Προστασία;;; νόμος;

#21
Εἶναι ὅμως προϊὸν τῆς διανοίας του ἤ ἀνάλυση ἁπλῶς κάποιας σύνθεσης τοῦ Δανιήλ, τοῦ Πέτρου, τοῦ Κωνσταντίνου κλπ.;
Κι ἄν ἐγὼ καλέσω ὡς πραγματογνώομονα κάποιον διδάκτορα βυζαντινῆς μουσικολογίας, ἄς ποῦμε τὸν Γιαννόπουλο ἤ τὸν Ἀρβανίτη και τὸ ἀποδείξουν, τότε τὶ γίνεται;
Βεβαίως, οι αναλύσεις και μόνο δεν δημιουργούν δικαίωμα προστασίας, δεδομένου ότι, όπως είναι προφανές, για να υπάρξει τέτοιο δικαίωμα πρέπει να γίνεται επέμβαση στο πρωτότυπο - προστατευόμενο, έργο και μάλιστα τέτοιας σημασίας και σπουδαιότητος, ώστε να προκύπτει σημαντική ιδιαιτερότητά του, σε σχέση με το αρχικό, από την προσθήκη, ή μεταβολή, ή συμπλήρωση ή διασκευή κ.λπ. του αρχικού έργου.
Οι πληροφορίες που παρέθεσα στην προηγούμενη ανάρτησή μου είναι απλές γενικές θέσεις και κατευθύνσεις για την επίλυση των ζητημάτων, που ανακύπτουν στο νομικό πλαίσιο της προστασίας των δικαιωμάτων της πνευματικής ιδιοκτησίας. Για το θέμα αυτό, σε όλες τις πλευρές και τις εκφάνσεις του, έχουν γραφτεί πάρα πολλά, τόσο από θεωρητικούς, όσο και με τη νομολογία των δικαστηρίων, με βάση τα οποία έχουν δοθεί λύσεις (όπως έχουν προκύψει και διαφωνίες), που καλύπτουν σχεδόν το σύνολο των επί μέρους ειδικότερων περιπτώσεων, που ανακύπτουν και αξιώνουν υπαγωγή στη ρύθμιση.
Και μια επιβαλλόμενη συμπλήρωση στο θέμα της προστασίας και των εκτελέσεων των ψαλλομένων από τους ψάλτες. Όπως είναι ευνόητο, δεν υπάγεται στην προστασία αυτή η ψαλμώδηση, που προκύπτει από μία σύνθεση τρίτου, την οποία ο ψάλτης απλά διαβάζει και εκφέρει με τη φωνή του.
Εδώ πρόκειται για κάποιον ψάλτη, ο οποίος αυτοσχεδιάζει στο αναλόγιο, ψάλλοντας έναν εκκλησιαστικό ύμνο, οπότε και αυτό θεωρείται, αλλά και είναι πράγματι, προϊόν της διανοίας του.
 
#22
από τη στιγμή που έχει αναρτήσει το πόνημά του δημόσια (ιστοσελίδες κλπ) δεν ξέρει αν θα επιχειρήσει να το ψάλλει - εκτελέσει ο οιοσδήποτε... αν δεν θέλει να "κακοποιηθεί" ας το κρατήσει για τον εαυτό του....
Αν το ενέταξε σε εκδοθέν βιβλίο, και μόνο που το αγόρασε ο οιοσδήποτε, έχει δικαίωμα να το ψάλλει............
Η ανάρτηση ενός πνευματικού πονήματος ή η έκδοση βιβλίου, δεν είναι αρκετή για να δικαιολογήσει τον κακό και άσχετο "εκτελεστή". Αυτός γνωρίζει την αδυναμία του να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις του έργου και την έλλειψη των απαιτούμενων γνώσεων και της ανάλογης ικανότητας και εμπειρίας, που είναι βέβαιο ότι θα οδηγήσει στην κακοποίηση του πονήματος.
Είχα περίπτωση κάποιου που παρίστανε τον πρωτοψάλτη, που επεκαλείτο ότι είναι μαθητής ενός σπουδαίου και μη εν ζωή, πλέον, δασκάλου, ο οποίος έβαζε μπροστά του στο αναλόγιο το βιβλίο κάποιου δασκάλου και έκανε πως διάβαζε και εκτελούσε το αντίστοιχο μάθημα, ενώ αυτά που έλεγε ουδεμία σχέση είχαν με τις συγκεκριμένες συνθέσεις, τις οποίες και κακοποιούσε. Έλεγε, όμως π.χ. "σήμερα έψαλλα Πρίγγο"!!!
Επιτρέψτε μου και μια προσωπική εμπειρία μου, με το εν λόγω πρόσωπο. Στις καλοκαιρινές διακοπές συναντιόμαστε και ψάλλαμε. Επειδή συνηθίζω να ψάλλω τα τροπάρια κατ' έννοια, έψελνα τα αναστάσιμα εξαποστειλάρια από στήθους και όπως τα έχω συνθέσει. Προσπαθούσε, λοιπόν, κάθε φορά να με επαναφέρει στην τάξη, αλλά τον σταματούσα. Μια Κυριακή, όμως, δεν άντεξε και μόλις τελείωσα μου λέει: "Μα καλά, τι παθαίνεις κάθε φορά και τα χάνεις στα εξαποστειλάρια;"
Σε αυτούς, βεβαίως, δεν μπορεί να συμπεριληφθούν εκείνοι που έχουν αυτή την ικανότητα, αλλά δεν διαθέτουν και το ανάλογο φωνητικό τάλαντο.
 
#23
Καλά όλα αυτά που συζητάμε ...
εμάς ποιός θα μας προστατεύσει απο τους
δήθεν "δημιουργούς" επίτομων εκκλησιαστικών
μουσουργημάτων όπου είναι υπεραναλύσεις
παλαιότερων "ιερών τεράτων" της Βυζαντινής
Μουσικής; Βγάζουν κ λ7 οι κύριοι αναλύοντας
κλασσικά κείμενα...
Κανένας. Εμείς έχουμε την ικανότητα να αυτοπροστατευθούμε. Απλά τις αγνοούμε!
 
Top