Διακοπή της ψαλμωδίας στις καταλήξεις

Beatle

Ανδρέας Σ.
#1
Ένα φαινόμενο που έχω παρατηρήσει σε πολλές ζωντανές ηχογραφήσεις ψαλμωδίας, το οποίο συμβαίνει σε ψάλτες όλων των επιπέδων (ακόμα και σε αυτούς που θεωρούνται μέγιστοι ψάλτες όλων των εποχών), είναι το φαινόμενο της διακοπής της ψαλμωδίας σε καταλήξεις, σε βαθμό που κάποιος βοηθός πρέπει να συμπληρώσει τη γραμμή.

Δε νομίζω ότι συμβαίνει ποτέ κάτι τέτοιο στο τραγούδι (με εξαίρεση αυτούς τους τραγουδιστές που τείνουν το μικρόφωνο στο κοινό και λένε "δικό σας" :D). Θα έλεγα λοιπόν ότι είναι ίδιον της ψαλτικής τέχνης όπως αυτή ασκείται εν ώρα ακολουθίας. Φυσικά αν η ψαλμωδία είναι από χορού, δεν υπάρχει αυτό το πρόβλημα, οπότε εδώ μιλάμε για το σολιστικό ψάλσιμο.

Ποιος είναι ο λόγος που παρατηρείται αυτό το φαινόμενο; Είναι η απουσία μελέτης με τόση ακρίβεια ώστε να μας φτάσει η αναπνοή σε όλες τις μουσικές φράσεις; Είναι ότι ο ψάλτης ενδεχομένως θέλει να προετοιμάσει την επόμενη φράση η οποία ίσως έχει κάποια τεχνική δυσκολία, π.χ. μια υψιφωνία; Είναι για λόγους μη καταπόνησης καθώς τελειώνει ο άερας;

Γενικώς προσωπικά αποφεύγω το φαινόμενο διότι το θεωρώ άσχημο να κόψει κανείς τη φράση στη μέση. Αυτό γίνεται με κόστος ότι χρησιμοποιώ τον τελευταίο αέρα που μου έχει μείνει και αυτή η πίεση δεν είναι ευχάριστη (και ενδεχομένως να μην ακούγεται και τόσο καλά).
 
Last edited:
#2
Πράγματι ισχύουν όλα τα παραπάνω, που εντοπίζετε!
Η απάντηση είναι απλή:
"Θέλουμε όλοι δουλίτσα...."!
Ακόμα, κάποιες φορές και "οι μέγιστοι ψάλτες όλων των εποχών...." ("τα ιερά τέρατα" της Θ. του Δαμασκηνού τέχνης, είναι κι αυτοί πεπερασμένοι θνητοί με ατέλειες, αδυναμίες και ελείψεις....)
"Πέφτουμε στην παγίδα" να κάνουμε τη μουσική αυτοσκοπό ενώ είναι μέσο στη Θ. λατρεία!
 
Last edited:

mmamais

Μαμάης Μιχάλης
#3
Όταν υπάρχουν βοηθοί στο αναλόγιο που είναι ικανοί τουλάχιστον να πουν μία (στερεότυπη) κατάληξη, ο κύριος ψάλτης έχει την ευκαιρία να παύσει, ή τουλάχιστον να χαμηλώσει την έντασή του ώστε να πάρει μια ανάσα (σε αυτόν πέφτει το βάρος, ιδίως σε απαιτητικά μαθήματα) ή να δώσει την ευκαιρία στους βοηθούς να ακουστούν.
Προσωπικά (όταν στο αναλόγιό μου υπάρχουν οι παραπάνω προϋποθέσεις) μου αρέσει κιόλας το άκουσμα. Είναι μια εναλλαγή ευχάριστη, του στυλ να λες πολυέλεο και στο "Αλληλούια" να αφιονίζονται οι βοηθοί.
 

ilias nektarios

Παλιο-μέλος... και μισό!
#4
''Είναι ότι ο ψάλτης ενδεχομένως θέλει να προετοιμάσει την επόμενη φράση η οποία πρέπει έχει κάποια τεχνική δυσκολία, ''
Συνήθως, αυτό συμβαίνει.. Ή, πάλι, συνήθως προς τις καταλήξεις, εχουμε επιθυμία να ''καθαρίσουμε'' τον λαιμό μας. γι' αυτό παρατηρείται το φαινόμενο και είναι απολύτως φυσικό.... και ΟΧΙ απουσία μελέτης.
 

domesticus

Lupus non curat numerum ovium
#5
Στὸ τραγούδι συνήθως ὑπάρχουν τὰ μουσικὰ ὄργανα, ποὺ παίζουν ἐνδιάμεσα καὶ μόνα τους, μὲ συνέπεια ὁ τραγουδιστὴς νὰ παίρνει ἄνετα ἀνάσες καὶ νὰ ξεκουράζει τὸ λαιμό του.

Στὴν ψαλτικὴ ψάλλεις συνεχῶς καὶ γιὰ ὧρες. Πολλοὶ ἀπὸ μᾶς ἐπίσης ξυπνᾶμε καὶ δὲν πίνουμε οὕτε κἄν νερὸ τὸ πρωΐ, προκειμένου νὰ κοινωνήσουμε ἤ ἁπλὰ νὰ πάρουμε τὸ ἀντίδωρο. Ὁ λαιμὸς ξεραίνεται μὲ μόνη οἰκονομία μιὰ μαστίχα Χίου γιὰ νὰ βγαίνει σάλιο. Ἐπίσης σὲ μεγάλα δοξαστικὰ λ.χ. κουράζεσαι καὶ πουθενὰ δὲν ὑπάρχει ἀποκούμπι πλὴν τῆς κατάληξης ἀπὸ βοηθό. Κι ἄν ὑπάρχει κι αὐτό.

Λ.χ. δοκίμασε νὰ ψάλλεις συνεχόμενα μέσα στὴ Λειτουργία κοινωνικὸ ὕμνο (ὑστεροβυζαντινὸ ἤ πρώιμο μεταβυζαντινό) για 15-20 λεπτά ἤ καὶ παραπάνω ἄν ἔχει πολὺ κόσμο, προκειμένου νὰ καλύψεις τὸ διάστημα πριν καὶ κατὰ τὴ διάρκεια τῆς Μετάληψης και θὰ καταλάβεις πὼς θὰ εἶναι ὁ λαιμὸς καὶ τὰ πνευμόνια σου στὸ τέλος. Θὰ εἶσαι ψόφιος, ἀφοῦ ἔχουν προηγηθεῖ ἄλλες δυόμισι ὧρες ἐνασχόλησης. Μιὰ κατάληξη ἀπὸ βοηθὸ εἶναι σὰν τὴ ... δρόσο τοῦ Ἀερμών, σὰν παγωμένο ... μηλίτη Strongbow στὴν κάψα τοῦ μεσημεριοῦ ...:p

ΥΓ. Χρόνια στὸ κουρμπέτι πάντως, ὅταν κάνω σπιρομέτρηση τὸ ... τερματίζω τὸ μηχάνημα ...;)
 
Top