[Ανακοίνωση] Ανθολογία της Θείας Λειτουργίας, τόμος πρώτος

Panagiotis

Γενικός συντονιστής
#1
Σας ενημερώνω ότι η Ι. Μονή Χιλανδαρίου εξέδωσε το βιβλίο "Ανθολογία της Θείας Λειτουργίας, τόμος πρώτος," γραμμένο από τον κ. Ιγκόρ Zirojević, το οποίο είναι επίσης το πρώτο σερβικό βιβλίο βυζαντινής μουσικής στην ιστορία! Το βιβλίο μπορεί να αγοραστεί από χθες στο περίπτερο της μονής Χιλανδαρίου στην Έκθεση Βιβλίου Βελιγραδίου.
Το βιβλίο αρχίζει με ευλογία του Παναγιωτάτου Οικουμενικού Πατριάρχη κ.κ. Βαρθολομαίου, χαιρετισμό από τον ηγούμενο της Μονής Χιλανδαρίου αρχιμανδρίτη π. Μεθόδιο, πρόλογο και εισαγωγή του συγγραφέα, το οποίο αποτελείται από δύο άρθρα: Η ψαλμωδία στη Θεία Λειτουργία (με την επιμέλεια του Θεοφιλεστάτου Επισκόπου Kruševac κ. Δαυίδ) και την παρουσίαση των περιεχομένων (όλα τα κείμενα είναι στα σερβικά, ρωσικά και βουλγαρικά) και εξαιρετικά πλούσιο ρεπερτόριο από ύμνους κατά την υποδοχή του επισκόπου μέχρι τις εκτενείς προ του Χερουβικού ύμνου. Αυτή η έκδοση δεν μας φέρνει μόνο ένα πολύ μεγάλο αριθμό των συνθέσεων που έχουν γραφτεί απευθείας στη σλαβονική γλώσσα, αλλά και ένα μεγάλο αριθμό των μεταφράσεων ελληνικών συνθέσεων, μερικές από τις οποίες δεν είναι μόνο η πρώτη φορά που διασκευάζονται στην σλαβονική, αλλά η πρώτη φορά που δημοσιεύονται γενικά. Αξίζει να σημειωθεί ότι το κείμενο είναι διακοσμημένο με βυζαντινές βινιέτες και διακοσμητικά αρχικά γράμματα, και είναι τυπωμένο με το πρότυπο των παλαιών μουσικών χειρογράφων, σε μαύρο και κόκκινο χρώμα.
Το βιβλίο αποτελείται από 14 κεφάλαια. Το δεύτερο μέρος της Εισαγωγής περιλαμβάνει σχόλια (μουσικολογικά, ιστορικά, μορφολογικά, θεωρητικά, λειτουργιολογικά), καθώς και βιογραφίες των συνθετών των οποίων οι συνθέσεις περιλαμβάνονται στο έργο.
Το βιβλίο είναι σε μέγεθος Α4, με πολυτελές σκληρό εξώφυλλο και έχει 614 σελίδες!
Ο κ. Zirojević (γεν. 1977) ζει και εργάζεται στην Αθήνα και έχει λάβει δίπλωμα από το ωδείο «Νικ. Σκαλκώτας» με τον κ. Κων. Αγγελίδη και έχει κάνει και μεταπτυχιακές σπουδές στο ωδείο Αθηνών με τον κ. Γ. Κωνσταντίνου. Έχει διδάξει την ψαλτική σε πολλές μονές της Σερβίας και στη Μονή Χιλανδαρίου.

Περισσότερα για το βιβλίο και τον συγγραφέα βλ. εδώ http://radiosvetigora.wordpress.com/2012/10/22/игор-зиројевић-антологија-божанстве/
(στη σερβική γλώσσα).
 

domesticus

Lupus non curat numerum ovium
#2
Σας ενημερώνω ότι η Ι. Μονή Χιλανδαρίου εξέδωσε το βιβλίο "Ανθολογία της Θείας Λειτουργίας, τόμος πρώτος," γραμμένο από τον κ. Ιγκόρ Zirojević, το οποίο είναι επίσης το πρώτο σερβικό βιβλίο βυζαντινής μουσικής στην ιστορία! Το βιβλίο μπορεί να αγοραστεί από χθες στο περίπτερο της μονής Χιλανδαρίου στην Έκθεση Βιβλίου Βελιγραδίου.
Το βιβλίο αρχίζει με ευλογία του Παναγιωτάτου Οικουμενικού Πατριάρχη κ.κ. Βαρθολομαίου, χαιρετισμό από τον ηγούμενο της Μονής Χιλανδαρίου αρχιμανδρίτη π. Μεθόδιο, πρόλογο και εισαγωγή του συγγραφέα, το οποίο αποτελείται από δύο άρθρα: Η ψαλμωδία στη Θεία Λειτουργία (με την επιμέλεια του Θεοφιλεστάτου Επισκόπου Kruševac κ. Δαυίδ) και την παρουσίαση των περιεχομένων (όλα τα κείμενα είναι στα σερβικά, ρωσικά και βουλγαρικά) και εξαιρετικά πλούσιο ρεπερτόριο από ύμνους κατά την υποδοχή του επισκόπου μέχρι τις εκτενείς προ του Χερουβικού ύμνου. Αυτή η έκδοση δεν μας φέρνει μόνο ένα πολύ μεγάλο αριθμό των συνθέσεων που έχουν γραφτεί απευθείας στη σλαβονική γλώσσα, αλλά και ένα μεγάλο αριθμό των μεταφράσεων ελληνικών συνθέσεων, μερικές από τις οποίες δεν είναι μόνο η πρώτη φορά που διασκευάζονται στην σλαβονική, αλλά η πρώτη φορά που δημοσιεύονται γενικά. Αξίζει να σημειωθεί ότι το κείμενο είναι διακοσμημένο με βυζαντινές βινιέτες και διακοσμητικά αρχικά γράμματα, και είναι τυπωμένο με το πρότυπο των παλαιών μουσικών χειρογράφων, σε μαύρο και κόκκινο χρώμα.
Το βιβλίο αποτελείται από 14 κεφάλαια. Το δεύτερο μέρος της Εισαγωγής περιλαμβάνει σχόλια (μουσικολογικά, ιστορικά, μορφολογικά, θεωρητικά, λειτουργιολογικά), καθώς και βιογραφίες των συνθετών των οποίων οι συνθέσεις περιλαμβάνονται στο έργο.
Το βιβλίο είναι σε μέγεθος Α4, με πολυτελές σκληρό εξώφυλλο και έχει 614 σελίδες!
Ο κ. Zirojević (γεν. 1977) ζει και εργάζεται στην Αθήνα και έχει λάβει δίπλωμα από το ωδείο «Νικ. Σκαλκώτας» με τον κ. Κων. Αγγελίδη και έχει κάνει και μεταπτυχιακές σπουδές στο ωδείο Αθηνών με τον κ. Γ. Κωνσταντίνου. Έχει διδάξει την ψαλτική σε πολλές μονές της Σερβίας και στη Μονή Χιλανδαρίου.

Περισσότερα για το βιβλίο και τον συγγραφέα βλ. εδώ http://radiosvetigora.wordpress.com/2012/10/22/игор-зиројевић-антологија-божанстве/
(στη σερβική γλώσσα).
Θὰ ἦταν ἐνδιαφέρον νὰ ἀνεβεῖ μιὰ σελίδα καὶ μόνο, ὄχι παραπάνω.
 

Panagiotis

Γενικός συντονιστής
#3
Θὰ ἦταν ἐνδιαφέρον νὰ ἀνεβεῖ μιὰ σελίδα καὶ μόνο, ὄχι παραπάνω.
Τον Δεσπότην και Αρχιερέα, ήχος βαρύς

Υ.Γ. Άλλες σελίδες δεν έχω, διότι δεν έχω λάβει ακόμη το βιβλίο! :D
 

Attachments

domesticus

Lupus non curat numerum ovium
#6
Ἡ ὀξεία δὲν μὲ χαλάει, ἄλλωστε τὴν ἔχει καὶ ὁ Ἐφέσιος.

Χάρηκα πάντως ποὺ δὲν φαίνεται, τουλάχιστον ἄν κρίνω ἀπὸ τὸ δείγμα, νὰ σημειώνεται ἡ γνωστὴ ἀφθονία ὑφεσοδιέσεων τῶν δασκάλων τοῦ κ.Zirojević.

Ἐνθαρρυντικὸ σημείο γιὰ τὴν ἔκδοση.
 

haris1963

παλαιότατο μέλος
#7
Ἡ ὀξεία δὲν μὲ χαλάει, ἄλλωστε τὴν ἔχει καὶ ὁ Ἐφέσιος.

Χάρηκα πάντως ποὺ δὲν φαίνεται, τουλάχιστον ἄν κρίνω ἀπὸ τὸ δείγμα, νὰ σημειώνεται ἡ γνωστὴ ἀφθονία ὑφεσοδιέσεων τῶν δασκάλων τοῦ κ.Zirojević.
Μη... χαίρεσαι και τόσο!
'Οταν αλλοιώνεται ένα τόσο κλασικό κείμενο (και δεν εννοώ από τις "οξείες"), φαντάσου τι θα γίνεται σε άλλα...:(
 

dimskrekas

Δημήτρης Σκρέκας
#8
Μη... χαίρεσαι και τόσο!
'Οταν αλλοιώνεται ένα τόσο κλασικό κείμενο (και δεν εννοώ από τις "οξείες"), φαντάσου τι θα γίνεται σε άλλα...:(

Πονάει θεματισμός....βγάζει θεματισμό(ς)....
 
E

emakris

Guest
#9
Έχω γνωρίσει προσωπικά τον συγγραφέα και είναι εξαιρετικός συνάδελφος, με πολλές γνώσεις και ιδιαίτερο ζήλο. Ως προς τα υπόλοιπα, δεν θα κάνω κάποιο ειδικό σχόλιο, θα πω όμως ότι στενοχωριέμαι. Στενοχωριέμαι όταν σε τέτοια φιλόδοξα έργα, που πιθανόν να δημιουργήσουν και κάποια παράδοση στο μέλλον, υπεισέρχονται εφήμερες μουσικοθεωρητικές αντιλήψεις, διεκδικώντας την καταξίωσή τους ως κλασικές και παραδεδομένες.
 

dimskrekas

Δημήτρης Σκρέκας
#10
Έχω γνωρίσει προσωπικά τον συγγραφέα και είναι εξαιρετικός συνάδελφος, με πολλές γνώσεις και ιδιαίτερο ζήλο. Ως προς τα υπόλοιπα, δεν θα κάνω κάποιο ειδικό σχόλιο, θα πω όμως ότι στενοχωριέμαι. Στενοχωριέμαι όταν σε τέτοια φιλόδοξα έργα, που πιθανόν να δημιουργήσουν και κάποια παράδοση στο μέλλον, υπεισέρχονται εφήμερες μουσικοθεωρητικές αντιλήψεις, διεκδικώντας την καταξίωσή τους ως κλασικές και παραδεδομένες.
σαφής...
 

domesticus

Lupus non curat numerum ovium
#11
Μη... χαίρεσαι και τόσο!
'Οταν αλλοιώνεται ένα τόσο κλασικό κείμενο (και δεν εννοώ από τις "οξείες"), φαντάσου τι θα γίνεται σε άλλα...:(
Γίνου σαφἐστερος, ἐννοεῖς τὴν ἔλλειψη τῆς φθορᾶς τοῦ μαλακοῦ χρώματος;

Πάντως πρόσεξα καὶ ἰσάκι, μᾶλλον βιάστηκα νὰ μιλήσω ἤ καλύτερα νὰ γράψω ... Τέλος πάντων, ὀψόμεθα ...
 

Panagiotis

Γενικός συντονιστής
#12
Ο κ. Zirojević ήρθε για σπουδές ψαλτικής στην Αθήνα το 1997. Εάν είχε σπουδάσει ψαλτική ενωρίτερα πιθανόν να μάθαινε κάτι άλλο (όπως π.χ. εγώ! :rolleyes:) Εάν είχε σπουδάσει ψαλτική σε κάποια άλλη πόλη και πάλι ίσως να μάθαινε κάτι άλλο. Το γιατί κάποια "σχολή" έχει ευρύτατη διάδοση εκτός συνόρων δεν είναι του παρόντος να αναλυθεί. Το γεγονός παραμένει ένα: η έκδοση του βιβλίου και η, συν Θεώ, χρήση του στην ομόδοξη χώρα (και πιθανόν και σε άλλες σλαβόφωνες χώρες, ας μην ξεχνούμε όσα έχω γράψει περί διαφορετικής προφοράς της σλαβονικής από χώρα σε χώρα).

Εγώ αν και δεν έχω (και δεν σκοπεύω να αποκτήσω! :rolleyes:) το στυλ συγκεκριμένης σχολής που χρησιμοποιεί οξείες και αμέτρητες υφεσοδιέσεις, χάρηκα χαράν μεγάλην σφόδρα για την εν λόγω έκδοση, όπως θα χαιρόμουν και για οποιαδήποτε ψαλτική έκδοση σε ξένη γλώσσα, ανεξαιρέτως οξειών και σημείων αλλοιώσεως. Και σε όποιον διαφωνεί με τον τρόπο και το ύφος του συγκεκριμένου έργου ή της διδασκαλίας της ψαλτικής γενικά στη Σερβία, η λύση που έχω να προτείνω είναι πολύ συγκεκριμένη: να εκδώσει εκείνος κάτι και να προχωρήσει στη διδασκαλία του! :rolleyes: Σας διαβεβαιώνω ότι τόσο στη Σερβία όσο και σε άλλες χώρες της ανατολικής Ευρώπης υπάρχει μεγάλο ενδιαφέρον και όρεξη για εκμάθηση της ψαλτικής και χωράνε όλοι: μέχρι και εγώ που όπως φαίνεται σε κάποια φωτογραφία στο προφίλ μου γράφω παραλλαγή στον πίνακα και έχω αρμόνιο στην έδρα!

Και ως εδώ έγραψα ως Παναγιώτης. Ας γράψω όμως και κάτι σαν γενικός συντονιστής: παρακαλώ θερμώς η ανακοίνωση για την έκδοση του βιβλίου αυτού να μην καταστεί πεδίον μάχης μεταξύ των αιωνίων αντιπάλων. Ευχαριστώ για τη συνεργασία και καλό ξημέρωμα!
 

domesticus

Lupus non curat numerum ovium
#13
Ο κ. Zirojević ήρθε για σπουδές ψαλτικής στην Αθήνα το 1997. Εάν είχε σπουδάσει ψαλτική ενωρίτερα πιθανόν να μάθαινε κάτι άλλο (όπως π.χ. εγώ! :rolleyes:) Εάν είχε σπουδάσει ψαλτική σε κάποια άλλη πόλη και πάλι ίσως να μάθαινε κάτι άλλο. Το γιατί κάποια "σχολή" έχει ευρύτατη διάδοση εκτός συνόρων δεν είναι του παρόντος να αναλυθεί. Το γεγονός παραμένει ένα: η έκδοση του βιβλίου και η, συν Θεώ, χρήση του στην ομόδοξη χώρα (και πιθανόν και σε άλλες σλαβόφωνες χώρες, ας μην ξεχνούμε όσα έχω γράψει περί διαφορετικής προφοράς της σλαβονικής από χώρα σε χώρα).

Εγώ αν και δεν έχω (και δεν σκοπεύω να αποκτήσω! :rolleyes:) το στυλ συγκεκριμένης σχολής που χρησιμοποιεί οξείες και αμέτρητες υφεσοδιέσεις, χάρηκα χαράν μεγάλην σφόδρα για την εν λόγω έκδοση, όπως θα χαιρόμουν και για οποιαδήποτε ψαλτική έκδοση σε ξένη γλώσσα, ανεξαιρέτως οξειών και σημείων αλλοιώσεως. Και σε όποιον διαφωνεί με τον τρόπο και το ύφος του συγκεκριμένου έργου ή της διδασκαλίας της ψαλτικής γενικά στη Σερβία, η λύση που έχω να προτείνω είναι πολύ συγκεκριμένη: να εκδώσει εκείνος κάτι και να προχωρήσει στη διδασκαλία του! :rolleyes: Σας διαβεβαιώνω ότι τόσο στη Σερβία όσο και σε άλλες χώρες της ανατολικής Ευρώπης υπάρχει μεγάλο ενδιαφέρον και όρεξη για εκμάθηση της ψαλτικής και χωράνε όλοι: μέχρι και εγώ που όπως φαίνεται σε κάποια φωτογραφία στο προφίλ μου γράφω παραλλαγή στον πίνακα και έχω αρμόνιο στην έδρα!

Δηλαδὴ ὅ,τι νὰ 'ναι, ὅπως νὰ 'ναι, ὅλα τὰ δεχόμαστε ὅλα τὰ καταπίνουμε, χωρὶς καμία ἀναζήτηση ἤ κριτικὴ σκέψη. Ἀρκεῖ νὰ μᾶς προσκαλέσουν καὶ νὰ μᾶς φιλοξενήσουν. Πέραν αὐτοῦ ὅλα τὰ σφάζουμε ὅλα τὰ μαχαιρώνουμε, ἀρκεῖ νὰ ψελλίζουμε παβουγαδι ἀσχέτως πὼς.

Ἄν στραβὰ ἀρχίσει κάτι, ποτὲ δὲν ξέρεις ποῦ καὶ πὼς θὰ καταλήξει. Δὲν πειράζει ὅμως ἀρκεῖ νὰ βαυκαλιζόμαστε καὶ αὐταπατώμαστε πὼς διαδίδουμε τὴν λεγόμενη «ψαλτικὴ» στὶς ὁμόδοξες χῶρες.

Ὅταν θὰ ἀρχίσουν νὰ φαίνονται διαφορὲς μὲ τὰ βουλγαρικὰ μουσικὰ βιβλία ποὺ παλαιόθεν ἐκδίδονται τότε θὰ ἀρχίσουμε νὰ ἀναρωτιόμαστε. Ἑκτὸς κι ἄν κάνω λάθος ...
 

tsak77

Χρῆστος Τσακίρογλου
#14
Ο καθένας αυτό που γνωρίζει, αυτό θεωρεί και σωστό, οπότε αν μη τι άλλο πιστεύω ότι στους εκτός Ελλάδας πρέπει να είμαστε λίγο πιο επιεικείς. Σίγουρα η κριτική είναι θεμιτή (μάλιστα θα πρότεινα για την ακρίβεια της αρχειοθέτησης η όποια υποσυζήτηση να μεταφερθεί στις βιβλιοκριτικές), αλλά και για την αποφυγή του όποιου πιθανού σκανδαλισμού από τους Σέρβους αδελφούς μας, να διευκρινήσουμε - θυμίσουμε με όλο το σεβασμό, την αγάπη και την κατανόηση στην δυσκολία επαφής με πηγές (αν και με το διαδίκτυο αρκεί μόνο η θέληση) ότι πέρα από τον Καρά ή τον κάθε Καρά υπάρχει ο επίσημος θεωρητικός οδηγός της νέας γραφής από τον εισηγητή της, ο οποίος με όσο πιο κατανοητό τρόπο γίνεται, διαχωρίζει τουλάχιστον στη γραφή το παρελθόν με το παρόν, οριοθετόντας μαζί με τους εξηγητές Γρηγόριο και Χουρμουζιο πως και με τη χρήση ποιων συμβόλων πρέπει να γράφεται η νέα γραφή.

Φυσικά όλα βρίσκονται υπό αμφισβήτηση στην έρευνα, το θέμα είναι: Η έρευνα πρέπει να φτάνει στα αναλόγια ή το όποιο αποτέλεσμά της; Διότι ούτε στα φαρμακεία μας δείχνουν τα βήματα παρασκευής της αντιβίωσης, ούτε στα super markets μας δείχνει κανείς την πορεία του ζαμπόν μέχρι να το βάλουμε στο καλάθι μας. Γιατί αυτό πρέπει να συμβαίνει στα βιβλιοπωλεία μας; Εκτός κι αν η έρευνα έχει καταλήξει πλέον στη θεσμοθέτηση της οξείας μεταξύ των χαρακτήρων ανάβασης και έχω μείνει πίσω.

Όπως και νάχει όμως, η προσπάθεια είναι αξιέπαινη, τουλάχιστον στο επίπεδο γραφής της ψαλτικής σε άλλες γλώσσες. Πάντως εύχομαι επιτέλους κάποια στιγμή να υπάρξει ένας ενιαίος τρόπος γραφής αυτής της τέχνης, επίσημος και αποδεκτός από όλους, όχι αλά amstel διότι έτσι μας αρέσει, αλλά διότι έτσι αποφάσισαν αυτοί που μας την παρέδωσαν. Σε άλλη περίπτωση, να κάτσουν κάτω οι ειδήμονες, να βγάλουν νέα θεωρία και να ορίσουν πως πρέπει να γράφουμε την ψαλτική και εφόσον όλα αυτά καθοριστούν και με την βούλα της επίσημης Εκκλησίας, όλοι θα κάνουμε υπακοή τυπώνοντας νέα βιβλία ή εκδίδοντας τις προσωπικές μας ιδέες και δημιουργίες στον επίσημο πλέον τρόπο μουσικής γραφής.

Υ.Γ. Μεταξύ άσχετου και σχετικού: Τα θεωρητικά της Ευρωπαϊκής μουσικής δεν διαφέρουν σε δομικά μουσικά σημεία, παρά μόνο στον τρόπο προσέγγισης της εννιαίας μουσικής και το πως θα τη σερβίρουν στο μαθητή και όχι αυτός ο αχταρμάς, όπου άλλα διαστήματα λέει ότι έχει ο τάδε ήχος ο μεν θεωρητικός, άλλα ο δε κλπ. Μετά τους χλευάζουμε ότι αυτοί δεν έχουν το θησαυρό μας.Βλέπω κι εμάς, τους κατόχους του...
 
Last edited:

domesticus

Lupus non curat numerum ovium
#15

....

Ὅταν θὰ ἀρχίσουν νὰ φαίνονται διαφορὲς μὲ τὰ βουλγαρικὰ μουσικὰ βιβλία ποὺ παλαιόθεν ἐκδίδονται τότε θὰ ἀρχίσουμε νὰ ἀναρωτιόμαστε. Ἑκτὸς κι ἄν κάνω λάθος ...
Γιὰ νὰ κάνουμε καὶ μια σύγκριση ἐκ τοῦ προχείρου. Παραθέτω τὴν ἔκδοση στὴ Σόφια τοῦ Ilia Atanasov, Strasna Sedmica I Pashata, 1941, ἀπὸ τὴν δική μας σελίδα http://analogion.com/SlavonicBooks.html.

Ἁπ' ὅτι φαίνεται μετὰ τοὺς παιάνες καὶ διθυράμβους προσγειωνόμαστε στὴν πεζὴ πραγματικότητα ποὺ ἀντιμετωπίζουμε στο Ψαλτολόγιο χρόνια τώρα.
 

Attachments

#16
Σας ενημερώνω ότι η Ι. Μονή Χιλανδαρίου εξέδωσε το βιβλίο "Ανθολογία της Θείας Λειτουργίας, τόμος πρώτος," γραμμένο από τον κ. Ιγκόρ Zirojević, το οποίο είναι επίσης το πρώτο σερβικό βιβλίο βυζαντινής μουσικής στην ιστορία! Το βιβλίο μπορεί να αγοραστεί από χθες στο περίπτερο της μονής Χιλανδαρίου στην Έκθεση Βιβλίου Βελιγραδίου.
Το βιβλίο αρχίζει με ευλογία του Παναγιωτάτου Οικουμενικού Πατριάρχη κ.κ. Βαρθολομαίου, χαιρετισμό από τον ηγούμενο της Μονής Χιλανδαρίου αρχιμανδρίτη π. Μεθόδιο, πρόλογο και εισαγωγή του συγγραφέα, το οποίο αποτελείται από δύο άρθρα: Η ψαλμωδία στη Θεία Λειτουργία (με την επιμέλεια του Θεοφιλεστάτου Επισκόπου Kruševac κ. Δαυίδ) και την παρουσίαση των περιεχομένων (όλα τα κείμενα είναι στα σερβικά, ρωσικά και βουλγαρικά) και εξαιρετικά πλούσιο ρεπερτόριο από ύμνους κατά την υποδοχή του επισκόπου μέχρι τις εκτενείς προ του Χερουβικού ύμνου. Αυτή η έκδοση δεν μας φέρνει μόνο ένα πολύ μεγάλο αριθμό των συνθέσεων που έχουν γραφτεί απευθείας στη σλαβονική γλώσσα, αλλά και ένα μεγάλο αριθμό των μεταφράσεων ελληνικών συνθέσεων, μερικές από τις οποίες δεν είναι μόνο η πρώτη φορά που διασκευάζονται στην σλαβονική, αλλά η πρώτη φορά που δημοσιεύονται γενικά. Αξίζει να σημειωθεί ότι το κείμενο είναι διακοσμημένο με βυζαντινές βινιέτες και διακοσμητικά αρχικά γράμματα, και είναι τυπωμένο με το πρότυπο των παλαιών μουσικών χειρογράφων, σε μαύρο και κόκκινο χρώμα.
Το βιβλίο αποτελείται από 14 κεφάλαια. Το δεύτερο μέρος της Εισαγωγής περιλαμβάνει σχόλια (μουσικολογικά, ιστορικά, μορφολογικά, θεωρητικά, λειτουργιολογικά), καθώς και βιογραφίες των συνθετών των οποίων οι συνθέσεις περιλαμβάνονται στο έργο.
Το βιβλίο είναι σε μέγεθος Α4, με πολυτελές σκληρό εξώφυλλο και έχει 614 σελίδες!

Ο κ. Zirojević (γεν. 1977) ζει και εργάζεται στην Αθήνα και έχει λάβει δίπλωμα από το ωδείο «Νικ. Σκαλκώτας» με τον κ. Κων. Αγγελίδη και έχει κάνει και μεταπτυχιακές σπουδές στο ωδείο Αθηνών με τον κ. Γ. Κωνσταντίνου. Έχει διδάξει την ψαλτική σε πολλές μονές της Σερβίας και στη Μονή Χιλανδαρίου.

Περισσότερα για το βιβλίο και τον συγγραφέα βλ. εδώ http://radiosvetigora.wordpress.com/2012/10/22/игор-зиројевић-антологија-божанстве/
(στη σερβική γλώσσα).
Συγχαρητήρια στην Ι. Μονή Χιλανδαρίου και στον αγαπητό συνάδελφο κ. Ιγκόρ Zirojević!!

Απο τη φαίνετε, πρόκειται για εντυπωσιακό κατόρθωμα σε ψιλή ποιότητα.

Και εις ανώτερα!! Αναμένουμε κ' άλλα βιβλία, άρθρα (τα δυο άρθρα του συγγραφέα στο βιβλίο με ενδιαφέρουν αλλά μάλλον είναι μόνο στα Σερβικά), CD, DVD κ.α.

Καλή δύναμη στην Ι. Μονή Χιλανδαρίου και στον κ. Ιγκόρ Zirojević!!

Οι συνθήκες από όλες τις πλευρές απαίσιες, αλλά η αγάπη και ο ζήλος για την βυζαντινή μουσική ανεξάντλητοι.

Με εκτίμηση,
Τάσος

 

Igor Zirojevic

Νέο μέλος
#17
Έχω γνωρίσει προσωπικά τον συγγραφέα και είναι εξαιρετικός συνάδελφος, με πολλές γνώσεις και ιδιαίτερο ζήλο. Ως προς τα υπόλοιπα, δεν θα κάνω κάποιο ειδικό σχόλιο, θα πω όμως ότι στενοχωριέμαι. Στενοχωριέμαι όταν σε τέτοια φιλόδοξα έργα, που πιθανόν να δημιουργήσουν και κάποια παράδοση στο μέλλον, υπεισέρχονται εφήμερες μουσικοθεωρητικές αντιλήψεις, διεκδικώντας την καταξίωσή τους ως κλασικές και παραδεδομένες.
Κατ'αρχήν, να ευχαριστήσω τον Παναγιώτη για την δημοσίευση.

Στάθη, σε ευχαριστώ πολύ για τα καλά σου λόγια, και για την σωστή τοποθέτηση!

Αδέλφια μου, νομίζω πώς θα ήταν καλό πρώτα να πάρετε το βιβλίο, να το διαβάσετε καλά καλά (εννοώ και τα εισαγωγικά κείμενα), και μετά να κρίνετε. Αλλιώς, δεν νομίζω να μπορεί κανείς να παρεί στα σοβαρά την κριτική σας (για το έργο το οποίο δεν το είδατε καν!). Όταν το δείτε ολόκληρο, και όταν το δείτε χωρίς εμπάθεια, να συζιτήσουμε ό,τι ψαλτικό ή μουσικολογικό θέμα προκύπτει, με κριτήρια σοβαρά, εννοείται. Ευχαριστώ!

Ευχαριστώ, κατ' αρχήν, όλους για τα σχόλεια. Δεν περίμενα να τραβίξει το βιβλίο μου τόση προσοχή στην Ελλάδα, να είμαι ειλικρηνής! :) Δεν θα ήθελα, σε καμιά περίπτωση, να γίνει και αυτή ανάρτηση του αγαπιτού Παναγίωτη αφορμή για όλα εκείνα που συχνά γίνοντα στο Ψαλτολόγιον. Θα σας παρακαλούσα, όμως, να διβάσεται όλα τα κέιμενα του βιβλίου (και τα εισαγωγικά, τα οποία υπάρχουν στα σερβικά, ρωσσικά και βουλγάρικα, και τα μουσικά). Όμως, όλα. Και χωρίς εμπάθεια, την οποίαν μερικοί από σας φανερόνουν. Διότι, ούτε καλοπροέρετο, ούτε φρόνιμο είναι να κρίνεις κάτι το οποίο δεν έχεις δεί καν εξ ολοκλήρου. είδατε την μία μόνο σελίδα από τις 614, και βγάλατε συμπεράσματα; Δεν μου μιάζει με σοβαρότητα και υπευθυνότητα αυτό! Διαβάστε τα, λοιπόν, διαβάστε και τα εισαγωγικά κείμενα, το ξαναλέω, και μιλάμε μετά για όποιο θέμα. πριν το κάνεται αυτό, δεν έχει νόημα καμιά συζίτηση, διότι, προφανώς, λέγονται αυτά πού ο καθένας έχει τον καϊμό να πεί, ασχέτως από τη αφορμή. Ως προς την σύγκριση με την βουλγάρικη έκδοση (πέρα από όλα όσα για το θέμα αυτό γράφω στην εισαγωγή. και και στα σχόλεια και του συγκεκριμένου κομματιού στο βιβλιό) ερωτώ: Ποιός σας είπε ότι αυτή μεταγλώττηση η οποία βρίσκεται στη βουλγάρικη έκδοση είναι η πιό καλή και πιό σωστή δυνατή; ΚΑι με ποιά κριτήρια είναι, άν είναι; Και το "παλαιόθεν εκδίδονται", δεν σημαίνει ότι είναι και χωρίς λάθοι, και μάλιστα πολλά και χονδρά, και ότι δεν θέλουν μιά θεώρηση κριτική, η οποία, τουλάχιστον από εμένα, έχει γίνει. Οπότε, μην τρέχεται να κρίνεται χωρίς να δείτε προσεχτικά, θα έλεγα και καλοπροέρετα, το βιβλίο. Εξ άλλου, Είπε πολύ σωστά κάποιος από τους κριτές"ὅ,τι νὰ 'ναι, ὅπως νὰ 'ναι, ὅλα τὰ δεχόμαστε ὅλα τὰ καταπίνουμε, χωρὶς καμία ἀναζήτηση ἤ κριτικὴ σκέψη. Ἀρκεῖ νὰ μᾶς προσκαλέσουν καὶ νὰ μᾶς φιλοξενήσουν. Πέραν αὐτοῦ ὅλα τὰ σφάζουμε ὅλα τὰ μαχαιρώνουμε, ἀρκεῖ νὰ ψελλίζουμε παβουγαδι ἀσχέτως πὼς.". Ε, κάντε, λοιπόν, πρώτοι εσείς αυτά που προτείνεται και απαιτήται από τους άλλους. Ευχαριστώ!
 
Last edited by a moderator:

domesticus

Lupus non curat numerum ovium
#18
Κατ'αρχήν, να ευχαριστήσω τον Παναγιώτη για την δημοσίευση.

Στάθη, σε ευχαριστώ πολύ για τα καλά σου λόγια, και για την σωστή τοποθέτηση!

Αδέλφια μου, νομίζω πώς θα ήταν καλό πρώτα να πάρετε το βιβλίο, να το διαβάσετε καλά καλά (εννοώ και τα εισαγωγικά κείμενα), και μετά να κρίνετε. Αλλιώς, δεν νομίζω να μπορεί κανείς να παρεί στα σοβαρά την κριτική σας (για το έργο το οποίο δεν το είδατε καν!). Όταν το δείτε ολόκληρο, και όταν το δείτε χωρίς εμπάθεια, να συζιτήσουμε ό,τι ψαλτικό ή μουσικολογικό θέμα προκύπτει, με κριτήρια σοβαρά, εννοείται. Ευχαριστώ!

Ευχαριστώ, κατ' αρχήν, όλους για τα σχόλεια. Δεν περίμενα να τραβίξει το βιβλίο μου τόση προσοχή στην Ελλάδα, να είμαι ειλικρηνής! :) Δεν θα ήθελα, σε καμιά περίπτωση, να γίνει και αυτή ανάρτηση του αγαπιτού Παναγίωτη αφορμή για όλα εκείνα που συχνά γίνοντα στο Ψαλτολόγιον. Θα σας παρακαλούσα, όμως, να διβάσεται όλα τα κέιμενα του βιβλίου (και τα εισαγωγικά, τα οποία υπάρχουν στα σερβικά, ρωσσικά και βουλγάρικα, και τα μουσικά). Όμως, όλα. Και χωρίς εμπάθεια, την οποίαν μερικοί από σας φανερόνουν. Διότι, ούτε καλοπροέρετο, ούτε φρόνιμο είναι να κρίνεις κάτι το οποίο δεν έχεις δεί καν εξ ολοκλήρου. είδατε την μία μόνο σελίδα από τις 614, και βγάλατε συμπεράσματα; Δεν μου μιάζει με σοβαρότητα και υπευθυνότητα αυτό! Διαβάστε τα, λοιπόν, διαβάστε και τα εισαγωγικά κείμενα, το ξαναλέω, και μιλάμε μετά για όποιο θέμα. πριν το κάνεται αυτό, δεν έχει νόημα καμιά συζίτηση, διότι, προφανώς, λέγονται αυτά πού ο καθένας έχει τον καϊμό να πεί, ασχέτως από τη αφορμή. Ως προς την σύγκριση με την βουλγάρικη έκδοση (πέρα από όλα όσα για το θέμα αυτό γράφω στην εισαγωγή. και και στα σχόλεια και του συγκεκριμένου κομματιού στο βιβλιό) ερωτώ: Ποιός σας είπε ότι αυτή μεταγλώττηση η οποία βρίσκεται στη βουλγάρικη έκδοση είναι η πιό καλή και πιό σωστή δυνατή; ΚΑι με ποιά κριτήρια είναι, άν είναι; Και το "παλαιόθεν εκδίδονται", δεν σημαίνει ότι είναι και χωρίς λάθοι, και μάλιστα πολλά και χονδρά, και ότι δεν θέλουν μιά θεώρηση κριτική, η οποία, τουλάχιστον από εμένα, έχει γίνει. Οπότε, μην τρέχεται να κρίνεται χωρίς να δείτε προσεχτικά, θα έλεγα και καλοπροέρετα, το βιβλίο. Εξ άλλου, Είπε πολύ σωστά κάποιος από τους κριτές"ὅ,τι νὰ 'ναι, ὅπως νὰ 'ναι, ὅλα τὰ δεχόμαστε ὅλα τὰ καταπίνουμε, χωρὶς καμία ἀναζήτηση ἤ κριτικὴ σκέψη. Ἀρκεῖ νὰ μᾶς προσκαλέσουν καὶ νὰ μᾶς φιλοξενήσουν. Πέραν αὐτοῦ ὅλα τὰ σφάζουμε ὅλα τὰ μαχαιρώνουμε, ἀρκεῖ νὰ ψελλίζουμε παβουγαδι ἀσχέτως πὼς.". Ε, κάντε, λοιπόν, πρώτοι εσείς αυτά που προτείνεται και απαιτήται από τους άλλους. Ευχαριστώ!

Τὸ βιβλίο σας ἄν μπορέσω θὰ τὸ δῶ, γιατὶ σὰν κίνηση εἶνια πολὺ καλὴ καὶ σᾶς συγχαίρω γιὰ τὸν κόπο σας νὰ τὸ ἐκδόσετε.

ΟΜΩΣ ἡ προθυμία δὲν ἀρκεῖ. Τὸ συγκεκριμένο μάθημα ἔχει συζητηθεῖ πάρα πολὺ καὶ στο συγκεκριμένο θέμα ἔχει ἐκφράσει τὶς ἀπόψεις καὶ ὁ δασκαλός σας ὁ κ. Γ. Κωνσταντίνου, μὲ τὸν ὁποῖο καὶ συμφωνεῖτε μιᾶς καὶ παραλείπετε τὴ φθορὰ τοῦ μαλακοῦ χρώματος.

Συνεπῶς ψάλετε σεῖς διάτονο στὸ συγκεκριμένο μάθημα ἐνῶ ὅσοι χρησιμοποιοῦν ἄλλη ἔκδοση ἀπὸ τὴ δική σας θὰ ψάλλουν χρώμα. Προσπαθῆστε τότε ἐπὶ τοῦ αναλογίου νὰ τοὺς ἐξηγῆστε τὰ περι καταχρηστικῆς φθορᾶς κλπ.

Κοινῶς τὰ προβλήματα ποὺ ἔχουν δημιουργηθεῖ στοὺς ἑλληνόφωνους ψάλτες μὲ τὶς ἀπόψεις συγκεκριμένης σχολῆς τώρα σιγὰ σιγὰ μεταφέρονται καὶ στοὺς ἀλλόγλωσσους.

Ὅσο γιὰ τὸ συγκεκριμένο μάθημα ρίξτε μιὰ ματιὰ στὸ ἀνάλογο θέμα, ὅπου ἔχει συζητηθεῖ ἐκτενῶς καὶ μὲ ἀρκετὰ στοιχεία μάλιστα, ἔτσι γιὰ νὰ μὴν ἔχετε μονόπλευρη γνώση

Πάντως σύμφωνα μὲ τὸ βιβλίο σας μᾶλλον δὲν θὰ μορέσουμε νὰ συμψάλλουμε σεῖς μὲ διάτονο καὶ γώ μὲ χρώμα.
 
#19
Στον Domesticus:

Μου λέτε:
Τὸ συγκεκριμένο μάθημα ἔχει συζητηθεῖ πάρα πολὺ καὶ στο συγκεκριμένο θέμα ἔχει ἐκφράσει τὶς ἀπόψεις καὶ ὁ δασκαλός σας ὁ κ. Γ. Κωνσταντίνου, μὲ τὸν ὁποῖο καὶ συμφωνεῖτε μιᾶς καὶ παραλείπετε τὴ φθορὰ τοῦ μαλακοῦ χρώματος.

Και Σας απαντώ με ερώτηση: Η γνώμη αυτή είναι μόνο του κ. Κωνσταντίνου; Ή και κάποιον άλλον, που μπορεί και να μεν είναι "αυτής της σχολής";

Μου λέτε:
Προσπαθῆστε τότε ἐπὶ τοῦ αναλογίου νὰ τοὺς ἐξηγῆστε τὰ περι καταχρηστικῆς φθορᾶς κλπ.

Και Σας απαντώ με ερώτηση: Τα θεωρητικά θέματα εξηγούνται πάνο στο αναλόγιο; Με συγχωρήται, αλλά εμένα με μάθανε στις ακολουθίες να μην μιλάω, αλλά να προσπαθώ να προσεύχομαι. :) Όλα τα άλλα στο μάθημα, όπου εξηγώ όλα τα θέματα με λεπτομέρια. Για αυτό και υπάρχουν τα μαθήματα. Εξ άλλου, επιδή δεν είναι όλοι αυτοί που θα ψάλλουν από αυτό το βιβλίο μαθητές μου, για αυτό και είπα ότι τις θεωριητικές μου απόψεις τις έχω καταγράψει και τεκμηριώσει στην εισαγωγή του βιβλιου. Δεν αναγκάζω κανένα να το δεχθεί. Απλώς, όταν κάποιος θα θέλήσει να κάνει κριτική, θα πρέπει να τεκμηριώσει επιστημονικά αυτά που λέει. Και, πολύ ωραία, θα τα δούμε όλα τα θέματα μαζί, εγώ είμαι πρόθυμος για συζήτηση. Όχι ,όμως, και για περιπου-λογίες και τσακωμούς.

Μου λέτε, να μην πώ μου πέτατε:
"ἔτσι γιὰ νὰ μὴν ἔχετε μονόπλευρη γνώση"

Και Σας ερωτώ: Και που γνωρίζεται Εσείς τί γνώσεις έχω εγώ; Και πόσο μονόπλευρες ή πολύπλευρες είναι; Συγχωρέστε με, αλλά νομίζω πως δίνεται στον εαυτόν Σας πολλά περιθώρια, χωρίς να Σας παίρνει.

Και το τελευταίο:
"Πάντως σύμφωνα μὲ τὸ βιβλίο σας μᾶλλον δὲν θὰ μορέσουμε νὰ συμψάλλουμε σεῖς μὲ διάτονο καὶ γώ μὲ χρώμα."

Πάντως, για να ξέρετε τα "σύμφωνα με το βιβλίο μου", θα ήταν καλό, πιστεύω, κατ' αρχάς να το διαβάσετε... δεν ξέρω για Εσάς, αλλά εγώ πάντως θα χαιρόμουν να συμψάλλουμε σε κάποια Λειτουργία! Όποιος δεν μπορεί να ψάλλει στην Λειτουργία με κάποιον άλλον, λόγω της διαφορετικής άποψης για κάποιο θεωρητικό θέμα... μάλλον χρείαν έχει άλλης φύσεως βοήθειας...
 
S

Sotres

Guest
#20
Σεβαστέ μου π. Igor,
την ευχή σας. Το έργο σας είναι σπουδαιότατο και σημαντικότατο. Καλή συνέχεια!
Με εκτίμηση
Σωτήρης Δεσπότης
 
Top