Περί του μέλους του "Και ευλογημένος"

Nikos L.

Παλαιό Μέλος
#21
Γιατὶ νὰ τὴ δεχτοῦμε; Ἐπειδὴ μᾶς παράτησε ἡ γκόμενα καὶ γουστάρουμε ἀμανὲ στο μικρόφωνο ποὺ ἔχουμε σεβντά;

Ἄμα ἀνοίξεις τὴν κερκόπορτα, τὸ 'χασες ...

Αὐτοσχεδιασμοὶ στὸ κρασάκι ναὶ, νὰ σοῦ πῶ ὅ,τι ἀμανέ θὲς καὶ νὰ σπάει κι ἡ φωνή, νὰ γίνεται θρύψαλο, νὰ καοῦν τὰ κάρβουνα κι οἱ γυναῖκες μαζὶ ποὺ μὲ προδώσανε, οἱ ... ἄτιμες:wink::(:wink:

Τὸ ἀναλόγιο δὲν σηκώνει ... παρὰ μόνο τὸ Καλοφωνικὸ Εἱρμολόγιο.
αν είναι έτσι, τότε όλα όσα ακούμε για διαφορετικές εκτελέσεις , άλλες εκτελέσεις κ δε συμμαζεύεται, πρέπει να κοπούν μαχαίρι ΚΑΙ άρα στο συγκεκριμένο θέμα κ ο κος Γαλάνης κ ο κος Ιωακειμ δεν ψάλλουν το του Μπερεκετη!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! το ίδιο συνεπάγεται και για όλα όσα αναφερθηκαν παραπάνω για τους μεγιστους κ την αργή μελισματική εξήγηση-ερμηνεία. δηλαδή όλα off.
εγω δε μιλησα για καλλωπισμό. ημουν ξεκαθαρος, πρόκειται για αυτοσχεδιασμο.
 
Last edited:

π. Μάξιμος

Γενικός Συντονιστής
#22
είχε ξαναανέβει, αλλά πλέον δεν υπάρχει στις ηχογραφήσεις του.
Εὐχαριστοῦμε γιά τή συμβολή σου στήν ἀποκατάσταση (διότι ἔχει γίνει παραπομπή καί ἀπό ἀλλοῦ καί ἔπεφτε στό κενό...)

[Σημ. συντ.] Τό θέμα τοποθετήθηκε στήν ὑποενότητα σχετική μέ τήν «παράδοση και εξέλιξη της μελοποιΐας (σύνθεσης)», ἄν καί δέν ἔχουμε μουσικό κείμενο (μέλος). Καλύτερα ὑπάρχει ἑνότητα «συγκριτικῶν μελετῶν καί ἀναλύσεων ἑρμηνειῶν», ὅπου ὑπάρχουν ἤδη ἀνοιγμένα ἐνδιαφέροντα σχετικά θέματα, ἐδῶ, ἐδῶ κι ἐδῶ (καί ἐδῶ).


 

pransot

Πράντζος Σωτήρης
#23
παρακολούθησα τη συζήτηση χωρίς να έχω ακούσει το ηχητικό. Τελικά είπα να το ακούσω...
Άκουσα περίπου 1' και κατέληξα στα εξής:
Αυτό που άκουσα
1. δεν ανήκει σε αυτό που εγώ θεωρώ ψαλτική
2. δεν αρμόζει σε κανένα σημείο λατρευτικής σύναξης -ο[υτε κατά τη διανομή του αντιδώρου
3. η σχέση του με τον Π. Μπερεκέτη είανι ελάχιστη

Τα συμπεράσματα ατυτά δεν επηρεάζονται καθόλου από τον εκτελεστή, τον οποίο δε γνωρίζω. Την ίδια γνώμη έχω αν ακούσω κάτι αντίστοιχο από Ταλιαδώρο, Στανίτσα, Χατζημάρκο, Βασιλικό, Γαϊτάνο, Νταλάρα (μη μείνετε στα ονόματα).

Άψογο για νταλγκάδες ή ντέρτια σε οινο...πνευματική κατανυκτική ατμόσφαιρα

ΥΓ Σε αυτή την κατάντια της ψαλτικής μας έχει οδηγήσει το μονωδιακώς ψάλλειν.
 
Last edited:

Shota

Παλαιό Μέλος
#24

Δ.Κ.: Αν τολμήσει οποιοσδήποτε να βάλει έστω και μία νότα παραπάνω, ή έστω να αλλάξει ελάχιστα την χρονική αγωγή σε ένα κλασσικό μέλος του Μότσαρτ ή του Μπετόβεν ή οποιουδήποτε άλλου, θα ξεσηκωθεί το σύμπαν.
Αυτό φυσικά δεν ισχύει. Παράδειγμα εδώ :wink::):D:rolleyes::cool:
 
#25
Φίλοι και συνάδελφοι,
Είναι γνωστό ότι πολλοί από μας, άλλος λίγο, άλλος πολύ, έχουμε το μικρόβιο του ναρκισσισμού, μας αρέσει η φωνάρα μας και προκειμένου να την προβάλλουμε, παρακάμπτουμε και το μέλος και την παράδοση προσαρμόζοντας ένα μουσικό κείμενο στις ... φωνητικές μας ικανότητες, και ενώ στην πραγματικότητα σκοτώνουμε ένα μέλος, αυτοκριτικάρουμε τα ψαλλόμενά μας με μεγάλη δόση υπερβολής... «Τί έκανα τώρα ρε ο ... μεγάλος; Να το θυμηθώ να το γράψω ή να το ξαναπώ να μου το γράψει κάποιος που ξέρει.»:( Σ' αυτό το φαινόμενο συνεργοί είναι οι ... παρατρεχάμενοι που παρακολουθούν το συγκεκριμένο είδωλο-ψάλτη και οι κρίσεις τους περιορίζονται στο .... γνωστό «έσκισε πάλι σήμερα». Τώρα το τί ακριβώς έσκισε είναι άλλη ιστορία.
Επί του προκειμένου τώρα... Δεδομένου ότι η μουσική μας έχει εκφραστικά σημεία και στοιχεία και το φωνητικό τάλαντο του καθενός δεν συνδέεται με ... πληκτρολόγιο, είναι φυσικό να υπάρχουν διαφορές από φωνή σε φωνή, από σχολή σε σχολή, από τόπο σε τόπο!
Οι σκεπτόμενοι όμως τί πρέπει να κάνουν; Απλά να υιοθετήσουν τις σοβαρές ερμηνείες ενός μέλους από καταξιωμένους ερμηνευτές, και να αποκομίσουν τα θετικά στοιχεία που θα ενσωματώσουν στη δική τους ερμηνεία, και φυσικά να αποφύγουν την κατά φθόγγο μίμηση που μπορεί και να τους εκθέσει.
Ευχαριστώντας σας που διαβάσατε την έκθεσή μου,:D:D
Αντίδωρο το «Και ευλογημένος» από χειρόγραφο του Μιχαήλ Χατζηαθανασίου, όπως τό 'χε γράψει το χεράκι του (ρηθέν Νικολάου Απτόσογλου), πιστή αντιγραφή!:wink:
 

Attachments

Nikos L.

Παλαιό Μέλος
#26
ΓΙΑΝΝΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΣ;121895 said:
Φίλοι και συνάδελφοι,
Είναι γνωστό ότι πολλοί από μας, άλλος λίγο, άλλος πολύ, έχουμε το μικρόβιο του ναρκισσισμού, μας αρέσει η φωνάρα μας και προκειμένου να την προβάλλουμε, παρακάμπτουμε και το μέλος και την παράδοση προσαρμόζοντας ένα μουσικό κείμενο στις ... φωνητικές μας ικανότητες, και ενώ στην πραγματικότητα σκοτώνουμε ένα μέλος, αυτοκριτικάρουμε τα ψαλλόμενά μας με μεγάλη δόση υπερβολής... «Τί έκανα τώρα ρε ο ... μεγάλος; Να το θυμηθώ να το γράψω ή να το ξαναπώ να μου το γράψει κάποιος που ξέρει.»:( Σ' αυτό το φαινόμενο συνεργοί είναι οι ... παρατρεχάμενοι που παρακολουθούν το συγκεκριμένο είδωλο-ψάλτη και οι κρίσεις τους περιορίζονται στο .... γνωστό «έσκισε πάλι σήμερα». Τώρα το τί ακριβώς έσκισε είναι άλλη ιστορία.
Επί του προκειμένου τώρα... Δεδομένου ότι η μουσική μας έχει εκφραστικά σημεία και στοιχεία και το φωνητικό τάλαντο του καθενός δεν συνδέεται με ... πληκτρολόγιο, είναι φυσικό να υπάρχουν διαφορές από φωνή σε φωνή, από σχολή σε σχολή, από τόπο σε τόπο!
Οι σκεπτόμενοι όμως τί πρέπει να κάνουν; Απλά να υιοθετήσουν τις σοβαρές ερμηνείες ενός μέλους από καταξιωμένους ερμηνευτές, και να αποκομίσουν τα θετικά στοιχεία που θα ενσωματώσουν στη δική τους ερμηνεία, και φυσικά να αποφύγουν την κατά φθόγγο μίμηση που μπορεί και να τους εκθέσει.
Ευχαριστώντας σας που διαβάσατε την έκθεσή μου,:D:D
Αντίδωρο το «Και ευλογημένος» από χειρόγραφο του Μιχαήλ Χατζηαθανασίου, όπως τό 'χε γράψει το χεράκι του (ρηθέν Νικολάου Απτόσογλου), πιστή αντιγραφή!:wink:
μετά απο πολύ καιρό συμφωνώ σε μεγάλο βαθμό με τα γραφόμενά σου...
για το αντιδωρο... να πιαστούμε να χορέψουμε βαλς...
θα μου πείς σε τρίσημο έχει κ το κράτημα ο Κυριακός Ιωαννίδης (καλόγηρος), με τη διαφορά ότι δεν πήρε κάποιο να το μετατρέψει σε τρίσημο.
ΥΓ: κάπου είχα κ από τον κο Κετσετζή, αν το βρώ κ δεν υπάρχει πρόβλημα δικαιωμάτων....
 
Last edited:

Dimitris Fakinos

Παλαιό Μέλος
#28
Καλησπέρα αγαπητοί φίλοι,

Επειδή αναφέρθηκε ο όρος "αυτοσχεδιασμός", θεωρώ λίαν χρήσιμη στην όλη συζήτηση, την άποψη του καθηγητού κ. Γρηγορίου Στάθη περί αυτοσχεδιασμού στην βυζαντινή μουσική, την οποία και παραθέτω.

Το κείμενο περιλαμβάνεται στο βιβλίο "Τιμή προς τον Διδάσκαλον"
 

Attachments

E

emakris

Guest
#29
Ο κ. Στάθης ισχυρίζεται ότι, σε αντίθεση με ό,τι συμβαίνει στην παραδοσιακή μουσική, δεν υπάρχει αυτοσχεδιασμός στην ψαλτική, αλλά "μελοποίηση της στιγμής". Και ποια είναι η διαφορά; Ότι στη δεύτερη περίπτωση ακολουθούνται κάποιοι κανόνες, σε σχέση με τους ήχους και τις χαρακτηριστικές θέσεις τους.
Μα και στην παραδοσιακή μουσική δεν ακολουθούνται κάποιοι αντίστοιχοι κανόνες; Εάν ο κλαριντζής δεν κάτσει δίπλα σε κάποιον λαϊκό εμπειροτέχνη να πάρει τα ακούσματα, μπορεί να αυτοσχεδιάσει λ.χ. πάνω στην "Ιτιά"; Εάν δεν αφομοιώσει τις κλίμακες και τις χαρακτηριστικές μελωδικές φράσεις των παραδοσιακών σκοπών, τι αυτοσχεδιασμό θα κάνει;
Λες στον παραδοσιακό μουσικό: πάμε ένα ταξίμι σε χιτζάζ. Αυτός δεν καλείται να κάνει μια σύνθεση της στιγμής; Εάν δεν έχει ιδέα από χιτζάζ και από ταξίμια, τι θα παίξει; Στην ψαλτική, βέβαια, υπάρχει και το λειτουργικό κείμενο. Στους αργούς, ωστόσο, αυτοσχεδιασμούς, ο τονισμός και η στίξη του κειμένου δεν παίζουν πρωτεύοντα ρόλο, όπως σε ένα ειρμολογικό μέλος. Εάν ο κ. Στάθης έχει κατά νουν λ.χ. την ψαλμώδηση ενός ειρμού ή ενός δοξαστικού χωρίς μουσικό κείμενο, τότε πιθανώς να δικαιολογείται η άποψή του ότι δεν πρόκειται για αυτοσχεδιασμό, με τη στενή έννοια του όρου. Αυτό δεν ισχύει, όμως, όταν μιλάμε για ένα αυτοσχεδιαζόμενο Χερουβικό ή Κοινωνικό, όπως αυτά που γνωρίζουμε από τους μεγάλους (και μη) πρωτοψάλτες.
Το εάν πρέπει να υπάρχει αυτοσχεδιασμός, είναι ένα τελείως διαφορετικό ερώτημα, στο οποίο δεν μπαίνω αυτή τη στιγμή. Υπενθυμίζω μόνο ότι ο αυτοσχεδιασμός συναντάται κατά κόρον και στη λειτουργική μουσική της Δύσεως. Εκεί βέβαια δεν αφορά τους ψάλτες, αλλά τους οργανίστες.
 

Dimitris Fakinos

Παλαιό Μέλος
#30
Ο κ. Στάθης ισχυρίζεται ότι, σε αντίθεση με ό,τι συμβαίνει στην παραδοσιακή μουσική, δεν υπάρχει αυτοσχεδιασμός στην ψαλτική, αλλά "μελοποίηση της στιγμής". Και ποια είναι η διαφορά; Ότι στη δεύτερη περίπτωση ακολουθούνται κάποιοι κανόνες, σε σχέση με τους ήχους και τις χαρακτηριστικές θέσεις τους.
Μα και στην παραδοσιακή μουσική δεν ακολουθούνται κάποιοι αντίστοιχοι κανόνες; Εάν ο κλαριντζής δεν κάτσει δίπλα σε κάποιον λαϊκό εμπειροτέχνη να πάρει τα ακούσματα, μπορεί να αυτοσχεδιάσει λ.χ. πάνω στην "Ιτιά"; Εάν δεν αφομοιώσει τις κλίμακες και τις χαρακτηριστικές μελωδικές φράσεις των παραδοσιακών σκοπών, τι αυτοσχεδιασμό θα κάνει;
Λες στον παραδοσιακό μουσικό: πάμε ένα ταξίμι σε χιτζάζ. Αυτός δεν καλείται να κάνει μια σύνθεση της στιγμής; Εάν δεν έχει ιδέα από χιτζάζ και από ταξίμια, τι θα παίξει; Στην ψαλτική, βέβαια, υπάρχει και το λειτουργικό κείμενο. Στους αργούς, ωστόσο, αυτοσχεδιασμούς, ο τονισμός και η στίξη του κειμένου δεν παίζουν πρωτεύοντα ρόλο, όπως σε ένα ειρμολογικό μέλος. Εάν ο κ. Στάθης έχει κατά νουν λ.χ. την ψαλμώδηση ενός ειρμού ή ενός δοξαστικού χωρίς μουσικό κείμενο, τότε πιθανώς να δικαιολογείται η άποψή του ότι δεν πρόκειται για αυτοσχεδιασμό, με τη στενή έννοια του όρου. Αυτό δεν ισχύει, όμως, όταν μιλάμε για ένα αυτοσχεδιαζόμενο Χερουβικό ή Κοινωνικό, όπως αυτά που γνωρίζουμε από τους μεγάλους (και μη) πρωτοψάλτες.
Το εάν πρέπει να υπάρχει αυτοσχεδιασμός, είναι ένα τελείως διαφορετικό ερώτημα, στο οποίο δεν μπαίνω αυτή τη στιγμή. Υπενθυμίζω μόνο ότι ο αυτοσχεδιασμός συναντάται κατά κόρον και στη λειτουργική μουσική της Δύσεως. Εκεί βέβαια δεν αφορά τους ψάλτες, αλλά τους οργανίστες.

Θεωρώ μεγάλη την παράλειψη του κυρίου Στάθη, του Πατριάρχη των Μουσικολόγων, να μην σας συμβουλευθεί. Θα είχε γλυτώσει χρόνο και κόπο.

Φρόνιμο είναι όταν σχολιάζετε απόψεις προσωπικοτήτων του βεληνεκούς του κυρίου Στάθη να είστε πιο προσεκτικός, διότι είναι δυσανάλογα τα μεγέθη.
 

Laosynaktis

Παλαιό Μέλος
#31
Θεωρώ μεγάλη την παράλειψη του κυρίου Στάθη, του Πατριάρχη των Μουσικολόγων, να μην σας συμβουλευθεί. Θα είχε γλυτώσει χρόνο και κόπο.

Φρόνιμο είναι όταν σχολιάζετε απόψεις προσωπικοτήτων του βεληνεκούς του κυρίου Στάθη να είστε πιο προσεκτικός, διότι είναι δυσανάλογα τα μεγέθη.
Ανεξάρτητα από το αν συμφωνεί κανείς ή όχι με τον κ. Μακρή (παρεμπιπτόντως, βρίσκω τους προβληματισμούς και τα γραφόμενά του λογικότατα), πιστεύω ότι έχει κάθε δικαίωμα να σχολιάζει και να κρίνει, κι αυτός και όλοι μας, και τον κ. Στάθη και δεν δικαιούται κανείς να τον ειρωνεύεται γι' αυτό, όταν μάλιστα η κρίση του είναι και ευπρεπώς διατυπωμένη. Και ο κ. Στάθης σχολίασε και έκρινε άλλους, που, τον καιρό που το έκανε, θα μπορούσαν να θεωρηθούν μεγαλυτέρου μεγέθους και βεληνεκούς απ' αυτόν. Ας αφήσουμε λοιπόν τα περί "πατριαρχών" και τα τοιαύτα.
Να διευκρινήσω δε ότι δεν έχω κάτι προσωπικό εναντίον του κ. Στάθη, θεωρώ όμως ότι έχω το δικαίωμα και να συμφωνήσω και να διαφωνήσω μαζί του εκεί
που νομίζω. Το έργο του είναι σεβαστό, αλλά μπορεί να κριθεί κι αυτό, όπως και το έργο όλων μας.
 
#33
Θεωρώ μεγάλη την παράλειψη του κυρίου Στάθη, του Πατριάρχη των Μουσικολόγων, να μην σας συμβουλευθεί. Θα είχε γλυτώσει χρόνο και κόπο.

Φρόνιμο είναι όταν σχολιάζετε απόψεις προσωπικοτήτων του βεληνεκούς του κυρίου Στάθη να είστε πιο προσεκτικός, διότι είναι δυσανάλογα τα μεγέθη.
Με αφορμή αυτό το μήνυμα και σεβόμενος φυσικά την άποψη του κ.Φακίνου(δε μπορούμε να συμφωνούμε όλοι με όλους, χωρίς να σημαίνει ότι δε σεβόμαστε το συνάδελφό μας) να καταθέσω μία σκέψη-άποψη.
Πρέπει να απομυθοποιήσουμε τους Δασκάλους και τις Αυθεντίες για να πάμε μπροστά. Μα λέγεται Στάθης ή Καράς, Νηλέας ή Ψάχος, Στανίτσας ή Χατζημάρκος κλπ κλπ κανείς δεν πρέπει να θεοποιείται και να θεωρείται αλάθητος.
Αν σκύψουμε προσεκτικά, με βάση τις πηγές, στην ιστορία των μουσικών ανδρών και του έργου τους, θα ανακαλύψουμε πολλά θαυμαστά αλλά και πολλά μελανά σημεία. Τόσο η απαξίωση, όσο και η τυφλή αποδοχή είναι επικίνδυνα...
 
#34
Αν θεωρήσουμε τα κλασσικά έργα των μεγάλων βυζαντινών και μεταβυζαντινών μελουργών ως μνημεία, τότε πρέπει ως μνημεία να τα διαφυλάξουμε. Κάθε αλλαγή στο προτότυπο, είτε ως διασκευή είτε ως αυτοσχεδιασμός σε μεγάλα κέφια, νομίζω ότι τουλάχιστον ηθικά (όχι απαραίτητα νομικά) αποτελεί παραβίαση των πνευματικών δικαιωμάτων του δημιουργού. π.χ. Ο Πραξιτέλης απεβίωσε αιώνες πριν, αλλά ο Ερμής αποτελεί κληρονομιά πολιτιστική όλων μας. Τί θα λέγαμε αν ο Κώστας Ανδρέου σε μία επίσκεψή του στην Ολυμπία έβαφε τα μαλλιά του Ερμή ξανθά και επενέβαινε και στο γλυπτό για να βάλει την δική του έμπνευση πάνω σε ένα ξένο έργο;

Μια σκέψη κάνω για το πόσο έχουμε δικαίωμα να πειράζουμε τα κλασσικά (κι όχι μόνο) μαθήματα.
Ένα παράδειγμα:
Ο Θρ. Στανίτσας συνέθεσε ένα δύναμις σε ... φεραχνάκ. Κάααποιος το πείραξε στις καταλήξεις και το διασκεύασε σε πλ. δ' ........σκέτο.
Ερωτώ και ας βοηθήσει ο κ. Γιάννου στην απάντηση. Είχε πρόβλημα ο δημιουργός Στανίτσας που του διεσκεύασαν το μάθημα;
 

dimskrekas

Δημήτρης Σκρέκας
#35
Αν θεωρήσουμε τα κλασσικά έργα των μεγάλων βυζαντινών και μεταβυζαντινών μελουργών ως μνημεία, τότε πρέπει ως μνημεία να τα διαφυλάξουμε. Κάθε αλλαγή στο προτότυπο, είτε ως διασκευή είτε ως αυτοσχεδιασμός σε μεγάλα κέφια, νομίζω ότι τουλάχιστον ηθικά (όχι απαραίτητα νομικά) αποτελεί παραβίαση των πνευματικών δικαιωμάτων του δημιουργού. π.χ. Ο Πραξιτέλης απεβίωσε αιώνες πριν, αλλά ο Ερμής αποτελεί κληρονομιά πολιτιστική όλων μας. Τί θα λέγαμε αν ο Κώστας Ανδρέου σε μία επίσκεψή του στην Ολυμπία έβαφε τα μαλλιά του Ερμή ξανθά και επενέβαινε και στο γλυπτό για να βάλει την δική του έμπνευση πάνω σε ένα ξένο έργο;

Μια σκέψη κάνω για το πόσο έχουμε δικαίωμα να πειράζουμε τα κλασσικά (κι όχι μόνο) μαθήματα.
Ένα παράδειγμα:
Ο Θρ. Στανίτσας συνέθεσε ένα δύναμις σε ... φεραχνάκ. Κάααποιος το πείραξε στις καταλήξεις και το διασκεύασε σε πλ. δ' ........σκέτο.
Ερωτώ και ας βοηθήσει ο κ. Γιάννου στην απάντηση. Είχε πρόβλημα ο δημιουργός Στανίτσας που του διεσκεύασαν το μάθημα;
Απάντηση: ο Ιωάννης πώς συμπεριφέρθηκε στον Πέτρο; Ο δε κάποιος μιλά για προσαρμογήν των καταλήξεων... Δεν πρόκειται για διασκευή. Μάθε όμως τί απάντησε στον Μέγιστο Άρχοντα όταν του παραπονέθηκε για την αλλαγή αυτή...

Δ.
 
#36
Απάντηση: ο Ιωάννης πώς συμπεριφέρθηκε στον Πέτρο; Ο δε κάποιος μιλά για προσαρμογήν των καταλήξεων... Δεν πρόκειται για διασκευή. Μάθε όμως τί απάντησε στον Μέγιστο Άρχοντα όταν του παραπονέθηκε για την αλλαγή αυτή...

Δ.
Δεν το έγραψα ειρωνικά. Έγραψα κάαααποιος για να μην γράψω ποιος. Απλά ο Στανίτσας μπορούσε να παραπονεθεί και να πάρει μία απάντηση που ίσως τον κάλυπτε, ίσως όχι. Ο Μπερεκέτης δεν μπορεί, μάλλον, τουλάχιστον άμεσα:D
 

dimskrekas

Δημήτρης Σκρέκας
#37


Δεν το έγραψα ειρωνικά. Έγραψα κάαααποιος για να μην γράψω ποιος. Απλά ο Στανίτσας μπορούσε να παραπονεθεί και να πάρει μία απάντηση που ίσως τον κάλυπτε, ίσως όχι. Ο Μπερεκέτης δεν μπορεί, μάλλον, τουλάχιστον άμεσα:D
Δεν ξέρω αν δεν είχε ειρωνεία το μήνυμα. Το εύχομαι πάντως. Όμως διακρίνω υπεκφυγή στο να απαντηθούν ζητήματα που ήδη ετέθησαν.


Δ.
 

tsak77

Χρῆστος Τσακίρογλου
#39
Απάντηση: ο Ιωάννης πώς συμπεριφέρθηκε στον Πέτρο;
Με αρκετό σαδισμό, εννοώντας όχι ότι πήρε την καταγραφή της παράδοσης και της άλλαξε τη λογική, αλλά ότι μετά από αυτό για να κάνει το έργο του επίσημο και αυθεντικό, το ονόμασε Πέτρου-Ιωάννου πρωτοψάλτου. Όσοι γνωρίζουν τα έργα αμφοτέρων, τους κατέταξαν όπου έπρεπε, για το λόγο αυτό και δεν ψάλλεται στον Πατριαρχικό Ναό το Αναστασιματάριο του Ιωάννου π.χ.
Ο δε κάποιος μιλά για προσαρμογήν των καταλήξεων... Δεν πρόκειται για διασκευή.
Η προσαρμογή όμως αυτή έχει ως αποτέλεσμα την αλλαγή συθέμελα του ήχου (μακάμ) που είχε υπόψη του ο δημιουργός. Ακριβώς δεν πρόκειται για προσαρμογή, αλλά για ριζική αλλαγή της ιδέας, πατώντας πάνω της. Πως θα αισθανόταν ο κάποιος, αν κάποιος άλλος άλλαζε τις καταλήξεις των λειτουργικών του Β΄ ήχου με τις διατονικές πτώσεις και τις έκανε σκληρές χρωματικές ή άλλαζε την μελωδική τους πορεία; Αφού ο όλος χαρακτήρας της σύνθεσης, η προσωπικότητά της και αυτό που την κάνει να διαφέρει, είναι το σημείο που αυθέρετα μετατρέπεται.
Μάθε όμως τί απάντησε στον Μέγιστο Άρχοντα όταν του παραπονέθηκε για την αλλαγή αυτή...
Δ.
Ας ρωτήσει ο καθένας τον εαυτό του, αν θα τον ικανοποιούσε η απάντηση αυτή ως συνθέτη...
Εάν δεν μπορούσε ή δεν βόλευε τον προσαρμοστή να κάνει την κατάληξη αυτή, ας μην το έψαλλε ή ας έγραφε μία δική του σύνθεση. Όπως κι αν διανθήσουμε την λογική που έγινε ότι έγινε (εφόσον ο κάποιος που την έκανε ήταν Ο κάποιος), δεν αλλάζει το αποτέλεσμα ότι πρόκειται για σφετερισμό. Φυσικά ένας άνθρωπος με καλή συμπεριφορά και ευγενική ψυχή, δεν θα έδειχνε περαιτέρω την πικρία του γιαυτή την πράξη (μάλλον θα αναπαυόταν στη σκέψη ότι μόνος αυτός μπορεί να εκτιμήσει την σύνθεσή του). Κατ' εμέ η απάντηση που θα έπρεπε να δωθεί, θα ήταν η απόσυρση και επανατύπωση του βιβλίου, αντί για την ιστορία, αλλά αυτά στοιχίζουν...

Υ.Γ. 1 Το δικό μου μήνυμα περιέχει πιθανότατα ειρωνία, αλλά σίγουρα είναι λιγότερη απ' την ειλικρίνιά του. Το να χρυσώνω το χάπι δεν βοηθά την κριτική μου καθαρότητα.
Υ.Γ. 2 Ούτε στον κόσμο του Harry Potter τέτοιος φόβος κατονομασίας πλέον. :)
 
Last edited:
#40
Τα πράγματα είναι πολύ απλά και μεις τα κάνουμε σύνθετα.
Ο αγαπητός Δημήτρης (καθ' όλα σεβαστός) ανήκει στους ανθρώπους που, από την αγάπη τους και τον θαυμασμό τους για κάποιους (όντως) γίγαντες της μουσικής μας, προσπαθεί με καλή προαίρεση να δικαιολογήσει κάποιες αυθαιρεσίες, κάποιους νεωτερισμούς που έγιναν από τους πρωτοψάλτες είτε πάνω σε κέφια, είτε γιατί πίστευαν ότι έτσι προάγουν θετικά την εξέλιξη της Παράδοσης είτε για οποιονδήποτε άλλο λόγο.


Υ.Γ. 2 Ούτε στον κόσμο του Harry Potter τέτοιος φόβος κατονομασίας πλέον. :)
Από διάκριση και μόνο δεν γίνεται η κατονομασία. Και επειδή υπάρχουν ψάλτες που στενοχωριούνται όταν αναφέρονται ονόματα, γι' αυτό μερικές φορές το αποφεύγω και γράφω "κάποιος", ώστε όσοι ξέρουν να καταλαβαίνουν αλλά ταυτόχρονα να μην δημιουργείται θέμα για νέες "συζητήσεις".

Συμφωνώ απόλυτα με ΟΛΟ το μήνυμα του Χρήστου.

ΥΓ1 Και απ' ότι καταλαβαίνω το πρόβλημα είναι ποιος κάνει την καινοτομία και όχι η ίδια η καινοτομία.
Αν την κάνει ο Χ, τότε καταστρατηγεί την Παράδοση.
Αν την κάνει ο Υ, τότε η Παράδοση εξελίσσεται.

Επίσης όταν ο Χ, δεν κάνει καινοτομία, τότε πάλι χαρακτηρίζεται ως καινοτομία προκειμένου να θεωρηθεί καταστρατήγηση της Παράδοσης.

ΥΓ2 Να μην γίνει το ΥΓ1 αφορμή για να αλλάξει θέμα το θέμα.

 
Last edited:
Top