[Ερώτηση] Όταν η ακολουθία ενός Αγίου ψάλλεται στο Απόδειπνο

#1
Όταν η Ακολουθία ενός Αγίου ψάλεται στο Απόδειπνο, λέγεται ολόκληρη η Ακολουθία η μόνο ο κανόνας;;
 

Panos_

Νέο μέλος
#3
Σύμφωνα με το ΣΤ του μακαριστού πατρός Κων. Παπαγιάννη όταν η ακολουθία ενός αγίου καταλιμπάνεται στον Όρθρο και στον Εσπερινό, ο κανόνας του και τα στιχηρά του ψάλλονται στο Απόδειπνο μαζί με τον κανόνα της Θεοτόκου, εκτός κι αν αυτός παραλείπεται οπότε ψάλλονται μόνο τα του αγίου.
Βέβαια στο Θεοτοκάριο εκτός από τον κανόνα και τα στιχηρά υπάρχει και κάθισμα μετά την έκτη ωδή του κανόνα. Δεν ξέρω μήπως σε εκείνο το σημείο λέγεται κάτι και από την ακολουθία του Αγίου. Ίσως το μεσώδιο κάθισμα;
 
#5
Στην Ακολουθία του Αγίου Κασσιανού (29 Φεβρουαρίου) η οποία ψάλεται στο Απόδειπνο, τα τροπάρια του Εσπερινού ψάλονται η καταλιμπάνονται;;
 

Panos_

Νέο μέλος
#6
Στην Ακολουθία του Αγίου Κασσιανού (29 Φεβρουαρίου) η οποία ψάλεται στο Απόδειπνο, τα τροπάρια του Εσπερινού ψάλονται η καταλιμπάνονται;;
Αν καταλαβαίνω σωστά την τάξη, όπως αυτή αναφέρεται στα Δίπτυχα στο σημείο που παρέπεμψε ο π. Μάξιμος, ψάλλονται. Μετά τα 4 προσόμοια από το Θεοτοκάριο.
 
#7
Κατά τη συνήθη ενοριακή πρακτική , που εφαρμόζεται και κατά τα προεόρτια των Χριστουγέννων και των Φώτων σχετικά με τα προεόρτια Τριώδια των εορτών αυτών , οι καταλιμπανόμενοι κανόνες αγίων και εις το τέλος αυτών τα εσπέρια προσόμοια αυτών μετά του ομοήχου θεοτοκίου ψάλλονται μετά το «Νυν απολύεις….» του Εσπερινού και προ του τρισαγίου.

Κάλλιστα , όμως, ακολουθία καταλιμπανομένου αγίου δύναται να συμψαλεί μετά της ακολουθίας άλλης ημέρας ως συνηθίζεται και σε αρκετές άλλες περιπτώσεις εις τα Μηναία (π.χ αποδόσεις Δεσποτικών και Θεομητορικών Εορτών). Έτσι η ακολουθία του οσίου Κασσιανού (29ης Φεβρουαρίου) δύναται να συμψαλεί την Πέμπτη μετά της ακολουθίας της 28ης του Μηνός. Οι καταλιμπανόμενες (λόγω Ψυχοσαββάτου και Κυριακής των Απόκρεω) όμως ακολουθίες της 1ης και 2ας Μαρτίου μάλλον πρέπει να ψαλούν εις τα απόδειπνα ή να είχαν ήδη μετατεθεί εντός της τρεχούσης εβδομάδος διότι η της Τυρινής δεν προσφέρεται για ακολουθίες δύο Αγίων.

Όλα τα παραπάνω , βεβαίως, αφορούν κυρίως τις Ι. Μονές και τους αγαπώντας την λειτουργική ακρίβεια και ευπρέπεια.
 

MTheodorakis

Παλαιό Μέλος
#8
Στην Ακολουθία του Αγίου Κασσιανού (29 Φεβρουαρίου) η οποία ψάλεται στο Απόδειπνο, τα τροπάρια του Εσπερινού ψάλονται η καταλιμπάνονται;;
Ψάλλονται μετὰ τὸ Ἄξιόν ἐστιν.

Τὸ Θεοτοκάριον (καὶ οἱ παρακλήσεις) σχολάζει τὶς ἑβδομάδες τῶν Ἀπόκρεῳ καὶ Τυρινῆς (ΤΑΣ κεφ. κθ', Τριῴδιον Εἴδησις τῇ Κυριακῇ τῆς Ἀπόκρεῳ ἑσπέρας).
 
#9
Οι κανόνες του Μηναίου των Κυριακών της Τεσσαρακοστής λέγονται το Σάββατο στο Απόδειπνο;;
 

MTheodorakis

Παλαιό Μέλος
#12
Ψάλλεται ὁλόκληρη ἡ ἀκολουθία. Βλ. προηγούμενα μηνύματα καὶ στὰ Μηναῖα τὶς ἀκολουθίες τῶν ἁγίων Εὐθυμίου Σάρδεων 26/12, Ἱππολύτου Ῥώμης 30/1, Νικηφόρου 9/2, Κασσιανοῦ 29/2, Βαραχησίου καὶ Ἰωνᾶ 29/3, Γεωργίου Μυτιλήνης 7/4 καὶ Γολινδοὺχ 13/7.

Ἀκόμη καὶ τὰ ἀναγνώσματά τους, ἄν εἶναι εἰδικά, συναναγινώσκονται ἤ καὶ μετατίθενται.
 
#13
Δεν μου φαίνεται πολύ λογικό ο κανόνας του Μηναίου της Κυριακής να ψαλλεί την Κυριακή εσπέρας στο Απόδειπνο γιατί έχει αλλάξει η ημέρα
 
#14
Δεν μου φαίνεται πολύ λογικό ο κανόνας του Μηναίου της Κυριακής να ψαλλεί την Κυριακή εσπέρας στο Απόδειπνο γιατί έχει αλλάξει η ημέρα
Όταν η ακολουθία ενός αγίου μεταφέρεται « εν τοις Αποδείπνοις» , αναγκαστικά (=επειδή δεν «χωράει» ή δεν «ταιριάζει» στην λειτουργική ημέρα που ανήκει) αποδεσμεύεται από αυτήν και ψάλλεται «εν τοις Αποδείπνοις» όχι αναγκαστικά αυτής της ημέρας , αλλά όποτε ταιριάζει , «ως δόξει τω προεστώτι». Τρανό παράδειγμα το ότι ήδη από τη δεύτερη εβδομάδα της Μεγάλης Τεσσαρακοστής λέμε εις τα Απόδειπνα τους παραλειφθησομένους κανόνες και στιχηρά των Αγίων που συμπίπτουν εις τις ημέρες της Μεγάλης και Διακαινησίμου εβδομάδος (όρα και σχετική σημείωση εις το Τριώδιον προ της Δευτέρας της β΄εβδομάδος των Νηστειών καθώς και εις τα Δίπτυχα (σημ. 3, σελ. 139) εις την Δευτέρα της β΄εβδομάδος των Νηστειών).
Το να ψαλεί εις το Απόδειπνον τω Σαββάτω εσπέρας , που ίσως υπονοείτε, φορτώνει την ήδη αρκούντως μακρά ακολουθία της Κυριακής και μάλιστα με στοιχεία που καταλιμπάνονται εξ αυτής είτε ως μη χωρούντα είτε κρινόμενα "ακατάλληλα" να συμπεριληφθούν .
 
#15
1)Μετά το Άξιον εστί του αποδείπνου ψάλλουμε τον κανόνα του αγίου μαζί με το κάθισμα από γ' ωδής, χωρίς συναξάριο στην στ' ωδή, στη συνέχεια τα εσπέρια στιχηρά του αγίου και τέλος το θεοτοκίον? Έτσι πάει ?
2)Ποια είναι η μοναστηριακή - αγιορείτικη πράξις?
3)Στα προσόμοια τι στίχοι παρεμβάλλονται?
4)Ο ειρμός της θ' ωδής ψάλλεται και στο τέλος αυτής μόνο εάν δεν ακολουθούν στιχηρά προσόμοια?
5)Οι προεόρτιοι κανόνες των Χριστουγέννων και των Θεοφανείων ψάλλονται χωρίς να διπλασιάσουμε κανένα τροπάριο? Ψάλλονται όπως είναι?
 
Last edited:

MTheodorakis

Παλαιό Μέλος
#16
Ψάλλεται ὁ ταχθεὶς κανὼν τοῦ Θεοτοκαρίου, προεόρτια τριῴδια, κανόνες, ἤ καὶ τοῦ Ἁγίου τῆς ἑπομένης ἡμέρας (Εὐθυμίου Σάρδεων 26/12, Ἱππολύτου Ῥώμης 30/1, Νικηφόρου 9/2, Κασσιανοῦ 29/2, Βαραχησίου καὶ Ἰωνᾶ 29/3, Γεωργίου Μυτιλήνης 7/4 καὶ Γολινδοὺχ 13/7) μὲ τὰ μεσῴδια καθίσματα, χωρὶς συναξάριο.

Στὴν η’ ᾠδὴ δὲν λέγεται «Εὐλογοῦμεν Πατέρα υἱὸν...», ἀλλὰ «Δόξα Πατρί...». Μετὰ τὸ πέρας καὶ τῆς θ’ ᾠδῆς τοῦ κανόνος λέγεται τὸ Ἄξιον ἐστιν σὲ ἦχο πλ. β’ καὶ τὰ στηχηρά.

Στὰ στιχηρὰ προσόμοια τοῦ θεοτοκαρίου ποὺ ἀκολουθοῦν ψάλλονται τέσσερεις κατάλληλοι στίχοι σὰν ἀπόστιχα, δηλαδή: «Μνησθήσομαι τοῦ ὀνόματός σου ἐν πάσῃ γενεᾷ καὶ γενεᾷ», «Ἄκουσον, θύγατερ, καὶ ἴδε, καὶ κλῖνον τὸ οὖς σου, καὶ ἐπιλάθου τοῦ λαοῦ σου καὶ τοῦ οἴκου τοῦ Πατρός σου, καὶ ἐπιθυμήσει ὁ βασιλεὺς τοῦ κάλλους σου», «Τὸ πρόσωπόν σου λιτανεύσουσιν οἱ πλούσιοι τοῦ λαοῦ», «Δόξα, Καὶ νῦν» (Παρακλητικὴ-μικροὶ ἑσπερινοὶ τὰ Σάββατα ἑσπέρας).

῞Οτε δὲ ψάλλεται τὸ Θεοτοκάριον ἅπτει κηρὸς ἔμπροσθεν τῆς εἰκόνος τῆς Θεοτόκου.

Τὸ θεοτοκάριο σχολάζει κατὰ τὶς ἑβδομάδες τῆς ἀπόκρεῳ καὶ τῆς τυρινῆς, τὶς περιόδους δεσποτικῶν καὶ θεομητορικῶν ἑορτῶν, ὁπότε καὶ δὲν ψάλλεται Παράκληση στὶς κοινὲς ἀκολουθίες τοῦ ἐκκλησιαστικοῦ σώματος (ἐνορίας), διότι εἶναι καιρὸς ὑμνωδίας τοῦ Δεσπότου. Τῇ Παρασκευῇ ἑσπέρας ψάλλεται ὁ νεκρώσιμος κανόνας τοῦ ἑπομένου ἤχου ἢ τοῦ τρέχοντος, ἂν δὲν ψαλεῖ στὸν ὄρθρο (Dmitrievskij τ. 1 σ. 754, Ἀπορούμενα ΤΑΣ κεφ. πα’)· ἀφ’ ἕκτης ᾠδῆς ψάλλεται νεκρώσιμο κάθισμα (χφ. Μ. Λαύρας Δ-41 τριῴδιο-πεντηκοστάριο ια’ αἰ. φ. 83r), Δόξα, καὶ νῦν θεοτοκίον (Πεντηκοστάριον ἔκδ. ᾿Αποστολικῆς Διακονίας 1984 σ. 193).

Τῶν στιχηρῶν ἄλλων κανόνων προτάσσονται ἀνάλογοι στίχοι (βλ. Ἐγκόλπιον Ἀναγνώστου καὶ Ψάλτου-αἴνοι ἤ ἀντίστοιχο προκείμενο καὶ ἀλληουάριο) καὶ στὸ τελευταῖο Δόξα, Καὶ νῦν θεοτοκίον ἤ τῆς ἑορτῆς.

Ὁ Λαός· Ἅγιος ὁ Θεός, Ἅγιος Ἰσχυρός...
 
Top