@ Νεοκλής Λευκόπουλος Ώ!! τέλειο!!
![Gem stone :gem: 💎](https://cdn.jsdelivr.net/joypixels/assets/8.0/png/unicode/64/1f48e.png)
ευχαριστώ πολύ
Επι τη ευκαιρία, να εκφράσω μια (ίσως χαζή) απορία...
![Unsure :unsure: :unsure:]()
:
ψάχνοντας για ωραίο αυτό ύμνο, βρήκα τον "συντάκτη"-ποιητή του κειμένου,
τον Γεώργιο Ακροπολίτη · στο παρακάτω θέμα :
Το ιδιόμελο "Τὸν ἥλιον κρύψαντα τὰς ἰδίας ἀκτίνας..." που ψάλλεται την Μεγάλη Παρασκευή το βράδυ μετά την περιφορά του Επιταφίου. ένα εδώ: http://analogion.com/forum/showthread.php?p=31286#post31286 δύο εδώ: http://analogion.com/forum/showthread.php?p=31286#post31286 κατά τη γνώμη μου...
analogion.com
"... στὴν πρωτότυπη ἔκδοση τοῦ Γεωργίου Ἀκροπολίτου, Οpera, ἐκδ. Α. Heisenberg, Leipzig 1903 (Stuttgart 1978), τ. 2, σ. 9-11.
Στιχηρὸν ψαλλόμενον τῷ ἁγίῳ καὶ μεγάλῳ σαββάτῳ· ποιηθὲν παρὰ τοῦ κυροῦ μεγάλου λογοθέτου τοῦ Ἀκροπολίτου.
ἦχος πλάγιος β΄.
εἰς τὸν ἐπιτάφιον ἀσπασμῶν. "
παρατήρησα ότι ο συγγραφέας ... "σημειώνει" τον / "προτείνει" για Ήχο του ύμνου του
τον πλάγιο β΄και όχι πλάγιο α΄
εξ ού και εύλογες - για μένα - κάποιες απορίες :
![Unsure :unsure: :unsure:]()
1. ψαλλόταν ΜήΠΩΣ το τροπάριο την εποχή του Γ. Ακροπολίτου (12-13ος αιώνας)
σε πλ.β'
και ενδεχομένως χάθηκε αυτή η μελοποίηση ;;
![Unsure :unsure: :unsure:]()
2. ήταν απλώς μία .. "πρόταση" προς το μελλοντικό μελοποιό ο ήχος πλ.β' ,
που τελικά ο Γερμανός Νέων Πατρών (Υπάτης νομίζω)
αποφάσισε να μην τηρήσει ;; - (για ευνόητους λόγους)
![Unsure :unsure: :unsure:]()
3. υπάρχουν άραγε άλλες παρόμοιες περιπτώσεις ;;
άλλων γνωστών τροπαρίων εννοώ,
που ο ποιητής ενός ύμνου
να "ΠΡΟΤΕίΝΕΙ" κάποιον Ήχο προς μελοποίηση ;;
ή ακόμη παραπέρα, - ίσως-ίσως - να έχει κατά νου του έναν ήχο
(εννοώ μελουργικές γραμμές του ήχου)
ΚΑΘώΣ συνθέτει το ποίημά του ;;
( υποθέτω ότι αυτό συμβαίνει και είναι ο κανόνας για όσους "στιχουργούν"
προσόμοια,
που οφείλουν να υπακούν σε κανόνες Μετρικής που συνάδουν
με τις γραμμές του ήχου του αυτομέλους , πάνω στη μελωδία του οποίου θα ψαλλούν
(και κάποιοι το πετυχαίνουν με περισσότερη ή λιγότερη ακρίβεια)
Εδώ βέβαια, το στιχηρό "τον ήλιον κρύψαντα", πρόκειται για - αν δεν κάνω λάθος -
ιδιόμελο ·
υπάρχει άραγε η πιθανότητα ο Ακροπολίτης ...
(εξέχων διπλωμάτης, στρατηγικός σύμβουλος και δεινός φιλόλογος/ιστορικός/λογοτέχνης
- δεν μπόρεσα να βεβαιωθώ ΑΝ γνώριζε ΚΑΙ βυζαντινή μουσική
σε μελοποιητικό βαθμό - ώστε )
... να συνέθετε το λογοτέχνημά του ...
"επάνω" σε γραμμές του πλαγ. β' ; ;; !!!
Στη δυτική μουσική ως γνωστό υπάρχει - ως πιθανότητα/δυνατότητα - αμφίδρομης δράσης :
ΚΑΙ συνθέτες που γράφουν μουσική πάνω σε προϋπάρχοντες στίχους·
ΚΑΙ στιχουργοί που βάζουν λόγια πάνω σε προϋπάρχουσα μελωδία
![OK hand :ok_hand: 👌](https://cdn.jsdelivr.net/joypixels/assets/8.0/png/unicode/64/1f44c.png)
Άραγε, λοιπον, ίσχύει ΚΑΙ στη βυζαντινή μουσική ,
ΠΛήΝ της περιπτώσεως των Προσομοίων,
ο ποιητής να υμνογραφεί ΠάΝΩ σε μελιστικές γραμμές κάποιου ήχου ;;!!
και συνεπώε να "προτείνει" ήχο ;; !!
( ΥΓ. συγγνωμη για το πιθανώς άτοπο θεματικά σχόλιό μου εδω )