Διδακτικό εγχειρίδιο Εκκλησιαστικής μουσικής (Λυκείου)

#1
Αγαπητοί φίλοι και συνάδελφοι,
εύχομαι να είστε καλά!
Με χαρά μοιράζομαι μαζί σας το εγχειρίδιο Εκκλησιαστικής μουσικής για τις τάξεις Λυκείου των Εκκλησιαστικών Σχολείων, το οποίο συγγράψαμε με τους κ. Σταύρο Σαραντίδη και Δημοσθένη Σπανουδάκη.

[...] Η συγγραφή του παρόντος βιβλίου καθώς και του υλικού το οποίο το συνοδεύει (Πρόγραμμα Σπουδών, Οδηγός Εκπαιδευτικού) σε πρώτο επίπεδο, αποτελεί μια ιστορικά σημαντική στιγμή για τον χώρο της Εκκλησιαστικής Εκπαίδευσης, καθώς είναι η πρώτη φορά από την ίδρυση Εκκλησιαστικών Σχολείων (1830), όπου καθίσταται δυνατή η συγγραφή εγχειριδίου σε σχέση
με την Εκκλησιαστική μουσική. Σε δεύτερο όμως επίπεδο, το συγκεκριμένο γεγονός φέρει ιδιαίτερη σημασία αναφορικά με την εν γένει διδακτική-παιδαγωγική διαχείριση της Εκκλησιαστικής μουσικής, καθώς -όπως θα γίνει σαφές παρακάτω- κατέστη η αφορμή ώστε να συνταχθεί και να κατατεθεί μια εναλλακτική πρόταση αναφορικά με την εκμάθηση του εν λόγω μουσικού
είδους, που συνδυάζει τη βιωματική διαδικασία (προφορικότητα, αναφορά σε πρόσωπα και περιβάλλοντα, συμμετοχή στην καθ’ αυτή επιτέλεση κ.ά) με την χρήση των σύγχρονων τεχνολογικών εργαλείων και μέσων επικοινωνίας. [...]


http://iep.edu.gr/el/component/k2/1130-ekklisiastiki-mousiki-a-v-g-ekklisiastikoy-lykeiou
 

Attachments

#2
Κάθε τι καινούργιο που φτιάχνεται για τη βυζαντινή μουσική είναι ευπρόσδεκτο.
Πολλά συγχαρητήρια για το εγχείρημά σας.
ΟΜΩΣ, οτιδήποτε νέο καλό θα είναι να βασίζεται σε όλα τα προηγούμενα θεωρητικά της εκκλησιαστικής μουσικής.
Με μία πρώτη γρήγορη ανάγνωση, είδα κάποιους όρους «ξένους» με την έως τώρα ορολογία της μουσικής μας.
Τα «ουδέτερα» διαστήματα όπως χαρακτηρίζετε αυτά που δεν είναι τόνος ή ημιτόνιο στο διατονικό γένος, είναι όρος ασαφής και δεν βασίζεται στην προϋπάρχουσα βιβλιογραφία. Τουλάχιστον όλοι συμφωνούν για τα διαστήματα 10-8-12.
Επίσης, ο όρος «ευέλικτα - ρευστά διαστήματα στα άκρα» στο χρωματικό γένος γιατί χρησιμοποιείται; Είναι τόσο ρευστή η θεωρία της μουσικής; Ή μήπως αυτό γίνεται στα πλαίσια ότι είναι παιδιά και να μην τα ζαλίσουμε με πολλή θεωρία;
Σίγουρα τα παιδιά του λυκείου ξέρουν πολύ καλά μαθητικά και φυσική.
Αν προοριζόταν για παιδιά του δημοτικού, να πω ότι είναι πιο λογικό.
Τι θα πει ο όρος «λίγο μικρότερο του τόνου»;
Γιατί η τόσο συχνή χρήση του όρου «συλλαβικά μέλη», ενώ για τους όρους ειρμολογικό, στιχηραρικό, παπαδικό ένα μικρό σχόλιο στην αρχή;
Γιατί αναγράφετε στα κεφάλαια «Σύντομο στιχηραρικό είδος» ενώ πρόκειται για αργοσύντομο μέλος του Κύριε εκέκραξα;
Η λογική σας είναι συλλαβικό-σύντομο-αργό και όχι σύντομο-αργοσύντομο-αργό;
Γιατί ο όρος «σχηματισμός» για τη μαρτυρία;
Το εγχειρίδιο αυτό είναι προς χρήση του εκπαιδευτικού ή των μαθητών;
Διακρίνω μία τεχνοκρατική, περισσότερο ακαδημαϊκή προσέγγιση, όχι τόσο προσιτή στα παιδιά.
Θα περίμενα λιγότερα λόγια και επεξηγηματικά σχόλια και πιο επιγραμματικά και στοχευμένα κείμενα με περισσότερους πίνακες. Δόξα τω Θεώ, τόσα θεωρητικά κυκλοφορούν σήμερα. Δεν τα είδατε;
Γιατί να παρουσιάζεται τόσο ασαφής η μουσική μας; Αυτή την εντύπωση θα έχουν τα παιδιά τελειώνοντας το εκκλησιαστικό λύκειο; Στα μουσικά σχολεία οι μαθητές διδάσκονται πολύ πλούσια θεωρία της μουσικής μας.
Ακόμα και η βιβλιογραφία σας είναι ελλειπής από σύγχρονα θεωρητικά όπως: Παναγιωτόπουλου, Ευθυμιάδη, Μαργαζιώτη, Κωνσταντίνου, Γαλάνη, Ηλιόπουλου, Μάρκου, Χατζηθεοδώρου και πολλά άλλα. Δεν αναφέρετε ούτε της Πατριαρχικής Επιτροπής.
Εφόσον πρόκειται για έκδοση του Παιδαγωγικού Ινστιτούτου, ας είμαστε πιο ακριβείς, γιατί έχουμε ευθύνη μπροστά στα παιδιά μας και το μέλλον της μουσικής.
 
Last edited:
Top