Να ψάλλετε όπως μιλάτε

[petrosgrc]

Αν είναι να μάθουμε και να χάσουμε εξαιτίας της μάθησης αυτής την ψυχή μας, καλύτερα να μην είχαμε μάθει.

Σαν θεμελιώδη αρχή, πράγματι δεν έχεις άδικο. Βέβαια, όλοι εδώ θεωρούμε δεδομένο (ή θα έπρεπε να θεωρούμε...) ότι έχουμε μάθει μουσική και ψαλλουμε μουσικά με την ευλογία του πνευματικού μας και ότι αντιμετωπίζουμε την ψαλτική ως μία προέκταση της πνευματικής ζωής, όχι κάτι άλλο από αυτήν. Είναι όμως και μία τέχνη και θα ήταν όχι πολύ συνετό να θεωρούμε την έλλειψη καλλιέργειας και μουσικότητας αρετή εκ των προτέρων. Αυτό μπορεί να οδηγήσει σε πουριτανικού τύπου θεωρήσεις κατά τις οποίες η ομορφιά και η εκλέπτυνση είναι αμαρτωλές εκ των προτέρων. Θα συμφωνήσω πάντως στο ότι η απολυτοποίηση της μουσικής ως μόνης αξίας είναι αντίθετα στο πνεύμα της εκκλησιαστικής μουσικής.

 

[DimitrisF]

Εγώ πάντως είχα κάνει προ ετών κάποια μαθήματα με τον π. Πέτρο Πανταζή και δεν μπορώ να περιγράψω επαρκώς την μαεστρία, με την οποία ο άνθρωπος αυτός σε κατευθύνει και την παρασταστικότητα, με την οποία σε κάνει να αντιληφθείς την λειτουργία των οργάνων φώνησης.

"Και με το διάβασμα/ψάλσιμο στο σπίτι, και με το ψάλσιμο στην Εκκλησία καλλιεργείται η φωνή."

Όταν επαναλαμβάνεις κάτι με λάθος τρόπο , απλώς το "βιδώνεις" στο νευρικό σου σύστημα και κάνεις την διαδικασία βελτίωσης πιο επίπονη.

 

[emakris]

Βέβαια, όλοι εδώ θεωρούμε δεδομένο (ή θα έπρεπε να θεωρούμε...) ότι έχουμε μάθει μουσική και ψαλλουμε μουσικά με την ευλογία του πνευματικού μας και ότι αντιμετωπίζουμε την ψαλτική ως μία προέκταση της πνευματικής ζωής, όχι κάτι άλλο από αυτήν.

Ήμουν έτοιμος να αντιδράσω έντονα σε αυτή τη λογική, αλλά σκέφτηκα το εξής: Από τη στιγμή που στις περισσότερες εκκλησίες μας είναι μάλλον αδύνατον να υπάρχουν οργανωμένοι χοροί και σοβαρή εκκλησιαστική μουσική, μήπως τελικά το κλειδί για μια αξιοπρεπή και μη ενοχλητική για το εκκλησίασμα ψαλτική βρίσκεται στην πνευματική συγκρότηση του υπό αντίξοες συνθήκες αγωνιζόμενου ιεροψάλτου; Δεν ξέρω, προβληματίζομαι...