Διδασκαλία βασισμένη στην ακουστική ή σε μεθοδολογία κειμένου;

tb---

τσοπάνης
#1
Με αφορμή κάποιο άλλο θέμα στο φόρουμ, ξεκινώ ένα νέο θέμα περί της προσέγγισης της Βυζαντινής ή και γενικότερα της μουσικής σε σχέση με την ακουστική ή όχι μέθοδο , καθώς και συνδιασμό αυτών.

Όλοι θα ξέρουμε για κανόναρχους στα πατριαρχικά αναλόγια, κτλ.

Πρόσφατα συνάντησα και συνέψαλα με έναν κανόναρχο του Πρίγγου, ο οποίος και μου είπε ότι

"...εγώ μουσική ξέρω μέχρι το γοργό, ούτε αναστασηματάριο δεν έχω βγάλει..., στο αναλόγιο είχαμε τα βιβλία μας και παρακολουθούσαμε από εκεί και κανοναρχούσαμε "

Ασφαλώς η μέθοδος αυτή βασίζετε σε πρώτη φάση στην ακουστική, και λιγότερα στην μεθοδολογία κειμένου, σολφέζ, θεωρία , κτλ.

Ειδικά στις μικρές ηλικίες η αφομίωση των ακουστικών ερεθισμάτων γίνεται αυτόματα και χωρίς κριτική σκέψη ή επεξεργασία. Θυμάμαι χαρακτηριστικά ότι
"ο Τσολακίδης κατέγραφε σαν μαγνητόφωνο τον Ναυπλιώτη"
( όπως χαρακτηριστικά έγραφε μέλος του φόρουμ παλαιότερα )

Αυτά τα ολίγα κατ αρχήν, σίγουρα το θέμα εχει συζητηθεί και σε άλλα σημεία του φόρουμ.

Ευχαριστώ για τον χρόνο~
 

psaltaki

ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΣ ΚΙΡΤΣΙΟΣ
#2
Αδερφέ έτσι είναι!Ας πάρουμε παραδειγμα απο τα παιδιά μας.Το παιδί πρώτα μαθαίνει να μιλάει αποστιθίζοντας σιγα σιγα λεξούλες που στην αρχή βέβαια δεν κατανοει το τι ακριβώς λέει,έπειτα το συνειδητοποιεί, και αργότερα ειναι σε θέση αυτά που λέει και να τα γράφει αλλα και να τα διαβάζει με αποτέλεσμα και την ολοκλήρωσή του, αλλιώς τα γραφόμενα γι αυτο θα ήταν μαύρες γράμμες σε λευκό χάρτι...:D:D:D.΄Πολύ μεγάλη η σημασία ενός σωστου ακούσματος....:)
 

vasilis

Πέτρου Βασίλειος
#3
Καλό είναι το ακουστικό κομμάτι της διδασκαλίας οποιουδήποτε είδους μουσικής αλλά προυποθέτει οτι έχεις το λεγόμενο μουσικό αυτί και οτι από αυτόν που ακούς δεν υπάρχει λάθος, αλλιώς το μαθαίνεις κι εσύ λάθος.

Και να σας πω και κάτι ως φοιτητής ιατρικής που είμαι; Φυσικά η κλινική εμπειρία είναι απαραίτητη και αν δεν πιάσεις ασθενή (δυστυχώς) να πειραματιστείς πάνω του δεν μαθαίνεις, όμως αν δεν έχεις τις βιβλιογραφικές γνώσεις τα μισά που θα μάθεις είναι λάθος.
 

Nikolaos Giannoukakis

Παλαιό Μέλος
#4
Όλοι οι λαοί έχουν τα δημοτικά τους τραγούδια. Οι Μεσωγειακοί λαοί, και οι μεσανατολίτες έχουν τα πιό περίπλοκα μέλη ως δημοτικά.

Στην Ελλάδα, ιστορικά πρόσωπα τραγουδισαν τα πιό δημοφιλή δημοτικά, και δή τα επιτραπέζια και τα κλέφτικα με την μεγάλη πλοκή.

Και όμως, ούτε σε ωδεία πήγαν, ούτε θεωρίες διάβασαν, ούτε σημειογραφεία παρακολουθούσαν.

Εάν τους ακούσουμε όλους, λίγο πολύ, δεν διαφέρουν στις παρτιτούρες.

Άρα ισχύει πολύ η ακουστική παράδοση.

Έτσι κάπως ισχύει και η ψαλτική ακουστική παράδοση, απο τον Πατριαρχικό ναό μέχρι και τους ναούς στα χωριά της Ελλάδος.

Η θεωρία ΣΥΜΠΛΗΡΩΝΕΙ και ΕΞΗΓΕΙ την φωνητική παράδοση. ΔΕΝ την διδάσκει.

Αντικειμένικα, μπορούμε να να φθάσουμε μέχρι τις ηχογραφήσεις του Ναυπλιώτη. Πέραν απο κεί, ότι και να πούμε, παραμένει θεωρία, ικασία και καμμιά φωρά φαντασίωση στο ῾῾πώς έψελνε ο Α᾽ η ο Β´ ῾῾. Ούτε τους έχουμε σε ήχο ούτε τους ζήσαμε.

ΝΓ
 
#5
- Χρόνια πριν, σε αγρυπνία στο Άγιον Όρος, άκουσα δύο παιδάκια να συνοδεύουν με άνεση τους μοναχούς του αριστερού χορού στο θεοτόκε Παρθένε του Μπερεκέτου. Μετά το πέρας της αγρυπνίας, προσήγγησα τον μεγάλο και τον ρώτησα πόσων ετών ήταν. Η απάντησή του; Δέκα ετών!

-Παλαίμαχος ΠΡΑΚΤΙΚΟΣ ψάλτης, πατέρας φίλου ιεροψάλτη, γνωρίζει από στήθους μέχρι και ΙΔΙΟΜΕΛΑ ΤΟΥ ΙΑΚΩΒΟΥ (Μ. ΤΕΣΣΑΡΑΚΟΣΤΗΣ)!
 

Μακρυγιάννης

Κανάλια Μαγνήσιας
#6
-Παλαίμαχος ΠΡΑΚΤΙΚΟΣ ψάλτης,

Ειναι μεγάλη η προσφορά των πρακτικών ιεροψαλτών. Προσφέρουν στα αναλόγια εξίσου με τους συναδέλφους που είναι την ευλογία και έμαθαν την ιερή τέχνη του Δαμμασκηνου. Βέβαια χωρις κάποια μομφη κάποιοι "μουσικοί" χάνουν καμια φορά την μπάλλα. Κάποτε συζητώντας με έναν συνάδελφο ιεροψάλτη μουσικολογιώτατο μου λεει "θα έρθεις στην γιορτή της εκκλησίας μας; Θα παρουσιάσουμε κάποια κομμάτια καινούργια". Νομίζουν οτι είναι σε αίθουσα συναυλιών! Ενώ ο πράκτικός (όπως έγώ) πάντα ψάλει αυτο που έπιασε το αυτί του και αυτό που έχει η καρδιά του. Δεν φοβάται μηπως δεν πάτησε καλά την δίεση κ.τ.λ. Υμνει απλά τον Θεό. (οχι οτι και οι πρακτικοί καμοια φορα δεν ιππεύουμε κάλαμον)
 

tb---

τσοπάνης
#7
Περισότερο θα με ενδιέφερε η διδακτική πάνω σε αυτό το θέμα, για αυτό και το έχω εντάξει στο υποφόρουμ "διδασκαλία της ψαλτικής".

Μην πιάσουμε πάλι τις γενικότητες περί ακουστικής παράδοσης, κτλ .
 

kostaeri

Μπουσδέκης Κώστας
#8
Νομίζω σε μικρές ηλικίες, δε θέλει πολλά μουσικά γιατί τα παιδιά βαριούνται. Πρώτα ένα δυο χρόνια ακουστικά μόνο, τροπάρια κτλ και μετά που έχουν συνηθίσει κάπως, αρχίζουν και τα μουσικά.
Αν έχουν και μουσικό αυτί, ΠΕΤΑΝΕ...

Μες στη βδομάδα θα ανεβάσω κ ένα βίντεο με το παιδικό τμήμα της σχολής μας. Όλα απ' έξω...

από πέρυσι ακούστε αυτά: http://www.sholeionpsaltikis.gr/ind...nt&view=category&layout=blog&id=66&Itemid=111

http://www.analogion.com/forum/showthread.php?t=5996

απ΄ έξω όλα.
 

vasilis

Πέτρου Βασίλειος
#9
A, τώρα κατάλαβα γιατί πράγμα μιλάμε. Το ερώτημα ήταν αν την διδάσκαμε εμείς την βυζαντινή μουσική τι μέθοδο θα επιλέγαμε.

Αν πάρω κάποτε πτυχίο και διδάξω βυζαντινή η μέθοδος για παιδιά είναι μία και μοναδική. Διδάσκεις στο παιδί στο ένα μάθημα το ολίγον και το ίσον για παράδειγμα. Του τα δείχνεις σε κείμενο, του τα ψέλνεις σε παραλλαγή, και του δίνεις σε mp3 κομμάτια από ύμνους που έχουν μόνο ολίγον και ίσον κι ας είναι 3 λέξεις μόνο, ας είναι π.χ "αγιος ο θεός". Και κάθε φορά, σε κάθε μάθημα προσθέτεις και κάτι καινούριο και σιγά σιγά αποκαλύπτεται μπροστά του ολόκληρος ο ψαλμός. Ετσι και βήμα-βήμα πας, και το παιδί γίνεται μουσικός και ψάλτης.

Και ξέρετε γιατί έτσι; Για τον απλό λόγο οτι στην ζωή μου έχω δεί η σκέτη ακουστική μέθοδος να έχει κάνει θαύματα και να έχει καταστρέψει κιόλας. Δεν ξέρω αν έχει υποπέσει στην αντίληψή σας η εξής ιστορία. Την δεκαετία του 60 ο Γρηγόρης Μπιθικώτσης θέλησε να εκδόσει ένα 45αρι δισκάκι με τα εγκώμια του επιταφίου. Ο άνθρωπος βέβαια έκανε μια διασκευή συνοδεία λαικών οργάνων. Επειδή ήταν πολύ της μόδας τότε το γραμμόφωνο ή πικ-απ (κάπως έτσι το λέγαν θαρρώ) πολύς κόσμος πήρε και άκουγε τα εγκώμια από τον Μπιθικώτση. Το αποτέλεσμα ήταν ακόμη και στις μέρες μας σε κάποια χωριά να μαζεύεται χορός γυναικών και αντρών που ψέλνουν τα εγκώμια κατα την "μπιθικώτσεια" αντίληψη. Εδώ ο ακουστικός μιμητισμός έκανε έγκλημα.
 
Last edited:

basiliosn

βασιλης νικολοπουλος
#10
A, τώρα κατάλαβα γιατί πράγμα μιλάμε. Το ερώτημα ήταν αν την διδάσκαμε εμείς την βυζαντινή μουσική τι μέθοδο θα επιλέγαμε.

Αν πάρω κάποτε πτυχίο και διδάξω βυζαντινή η μέθοδος για παιδιά είναι μία και μοναδική. Διδάσκεις στο παιδί στο ένα μάθημα το ολίγον και το ίσον για παράδειγμα. Του τα δείχνεις σε κείμενο, του τα ψέλνεις σε παραλλαγή, και του δίνεις σε mp3 κομμάτια από ύμνους που έχουν μόνο ολίγον και ίσον κι ας είναι 3 λέξεις μόνο, ας είναι π.χ "αγιος ο θεός". Και κάθε φορά, σε κάθε μάθημα προσθέτεις και κάτι καινούριο και σιγά σιγά αποκαλύπτεται μπροστά του ολόκληρος ο ψαλμός. Ετσι και βήμα-βήμα πας, και το παιδί γίνεται μουσικός και ψάλτης.

Και ξέρετε γιατί έτσι; Για τον απλό λόγο οτι στην ζωή μου έχω δεί η σκέτη ακουστική μέθοδος να έχει κάνει θαύματα και να έχει καταστρέψει κιόλας. Δεν ξέρω αν έχει υποπέσει στην αντίληψή σας η εξής ιστορία. Την δεκαετία του 60 ο Γρηγόρης Μπιθικώτσης θέλησε να εκδόσει ένα 45αρι δισκάκι με τα εγκώμια του επιταφίου. Ο άνθρωπος βέβαια έκανε μια διασκευή συνοδεία λαικών οργάνων. Επειδή ήταν πολύ της μόδας τότε το γραμμόφωνο ή πικ-απ (κάπως έτσι το λέγαν θαρρώ) πολύς κόσμος πήρε και άκουγε τα εγκώμια από τον Μπιθικώτση. Το αποτέλεσμα ήταν ακόμη και στις μέρες μας σε κάποια χωριά να μαζεύεται χορός γυναικών και αντρών που ψέλνουν τα εγκώμια κατα την "μπιθικώτσεια" αντίληψη. Εδώ ο ακουστικός μιμητισμός έκανε έγκλημα.
Δεν θα διαφωνησω . Εχουμε ομως και τον φανταστικοακουστικοθεωρητικο μιμητισμο της τελευταιας εικοσαετιας , ο οποιος .....εβγαλε μεχρι και αρχοντες :D !
 

master_yianni

Αργός και μετά μέλους
#11
Αν έχουν και μουσικό αυτί, ΠΕΤΑΝΕ...
Μιας και μιλησαμε για μουσικα αυτια! Ποιος θυμαται στην Φρουτοπια τον εφευρετη "Φραγκισκο το Φραγκοσυκο" που εφηυρε ενα Μουσικο Αυτι για την "Ματα την Ντοματα", η οποια αφου ειχε πλεον Μουσικο Αυτι κατορθωσε απο ταξιθετρια στο θεατρο να γινει τραγουδιστρια και φιρμα! Χωρις αλλα σχολια!

Για οσους δεν θυμουνται την Φρουτοπια εδω ενα κλασσικο κλιπακι http://www.youtube.com/watch?v=QUeA8BUH1ok
Το δε τραγουδι του Βρασιδα τα σπαει!
 
Top