Ὑπακοαὶ Ἀναλήψεως καὶ Πεντηκοστῆς

MTheodorakis

Παλαιό Μέλος
Μετὰ τὴν γ’ ᾠδὴ

«Ὑπακοὴ ἦχος δ’.

Πῶς ἀναβήσομαι εἰς τὸ ὄρος τῶν ἀρετῶν, πῶς εἰσελεύσομαι εἰς τὸν τόπον τῶν ἀγαθῶν τῆς ἁμαρτίας ἀντιπραττούσης, τῆς μετανοίας μὴ συγχωρούσης; Ἀλλ’ ὅτι ὁδὸς ὑπάρχεις δικαιοσύνης, αὐτὸς ὁδηγός γενοῦ μοι πρὸς σωτηρίαν Χριστὲ ὁ Θεὸς καὶ ἐλέησόν με»

(χφφ. πεντηκοστάρια Σινὰ 770 ιε’ αἰ. φ. 202r, 768 ιστ’ αἰ. φ. 162v).
 
«Ὑπακοὴ ἦχος πλ. β’.

Πῶς ἀναβήσομαι εἰς τὸ ὄρος τῶν ἀρετῶν, πῶς εἰσελεύσομαι εἰς τὸν τόπον τῶν ἀγαθῶν τῆς ἁμαρτίας ἀντιπραττούσης, τῆς μετανοίας μὴ συντρεχούσης; Ἀλλ’ ὅτι ὁδὸς ὑπάρχεις δικαιοσύνης, αὐτὸς γενοῦ μοι πρὸς σωτηρίαν Χριστὲ ὁ Θεὸς καὶ σῶσον με»


(χφ. Vat. gr. 771 πεντηκοστάριο ια’ αἰ. φ. 277v).
 
[Σημ. συντ. (π.Μ.)] Αντιγραφή μηνυμάτων από εδώ κι εδώ.


«Ὑπακοὴ Ἀναλήψεως ἦχος πλ. β’.

Πῶς ἀναβήσομαι εἰς τὸ ὄρος τῶν ἀρετῶν, πῶς εἰσελεύσομαι εἰς τὸν τόπον τῶν ἀγαθῶν τῆς ἁμαρτίας ἀντιπραττούσης, τῆς μετανοίας μὴ συντρεχούσης; Ἀλλ’ ὅτι ὁδὸς ὑπάρχεις δικαιοσύνης, αὐτὸς γενοῦ μοι πρὸς σωτηρίαν Χριστὲ ὁ Θεὸς καὶ σῶσον με»

(χφ. Corsini (Ῥώμη) 366, τροπολόγιο τέλη ι’-ἀρχὲς ια’ αἰ. φ. 161r, Vat. gr. 771 πεντηκοστάριο τέλη ια’ αἰ. φ. 277v). Ὑπάρχει καὶ στὸ χφ. Κρυπτοφέῤῥης Γ. γ. VI ᾀσματικὸν ἀρχὲς ιγ’ αἰ. φφ. 123v-126v.
«Στιχολογία. Τὰ ῥήματά μου ἐνώτισαι Κύριε· ἕως ὁ βασιλεὺς μου καὶ ὁ Θεός μου. Ἀλλ’ ὅτι ὁδὸς ὑπάρχεις»

(χφ. Corsini (Ῥώμη) 366, τροπολόγιο τέλη ι’-ἀρχὲς ια’ αἰ. φ. 161r).


Ὑπακοὴ Πεντηκοστῆς «ἦχος πλ. β’.

Ἡ πηγὴ τῶν δακρύων ἐξέλιπεν, ἀλλ’ ὄμβρον ἐλέους παράσχου μοι ὁ τὴν πέτραν ποτέ μοι ἀναδείξας...». Στιχολογία. «Τὰ ῥήματά μου ἐνώτισαι, ἕως...ὁ τὴν πέτραν ποτέ μοι ἀναδείξας»

(χφ. Corsini (Ῥώμη) 366, τροπολόγιο τέλη ι’-ἀρχὲς ια’ αἰ. φ. 161r-v).
 
Last edited by a moderator:
Ὑπακοὴ Πεντηκοστῆς «ἦχος πλ. β’. ...

Πρέπει νά λείπει ἡ συνέχεια...
Ἐννοῶ, ὅτι ὁ ὕμνος εἶναι λειψός.
«Ἡ πηγὴ τῶν δακρύων ἐξέλιπεν, ἀλλ᾿ ὄμβρον ἐλέους παράσχου μοι ὁ τὴν πέτραν ποτέ μοι ἀναδείξας...».
Λείπει ἡ συνέχεια...
 
Last edited:
Ὀρθῶς ἐκ τοῦ 5ου ψαλμοῦ καί ἡ στιχολογία αὐτῆς τῆς Ὑπακοῆς, τήν ὁποίαν ὅμως δέν διασῴζει ὁλόκληρον. Ἐπίσης ἦχος δέν ἀναφέρεται. Κατανυκτικός καί ὁ χαρακτήρ αὐτῆς.


πηγὴ τῶν δακρύων ἐξέλιπεν·

ἀλλ᾿ ὄμβρον ἐλέους παράσχου μοι·

ὁ τὴν πέτραν ποτὲ μοι δείξας...



Ἀκροτελεύτιον: Ὁ τὴν πέτραν ποτὲ μοι δείξας...

Διασῴζεται πουθενά ἡ συνέχεια; Κάποιες λέξεις προφανῶς λείπουν.
Ἡ πηγὴ τῶν δακρύων ἐξέλιπεν· ἀλλ᾿ ὄμβρον ἐλέους παράσχου μοι, ὁ τὴν πέτραν ποτέ μητέρα ἀναδείξας, Χριστὲ ὁ Θεὸς καὶ σῶσόν με.

Πηγή (β΄ τ. σελ. τμ΄): https://analogion.com/forum/index.php?threads/Νέον-Ανθολόγιον-1598.17941/
 
Ἡ πηγὴ τῶν δακρύων ἐξέλιπεν· ἀλλ᾿ ὄμβρον ἐλέους παράσχου μοι, ὁ τὴν πέτραν ποτέ μητέρα ἀναδείξας, Χριστὲ ὁ Θεὸς καὶ σῶσόν με.

Πηγή (β΄ τ. σελ. τμ΄): https://analogion.com/forum/index.php?threads/Νέον-Ανθολόγιον-1598.17941/
Μπράβο Νικόλαε!
Τελικά, παλαιά μηνύματα... καί ἀπό @dimskrekas στό #20 μᾶς πάει
J. B. Pitra, Analecta sacra et classica, τ. 1, Παρίσι, 1876, 671-672.
Ὁ πρῶτος τόμος, πού μᾶς ἐνδιαφέρει, ἀπό τόν Shota, ἐδῶ.
https://analogion.com/forum/index.php?threads/Η-ψαλμωδία-της-Υπακοής.1217/page-2#post-101907

Δεῖτε, γιατί δέν προλαβαίνω τώρα...
 
Μπράβο Νικόλαε!
Τελικά, παλαιά μηνύματα... καί ἀπό @dimskrekas στό #20 μᾶς πάει
J. B. Pitra, Analecta sacra et classica, τ. 1, Παρίσι, 1876, 671-672.
Ὁ πρῶτος τόμος, πού μᾶς ἐνδιαφέρει, ἀπό τόν Shota, ἐδῶ.
https://analogion.com/forum/index.php?threads/Η-ψαλμωδία-της-Υπακοής.1217/page-2#post-101907

Δεῖτε, γιατί δέν προλαβαίνω τώρα...
O Pitra το έχει κολοβό
 
O Pitra το έχει κολοβό
Μάλιστα.
Τήν κατάληξη «Χριστὲ ὁ Θεὸς καὶ σῶσόν με.» τήν ἔχω σκεφθεῖ, ἀφοῦ, ὅπως γράφει ὁ Μανόλης εἶναι ἀπό τήν ἴδια πηγή
«Ὑπακοὴ Ἀναλήψεως ἦχος πλ. β’.

Πῶς ἀναβήσομαι εἰς τὸ ὄρος τῶν ἀρετῶν, πῶς εἰσελεύσομαι εἰς τὸν τόπον τῶν ἀγαθῶν τῆς ἁμαρτίας ἀντιπραττούσης, τῆς μετανοίας μὴ συντρεχούσης; Ἀλλ’ ὅτι ὁδὸς ὑπάρχεις δικαιοσύνης, αὐτὸς γενοῦ μοι πρὸς σωτηρίαν Χριστὲ ὁ Θεὸς καὶ σῶσον με»

(χφ. Corsini (Ῥώμη) 366, τροπολόγιο τέλη ι’-ἀρχὲς ια’ αἰ. φ. 161r, Vat. gr. 771 πεντηκοστάριο τέλη ια’ αἰ. φ. 277v). Ὑπάρχει καὶ στὸ χφ. Κρυπτοφέῤῥης Γ. γ. VI ᾀσματικὸν ἀρχὲς ιγ’ αἰ. φφ. 123v-126v.
«Στιχολογία. Τὰ ῥήματά μου ἐνώτισαι Κύριε· ἕως ὁ βασιλεὺς μου καὶ ὁ Θεός μου. Ἀλλ’ ὅτι ὁδὸς ὑπάρχεις»

(χφ. Corsini (Ῥώμη) 366, τροπολόγιο τέλη ι’-ἀρχὲς ια’ αἰ. φ. 161r).




Ὑπακοὴ Πεντηκοστῆς «ἦχος πλ. β’.

Ἡ πηγὴ τῶν δακρύων ἐξέλιπεν, ἀλλ’ ὄμβρον ἐλέους παράσχου μοι ὁ τὴν πέτραν ποτέ μοι ἀναδείξας...». Στιχολογία. «Τὰ ῥήματά μου ἐνώτισαι, ἕως...ὁ τὴν πέτραν ποτέ μοι ἀναδείξας»

(χφ. Corsini (Ῥώμη) 366, τροπολόγιο τέλη ι’-ἀρχὲς ια’ αἰ. φ. 161r-v).
(χφ. Corsini (Ῥώμη) 366, τροπολόγιο τέλη ι’-ἀρχὲς ια’ αἰ.) καί ἑπόμενο φύλλο.
Ὁπότε δέν ὑπῆρχε δυνατότητα ἐπαναλήψεων στά χφφ..

Ἀλλά «ὁ τὴν πέτραν ποτέ μοι ἀναδείξας / ὁ τὴν πέτραν ποτέ μητέρα ἀναδείξας» ...
 
Back
Top