Εκατοντάς «Κύριε ελέησον» στην ύψωση

π. Μάξιμος

Γενικός Συντονιστής
#1
Θά ἤθελα νά μάθω πῶς ἐκτελεῖται αὐτή ἡ ἑκατοντάς τῶν «Κύριε, ἐλέησον» ἀπό τούς ψάλτες κατά τήν τελετή τῆς ὑψώσεως τοῦ τιμίου Σταυροῦ.

Τό ΤΜΕ κάνει ἁπλή ἀναφορά σέ ἑκατοντάδα.
Τό ΤΑΣ λίγο ἀναλυτικώτερα ἀναφέρεται σέ 97 «Κύριε, ἐλέησον» καί 3 στό τέλος ὑπό τοῦ ἐκκλησιάρχου.
Τό ΤΕ πιό ἀναλυτικά προβλέπει «μετά κραυγῆς ἰσχυρᾶς» τοῦ ἐκκλησιάρχου 3 «Κύριε, ἐλέησον» στήν ἀρχή πού δέν προσμετρῶνται στήν 100ντάδα. 97 στή συνέχεια «ὁμαλώτερον μέν, τραχύτερον (sic) δὲ ὅμως» (μᾶλλον «ταχύτερον» ἐννοεῖ), καί πάλιν 3 (D I, σελ. 273).
Τό (ἐνοριακό) ΤΑγΣ δέν κάνει καμμία ἀναφορά σέ ἀριθμό (εἶναι καί τελείως διαφορετική ἡ τάξη) ἁπλᾶ γράφει «καὶ κράζοντος τοῦ λαοῦ τό· Κύριε ἐλέησον» (D I, σελ. 5).

Αὐτές οἱ 100ντάδες ἐκτελοῦνται σήμερα στήν πράξη;
Ἐκτελοῦνται ἐπί τῇ βάσει κάποιου μουσικοῦ κειμένου;
Ἐκτελοῦνται κάπως πρακτικά καί ἀμέτρητα· εἰκῇ καί ὡς ἔτυχε;


Ἐνδιαφέρομαι νά μάθω ἄν καί κατά πόσον ἔχει μεγάλη σημασία ὁ ἀριθμός 100. Ἄν ὑπάρχει δυνατότης νά περιορισθεῖ — καί κατά πόσον—, προκειμένου νά ὑπάρχει ἕνα ἠρεμώτερο καί κατανυκτικώτερο ἄκουσμα, καί ἄν αὐτό ἔχει γίνει στήν πράξη. Τελικά ποιά εἶναι ἡ καλλίτερη ἐφαρμογή γιά τήν ἐνοριακή πράξη;

Ἐνδιαφέρομαι γιά σοβαρές ἀποδόσεις/ἁρμόσεις, πού ἁρμόζουν στό γραφικόν «πάντα εὐσχημόνως καὶ κατὰ τάξιν γινέσθω» (Α΄ Κορ. ιδ΄ 40).

Σημ.: Δέν ἀναφέρομαι στήν τελετουργική διάταξη, δηλαδή τό τί «κινήσεις» κάνει ὁ ἱερεύς κατά τίς ὑψώσεις, γιατί δέν ἀφορᾶ τόσο τόν χαρακτῆρα τοῦ forum. Ἐκτός ἄν νομίζετε ὅτι σχετίζεται αὐτό μέ τήν ψαλμωδία τοῦ «Κύριε, ἐλέησον». Πάντως κατά τό ΤΑΣ καί ΤΕ ὁ ἐκκλησιάρχης[1] μέ τό τελευταῖο τριπλοῦν «Κύριε, ἐλέησον» δίδει τό «σύνθημα», θά λέγαμε, στόν ἱερέα ὅτι λαμβάνει τέλος ἡ ἑκατοντάς καί ἡ ἀντίστοιχη ὕψωση.


[1] Ὁ ἐκκλησιάρχης ἦταν σημαντικό διακόνημα τῆς μονῆς, πού ἐδίδετο σέ μοναχό ἤ διάκονο ἤ ἱερέα μέ εὐθύνη φαίνεται καί στό τυπικό καί στήν τάξη/διεύθυνση τῶν χορῶν. Στή σημερινή πράξη τῶν μονῶν δέν ὑφίσταται τέτοιο ἀξίωμα ἤ μᾶλλον ἔχει διασπασθεῖ σέ δύο· στόν τυπικάρη πού ἔχει τήν εὐθύνη τῆς ὅλης διεξαγωγῆς τῶν ἀκολουθιῶν καί τελετῶν καί λειτουργιῶν καί στόν ἐκκλησιαστικό ἤτοι τόν νεωκόρο. Στήν Πατριαρχική Τάξη ὑπάρχει τό ἀξίωμα τοῦ Μ. Ἐκκλησιάρχου περιοριζόμενο βέβαια στά τοῦ Πατριάρχου καί τῶν συγχοροστατούντων ἀρχιερέων. Γιά τήν Μονή τῆς Πάτμου βρῆκα αὐτή τήν ἀναφορά· «ο εκκλησιάρχης, που πάντα είναι και ο καλλιφωνότερος όλων, σαν πρώτος ψάλτης της Μονής, ψέλνοντας τον ν' ψαλμό «ελεήμον, ελέησόν με ο Θεός...». Στή συγκεκριμένη περίπτωση πού μᾶς ἀπασχολεῖ νομίζω ὅτι πρέπει νά θεωρήσουμε τόν δομέστικο ἤ πρωτοψάλτη ἤ τόν διευθύνοντα τόν χορό, ἀφοῦ κατ᾿ αὐτήν τήν τελετή ἐνώνονται οἱ χοροί σέ ἕναν ἐπί τοῦ σολέα.
 

koudounellis

Ευστράτιος Κουδουνέλλης
#2
Εμεις εδώ λέμε το Κύριε ελέησον ανεβαίνοντας και κατεβαίνοντας την κλίμακα από το Νη ως το πάνω Νη.
Δηλαδή: 3 χ 8 =24 ανεβαίνοντας
3 χ 8 =24 κατεβαίνοντας
48 χ 2(φορές) =96+4 =100
Ο αρχιμανδρίτης που κάνει την τελετή ξεκινά από ψηλά και κατεβαίνει μέχρι κάτω και μένει όχι πολύ αλλά στο χρόνο που κανει σε όλη τη διάρκεια.

Αν γνωρίζει κάτι άλλο κάποιος καλύτερο ας το προτείνει. Ευχαριστώ.
 

Βασίλης Κιαμηλίδης

Βασίλης Κιαμηλίδης
#3
Θά ἤθελα νά μάθω πῶς ἐκτελεῖται αὐτή ἡ ἑκατοντάς τῶν «Κύριε, ἐλέησον» ἀπό τούς ψάλτες κατά τήν τελετή τῆς ὑψώσεως τοῦ τιμίου Σταυροῦ.

Τό ΤΜΕ κάνει ἁπλή ἀναφορά σέ ἑκατοντάδα.
Τό ΤΑΣ λίγο ἀναλυτικώτερα ἀναφέρεται σέ 97 «Κύριε, ἐλέησον» καί 3 στό τέλος ὑπό τοῦ ἐκκλησιάρχου.
Τό ΤΕ πιό ἀναλυτικά προβλέπει «μετά κραυγῆς ἰσχυρᾶς» τοῦ ἐκκλησιάρχου 3 «Κύριε, ἐλέησον» στήν ἀρχή πού δέν προσμετρῶνται στήν 100ντάδα. 97 στή συνέχεια «ὁμαλώτερον μέν, τραχύτερον (sic) δὲ ὅμως» (μᾶλλον «ταχύτερον» ἐννοεῖ), καί πάλιν 3 (D I, σελ. 273).
Τό (ἐνοριακό) ΤΑγΣ δέν κάνει καμμία ἀναφορά σέ ἀριθμό (εἶναι καί τελείως διαφορετική ἡ τάξη) ἁπλᾶ γράφει «καὶ κράζοντος τοῦ λαοῦ τό· Κύριε ἐλέησον» (D I, σελ. 5).

Αὐτές οἱ 100ντάδες ἐκτελοῦνται σήμερα στήν πράξη;
Ἐκτελοῦνται ἐπί τῇ βάσει κάποιου μουσικοῦ κειμένου;
Ἐκτελοῦνται κάπως πρακτικά καί ἀμέτρητα· εἰκῇ καί ὡς ἔτυχε;


Ἐνδιαφέρομαι νά μάθω ἄν καί κατά πόσον ἔχει μεγάλη σημασία ὁ ἀριθμός 100. Ἄν ὑπάρχει δυνατότης νά περιορισθεῖ — καί κατά πόσον—, προκειμένου νά ὑπάρχει ἕνα ἠρεμώτερο καί κατανυκτικώτερο ἄκουσμα, καί ἄν αὐτό ἔχει γίνει στήν πράξη. Τελικά ποιά εἶναι ἡ καλλίτερη ἐφαρμογή γιά τήν ἐνοριακή πράξη;

.
Πάτερ Μάξιμε Ευλόγησον.
Στην ιεροψαλτική πείρα μου των 30 ετών από το 1978, αλλά και από τις μνήμες της παιδικής μου ηλικίας τα χρόνια 1956-1961 στον Άγιο Γεώργιο Βέροιας με Ιεροψάλτη την νυν Ιερέα Πατέρα Βασίλειο Γκαλίτσιο, βαθύν γνώστη του τυπικού και της Βυζαντινής μας μουσικής, (έπαιζε και βιολί στην νεότητά του ) ενώ ήταν μαθητής του Αθανασίου Καραμάνη και του αείμνηστου Μήτρου όταν ήταν στην Βέροια, και ο οποίος όπως μου είπεν έπαιζε και αυτός βιολί, εψάλλετο και εγώ το ψάλλω μέχρι σήμερα ηπίως και ανάλογα με τον χρόνο του Ιερέως (δεν μετράω,) και η ''εκατοντάς'' ολοκληρώνεται όταν ολοκληρώσει την διαδικασία ο Ιερεύς.
Από την βιβλιογραφία που έχω, μόνον ο + Γεώργιος Σύρκας τα κατέγραψε στην σημειογραφεία, την οποία και επισυνάπτω.
Ακριβώς το ίδιο είναι καταγεγραμμένο στον Βυζαντινό Εσπερινό του + Γεωργίου Τσατσαρώνη, στην σελ. 182 σχετικά με την Αρτοκλασία.
Βασίλης Κιαμηλίδης Βέροια
 

Attachments

stapaman

Εφησυχάζων & ενίοτε προξενών αλγεινάς εντυπώσεις δ
#4
εψάλλετο και εγώ το ψάλλω μέχρι σήμερα ηπίως και ανάλογα με τον χρόνο του Ιερέως (δεν μετράω,) και η ''εκατοντάς'' ολοκληρώνεται όταν ολοκληρώσει την διαδικασία ο Ιερεύς.
Την αυτή τάξη έμαθα κι εγώ, αν και σαν μελωδία όπως που παραδόθηκε μοιάζει με αυτήν που προανέφερε ο Ευστράτιος, δηλαδή ξεκινάμε από το Νη, ανεβαίνουμε στον Νη', κατεβαίνουμε πάλι στο Νη, και μετά "Κύριε Ελέησον" τριπλό όπως της Αρτοκλασίας, προσέχοντας να συμπέσει με τις κινήσεις του Ιερέως.
 

Dimitri

Δημήτρης Κουμπαρούλης, Administrator
Staff member
#5
Και εμείς το ίδιο με τους προλαλήσαντας. Συγχρονιζόμαστε με τις κινήσεις του ιερέα. Σπάνια να ακουστούν πάνω από 20-30 κύριε ελέησον την κάθε φορά χωρίς να μετράμε συγκεκριμένα και με τη μουσική πορεία που αναφέρθηκε.
 
Last edited:

V_Zacharis

Παλαιό Μέλος
#6
Και εμείς το ίδιο με τους προλαλήσαντας. Συγχρονιζόμαστε με τις κινήσεις του ιερέα. Σπάνια να ακουστούν πάνω από 20-30 κύριε ελέησον την κάθε φορά χωρίς να μετράμε συγκεκριμένα και με τη μουσική πορεία που αναφέρθηκε.
Κι εμείς το ίδιο κάνουμε, αλλά μια φορά που προσπάθησα να μετρήσω, έβγαιναν γύρω στα 55. Τα 100 πάντως όσο γρήγορα και να τα πεις δεν προλαβαίνεις τον Ιερέα...
 

MTheodorakis

Παλαιό Μέλος
#7


Τὸ Κύριε ἐλέησον ἑκατοντάκις μαρτυρεῖται καὶ στὰ ἑξῆς τυπικά:
α) κοσμικὰ
«πρῶτον ὁ διάκονος ἄρχεται θαυμαστῶς γ' καὶ ὁ λαὸς ν' θαυμαστῶς, καὶ ν' παρακλητικὰ, καὶ πληροῖ ρ'» χφ. Σινὰ 150 κανονάριον ι'-ια' αἰ. ἔκδ. Dmitrievskij τ. 1 σσ. 196 καὶ 197, χφ. Paris. gr. 1590 τοῦ ἔτους 1063 ἔκδ. J. Mateos Le typicon de la grande eglise τ. 1 σ. 30, χφ. Ἐθνικῆς Βιβλιοθήκης τῆς Ἑλλάδος 2061 μουσικόν-τυπικὸν τῆς μεγάλης ἐκκλησίας Θεσσαλονίκης (1416-1425) φ. 89r ἔκδ. Δ. Μπαλαγεώργου Ἡ ψαλτικὴ παράδοση τοῦ κοσμικοῦ τυπικοῦ σ. 136.
β)μοναχικὰ
Μεσσήνης (1131) σ. 24, Κασσούλων (1174) ἔκδ. Dmitrievskij τ. 1 σ. 812, Μίλι (1292) ἔκδ. ὅπ. πρ. σ. 840.
 
Last edited:

π. Μάξιμος

Γενικός Συντονιστής
#8
Εὐχαριστῶ ὅσους κατέθεσαν τήν ἐμπειρία τους καί τίς γνώσεις του ἐπί τοῦ θέματος καί ἔδωσαν ἀπαντήσεις στίς «τεχνικές» ἐρωτήσεις μου, προκειμένου νά διεξαχθεῖ αὐτός ὁ διάλογος. Εὐχαριστῶ τόν Μανόλη γιά τίς ἐπιπλέον παραθέσεις ἀρχαίων τυπικῶν διατάξεων, ἰδιαιτέρως ὅμως τόν ἀγαπητό κ. Βασίλη Κιαμηλίδη γιά τήν ἐπισύναψη μουσικῆς καταγραφῆς, πού ἦταν καί ἕνα ἀπό τά ζητούμενά μου.
Στίς περισσότερες ἀπαντήσεις φάνηκε ὅτι οἱ ψάλτες ἐνεργοῦν/προσαρμόζονται σύμφωνα μέ τήν κίνηση τοῦ ἱερέα. Στά ἀρχαῖα τυπικά εἴδαμε πώς συνέβαινε τό ἀντίθετο. Ἐγώ προσωπικῶς προτιμῶ τήν σύμπλευση καί συνεργασία, τήν ἀπό πρίν συνεννόηση, ὥστε ἡ τελετή νά διεξαχθεῖ μέ «ἱερά αἰσθητική», ἀναλογία, συντονισμό, «εὐσχημόνως καὶ κατὰ τάξιν». Οὔτε ὁ ψάλτης νά «ἀπορεῖ», ἀλλά οὔτε καί ὁ ἱερεύς. Αὐτό ἐπιτυγχάνεται μέ ἕνα σταθερό προδιαγεγραμμένο μέλος, πού ρυθμίζει καί τίς κινήσεις τοῦ ἱερέως.
Νομίζω ὅτι τό μέλος πού ἐπισύναψε ὁ κ. Βασίλης τοῦ μακαριστοῦ Σύρκα, πού κατά δήλωσή του τό αὐτό ἔχει καί ὁ μακαριστός Τσατσαρώνης, εἶναι τό ἁρμόζον γιά τήν ἐνοριακή πράξη, ἀποδιδόμενο ἡρέμως καί κατανυκτικῶς καί ἀρκεῖ γιά τή σύμμετρη κίνηση τοῦ λειτουργοῦ. Αὐτή ἡ σύνθεση εἶναι ἡ ἴδια μέ τοῦ μακαριστοῦ Ἰω. Θ. Σακελλαρίδου, πού τήν ἔχει στήν Ἱερά Ὑμνωδία, Ἐν Ἁθήναις 1914, σελ. 380, καί τήν ὁποία ἐπισυνάπτω.
Στό ναό μου ἀπό 20ετίας, ἐπειδή παρετήρησα τήν ἐπικρατοῦσα σύγχυση καί ἀπορία τῶν χορῶν, ἐπέδωσα τήν σύνθεση τοῦ μακαριστοῦ Σπ. Καψάσκη, μαθητοῦ τοῦ Σακελλαρίδη, ὁ ὁποῖος διεσκεύασε τήν σύνθεση ὡς πρός τό τελευταῖο τριπλό «Κύριε, ἐλέησον», καταγράφων τό ὀλίγον συνθετώτερο «Κύριε, ἐλέησον», πού λέμε συνήθως στήν λιτή τῆς ἐνοριακῆς ἀρτοκλασίας μετά τό «...ὑπὲρ τοῦ διαφυλαχθῆναι...», καί πού μοῦ ἀρέσει περισσότερο, ἀποδίδεται δέ ὡραιότατα ἀπό τή χορωδία. Ἐπισυνάπτω καί αὐτή τήν σύνθεση. Ὅσοι ἐνωχληθοῦν ἀπό τήν καταγραφή στό μέλος καί ἄλλων δύο φωνῶν, δέν ἔχουν παρά νά παρατηροῦν μόνον τήν α΄ φωνή, ἡ ὁποία ἀποδίδεται βυζαντινότατα μέ τά διαστήματα τοῦ Βου ἤχου.
Αὐτές οἱ σχεδόν ὅμοιες συνθέσεις διαλαμβάνουν 12 + 3 = 15 «Κύριε, ἐλέησον». Τό «Κύριε, ἐλέησον ιε΄» τό συναντᾶμε σέ πολλά τυπικά καί λειτουργικά βιβλία σέ ἄλλες περιπτώσεις. Αὐτή ἡ «οἰκονομία» γιά τήν ἐνοριακή πράξη εἶναι καί μία ἔμμεση ἀπάντησή μου σέ οἰκεῖο θέμα. Καθώς καί ὅλα τά παραπάνω ἐπίσης ἔμμεση ἀπάντησή μου σέ ἄλλο θέμα.
Ἐπίσης αὐτά πού γράφω ἐγώ καί αὐτά πού τηροῦμε, δέν τίθενται σέ καμμία περίπτωση ὡς ὑπόδειξη σέ κατασταλαγμένες πρακτικές, σεβαστές, οὔτε δεσμευτικά, ὅπως ἀκριβῶς καί ἀντιθέτως αὐτά πού ἐγράφησαν δέν εἶναι δεσμευτικά γιά μένα. Ἀπόψεις καί ἐμπειρίες παραδόσεων παλαιῶν κατατίθενται.
Θά εἶχε ἐνδιαφέρον νά εἴχαμε τό ἄκουσμα ἀπό τήν Μονή Πάτμου, γιά τό ὁποῖο κι ἐγώ, ἀλλά καί ὁ ἀγαπητός διάκονος (Deacon) γιά τήν παράδοση τῆς Ὕδρας, ἔχουμε ἀναφερθεῖ, ὅπου πιστεύω ὅτι τηρεῖται ἡ ἀρχική ἐκφώνηση τριῶν «Κύριε, ἐλέησον» καί μετά ἀρχίζει ἡ ἰδιόρυθμη μελωδία τῶν πεντάδων ἤ ὀκτάδων. Αὐτή τήν ἀρχική ἐκφώνηση τριῶν «Κύριε, ἐλέησον» τήν εἴδαμε στό ΤΕ.

Ἐδῶ θά τελείωνε τό μήνυμά μου, ἀφοῦ σήμερα τό πρωί μοῦ ἐτοίμασαν καί τίς pdf ἐπισυνάψεις, ἄν χθές τό βράδυ, ἐντελῶς τυχαῖα, διαβάζοντας ἕνα βαθυστόχαστο, ἀπό θεολογικῆς καί ἑρμηνευτικῆς πλευρᾶς, ἄρθρο περί τῆς «ἀρχιερατικῆς προσευχῆς» τοῦ Κυρίου μας καί τοῦ ἀρχιερατικοῦ του ἀξιώματος σέ σχέση μέ τό Πάθος Του, δέν συναντοῦσα μιά συγκλονιστική παράθεση ἀπό τήν πρός Ἑβραίους ἐπιστολή, πού τήν παραθέτω.
Ὁ Χριστός «ἐν ταῖς ἡμέραις τῆς σαρκὸς αὐτοῦ δεήσεις τε καὶ ἱκετηρίας πρὸς τὸν δυνάμενον σῴζειν αὐτὸν ἐκ θανάτου μετὰ κραυγῆς ἰσχυρᾶς καὶ δακρύων προσενέγκας, καὶ εἰσακουσθεὶς ἀπὸ τῆς εὐλαβείας, καίπερ ὢν υἱός, ἔμαθεν ἀφ' ὧν ἔπαθε τὴν ὑπακοήν» (Ἑβρ. ε΄ 7-8).
Δέν θά ἀναλύσω αὐτό τό χωρίο, εἶναι ἐκτός θέματος. Τό μόνο πού θά πῶ εἶναι ὅτι ἡ ἀρχιερατική προσευχή τοῦ Κυρίου εἶναι πρότυπο γιά τή δική μας προσευχή. Ἔχουμε ἀνάγκη ν᾿ ἀπευθύνουμε «δεήσεις τε καὶ ἱκετηρίας πρὸς τὸν δυνάμενον σῴζειν ... μετὰ κραυγῆς ἰσχυρᾶς καὶ δακρύων».
Ἡ 14η Σεπτεμβρίου «τά ἴσα φέρει» μέ τήν Μ. Παρασκευή. Ἡ τελετή τῆς ὑψώσεως μᾶς παραμέμπει στήν ὕψωση τοῦ Κυρίου ἐπί τοῦ Σταυροῦ.
Πῶς ἕνα Τυπικό, καί συγκεκριμένα τό ΤΕ, χρησιμοποιεῖ στή διάταξη (βλ. παραπάνω #1) ἀκριβῶς ἁγιογραφική φράση; Τά 3 πρῶτα «Κύριε, ἐλέησον» «μετὰ κραυγῆς ἰσχυρᾶς» τοῦ ἐκκλησιάρχου;
Εἶναι τυχαῖο καί συμπτωματικό; Δέν νομίζω καί τόσο. Ἡ ἁγία Γραφή ἐμπνεύει καί τήν ὑμνολογία, ἀλλά καί τό τυπικό φαίνεται. Στήν συγκεκριμένη δέ περίπτωση μᾶς μεταφέρει ἀκριβῶς στήν «ἐκ βαθέων» προσευχή, πού πρέπει νά μᾶς διακρίνει, μέσα ἀπ᾿ τό βάθος τοῦ πόνου, τό βάθος τοῦ μαρτυρίου, τό βάθος τοῦ μυστηρίου τοῦ Σταυροῦ. Εἶδος προσευχῆς, πού εἶναι αὐτή ταύτη ἡ λατρεία τῆς Ἐκκλησίας μας, ἐκφραζομένη καί ἀπό τούς λειτουργούς ἱερεῖς, ἀλλά καί ἀπό τούς συλλειτουργούς ψάλτες.
 

Attachments

Firfiris

Κωστόπουλος Ευθύμιος
#9
Ευχαριστούμε πάτερ Μάξιμε για τις πληροφορίες αυτές. Εξάλλου όπως πολύ όμορφα αναδεικνύετε, η μέρα είναι όντως πολύ μεγάλη, δεν νομίζω να είναι κουραστικό για τον ψάλτη ή τον ιερέα να ακουστούν τα 100 Κύριε Ελέησον. Να δείτε γεροντάκια ιερείς να τηρούν ακούραστα αυτό το τυπικό αποδίδωντας τιμή στον Κύριο και τον Τίμιον Σταυρόν Του... Μια φορά τα λέμε, ας τα πούμε όλα. Και να σας πω, διαρκούν λίγα λεπτά παραπάνω, 3-4 μόνο. Συνήθως βέβαια όπως ξέρετε καλύτερα ως ιερέας, το εκκλησίασμα βιάζεται εντός του ναού παραπονούμενο ότι "πάλι άργησε σήμερα", αν βγει έξω μπορεί να... ρεμβάζει και μιλάει με τις ώρες. Στον ναό μας πιάνει η βιασύνη...

Ευχαριστούμε και πάλι.
 

Τσακιτζής

Παλαιό Μέλος
#10
Πάτερ Μάξιμε Ευλόγησον.
...... και ανάλογα με τον χρόνο του Ιερέως (δεν μετράω,) και η ''εκατοντάς'' ολοκληρώνεται όταν ολοκληρώσει την διαδικασία ο Ιερεύς.
Βασίλης Κιαμηλίδης Βέροια
Φίλε Βασίλη, έδωσες την απάντηση που ζητά ο π. Μάξιμος. Σ' ευχαριστώ.

Πάτερ Μάξιμε, νομίζω ότι ο αγαπητός μας Φίλος Βασίλης, έδωσε την απάντηση που ήθελες. Πράγματι και από την Παράδοση της Οικογενείας μου, αλλά και από την θητεία μου δίπλα στον Στανίτσα, έτσι ακριβώς ελέγοντο οι
" 100άδες " των " Κύριε ελέησον " και η διάρκεια ή ο αριθμός βασιζόταν πάνω στον χρόνο, που χρειαζόταν ο Ιερέας για να βυθίσει και υψώσει τον Σταυρό.
 
#11
Στον προηγούμενο Ναό που έψαλα ως Λαμπαδάριος, ο ιερουργών εφημέριος ζητούσε 100άδα "Κύριε ελέησον" και έδινε στον α'ψάλτη ένα μεγάλο κομποσχοίνι για να μην χρειάζεται μέτρημα. Βέβαια καταντούσε να ακούγεται άτακτα και χύμα μόνο το ... λέησον, λέησον, λέησον, και φυσικά ο ιερεύς σηκωνόταν πριν προλάβουμε να φτάσουμε στα μισά του ... κομποσχοινίου.:D
Βλέποντας τη χασμωδία στην δεύτερη (υποτίθεται) εκατοντάδα είπα σύντομα τα της αρτοκλασίας και φθάνοντας στον άνω Νη έκανα νεύμα στο συνάδελφο να ξεκινήσει από τον Βου ανάβαση Κύριε ελέησον συγχρόνως με την κατάβασή μου και με ήπια φωνή ακούστηκε καλά, αρμονικά και προπαντός ΔΙΠΛΑΣΙΑ σε αριθμό. Τελειώνοντας η δεύτερη κατάβαση από τον συνάδελφο, και οι δύο το γνωστό τριπλό.
 
#12
Βέβαια η διαδικασία αυτή μπορεί να εφαρμοστεί πάνω από δυό φορές και να συμπληρωθεί η εκατοντάδα.
Αν δεν με απατά η μνήμη μου, το πρωτάκουσα από τους ψάλτες του μακαριστού ιερέως Παπα-Θανάση Τσούμαρη.
 

π. Μάξιμος

Γενικός Συντονιστής
#13
Θά ἤθελα νά μάθω πῶς ἐκτελεῖται αὐτή ἡ ἑκατοντάς τῶν «Κύριε, ἐλέησον» ἀπό τούς ψάλτες κατά τήν τελετή τῆς ὑψώσεως τοῦ τιμίου Σταυροῦ.

Τό ΤΜΕ κάνει ἁπλή ἀναφορά σέ ἑκατοντάδα.
Τό ΤΑΣ λίγο ἀναλυτικώτερα ἀναφέρεται σέ 97 «Κύριε, ἐλέησον» καί 3 στό τέλος ὑπό τοῦ ἐκκλησιάρχου.
Τό ΤΕ πιό ἀναλυτικά προβλέπει «μετά κραυγῆς ἰσχυρᾶς» τοῦ ἐκκλησιάρχου 3 «Κύριε, ἐλέησον» στήν ἀρχή πού δέν προσμετρῶνται στήν 100ντάδα. 97 στή συνέχεια «ὁμαλώτερον μέν, τραχύτερον (sic) δὲ ὅμως» (μᾶλλον «ταχύτερον» ἐννοεῖ), καί πάλιν 3 (D I, σελ. 273).
Συγκλονιστική ἡ τελετή τῆς ὑψώσεως τοῦ τιμίου Σταυροῦ ἀπό τόν Πατριάρχη Μόσχας στόν καθεδρικό ναό τοῦ Χριστοῦ Σωτῆρος στή Μόσχα.

Στοιχεῖα πού διαβάζουμε στά ἀρχαῖα τυπικά καί μέ ὑπομονή γιά τήν συμπλήρωση τῆς ἐκατοντάδος. Ὁ χορός κανονίζει τίς ὑψώσεις καί ὄχι ὁ λειτουργός.

 
#14
Φέτος στην τελετή του Σταυρού (14 Σεπτεμβρίου), μετά από κάθε δέηση ψάλλαμε σε ήχο β' Κύριε ελέησον 3, ακολούθως 10x10 (έναρξη από Βου) και πάλι 3, τα κλασσικά της λιτής.
 

Βασίλης Κιαμηλίδης

Βασίλης Κιαμηλίδης
#16
Όπως είδα τώρα και στις σελ. 17 & 18 στο Βιβλίο ΘΕΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ του Ἄρχοντος Κυρ Γεωργίου Χατζηθεοδώρου εκδόσις Β ΄από τις εκδόσεις Μιχαήλ Πολυχρονάκη,2010 , υπάρχει καταχωρημένο σε ήχο πλ.β΄ το Κύριε ελέησον όπως αυτά ψάλλονται από παλιά στον καθεδρικό Ι. Ναό Παναγίας Κεχαριτωμένης Χώρας Καλύμνου, όπου και τηρούνται αρχαίες τυπικές διατάξεις.
Προσωπικά στο μέλλον μάλλον αυτά θα επιλέξω.
Επισυνάπτω το συν/νο
 

Attachments

Top