Η θυμίαση στη Θ' ωδή

chanendes

Ιωάννης Π. Αχιλλιάς
#1
[Σημείωμα συντονιστή (ΔΚ)] Μεταφέρθηκε από το θέμα Κυριακή του Θωμά 26/04/2009.

Μια (καλόπροαίρετη) ερώτηση τεχνικής φύσης:
Η Θ΄Ωδή του Θωμά, έχει λίγα και μικρά τροπάρια... Αν λέγονται και σε τόσο σύντομο ρυθμό πότε προλαβαίνει ο Λειτουργός να θυμιάσει???? (Στην Καταβασία δεν ακούγεται ήχος θυμιατού...)
Εμείς τις είπαμε αργές, σε μικρότερο Ναό, και πάλι θύμιασε ώς το τέλος της Καταβασίας...
Ξέρω ότι μπορει να κούγεται αστείο ως ερώτημα, απλά μου έκανε εντύπωση...
 
Last edited by a moderator:

Γιώργος Μ.

Παλαιόν μέλος
#2
Έχετε δίκιο. Κάτι τέτοιο συμβαίνει και στους πρώτους Νυμφίους και την Κυριακή των Βαϊων. Εκτός και είναι δύο λειτουργοί.
 

π. Μάξιμος

Γενικός Συντονιστής
#3

Καλά, ποιός σᾶς εἶπε ὅτι τό θυμίαμα περιορίζεται στήν θ΄ ᾠδή; Γιά διαβᾶστε Φουντούλη ἀπάντηση 453!
Γίνατε καί παπᾶδες;

Ὑπάρχουν καί περιπτώσεις πού δέν γίνεται καθόλου, ὅπως στήν θ΄ ᾠδή τοῦ ὄρθρου τοῦ Μ. Σαββάτου.


 

chanendes

Ιωάννης Π. Αχιλλιάς
#4
π. Μάξιμος;35395 said:

Καλά, ποιός σᾶς εἶπε ὅτι τό θυμίαμα περιορίζεται στήν θ΄ ᾠδή; Γιά διαβᾶστε Φουντούλη ἀπάντηση 453!
Γίνατε καί παπᾶδες;

Ὑπάρχουν καί περιπτώσεις πού δέν γίνεται καθόλου, ὅπως στήν θ΄ ᾠδή τοῦ ὄρθρου τοῦ Μ. Σαββάτου.


Σεβαστέ μου π. Μάξιμε
όχι, δεν είμαι Ιερέας όπως ξέρετε. (ούτε ξέρω αν κάποια στιγμή ο Θεός με καλέσει στο 'Υψιστο Υπούργημα της Ιερωσύνης)

Φυσικά, η παρατήρηση μου είχε το χαρακτήρα της "φωναχτής σκέψης, " δεν είχε χαρακτήρα υποδείξεως, και μάλιστα πρός τους Ιερείς. (αν είχε, θα ήταν προς τους συναδέλφους μου ιεροψάλτες, να δώσουν με τον τρόπο ψαλμώδησης της Θ΄Ωδής χρόνο στο Λειτουργό επαρκή, ώστε να θυμιάσει άνετα).
Ως επαϊων εσείς μπορείτε βέβαια να μας διαφωτίσετε σχετικά, παραθέτοντας μάλιστα αν μπορείτε και την απάντηση του Φουντούλη που αναφέρατε, προς χάριν όλων ημών που δεν την έχουμε πρόχειρη...

Φιλώ το χέρι σας
 
Last edited:

π. Μάξιμος

Γενικός Συντονιστής
#5
Σεβαστέ μου π. Μάξιμε
όχι, δεν είμαι Ιερέας όπως ξέρετε. (ούτε ξέρω αν κάποια στιγμή ο Θεός με καλέσει στο 'Υψιστο Υπούργημα της Ιερωσύνης)

Φυσικά, η παρατήρηση μου είχε το χαρακτήρα της "φωναχτής σκέψης, " δεν είχε χαρακτήρα υποδείξεως, και μάλιστα πρός τους Ιερείς. (αν είχε, θα ήταν προς τους συναδέλφους μου ιεροψάλτες, να δώσουν με τον τρόπο ψαλμώδησης της Θ΄Ωδής χρόνο στο Λειτουργό επαρκή, ώστε να θυμιάσει άνετα).
Ως επαϊων εσείς μπορείτε βέβαια να μας διαφωτίσετε σχετικά, παραθέτοντας μάλιστα αν μπορείτε και την απάντηση του Φουντούλη που αναφέρατε, προς χάριν όλων ημών που δεν την έχουμε πρόχειρη...

Φιλώ το χέρι σας
Ἀγαπητέ μου Ἰωάννη,
Κατ᾿ ἀρχήν ἐκ βάθους καρδίας εὔχομαι —καί ἀγάλλομαι συγχρόνως— ἔστω καί μέ τή σκέψη κάποια στιγμή θά γίνουμε συλλειτουργοί στό θυσιαστήριο, ὅπως ἔγινε καί μέ ἄλλο μέλος. Ὁπότε μέχρι τότε θά πρέπει νά ένημερωθεῖς καί ἀπό τίς ἀπαντήσεις τοῦ μακαριστοῦ Καθηγητοῦ, πού δέν εἶναι δυνατόν νά παραθέσω λόγῳ τοῦ πολυσέλιδου αὐτῆς.

Πάντως ἐκεῖ ὁ ἀείμνηστος γράφει ὅτι δέν εἶναι εὔκολο ν᾿ ἀπαντήσει κανείς κατ᾿ ἀρχήν στό πῶς συνδέθηκε τό θυμίαμα μέ τήν θ΄ ᾠδή. Μετά ἐπισημαίνει τή σπουδαιότητα τῆς εὐκτάκτου θυμιάσεως. Φέρνει τά παραδείγματα κάποιων ἑορτῶν καί τῶν ἡμερῶν τῆς Μ. Ἑβδομάδος πού ἔχουν σύντομη θ΄ ᾠδή (συμπληρώνω ἐγώ στά ὅσα ἀναφέρατε καί τήν Ἀκολουθία τῶν Παθῶν) καί παίρνοντας ἀφορμή ἀπό τήν ἐρώτηση πού ἀποτύπωνε κάποιο ἔθος θυμιάσεως στούς αἴνους, καταλήγει, ὅτι πολύ ὀρθῶς αὐτή ἡ συνήθεια εἶναι ἀποτέλεσμα πείρας καί εὐλαβείας τῶν παλαιῶν ἱερέων.

Ἐγώ θέλω νά πῶ στούς ψάλτες ὅτι δέν πρέπει νά κανονίσουν αὐτοί αὐτό τό θέμα. Εἶναι θέμα τῶν ἱερέων νά «οἰκονομήσουν» τά πράγματα καί ὄχι τῶν ψαλτῶν. Οἱ ψάλτες θά ψάλλουν ὅπως πρέπει καί ὅσα πρέπει, ἄν καί θά εἶναι πολύ λίγα. Ὁ ἱερεύς πρέπει νά ξέρει τί θά κάνει. Εἶναι δικό του θέμα καί ὄχι πρόβλημα τῶν ψαλτῶν. Ἄν κάποιοι ἱερεῖς τό μεταφέρουν ὡς πρόβλημα τῶν ψαλτῶν καί τούς δίδουν ἄσκοπες ὁδηγίες, κακῶς πράττουν.

Ἡ θυμίαση, λοιπόν, γίνεται (ἤ συνεχίζεται -ὑπάρχοντος διακόνου ἤ ἑτέρων ἱερέων-) καί στό ἐξαποστειλάριον καί στούς αἴνους. Στόν ὄρθρο δέ τοῦ Μ. Σαββάτου, κατά ἀκριβῆ ὑπόδειξη τοῦ τυπικοῦ, αὕτη μετατίθεται στήν α΄ στάση τῶν ἐγκωμίων.

ΥΓ. Καί ὁ ἕτερος ἀπορήσας ἑτοιμάζεται γιά καμμιά ἔκπληξη;


 
Last edited:
Top