Αρτοκλασία στο πέρας της Θείας Λειτουργίας

#1
Περί αρτοκλασίας το ερώτημα. Γίνεται αρτοκλασία στο πέρας της Θείας Λειτουργίας μόνο με άρτους, οίνον και έλαιον χωρίς δηλ. σιτάρι (κόλυβα) προς τιμήν των αγίων; Ποια ευχή θα πει ο ιερέας;
 

π. Μάξιμος

Γενικός Συντονιστής
#2

Δηλαδή, ἡ ἀρτοκλασία τί ἄλλο θέλει ἐκτός ἀπό «άρτους, οίνον και έλαιον»;

Δέν ξέρω τί ἔχεις στό μυαλό σου καί ἄν συνδέεται μέ τήν σημερινή ἑορτή τῶν Τριῶν Ἱεραρχῶν, ὅπου συνήθως στό τέλος τῆς λειτουργίας «διαβάζουμε» τούς ἄρτους/ἀρτοκλασίες πού φέρνουν τά Σχολεῖα.

Ἡ ἀρτοκλασία ἔχει χάσει τήν ἀρχική της θέση (στό τέλος τοῦ ἑσπερινοῦ τῆς ἀγρυπνίας) καί τό ἀρχικό της νόημα (ἐνδυνάμωση στήν ἀγρυπνία) καί ἔχει ἄλλη ἔννοια καί ἄλλη τάξη στό ἰσχῦον τυπικό. Μπορεῖτε νά διαβάσετε πολλά ἐδῶ καί σέ ἄλλα θέματα τῆς ὑποενότητος τοῦ ἑσπερινοῦ, ἀλλά καί τοῦ ὄρθρου.

Διαβᾶστε στό ΤΜΕ ὅλες τίς περιπτώσεις τῆς μνήμης τοῦ ἁγίου Χαραλάμπους σέ καθημερινή τῆς Μ. Τεσσαρακοστῆς, ὅπου «ἡ εὐλόγησις τῶν ἄρτων» γίνεται μετά τό Κατευθυνθήτω τῆς Προηγιασμένης καί πρό τοῦ Ἀποστόλου.

Ἡ ἀναφορά σου σέ «σιτάρι (κόλυβα) προς τιμήν των αγίων» εἶναι κάτι ἄλλο πού τελεῖται στό τέλος τῆς θ. λειτουργίας (πρβλ. π.χ. ἐδῶ), ἀλλά δέν ἔχει σχέση μέ τήν ἀρτοκλασία, στήν ὁποία διαβάζεται ἡ δική της εὐχή, σέ ὅποιο σημεῖο πλέον τελεσθεῖ (ἡ ἀναφορά τῆς εὐχῆς καί σέ «σῖτον» δέν ἔχει σχέση μέ κόλλυβα).


 

domesticus

Lupus non curat numerum ovium
#3

Δηλαδή, ἡ ἀρτοκλασία τί ἄλλο θέλει ἐκτός ἀπό «άρτους, οίνον και έλαιον»;




Μὲ ὅλο τὸ θάρρος π. Μάξιμε, καλὸ εἶναι νὰ ἀντικατασταθεῖ ὁ ὅρος «ἆρτος» μὲ τοὺς ὅρους «κέικ» καὶ «τσουρέκια», ὥστε νὰ ἀποδίδεται ἡ θλιβερὰ ... πραγματικότης ...
 
#4

Μὲ ὅλο τὸ θάρρος π. Μάξιμε, καλὸ εἶναι νὰ ἀντικατασταθεῖ ὁ ὅρος «ἆρτος» μὲ τοὺς ὅρους «κέικ» καὶ «τσουρέκια», ὥστε νὰ ἀποδίδεται ἡ θλιβερὰ ... πραγματικότης ...
να σου πω τώρα με την κρίση , δεν θα ναι και άσχημα .
Υ.Γ.θυμάσαι κάτι βιντεοταινίες του 80 ... ο παπα- σούζας και κάτι άλλα φαιδρά ..
που μοίραζαν αντί για αντίδωρο , κουραμπιέδες...:D:D:D
 
#6

Δέν ξέρω τί ἔχεις στό μυαλό σου καί ἄν συνδέεται μέ τήν σημερινή ἑορτή τῶν Τριῶν Ἱεραρχῶν, ὅπου συνήθως στό τέλος τῆς λειτουργίας «διαβάζουμε» τούς ἄρτους/ἀρτοκλασίες πού φέρνουν τά Σχολεῖα.
Αυτό είχα στο μυαλό μου, νομίζοντας ότι πρέπει να υπάρχει και ύψωμα (κόλυβα), ώστε να είναι συνδεδεμένα μεταξύ τους και η όλη διαδικασία να έχει θέση αρτοκλασίας, εφόσον δεν τελέσθηκε αγρυπνία. Χάθηκε ο κόσμος να προσφέρουν τα σχολεία και κόλυβα μαζί με τους άρτους; Αλλά νάναι ευλογημένο.
 
Last edited by a moderator:

Panagiotis

Γενικός συντονιστής
#7
Αυτό είχα στο μυαλό μου, νομίζοντας ότι πρέπει να υπάρχει και ύψωμα (κόλυβα), ώστε να είναι συνδεδεμένα μεταξύ τους και η όλη διαδικασία να έχει θέση αρτοκλασίας, εφόσον δεν τελέσθηκε αγρυπνία. Χάθηκε ο κόσμος να προσφέρουν τα σχολεία και κόλυβα μαζί με τους άρτους; Αλλά νάναι ευλογημένο.
Ατυχώς στις περισσότερες περιοχές της Ελλάδος (και δη στα αστικά κέντρα), τα κόλλυβα έχουν συνδεθεί με τα μνημόσυνα των κεκοιμημένων. Θυμάμαι τον εαυτό μου σε ηλικία 14 περίπου ετών σε πανήγυρη μονής να λαμβάνω κόλλυβα αγίου και να λέω "Ο Θεός να τους αναπαύσει... Ζωή σε λόγου σας" κλπ. :D
 

Panagiotis

Γενικός συντονιστής
#8

Μὲ ὅλο τὸ θάρρος π. Μάξιμε, καλὸ εἶναι νὰ ἀντικατασταθεῖ ὁ ὅρος «ἆρτος» μὲ τοὺς ὅρους «κέικ» καὶ «τσουρέκια», ὥστε νὰ ἀποδίδεται ἡ θλιβερὰ ... πραγματικότης ...
Θυμάμαι την πρώτη αρτοκλασία εκτός Ελλάδος και σε μη ελληνόφωνο ναό που παρακολούθησα σαν φοιτητής στο Λονδίνο: στον Ι. Ναό της Ρωσικής Μητροπόλεως σε αγρυπνία (μίνι βέβαια, κατά τα ρωσικά πρότυπα :rolleyes:) επί τη μνήμη του Οσίου Σεργίου του Ραντονέζ: οι 5 άρτοι ήταν 5 μικρά πρόσφορα και ως εκεί (σε αντίθεση με δεκάδες άρτων με επικάλυψη από άχνη ζάχαρη που είχα συνηθίσει στην Ελλάδα! :rolleyes:) Κατά τη διάρκεια των κανόνων στον όρθρο οι πιστοί προσερχόμενοι για ασπασμό της εν τω μέσω του ναού εικόνας του Οσίου έλαβαν μικρό τεμάχιο μικρό των ευλογημένων άρτων μουσκεμένο στο ευλογημένο κρασί της αρτοκλασίας και έγινε χρίση με το ευλογημένο έλαιο της αρτοκλασίας. Απλά και όμορφα.
 

domesticus

Lupus non curat numerum ovium
#9
Θυμάμαι την πρώτη αρτοκλασία εκτός Ελλάδος και σε μη ελληνόφωνο ναό που παρακολούθησα σαν φοιτητής στο Λονδίνο: στον Ι. Ναό της Ρωσικής Μητροπόλεως σε αγρυπνία (μίνι βέβαια, κατά τα ρωσικά πρότυπα :rolleyes:) επί τη μνήμη του Οσίου Σεργίου του Ραντονέζ: οι 5 άρτοι ήταν 5 μικρά πρόσφορα και ως εκεί (σε αντίθεση με δεκάδες άρτων με επικάλυψη από άχνη ζάχαρη που είχα συνηθίσει στην Ελλάδα! :rolleyes:) Κατά τη διάρκεια των κανόνων στον όρθρο οι πιστοί προσερχόμενοι για ασπασμό της εν τω μέσω του ναού εικόνας του Οσίου έλαβαν μικρό τεμάχιο μικρό των ευλογημένων άρτων μουσκεμένο στο ευλογημένο κρασί της αρτοκλασίας και έγινε χρίση με το ευλογημένο έλαιο της αρτοκλασίας. Απλά και όμορφα.
Αὐτὸ γινόταν στὴν ἐπαρχία μας μέχρι πριν ἀπὸ λίγα χρόνια κι ἀκομη γίνεται, εὐτυχῶς ...

Βέβαια τὰ κεικ ἀρχίζουν νὰ κυριαρχοῦν καὶ στην ἐπαρχία καὶ δυστυχῶς ἄν κἀποιος ἐφημέριος τολμήσει νὰ κάνει παρατήρηση σὲ κάποια «εὐσεβή» κυρία, μαύρο φίδι καὶ ... «μαῦρος δεσπότης» ποὺ τον ἔφαγε ...
 
#10

Βέβαια τὰ κεικ ἀρχίζουν νὰ κυριαρχοῦν καὶ στην ἐπαρχία καὶ δυστυχῶς ἄν κἀποιος ἐφημέριος τολμήσει νὰ κάνει παρατήρηση σὲ κάποια «εὐσεβή» κυρία, μαύρο φίδι καὶ ... «μαῦρος δεσπότης» ποὺ τον ἔφαγε ...

Ο π. Δοσίθεος, ηγούμενος της Ι.Μ. Τατάρνης χαρακτηριστικά γράφει στην "Διάταξη της αγρυπνίας": "...το επίπασμα δι' άχνης σακχάρεως και η μετά πολλών γλυκανίσων, μουχαλεπίων, βουτήρων και ωών παρασκευή, η ηδύνουσα μεν τον λάρυγγα, αλλ' αθετούσα τον κύριον σκοπόν της αρτοκλασίας, όστις εστίν η ευλογία και η τόνωσις των πατέρων δια τον κόπον της αγρυπνίας, αυστηρώς απαγορεύονται".
 

domesticus

Lupus non curat numerum ovium
#12

Μὲ ὅλο τὸ θάρρος π. Μάξιμε, καλὸ εἶναι νὰ ἀντικατασταθεῖ ὁ ὅρος «ἆρτος» μὲ τοὺς ὅρους «κέικ» καὶ «τσουρέκια», ὥστε νὰ ἀποδίδεται ἡ θλιβερὰ ... πραγματικότης ...
Θυμάμαι την πρώτη αρτοκλασία εκτός Ελλάδος και σε μη ελληνόφωνο ναό που παρακολούθησα σαν φοιτητής στο Λονδίνο: στον Ι. Ναό της Ρωσικής Μητροπόλεως σε αγρυπνία (μίνι βέβαια, κατά τα ρωσικά πρότυπα :rolleyes:) επί τη μνήμη του Οσίου Σεργίου του Ραντονέζ: οι 5 άρτοι ήταν 5 μικρά πρόσφορα και ως εκεί (σε αντίθεση με δεκάδες άρτων με επικάλυψη από άχνη ζάχαρη που είχα συνηθίσει στην Ελλάδα! :rolleyes:) Κατά τη διάρκεια των κανόνων στον όρθρο οι πιστοί προσερχόμενοι για ασπασμό της εν τω μέσω του ναού εικόνας του Οσίου έλαβαν μικρό τεμάχιο μικρό των ευλογημένων άρτων μουσκεμένο στο ευλογημένο κρασί της αρτοκλασίας και έγινε χρίση με το ευλογημένο έλαιο της αρτοκλασίας. Απλά και όμορφα.
Αὐτὸ γινόταν στὴν ἐπαρχία μας μέχρι πριν ἀπὸ λίγα χρόνια κι ἀκομη γίνεται, εὐτυχῶς ...

Βέβαια τὰ κεικ ἀρχίζουν νὰ κυριαρχοῦν καὶ στην ἐπαρχία καὶ δυστυχῶς ἄν κἀποιος ἐφημέριος τολμήσει νὰ κάνει παρατήρηση σὲ κάποια «εὐσεβή» κυρία, μαύρο φίδι καὶ ... «μαῦρος δεσπότης» ποὺ τον ἔφαγε ...
Ο π. Δοσίθεος, ηγούμενος της Ι.Μ. Τατάρνης χαρακτηριστικά γράφει στην "Διάταξη της αγρυπνίας": "...το επίπασμα δι' άχνης σακχάρεως και η μετά πολλών γλυκανίσων, μουχαλεπίων, βουτήρων και ωών παρασκευή, η ηδύνουσα μεν τον λάρυγγα, αλλ' αθετούσα τον κύριον σκοπόν της αρτοκλασίας, όστις εστίν η ευλογία και η τόνωσις των πατέρων δια τον κόπον της αγρυπνίας, αυστηρώς απαγορεύονται".
Σχετικὴ φωτογραφία καὶ μὲ παρουσία δεσπότου διὰ τοὺ λόγου τὸ ἀληθὲς μὲ τὴν προσθήκη ... λουκουμιῶν στὴν ... ἀρτοκλασία :eek::eek:

Ἄντε πατέρες ... καὶ μπακλαβαδάκια καὶ κανὰ ραβανὶ μὲ παγωτό.:eek::rolleyes::eek::rolleyes:
Καὶ καμιὰ ... μπυρίτσα μοναστηριακή (σλουρπ!!) δὲν θὰ 'ταν ἄσχημη, τὸ κρασί μὲ ... πειράζει ...:rolleyes:


Ἀπὸ ἐδῶ.

http://www.romfea.gr/ieres-mitropoleis/19124-2013-09-15-17-32-49
 

Attachments

Λάτρης Β.Μ.

Παράφωνος ερασιτέχνης!
#13
Ἄντε πατέρες ... καὶ μπακλαβαδάκια καὶ κανὰ ραβανὶ μὲ παγωτό.:eek::rolleyes::eek::rolleyes:
Όχι βρε, είναι ιδιαίτερα παχυντικό! Άσε που θα μαζευτούν και πολλές μύγες:D
Αλήθεια τα λουκούμια που κολλάνε σε μια αρτοκλασία;:eek: :confused:
 
Last edited by a moderator:
#15
Προταση.
Να αλλαξει ο τιτλος και να προστεθει στο τελος ...ή οπου αλλου λαχει... και βολευει τους πιστους
 

Μακρυγιάννης

Κανάλια Μαγνήσιας
#16
Πρέπει να καταλάβουν μερικοί ιεροψάλτες οτι όλα στην λατρεία πλέον έχουν χάσει το νόημά τους. Γίνονται για να γίνονται. Δεν υπαρχεί ελπίδα για επίστροφή στην Παράδοση. Ο λαός (και ο κλήρος) είναι αποίμαντος πολλά χρόνια και κανείς δεν είναι πρόθυμος να ξεβολευτεί. Η αρτοκλασία είναι ένα απο τα εκατοντάδες προβλήματα χώρια των προβλημάτων που υπάρχουν στην ποιμαντική στην οργάνωση, στα οικονομικά κ.λ.. Έχουμε υπαρξιακό πρόβλημα! Αυτό δεν σημαίνει βέβαια οτι θα καταθέσουμε τα όπλα, αλλά μην ελπίζουμε και πολλά... :(
 

KTsepas

Κωνσταντίνος Ε. Τσέππας
#17
Πρέπει να καταλάβουν μερικοί ιεροψάλτες οτι όλα στην λατρεία πλέον έχουν χάσει το νόημά τους. Γίνονται για να γίνονται. Δεν υπαρχεί ελπίδα για επίστροφή στην Παράδοση. Ο λαός (και ο κλήρος) είναι αποίμαντος πολλά χρόνια και κανείς δεν είναι πρόθυμος να ξεβολευτεί. Η αρτοκλασία είναι ένα απο τα εκατοντάδες προβλήματα χώρια των προβλημάτων που υπάρχουν στην ποιμαντική στην οργάνωση, στα οικονομικά κ.λ.. Έχουμε υπαρξιακό πρόβλημα! Αυτό δεν σημαίνει βέβαια οτι θα καταθέσουμε τα όπλα, αλλά μην ελπίζουμε και πολλά... :(
Αν δεν υπάρχει ελπίδα, τότε να σηκωθούμε να φύγουμε...
Αν σηκωθούμε να φύγουμε από τα αναλόγια όμως... τότε... καταθέτουμε τα όπλα...!!!
Νομίζω ότι υπάρχει ελπίδα... αρκεί να το πιστεύψουμε και να γίνουμε ενεργοί προς αυτή την κατεύθυνση...!!! Το "στραβό" ή το "λάθος" να το συζητήσουμε με τον ιερέα ή με τον συνάδελφο και να το διορθώσουμε...!!!
Εχω υπόψιν μου περιπτώσεις και έτσι και "γιουβέτσι" που λέμε.... δλδ έχω συναντήσει ιερείς οι οποίοι λειτουργούν άκρως εγωιστικά και αλλάζουν το τυπικό και την παράδοση κατά το δοκούν, και έχω συναντήσει και ιερείς οι οποίοι είναι άκρως συγκαταβατικοί, ακούν αυτό που τους λές και συμφωνούν ή διαφωνούν αλλά με επιχειρήματα...!!!
Ας μην τα βλέπουμε όλα μαύρα...!!!
Ας αναδείξουμε τις εξαιρέσεις αφού οι περιπτώσεις των "σωστών" είναι λιγότερες...!!!!
Αλλιώς;;; Τι κάνουμε συνάδελφε;;; Μιά τρύπα στο νερό;;;
 
Top