλλά κυρίως ως αυτό που επεσήμανε ο Γιάννης, δηλ. ως δάσκαλος που ψάχνεται συνεχώς.Η μονομέρεια παντού και κυρίως στην έρευνα βλάπτει την μουσική ειδικά όταν αυτή έχει ως αποκλειστική πηγή της τον εαυτό μας η καποιο είδωλο-δάσκαλο -αλλοίμονο μακρυά απο εμάς-.Πάντα γειά
 
Last edited:
Top