«Δοξαστάριον», Πέτρου Λαμπαδαρίου του Πελοποννησίου, Γρηγορίου Πρωτοψάλτου, Κωνσταντινούπολη, 1η έκδοση, τ. Β΄ (1835), 2η έκδοση, τ. Α΄ (1849)

frephraim

Παλαιό Μέλος
#1
Σᾶς ἀνεβάζω ἕνα παλιὸ βιβλίο ποὺ ἔχουμε: http://www.analogion.com/psaltologion/Doxastarion_Petrou_A'-Gregoriou-1849.pdf

Ὁ Γεώργιος Χατζηθεοδώρου γράφει τὰ ἑξῆς γιὰ αὐτὴν τὴν ἔκδοση:
Περιέχει τὰ δοξαστικὰ τοῦ ἐνιαυτοῦ... Πρόκειται γιὰ τὴν ἔκδοση τοῦ 1835 – γράφε καὶ τοῦ 1821 – μὲ ἁπλὴ ἀλλαγὴ ἐξωφύλλου. Ὁ τόμος αὐτὸς θὰ ἔπρεπε νὰ ἀναφέρεται ὡς τρίτη ἔκδοση καὶ ὄχι δεύτερη, ἀφοῦ δὲν ἔχει καμία διαφορὰ ἀπὸ ἐκεῖνο τῆς ἔκδοσης τοῦ Παρισιοῦ. Ὁ Βʹ τόμος κυκλοφόρησε τὸ 1850.​
Δυστυχῶς δὲν ἔχουμε καὶ τὸ Βʹ τόμο. Ἴσως κάποιος ἄλλος μπορεῖ νὰ τὸ βρῇ καὶ νὰ τὸ ἀνεβάσῃ γιὰ ὅλους.

Κάτι περίεργο σ᾽ αὐτὸ τὸ βιβλίο εἶναι ἡ χρῆσις ἑνὸς σημαδίου τέτοιου:

Παρατήρησα ὅτι βρίσκεται μόνο στὸ τέλος μιᾶς γραμμῆς τῆς σελίδας καὶ μόνο ὅταν ὁ πρῶτος χαρακτήρας τῆς ἑπόμενης γραμμῆς θὰ εἶναι γιὰ μισὸ χρόνο (δηλαδή, ἔχει γοργόν) καὶ ὅταν τὸ φωνῆεν συνεχίζεται στὴν ἑπόμενη γραμμή. Π.χ.:


Κάτι ἐξίσου περίεργο εἶναι τὸ γεγονὸς ὅτι δὲν ἐμφανίζονται αὐτὰ τὰ σημάδια καθόλου στὶς πρῶτες 220 σελίδες. Μόνο μετὰ τὴν 220η σελίδα γράφονται. Ἴσως τὴν τελευταία στιγμή (ὅταν τὸ βιβλίο ἦταν ἤδη μισοτυπωμένο) κάποιος εἶχε τὴν ἰδέα νὰ προσθέσῃ αὐτὰ τὰ σημάδια.
 
Last edited by a moderator:

dimskrekas

Δημήτρης Σκρέκας
#2


Κάτι περίεργο σ᾽ αὐτὸ τὸ βιβλίο εἶναι ἡ χρῆσις ἑνὸς σημαδίου τέτοιου:

Παρατήρησα ὅτι βρίσκεται μόνο στὸ τέλος μιᾶς γραμμῆς τῆς σελίδας καὶ μόνο ὅταν ὁ πρῶτος χαρακτήρας τῆς ἑπόμενης γραμμῆς θὰ εἶναι γιὰ μισὸ χρόνο (δηλαδή, ἔχει γοργόν) καὶ ὅταν τὸ φωνῆεν συνεχίζεται στὴν ἑπόμενη γραμμή.

Κάτι ἐξίσου περίεργο εἶναι τὸ γεγονὸς ὅτι δὲν ἐμφανίζονται αὐτὰ τὰ σημάδια καθόλου στὶς πρῶτες 220 σελίδες. Μόνο μετὰ τὴν 220η σελίδα γράφονται. Ἴσως τὴν τελευταία στιγμή (ὅταν τὸ βιβλίο ἦταν ἤδη μισοτυπωμένο) κάποιος εἶχε τὴν ἰδέα νὰ προσθέσῃ αὐτὰ τὰ σημάδια.
Ευλογείτε, πάτερ. Σας ευχαριστούμε και για αυτή την προσφορά. Το σημείο που επισημαίνετε οφείλεται στον περιβόητο Θάμυρι, και αποτελεί σημείο διαιρέσεως, όπως φαίνεται και στο συνημμένο ( σελ. ζ').

Δ.
 

Attachments

frephraim

Παλαιό Μέλος
#3
Εὐχαριστῶ, κ. Δημήτρη, ποὺ βρήκατε τὴν ἐξήγησι.
Μὲ τὸ δεῖγμα ποὺ ἀνεβάσατε, βλέπω ὅτι ὄντως ἡ ἔκδοσις τοῦ 1849 που ἀνέβασα εἶναι ἀκριβῶς τὸ ἴδιο μὲ τὴν ἔκδοσι τοῦ 1821, μὲ ἁπλῆ ἀλλαγὴ ἐξωφύλλου.
Μήπως ἔχετε καὶ ὁλόκληρη τὴν ἔκδοσι τοῦ 1821 ἤδη στὸν ὑπολογιστή σας; Πολὺ θὰ ἤθελα νὰ τὸ ἔχω κι᾽ ἐγώ, καὶ μάλιστα τὸ δεύτερο τόμο ποὺ ἔχει τὸ Τριῴδιον καὶ τὸ Πεντηκοστάριον.
 

dimskrekas

Δημήτρης Σκρέκας
#4
Εὐχαριστῶ, κ. Δημήτρη, ποὺ βρήκατε τὴν ἐξήγησι.
Μὲ τὸ δεῖγμα ποὺ ἀνεβάσατε, βλέπω ὅτι ὄντως ἡ ἔκδοσις τοῦ 1849 που ἀνέβασα εἶναι ἀκριβῶς τὸ ἴδιο μὲ τὴν ἔκδοσι τοῦ 1821, μὲ ἁπλῆ ἀλλαγὴ ἐξωφύλλου.
Μήπως ἔχετε καὶ ὁλόκληρη τὴν ἔκδοσι τοῦ 1821 ἤδη στὸν ὑπολογιστή σας; Πολὺ θὰ ἤθελα νὰ τὸ ἔχω κι᾽ ἐγώ, καὶ μάλιστα τὸ δεύτερο τόμο ποὺ ἔχει τὸ Τριῴδιον καὶ τὸ Πεντηκοστάριον.
Ευλογείτε, γέροντα. Δυστυχώς δεν διαθέτω ηλεκτρονικά αυτή την έκδοση-ούτε το υπόλοιπο του ενιαυτού, ούτε και το β μέρος. Για άλλους λόγους χρειάστηκε να σκανάρω τις εισαγωγές των δοξασταρίων του Πέτρου καθώς και τον μήνα Σεπτέμβριο, και τις είχα διαθέσιμες.

Δ.
 

dkalpakidis

Dimitrios Kalpakidis
#6

π. Μάξιμος

Γενικός Συντονιστής
#7

Attachments

Last edited:

Doukellis

Ιωάννης Δουκέλλης
#8
Έκανα και εγώ μια προσπάθεια να φτιάξω τις σελίδες στη σωστή τους σειρά.
Το αρχείο όπως είναι αναρτημένο στο σύνδεσμό που δίνει ο π. Εφραίμ έχει αρκετά προβληματάκια όπως αντίστροφη σειρά των σελίδων, επαναλαμβανόμενες σελίδες, υδατογράφημα στην προτελευταία σελίδα. Επίσης έχει δυο διαφορετικούς καταλόγους συνδρομητών με διαφορετικούς αριθμούς σελίδων που δεν μπορώ να καταλάβω γιατί υπάρχουν.
Ακόμα κάποιες σελίδες του βιβλίου έχουν λανθασμένη αρίθμηση (προφανώς λάθος του τυπογράφου), ενώ από το εν λόγω αρχείο απουσιάζουν και οι σελίδες 342-343.
Προσπάθησα να φτιάξω ότι μπορούσα και παρατήρησα :D:D.
Πιθανόν να υπάρχουν και άλλα. Η οποιαδήποτε βοήθεια ευπρόσδεκτη.
 

Attachments

Last edited:

ybulbu

Μπουλμπουτζής Ιωάννης
#9
Αφού ευχαριστήσω θερμά τους αναρτήσαντες, θα σας μοιραστώ μια εικασία μου. Στη σελίδα 289 αρχίζει το παράρτημα, αφού τελειώνει το σώμα του Δοξασταρίου του Πέτρου. Σελίδα 289 είναι, όμως, και τα περιεχόμενα, προσέξτε την αρίθμησή τους. Τα μέλη του παραρτήματος παρουσιάζονται με διαφορετικό τρόπο (χωρίς την ελληνική αρίθμηση) και σε ξεχωριστή σελίδα στα περιεχόμενα, τη σελ. 291. Ακόμη, στη λίστα των συνδρομητών υπάρχουν σελίδες που ακολουθούν την αρίθμηση των περιεχομένων (291 κ.ε.) και λίστα που ακολουθεί τη συνολική αρίθμηση του βιβλίου. Εικάζω, λοιπόν, πως το βιβλίο πρώτα τυπώθηκε μόνο με τα μέλη του Πέτρου, τις δύο πρώτες σελίδες των περιεχομένων (289 και 290) και την τελευταία λίστα συνδρομητών (291 κ.ε.) και μετά μπήκαν πρόσθετα το παράρτημα, τα περιεχόμενά του και η πρώτη λίστα συνδρομητών.
 
Last edited:

Emmanouil Giannopoulos

Emmanouil Giannopoulos
#10
Επειδή γνωρίζω τον τόμο, να πώ κάποια πράγματα.
Καταρχήν κυκλοφόρησε και δεμένος με τον α' τόμο του ίδιου έργου.
Το Πεντηκοστάριο τελειώνει στη σ. 288. Τα φύλλα ως εδώ είναι λευκά και κάπως αδρά στην υφή τους.
Αμέσως μετά συνεχίζουν τα Αντίφωνα του Γρηγορίου (υπάρχουν και στην Φόρμιγα στις αρχές του 20ου αιώνα), τα μέλη του Φωκαέως και οι καλοφωνικοί ειρμοί του Γεωργίου Ουγουρλού. Τα φύλλα εδώ είναι πιο μαυρισμένα και λεία.
Αυτό που δημιουργεί μπέρδεμα αλλά οδήγησε και σε προσπάθεια "αβλαβούς παρεμβολής νέου τμήματος σελίδων" είναι η σύμπτωση να τελειώνει αυτό το τμήμα ακριβώς 100 σελίδες μετά το τέλος του Πεντηκοσταρίου: στη σ. 388.

Το επόμενο φύλλο (σσ. 289-290) είναι της ίδιας υφής και χρώματος με το τμήμα του Πεντηκοσταρίου, και τα περιεχόμενα που αναγράφονται σ᾿ αυτό είναι ακριβὠς τα περιεχόμενα του Πεντηκοσταρίου, αυτοτελώς. Άρα ανήκει εκεί και θα έπρεπε να μπει μετά το τέλος του τμήματος αυτού.
Η σ. 291 [και η πίσω, ασφαλώς, όψη της, και οι δύο επόμενες] είναι πάλι της ίδιας υφής με τις σελίδες των αντιφώνων-μελών Φωκαέως-καλ. ειρμών και περιέχει τα περιεχόμενά τους, άρα θα έπρεπε να μπει μετά από αυτά και να έχει αρίθμηση 391. Ο τυπογράφος όμως ακολούθησε την αρίθμηση των σσ. με τα περιεχόμενα του Πεντηκοσταρίου και την ονόμασε 291 για να μην "χτυπά" άσχημα με τον αριθμό 290 αριστερά σ᾿ εκείνα. Στην πίσω όψη όμως της σελίδας (που δεν μπορεί να τυπώθηκε ανεξάρτητα) καθώς και στο επόμενο φύλλο (σσ. 393-394) η αρίθμηση συνεχίζει μία εκατοντάδα επάνω: [392], 393, 394. Άρα, ο τυπογράφος εκμεταλεύτηκε την διαφορά ακριβώς 100 σελίδων και προσπάθησε να συμβιβάσει τα πράγματα.
Τα παραπάνω δείχνουν ακόμη ότι ο πρώτος πίνακας συνδρομητών είναι του τμήματος αντιφώνων κλπ., ενώ ο δεύτερος (σσ. 291-294) είναι του κυρίως βιβλίου (του β' σίγουρα τόμου, αλλά πιστεύω και του α΄, καθώς δεν βλέπω πίνακα συνδρομητών σ᾿ εκείνον), αφού μάλιστα συνεχίζει την αρίθμηση του πίνακα περιεχομένων του.
Το τμήμα των αντιφώνων του Γρηγορίου και των μελών Φωκαέως και Ογουρλού δεν υπάρχει σε όλα τα αντίτυπα του έργου αυτού. Σώζονται αρκετοί τόμοι που δεν το περιέχουν.
 

ARGITAN

Παλαιό Μέλος
#11
Επειδή γνωρίζω τον τόμο, να πώ κάποια πράγματα.
Καταρχήν κυκλοφόρησε και δεμένος με τον α' τόμο του ίδιου έργου.
Το Πεντηκοστάριο τελειώνει στη σ. 288. Τα φύλλα ως εδώ είναι λευκά και κάπως αδρά στην υφή τους.
Αμέσως μετά συνεχίζουν τα Αντίφωνα του Γρηγορίου (υπάρχουν και στην Φόρμιγα στις αρχές του 20ου αιώνα), τα μέλη του Φωκαέως και οι καλοφωνικοί ειρμοί του Γεωργίου Ουγουρλού. Τα φύλλα εδώ είναι πιο μαυρισμένα και λεία.
Αυτό που δημιουργεί μπέρδεμα αλλά οδήγησε και σε προσπάθεια "αβλαβούς παρεμβολής νέου τμήματος σελίδων" είναι η σύμπτωση να τελειώνει αυτό το τμήμα ακριβώς 100 σελίδες μετά το τέλος του Πεντηκοσταρίου: στη σ. 388.

Το επόμενο φύλλο (σσ. 289-290) είναι της ίδιας υφής και χρώματος με το τμήμα του Πεντηκοσταρίου, και τα περιεχόμενα που αναγράφονται σ᾿ αυτό είναι ακριβὠς τα περιεχόμενα του Πεντηκοσταρίου, αυτοτελώς. Άρα ανήκει εκεί και θα έπρεπε να μπει μετά το τέλος του τμήματος αυτού.
Η σ. 291 [και η πίσω, ασφαλώς, όψη της, και οι δύο επόμενες] είναι πάλι της ίδιας υφής με τις σελίδες των αντιφώνων-μελών Φωκαέως-καλ. ειρμών και περιέχει τα περιεχόμενά τους, άρα θα έπρεπε να μπει μετά από αυτά και να έχει αρίθμηση 391. Ο τυπογράφος όμως ακολούθησε την αρίθμηση των σσ. με τα περιεχόμενα του Πεντηκοσταρίου και την ονόμασε 291 για να μην "χτυπά" άσχημα με τον αριθμό 290 αριστερά σ᾿ εκείνα. Στην πίσω όψη όμως της σελίδας (που δεν μπορεί να τυπώθηκε ανεξάρτητα) καθώς και στο επόμενο φύλλο (σσ. 393-394) η αρίθμηση συνεχίζει μία εκατοντάδα επάνω: [392], 393, 394. Άρα, ο τυπογράφος εκμεταλεύτηκε την διαφορά ακριβώς 100 σελίδων και προσπάθησε να συμβιβάσει τα πράγματα.
Τα παραπάνω δείχνουν ακόμη ότι ο πρώτος πίνακας συνδρομητών είναι του τμήματος αντιφώνων κλπ., ενώ ο δεύτερος (σσ. 291-294) είναι του κυρίως βιβλίου (του β' σίγουρα τόμου, αλλά πιστεύω και του α΄, καθώς δεν βλέπω πίνακα συνδρομητών σ᾿ εκείνον), αφού μάλιστα συνεχίζει την αρίθμηση του πίνακα περιεχομένων του.
Το τμήμα των αντιφώνων του Γρηγορίου και των μελών Φωκαέως και Ογουρλού δεν υπάρχει σε όλα τα αντίτυπα του έργου αυτού. Σώζονται αρκετοί τόμοι που δεν το περιέχουν.
Συμφωνώ με το φίλο μου Μανόλη Γιαννόπουλο.Έτσι είναι, πρόκειται για πρσθήκη και με διαφορετικό χαρτί.Πιθανολογώ ότι το κυρίως μέρος του τόμου,είναι η εκτύπωση του 1835.Κάπου έμεινε αδιάθετος ένας αριθμός αντιτύπων και τον ξανακυκλοφόρησαν μετά από χρόνια και με νέα προμετωπίδα το 1849.Αλλωστε στο αντίτυπο που έχω στη βιβλιοθήκη μου η διαφορά του χαρτιού της προμετωπίδας με εκείνου του κυρίως σώματος είναι εμφανής και προσομοιάζει με το χαρτί του παραρτήματος.Το πιθανότερο επίσης είναι ότι το 1835 κυκλοφόρησε δίχως το παράρτημα.Το ότι συναντούμε εντίτυπα αυτής της έκδοσης και με το παράρτημα,ισως συμβαίνει να δέθηκαν μαζί ή ακόμα οι εκδότες της εκδοσης ρου 1849 να συνέραψαν απευθείας φύλλα της έκδοσης του 1839,δίχως αλλαγή προμετωπίδας.
 
#12
Επειδή γνωρίζω τον τόμο, να πώ κάποια πράγματα.
Καταρχήν κυκλοφόρησε και δεμένος με τον α' τόμο του ίδιου έργου.
Το Πεντηκοστάριο τελειώνει στη σ. 288. Τα φύλλα ως εδώ είναι λευκά και κάπως αδρά στην υφή τους.
Αμέσως μετά συνεχίζουν τα Αντίφωνα του Γρηγορίου (υπάρχουν και στην Φόρμιγα στις αρχές του 20ου αιώνα), τα μέλη του Φωκαέως και οι καλοφωνικοί ειρμοί του Γεωργίου Ουγουρλού. Τα φύλλα εδώ είναι πιο μαυρισμένα και λεία.
Αυτό που δημιουργεί μπέρδεμα αλλά οδήγησε και σε προσπάθεια "αβλαβούς παρεμβολής νέου τμήματος σελίδων" είναι η σύμπτωση να τελειώνει αυτό το τμήμα ακριβώς 100 σελίδες μετά το τέλος του Πεντηκοσταρίου: στη σ. 388.

Το επόμενο φύλλο (σσ. 289-290) είναι της ίδιας υφής και χρώματος με το τμήμα του Πεντηκοσταρίου, και τα περιεχόμενα που αναγράφονται σ᾿ αυτό είναι ακριβὠς τα περιεχόμενα του Πεντηκοσταρίου, αυτοτελώς. Άρα ανήκει εκεί και θα έπρεπε να μπει μετά το τέλος του τμήματος αυτού.
Η σ. 291 [και η πίσω, ασφαλώς, όψη της, και οι δύο επόμενες] είναι πάλι της ίδιας υφής με τις σελίδες των αντιφώνων-μελών Φωκαέως-καλ. ειρμών και περιέχει τα περιεχόμενά τους, άρα θα έπρεπε να μπει μετά από αυτά και να έχει αρίθμηση 391. Ο τυπογράφος όμως ακολούθησε την αρίθμηση των σσ. με τα περιεχόμενα του Πεντηκοσταρίου και την ονόμασε 291 για να μην "χτυπά" άσχημα με τον αριθμό 290 αριστερά σ᾿ εκείνα. Στην πίσω όψη όμως της σελίδας (που δεν μπορεί να τυπώθηκε ανεξάρτητα) καθώς και στο επόμενο φύλλο (σσ. 393-394) η αρίθμηση συνεχίζει μία εκατοντάδα επάνω: [392], 393, 394. Άρα, ο τυπογράφος εκμεταλεύτηκε την διαφορά ακριβώς 100 σελίδων και προσπάθησε να συμβιβάσει τα πράγματα.
Τα παραπάνω δείχνουν ακόμη ότι ο πρώτος πίνακας συνδρομητών είναι του τμήματος αντιφώνων κλπ., ενώ ο δεύτερος (σσ. 291-294) είναι του κυρίως βιβλίου (του β' σίγουρα τόμου, αλλά πιστεύω και του α΄, καθώς δεν βλέπω πίνακα συνδρομητών σ᾿ εκείνον), αφού μάλιστα συνεχίζει την αρίθμηση του πίνακα περιεχομένων του.
Το τμήμα των αντιφώνων του Γρηγορίου και των μελών Φωκαέως και Ογουρλού δεν υπάρχει σε όλα τα αντίτυπα του έργου αυτού. Σώζονται αρκετοί τόμοι που δεν το περιέχουν.
Επισυνάπτεται με τη λογική σειρά των παρατιθεμένων.
 

Attachments

#13

Attachments

#14
Επειδή γνωρίζω τον τόμο, να πώ κάποια πράγματα.
Καταρχήν κυκλοφόρησε και δεμένος με τον α' τόμο του ίδιου έργου.
Το Πεντηκοστάριο τελειώνει στη σ. 288. Τα φύλλα ως εδώ είναι λευκά και κάπως αδρά στην υφή τους.
Αμέσως μετά συνεχίζουν τα Αντίφωνα του Γρηγορίου (υπάρχουν και στην Φόρμιγα στις αρχές του 20ου αιώνα), τα μέλη του Φωκαέως και οι καλοφωνικοί ειρμοί του Γεωργίου Ουγουρλού. Τα φύλλα εδώ είναι πιο μαυρισμένα και λεία.
Αυτό που δημιουργεί μπέρδεμα αλλά οδήγησε και σε προσπάθεια "αβλαβούς παρεμβολής νέου τμήματος σελίδων" είναι η σύμπτωση να τελειώνει αυτό το τμήμα ακριβώς 100 σελίδες μετά το τέλος του Πεντηκοσταρίου: στη σ. 388.

Το επόμενο φύλλο (σσ. 289-290) είναι της ίδιας υφής και χρώματος με το τμήμα του Πεντηκοσταρίου, και τα περιεχόμενα που αναγράφονται σ᾿ αυτό είναι ακριβὠς τα περιεχόμενα του Πεντηκοσταρίου, αυτοτελώς. Άρα ανήκει εκεί και θα έπρεπε να μπει μετά το τέλος του τμήματος αυτού.
Η σ. 291 [και η πίσω, ασφαλώς, όψη της, και οι δύο επόμενες] είναι πάλι της ίδιας υφής με τις σελίδες των αντιφώνων-μελών Φωκαέως-καλ. ειρμών και περιέχει τα περιεχόμενά τους, άρα θα έπρεπε να μπει μετά από αυτά και να έχει αρίθμηση 391. Ο τυπογράφος όμως ακολούθησε την αρίθμηση των σσ. με τα περιεχόμενα του Πεντηκοσταρίου και την ονόμασε 291 για να μην "χτυπά" άσχημα με τον αριθμό 290 αριστερά σ᾿ εκείνα. Στην πίσω όψη όμως της σελίδας (που δεν μπορεί να τυπώθηκε ανεξάρτητα) καθώς και στο επόμενο φύλλο (σσ. 393-394) η αρίθμηση συνεχίζει μία εκατοντάδα επάνω: [392], 393, 394. Άρα, ο τυπογράφος εκμεταλεύτηκε την διαφορά ακριβώς 100 σελίδων και προσπάθησε να συμβιβάσει τα πράγματα.
Τα παραπάνω δείχνουν ακόμη ότι ο πρώτος πίνακας συνδρομητών είναι του τμήματος αντιφώνων κλπ., ενώ ο δεύτερος (σσ. 291-294) είναι του κυρίως βιβλίου (του β' σίγουρα τόμου, αλλά πιστεύω και του α΄, καθώς δεν βλέπω πίνακα συνδρομητών σ᾿ εκείνον), αφού μάλιστα συνεχίζει την αρίθμηση του πίνακα περιεχομένων του.
Το τμήμα των αντιφώνων του Γρηγορίου και των μελών Φωκαέως και Ογουρλού δεν υπάρχει σε όλα τα αντίτυπα του έργου αυτού. Σώζονται αρκετοί τόμοι που δεν το περιέχουν.
Ήθελα μόνο μία διευκρίνιση: Αυτή η λανθασμένη σειρά των σελίδων είναι και η πραγματική ως σωζόμενη στο παλαίτυπο (συρραφή από τον τυπογράφο) ή έγινε μεταγενέστερα από δεύτερο χέρι; Ρωτάω καθαρά για λόγους οργάνωσης του υλικού. Ευχαριστώ.
 
Last edited:
#15
Σᾶς ἀνεβάζω ἕνα παλιὸ βιβλίο ποὺ ἔχουμε: http://www.analogion.com/psaltologion/Doxastarion_Petrou_A'-Gregoriou-1849.pdf

Ὁ Γεώργιος Χατζηθεοδώρου γράφει τὰ ἑξῆς γιὰ αὐτὴν τὴν ἔκδοση:
Περιέχει τὰ δοξαστικὰ τοῦ ἐνιαυτοῦ... Πρόκειται γιὰ τὴν ἔκδοση τοῦ 1835 – γράφε καὶ τοῦ 1821 – μὲ ἁπλὴ ἀλλαγὴ ἐξωφύλλου. Ὁ τόμος αὐτὸς θὰ ἔπρεπε νὰ ἀναφέρεται ὡς τρίτη ἔκδοση καὶ ὄχι δεύτερη, ἀφοῦ δὲν ἔχει καμία διαφορὰ ἀπὸ ἐκεῖνο τῆς ἔκδοσης τοῦ Παρισιοῦ. Ὁ Βʹ τόμος κυκλοφόρησε τὸ 1850.
Μολονότι ήδη από το 2012 έχουν δακτυλοτυπηθεί και αναρτηθεί αμφότεροι οι τόμοι σε μια άκρως επιμελημένη έκδοση
κόποις των αγαπητών μελών του Ψ αφών Γενεκίδου, Χρήστου Τσακίρογλου και Χαραλάμπους Τσερκέζη,
ένιωσα κι εγώ την ανάγκη να επεξεργαστώ κι αποκαταστήσω το πρωτότυπο, στη μνήμη του μακαριστού γέροντα Εφραίμ, πνευματικού πατέρα του αγαπητού μας μέλους και συνώνυμου του κοιμηθέντος, που μας το προσέφερε η αγάπη του το πρώτον.
  • Τελείως καθαρό, ευθυγραμμισμένο και κομμένο ανά σελίδα
  • Επιμελώς ευρετηριασμένο
  • Ρύθμιση ώστε οι σελίδες του εντύπου να ταυτίζονται μ' αυτές του PDF.
ΥΓ
Εν καιρώ θα αναρτήσω και κάτι ακόμη, που είχε ζητήσει ο π. Εφραίμ (νεώτερος) εδώ και χρόνια και δεν έτυχε ανταπόκρισης.
 

Attachments

Last edited:

dimskrekas

Δημήτρης Σκρέκας
#16
Μολονότι ήδη από το 2012 έχουν δακτυλοτυπηθεί και αναρτηθεί αμφότεροι οι τόμοι σε μια άκρως επιμελημένη έκδοση
κόποις των αγαπητών μελών του Ψ αφών Γενεκίδου, Χρήστου Τσακίρογλου και Χαραλάμπους Τσερκέζη,
ένιωσα κι εγώ την ανάγκη να επεξεργαστώ κι αποκαταστήσω το πρωτότυπο, στη μνήμη του μακαριστού γέροντα Εφραίμ, που μας το προσέφερε η αγάπη του το πρώτον.
  • Τελείως καθαρό, ευθυγραμμισμένο και κομμένο ανά σελίδα
  • Επιμελώς ευρετηριασμένο
  • Ρύθμιση ώστε οι σελίδες του εντύπου να ταυτίζονται μ' αυτές του PDF.
ΥΓ
Εν καιρώ θα αναρτήσω και κάτι ακόμη, που είχε ζητήσει ο μακαριστός εδώ και χρόνια και δεν έτυχε ανταπόκρισης.
Ευχαριστίες για την προσφορά!Διευκρίνιση: ο π Εφραίμ στο ψαλτολόγιο είναι μοναχός της Ι. Μ. Αγ. Αντωνίου στην Αριζόνα, συνονόματος του μακαριστού γέροντος Εφραίμ Μακρυγιάννη.
 
#17
Διευκρίνιση: ο π Εφραίμ στο ψαλτολόγιο είναι μοναχός της Ι. Μ. Αγ. Αντωνίου στην Αριζόνα, συνονόματος του μακαριστού γέροντος Εφραίμ Μακρυγιάννη.
Ευχαριστώ για τα καλά σας λόγια και για τη διευκρίνιση. Όπως βλέπετε ήδη διόρθωσα σχετικά την πιο πάνω ανάρτησή μου, και εύχομαι υγεία και μακροημέρευση στον π. Εφραίμ νεώτερο και μέλος του Ψ, καθώς η τελευταία του επαφή ξεπερνά τα 3 χρόνια.

ΥΓ
Με την ευκαιρία αναρτώ και τον δεύτερο τόμο του Δοξασταρίου (1835) επεξεργασμένο με τον ίδιο τρόπο ως ανωτέρω.
Ευχαριστίες στον καθηγητή κ. Γιαννόπουλο για τις διευκρινήσεις του και στο αγαπητό μέλος μας Ε. Αβραμίδη για τον κόπο της εφαρμογής και διευθέτησης των πιο πάνω.
  • Έγινε ρύθμιση ώστε οι σελίδες εντύπου και PDF να συμφωνούν ακριβώς.
  • Η σελίδα 291 των περιεχομένων μπήκε στη θέση της.
  • Οι σελίδες του Παραρτήματος έχουν το πρόσφυμα (Π)
 

Attachments

Last edited:

barth

τάχα και ψάλτης
#18
Έχουμε σε καμιά σκαναρισμένη έκδοση πλήρη τον κατάλογο συνδρομητών του 1835; Σε όσες βρήκα είτε παραθέτουν αυτόν του 49-50, είτε έχουν τον κατάλογο μέχρι την σελίδα 294 και τους εν Τήνω συνδρομητές. Σύμφωνα με την Βιβλιογραφία του κ. Χατζηθεοδώρου φτάνει μέχρι την σελίδα 295, οπότε μάλλον λείπει μία.
 

Diogenes

Νέο μέλος
#19
Έχουμε σε καμιά σκαναρισμένη έκδοση πλήρη τον κατάλογο συνδρομητών του 1835; Σε όσες βρήκα είτε παραθέτουν αυτόν του 49-50, είτε έχουν τον κατάλογο μέχρι την σελίδα 294 και τους εν Τήνω συνδρομητές. Σύμφωνα με την Βιβλιογραφία του κ. Χατζηθεοδώρου φτάνει μέχρι την σελίδα 295, οπότε μάλλον λείπει μία.
Doksastarion 1835 tomos B´ selida 295 - 600 dpi-min.jpg
 
Last edited:
Top