Αγρυπνία της Παναγίας στη Ιερά Μονή Κωνσταμονίτου

Αντωνης Μιχελουδακης

παλαιόν στρουθίον μονάζον
#41
Γιὰ τοῦ λόγου τὸ ἀληθὲς καὶ εἰς τιμὴν καὶ μόνο τοῦ Ἁγιορειτικοῦ ὕφους...
(Δυστυχῶς ἦτο πολὺ βραχνιασμένος ἐκείνη τὴν ἡμέρα)
Με πολύ καλή διάθεση και επειδή βλέπω να υπάρχει ένας κόσμιος διάλογος σε αυτό το θέμα,πείτε μου για να καταλάβω πραγματικά ,τι βρίσκετε σε αυτό το λεγόμενο αγιονορείτικο ύφος και σας αρέσει.Εγώ το βρίσκω μονότονο αφού έχουμε την επανάληψη ενός και μόνο λαρυγγισμού(ακούστε και θα το καταλάβετε)εκτός και αν σας αρέσει αυτή η μονοτονία.Δεν πιστεύω φίλοι μου ότι έτσι έψαλλαν ανέκαθεν στό Ορος.
 

Hristakis

Παμπάλαιο φθορικό μέλος
#42
Ας μην βιαστούμε όμως να κρίνουμε το Αγιορείτικο ύφος ακούγοντας αυτήν την ηχογράφηση του "Μυστικώς ει Θεοτόκε"...
 

Αντωνης Μιχελουδακης

παλαιόν στρουθίον μονάζον
#43
Ας μην βιαστούμε όμως να κρίνουμε το Αγιορείτικο ύφος ακούγοντας αυτήν την ηχογράφηση του "Μυστικώς ει Θεοτόκε"...
Και βέβαια όχι, απλά αυτός ο τρόπος εκτέλεσης σημερα θεωρείται ότι εκπροσωπεί το γνήσιο αγιονορείτικο ύφος και ακούγοντάς τον μας παραπέμπει στα ακούσματα ενός ξακουστού ψάλτη εκεί ,που κατ΄εμέ εκπροσωπεί μια προσωπική έκφανση της ψαλτικής που όμως μου φαίνεται μονότονη και για αυτό απευθύνομαι και σε σας για να το συζητήσουμε
 
Last edited:

Hristakis

Παμπάλαιο φθορικό μέλος
#44
μας παραπέμπει στα ακούσματα ενός ξακουστού ψάλτη εκεί ,που κατ΄εμέ εκπροσωπεί μια προσωπική έκφανση της ψαλτικής που όμως μου φαίνεται μονότονη
Σεβαστή η άποψη σας για το "μονότονο", διαφωνώ όμως στο ότι "εκπροσωπεί μια προσωπική έκφανση της ψαλτικής"...το ότι δεν υπάρχουν πλέον αρκετοί φορείς του Καρεώτικου ύφους και παρέμεινε σχεδόν μόνο το άκουσμα του διακο Διονύση δεν μας οδηγεί απαραίτητα στο συμπέρασμα ότι ήταν προσωπικό ύφος και μόνο...
Θα ήθελα επίσης να σας καταθέσω μια προσωπική μαρτυρία αλλά και άλλων φίλων συναδέλφων...εκ πρώτης όψεως το λεγόμενο Καρεώτικο ύφος σε αντίθεση με αυτό της ερήμου (το οποίο το λέγαν και "Σμυρνέϊκο" ύφος στο Όρος) φαντάζει λίγο απόκοσμο και αρκετά "άγριο" αν μου επιτρέπεται η έκφραση...το ίδιο ένιωθα και εγώ όταν πρωτοάκουσα διακο Διονύση, π.Γαβριήλ Μαγκαβό αλλά και σύγχρονους συνάμα και ελάχιστους που ανήκουν σε αυτό το ύφος...μετά από λίγη υπομονή όμως ανακαλύπτεις τα χαρίσματα που στηρίζονται στην βιωματικότητα στο λιτό αλλά συνάμα και μεγαλοπρεπές και άλλα πολλά...το ίδιο έζησαν και πολλοί φίλοι μου ψάλτες για να μην σας αναφέρω τι είπα εγώ όταν άκουσα πρώτη φορά διακο Διονύση...:)
 

dimskrekas

Δημήτρης Σκρέκας
#45
Σεβαστή η άποψη σας για το "μονότονο", διαφωνώ όμως στο ότι "εκπροσωπεί μια προσωπική έκφανση της ψαλτικής"...το ότι δεν υπάρχουν πλέον αρκετοί φορείς του Καρεώτικου ύφους και παρέμεινε σχεδόν μόνο το άκουσμα του διακο Διονύση δεν μας οδηγεί απαραίτητα στο συμπέρασμα ότι ήταν προσωπικό ύφος και μόνο...
Θα ήθελα επίσης να σας καταθέσω μια προσωπική μαρτυρία αλλά και άλλων φίλων συναδέλφων...εκ πρώτης όψεως το λεγόμενο Καρεώτικο ύφος σε αντίθεση με αυτό της ερήμου (το οποίο το λέγαν και "Σμυρνέϊκο" ύφος στο Όρος) φαντάζει λίγο απόκοσμο και αρκετά "άγριο" αν μου επιτρέπεται η έκφραση...το ίδιο ένιωθα και εγώ όταν πρωτοάκουσα διακο Διονύση, π.Γαβριήλ Μαγκαβό αλλά και σύγχρονους συνάμα και ελάχιστους που ανήκουν σε αυτό το ύφος...μετά από λίγη υπομονή όμως ανακαλύπτεις τα χαρίσματα που στηρίζονται στην βιωματικότητα στο λιτό αλλά συνάμα και μεγαλοπρεπές και άλλα πολλά...το ίδιο έζησαν και πολλοί φίλοι μου ψάλτες για να μην σας αναφέρω τι είπα εγώ όταν άκουσα πρώτη φορά διακο Διονύση...:)
Δεν έχει γράψει μόνο ο πολύς Κ. Α. Ψάχος σχετικώς. Τί να κάνω, μου θύμισε ο λόγος κάτι παλιό...
 

Hristakis

Παμπάλαιο φθορικό μέλος
#46
Δεν έχει γράψει μόνο ο πολύς Κ. Α. Ψάχος σχετικώς. Τί να κάνω, μου θύμισε ο λόγος κάτι παλιό...
Αγαπητέ Δημήτρη ο Θωμάς έχει ανακαλέσει..."μην ξύνεις πληγές" λοιπόν...κατέθεσε την άποψη σου για το θέμα από το να κάνεις αυτό που κάνεις...
 

Hristakis

Παμπάλαιο φθορικό μέλος
#47
Πάντως θα ήταν πιο:rolleyes:πως να το ονομάσω:rolleyes:...να έβαζες το μήνυμα όπως τροποποιήθηκε από τον γράφοντα αφού ανακάλεσε και όχι αυτό που αρχικά είχε γράψει...
Παραθέτω και εγώ λοιπόν το μήνυμα του Θωμά όπως τροποποιήθηκε από τον ίδιο...
http://www.analogion.com/forum/showpost.php?p=4786&postcount=30
 

dimskrekas

Δημήτρης Σκρέκας
#48
Πάντως θα ήταν πιο:rolleyes:πως να το ονομάσω:rolleyes:...να έβαζες το μήνυμα όπως τροποποιήθηκε από τον γράφοντα αφού ανακάλεσε και όχι αυτό που αρχικά είχε γράψει...
Παραθέτω και εγώ λοιπόν το μήνυμα του Θωμά όπως τροποποιήθηκε από τον ίδιο...
http://www.analogion.com/forum/showpost.php?p=4786&postcount=30

Ευχαριστώ για την υπόδειξη, Χρήστο, αλλά αν και θα το επιθυμούσα, δε με έπεισε. Δηλώνω εκ προοιμίου ότι η αναφορά μου δεν είχε την παραμικρή σκοπιμότητα, μάλιστα από διάκριση έβαλα και την απάντησή σου, κι όχι μόνο το μήνυμα του Θωμά, με το εν γένει ύφος του οποίου δεν είμαι σύμφωνος. Και δε με έπεισε γιατι δε βλέπω ανάκληση των λεγομένων του. Εκφράσεις που είχε χρησιμοποιήσει στο προηγούμενο αποφεύγει μόνο, νομίζω.

Προσωπικά την ένταξη σε ύφος και την κατά δύναμιν μίμηση την εντάσσω σε ιδεολογικές αφετηρίες. Σε πολλές περιπτώσεις το να ψάλλει σήμερα κάποιος σαν τους γεροντάδες εν κόσμω δεν είναι ευκταίο, αλλά μάλλον απορριπτέο. Ίσως και να υποκρύπτει είδος γεροντισμού αντίστοιχο με την απόρριψη της (μάλλον προβληματικής αλλ'υπαρκτής) ενορίας και την άνευ όρων παράδοση στο άγιο, στο αγνό του Αγ. Όρους, που μάλλον είναι ουτοπικό ως κανόνας παρά καθολικό ως φανερή εμπειρία.
Πιο απλά: όπως έχει κάθε δικαίωμα ο μοναχός να απορρίψει το ύφος του κοσμικού ψάλτη για το Όρος, έτσι και ο εν κόσμω μπορεί να διακρίνει ασυμβατότητες υφολογικής έκφρασης στην μοναστική ψαλμώδηση επ΄ενορίαις. Υπάρχουν κι άλλα προβλήματα που προσπάθειες όπως της Σιμωνόπετρας και του Βατοπαιδίου για χορωδιακή παρουσίαση δείχνουν την επιφυλακτικότητα προς την κατά κόρον επικρατούσα μη χορωδιακή και ανοργάνωτη ( με μουσικά κριτήρια) εκτέλεση ύμνων σε αγρυπνίες κυρίως. Ωστόσο, οφείλω να σημειώσω πως για το αποτελεσμά τους διατηρώ τεράστιες επιφυλάξεις ( κι όχι μόνο εγώ) αλλά και γιατί αποτελεί κραυγαλέα μουσική παραφωνία, επικεκαλυμμένη με το επίχρισμα επιστημονικότητας που συγχέει την αληθοφάνεια από άγνοια ή επηρμένη προκατάληψη με την αλήθεια, εντελώς συγκρητιστικά, και στέκει σε ευθύτατη αντίθεση προς αυτό που παραδίδουν καθιερωμένες συνοδείες εγνωσμένης ψαλτικής έκφρασης στον Άθω ( πχ Δανιηλαίοι, Θωμάδες κλπ).


Εικάζω με σχετική βεβαιότητα ότι λίγοι θα συμφωνήσουν με αυτή την προσέγγιση.
Δ.

ΥΓ Περί Φιρφιρή και Καρεώτικου ύφους είναι άλλος ο λόγος
 

Αντωνης Μιχελουδακης

παλαιόν στρουθίον μονάζον
#49
Σεβαστή η άποψη σας για το "μονότονο", διαφωνώ όμως στο ότι "εκπροσωπεί μια προσωπική έκφανση της ψαλτικής"...το ότι δεν υπάρχουν πλέον αρκετοί φορείς του Καρεώτικου ύφους και παρέμεινε σχεδόν μόνο το άκουσμα του διακο Διονύση δεν μας οδηγεί απαραίτητα στο συμπέρασμα ότι ήταν προσωπικό ύφος και μόνο...
Θα ήθελα επίσης να σας καταθέσω μια προσωπική μαρτυρία αλλά και άλλων φίλων συναδέλφων...εκ πρώτης όψεως το λεγόμενο Καρεώτικο ύφος σε αντίθεση με αυτό της ερήμου (το οποίο το λέγαν και "Σμυρνέϊκο" ύφος στο Όρος) φαντάζει λίγο απόκοσμο και αρκετά "άγριο" αν μου επιτρέπεται η έκφραση...το ίδιο ένιωθα και εγώ όταν πρωτοάκουσα διακο Διονύση, π.Γαβριήλ Μαγκαβό αλλά και σύγχρονους συνάμα και ελάχιστους που ανήκουν σε αυτό το ύφος...μετά από λίγη υπομονή όμως ανακαλύπτεις τα χαρίσματα που στηρίζονται στην βιωματικότητα στο λιτό αλλά συνάμα και μεγαλοπρεπές και άλλα πολλά...το ίδιο έζησαν και πολλοί φίλοι μου ψάλτες για να μην σας αναφέρω τι είπα εγώ όταν άκουσα πρώτη φορά διακο Διονύση...:)
Ωραία αυτό λοιπόν το καρεώτικο ύφος τι στοιχεία της ψαλτικής παράδοσης διασώζει;Όταν λέω στοιχεία εννοώ τα ποιοτικά και όχι τα έίδη των ψαλλομένων μαθημάτων.Δηλ μπορείτε να μου πείτε που είναι η μονή ή η διπλή βαρεία το λύγισμα το στρεπτόν κλπ.Θέλω δηλ να πω ότι εγώ ακούω μόνο έναν κυρίως λαρυγγισμό ο οποίος εμένα μου αρέσει λόγω της συγγενειάς του με το ριζίτικο τραγούδι ,αλλά και με κουράζει η συνεχής επαναληψή του.Βέβαια στο ριζίτικο το δέχομαι ως έκφραση μιας λαικής παράδοσης αλλά στην ψαλτική με δυσκολεύει η αποδοχή μιας επαναλαμβανόμενης εκφρασης μια που η φύση της είναι λόγια και άρα και η ερμηνεία της με μεγαλύτερη ποικιλία.

Δημήτρη συμφωνώ με την ουσία του μνμ σου και προσθέτω έκαστος στο είδος του..........

Υγ Βέβαια θα πεί κάποιος αυτά τα ποιοτικά τα ακούς και αλλού;Ας το αφήσουμε καλύτερα αναπάντητο το ερώτημα .απλά το αναφέρω για να μην αδικήσω ανθρώπους που τουλάχιστον ψάλλουν σοβαρά και βιωματικά
 
Last edited:

xrth

Πρωτοπρεσβύτερος Χρυσοβαλάντης Θεοδώρου
#51
Αντωνης Μιχελουδακης;46777 said:
Με πολύ καλή διάθεση και επειδή βλέπω να υπάρχει ένας κόσμιος διάλογος σε αυτό το θέμα,πείτε μου για να καταλάβω πραγματικά ,τι βρίσκετε σε αυτό το λεγόμενο αγιονορείτικο ύφος και σας αρέσει.Εγώ το βρίσκω μονότονο αφού έχουμε την επανάληψη ενός και μόνο λαρυγγισμού(ακούστε και θα το καταλάβετε)εκτός και αν σας αρέσει αυτή η μονοτονία.Δεν πιστεύω φίλοι μου ότι έτσι έψαλλαν ανέκαθεν στό Ορος.
Ἀγαπητὲ ἀδελφέ,
Οὔτε μόνο ἕνας λαρυγγισμὸς ἀκούγεται,ἀφοῦ τὸ ὕφος δὲν ἐξαρτάται μόνο ἀπὸ τοιούτους, ἀλλὰ ἀπὸ τὸν τρόπο ἐκφορᾶς τῶν φθόγγων, τὴν τοποθέτηση τῆς φωνῆς στὸ ἐκάστοτε ἠχητικὸ μέλος, καθὼς κυρίως στὴν προσευχητικὴ κατάσταση ἐκάστης τὸν Θεὸν ὑμνωδούσης καὶ μετανοούσης καρδίας, ἀγαλλωμένης καὶ ἀγρυπνούσης στὸ ἡμίφως τῶν κανδηλιῶν, ποὺ ἂν μαζὶ τους δὲν ἔχεις ζυμωθεῖ μιὰ ζωὴ δὲν μπορεῖς νὰ τὸ ἐκφράσεις (σᾶς παραπέμπω στὸν πρόλογο τῆς "Ἁθωνιάδος" τοῦ Π.Φιλανθίδη)καὶ πίστεψε ὅτι πάντα ἔτσι ἔψαλλαν...
Γενικά, οἱ Ἁγιορείτες δὲν χρειάζονται τὴν "ὑποστηριξή μου" ἑνὸς δηλ. ἁμαρτωλοῦ κοσμικοῦ, ἀφοῦ τὸ μοναχικό τους πολίτευμα ἔχει "μόνιμη σύνδεση"μὲ τὴν τὴν Σταυρωμένη Πηγὴ τῆς ὑπομονῆς καὶ ταπεινώσεως...

Ἐν τέλει, δι᾿ αὐτοῦ τοῦ "μονότονου" (ὅπως καὶ ἄλλων) ὕφους "πολλοὶ γαρ ἦσαν οἱ σωθέντες..."
 

Αντωνης Μιχελουδακης

παλαιόν στρουθίον μονάζον
#52
Ἀγαπητὲ ἀδελφέ,
Οὔτε μόνο ἕνας λαρυγγισμὸς ἀκούγεται,ἀφοῦ τὸ ὕφος δὲν ἐξαρτάται μόνο ἀπὸ τοιούτους, ἀλλὰ ἀπὸ τὸν τρόπο ἐκφορᾶς τῶν φθόγγων, τὴν τοποθέτηση τῆς φωνῆς στὸ ἐκάστοτε ἠχητικὸ μέλος, καθὼς κυρίως στὴν προσευχητικὴ κατάσταση ἐκάστης τὸν Θεὸν ὑμνωδούσης καὶ μετανοούσης καρδίας, ἀγαλλωμένης καὶ ἀγρυπνούσης στὸ ἡμίφως τῶν κανδηλιῶν, ποὺ ἂν μαζὶ τους δὲν ἔχεις ζυμωθεῖ μιὰ ζωὴ δὲν μπορεῖς νὰ τὸ ἐκφράσεις (σᾶς παραπέμπω στὸν πρόλογο τῆς "Ἁθωνιάδος" τοῦ Π.Φιλανθίδη)καὶ πίστεψε ὅτι πάντα ἔτσι ἔψαλλαν...
Γενικά, οἱ Ἁγιορείτες δὲν χρειάζονται τὴν "ὑποστηριξή μου" ἑνὸς δηλ. ἁμαρτωλοῦ κοσμικοῦ, ἀφοῦ τὸ μοναχικό τους πολίτευμα ἔχει "μόνιμη σύνδεση"μὲ τὴν τὴν Σταυρωμένη Πηγὴ τῆς ὑπομονῆς καὶ ταπεινώσεως...

Ἐν τέλει, δι᾿ αὐτοῦ τοῦ "μονότονου" (ὅπως καὶ ἄλλων) ὕφους "πολλοὶ γαρ ἦσαν οἱ σωθέντες..."
Αγιε διάκονε σας ευχαριστώ για την απαντησή σας αλλά τα ίδιο πνευματικά και σωτηριολογικά μπορώ να ισχυριστώ και γω για το ύφος που προτιμώ.Εγώ σαν ψάλτης έκανα μερικές τεχνικές επισημάνσεις. Σαν πιστός και γω αναπολώ το φως των κανδηλιών και το κηρίων του Αγίου όρους αλλά τι να κάνω έκαστος εφ ω ετάχθη........Παντα γειά και μακρυά απο τ αδικο
 

xrth

Πρωτοπρεσβύτερος Χρυσοβαλάντης Θεοδώρου
#53
Αγιε διάκονε σας ευχαριστώ για την απαντησή σας αλλά τα ίδιο πνευματικά και σωτηριολογικά μπορώ να ισχυριστώ και γω για το ύφος που προτιμώ.Εγώ σαν ψάλτης έκανα μερικές τεχνικές επισημάνσεις. Σαν πιστός και γω αναπολώ το φως των κανδηλιών και το κηρίων του Αγίου όρους αλλά τι να κάνω έκαστος εφ ω ετάχθη........Παντα γειά και μακρυά απο τ αδικο
Ἀκριβῶς γι᾿ αὐτὸ ἔγραψα
Ἐν τέλει, δι᾿ αὐτοῦ τοῦ "μονότονου" (ὅπως καὶ ἄλλων) ὕφους "πολλοὶ γαρ ἦσαν οἱ σωθέντες..."
 

Αντωνης Μιχελουδακης

παλαιόν στρουθίον μονάζον
#54
Ἀκριβῶς γι᾿ αὐτὸ ἔγραψα
Ἐν τέλει, δι᾿ αὐτοῦ τοῦ "μονότονου" (ὅπως καὶ ἄλλων) ὕφους "πολλοὶ γαρ ἦσαν οἱ σωθέντες..."
Γίνατε κατανοητός αλλά εγώ δεν έγραψα για την σωτηριολογική δύναμη της ψαλμώδησης απο τους καρεώτες πατέρες που την θεωρώ αυτονόητη ,αλλά για μερικά επιμέρους ποιοτικά χαρακτηριστικά του τρόπου εκτελέσεως των μαθημάτων.Εγώ έγραψα ότι ακούω μια συνεχή επανάληψη ενός λαρυγγισμού.Εσείς είπατε ότι δεν είναι έτσι. Σεβαστό. Και πάλι ευχαριστώ
 
Last edited:

abbakoum

Νέο μέλος
#55
Επειδή έγινε πολύς λόγος για το αγιορείτικο ύφος εξαιτίας του ιερέως- λαμπαδάριου που κάνει και τις ωραιότατες εκφωνήσεις, εγώ ένα έχω να πω: μακάρι να είχαν όλοι οι ιερείς τη μουσική παιδεία και την αγάπη-που φαντάζομαι ότι θα έχει- για τη βυζαντινή μουσική ο συγκεκριμένος ιερέας. Μακάρι να είχαμε όλοι οι ψάλτες έναν παπά στο ναό μας, που να κάνει τόσο γλυκές, κατανυκτικές, απλές και δίχως στόμφο εκφωνήσεις, όπως ο π. Γεώργιος. Όσο για το γενικότερο ψάλσιμο, καλό, αλλά στα τελευταία 18 χρόνια που με αξιώνει η παναγία να προσκυνώ στο περιβόλι της, έχω ακούσει σαφώς πολύ καλύτερη μουσική...
 
#57
Συνεχίζω με το δοξαστικό του εσπερινού της Παναγίας "Θεαρχίω νεύματι..."οκτάηχον (δίχορον) Ιακώβου του Πρωτοψάλτου.
http://www.mediafire.com/?sharekey=c843606ad2b16454312dbd5f2bdc5062aade19d8489eae7cc95965eaa7bc68bc
Μήπως θα μπορούσε να ξανανεβεί; Επίσης τα δικά μου αρχεία από πανηγύρεις και άλλες εορτές της Μονής μας, αν μπορέσω σε ποιο θέμα να τα αναρτήσω κ. συντονιστά; Υπάρχει ήδη κάποια θέση στο site για την Κωνσταμονίτου;
 

π. Μάξιμος

Γενικός Συντονιστής
#58
Μήπως θα μπορούσε να ξανανεβεί;
Μακάρι!

Επίσης τα δικά μου αρχεία από πανηγύρεις και άλλες εορτές της Μονής μας, αν μπορέσω σε ποιο θέμα να τα αναρτήσω κ. συντονιστά; Υπάρχει ήδη κάποια θέση στο site για την Κωνσταμονίτου;
http://analogion.com/forum/forumdisplay.php?f=182
 
Top